Nu zijn we alweer aangekomen bij de hoofdlezing...
van dit graduatieprogramma.
Het wordt gehouden door een lid van het Besturende Lichaam...
broeder Gage Fleegle.
Wat was zijn thema ook alweer?
Oh ja, het past bij het lied dat we net hebben gezongen:
Van wie ben jij?
Ik ga niet voor jullie zingen hoor.
Van wie ben jij?
Wanneer was de laatste keer dat je tegen jezelf zei:
Ik ben van Jehovah.
Misschien was het tijdens het lied dat we net gezongen hebben:
Aan welke kant sta jij?
Het is belangrijk om na te denken over onze opdrachtsgelofte.
Waarom? Omdat het ons help te focussen op wat echt belangrijk is: onze band met Jehovah.
In deze lezing gaan we bespreken...
waarom je je echt veilig kunt voelen als je van Jehovah bent.
Maar we gaan eerst bespreken waarom je ook kunt zeggen dat je van de christelijke gemeente bent.
In welke zin ben je van de christelijke gemeente?
Sla 1 Korinthiërs hoofdstuk 3 eens op.
Eerst de context.
In hoofdstuk 1 geeft Paulus aan dat de gemeente in Korinthe verdeeld was.
Er waren verschillende groepjes in de gemeente en ze hadden allemaal hun voorkeur.
Sommigen zeiden: Ik hoor bij Paulus.
Anderen zeiden: Ik bij Apollos.
En weer anderen: Ik bij Cefas.
Waarom?
Natuurlijk hadden die mannen geweldige eigenschappen en bekwaamheden.
Maar was de gemeente niet te veel gefocust op die mannen?
Ze konden uitstekend onderwijzen en waren goede herders.
Misschien zei een broeder of zuster: Apollos is mijn favoriete spreker.
Of: Paulus is mijn favoriete kringopziener.
Of: Petrus is echt mijn favoriete ouderling, hij is zo lekker normaal.
Wat was Paulus’ geïnspireerde raad?
Het staat in 1 Korinthiërs 3:21-23.
Laat daarom niemand zich op mensen beroemen.
Want alles is van jullie: of het nu Paulus is of Apollos of Cefas...
of de wereld of leven of dood of dingen nu of in de toekomst, alles is van jullie.
En jullie zijn van Christus en Christus is van God.
Laat niemand zich op mensen beroemen. Wat is het punt?
De christenen in Korinthe hadden geen reden om te zeggen...
dat ze bij Paulus, Apollos of Petrus hoorden.
Het was juist andersom, dat was de realiteit.
Alles is van jullie.
Alles was van de christelijke gemeente.
Alles wat God heeft gemaakt of georganiseerd staat ter beschikking van de gemeente...
tot voordeel van de gemeente.
Paulus, Apollos en Petrus...
deden hun best om de gemeente op te bouwen en werkten eensgezind samen.
Ze waren alle drie van de gemeente, als een gave van God, om de gemeente te helpen.
Maar waar passen wij in dat plaatje, met deze verzen in gedachten?
Waar pas jij in dit plaatje, als afgestudeerde van Gilead?
En hoe zal dat je helpen in je nieuwe toewijzing?
Ook wij maken deel uit van de collectieve christelijke gemeente.
En alles is van de gemeente, dat is een fijne gedachte.
Wat betekent het?
Kringopzieners, veldzendelingen, gemeenteouderlingen, Bethelieten...
zijn gaven van Jehovah om ons aan te moedigen en de gemeente.
Maar dat kun je ook omdraaien.
Want net als Paulus, Apollos en Petrus zijn ook wij als individu van de gemeente.
We zijn gaven van God tot hun voordeel.
Wat betekent dat?
Simpel gezegd: soms krijgen we aanmoediging...
en soms geven we aanmoediging aan anderen in de gemeente.
De apostel Petrus schreef later in 1 Petrus 4:10:
Gebruik de gave in de mate dat je die hebt gekregen...
om elkaar ermee te dienen [dus we moeten elkaar dienen]...
als goede beheerders van Gods onverdiende goedheid...
die op allerlei manieren tot uiting komt.
Dus elk van jullie heeft een gave.
Elk van jullie is een gave voor de gemeente.
Dus laat je door Jehovah gebruiken om anderen te helpen.
Jehovah kan je gebruiken om zijn onverdiende goedheid aan zijn aanbidders te tonen...
maar alleen als je in actie komt.
Er is nog iets wat Paulus in dit vers noemt: En jullie zijn van Christus.
Christus is hoofd van de christelijke gemeente.
Dus de gemeente is als een lichaam...
en het hoofd bepaalt de bewegingen van het lichaam.
Het hoofd stuurt alle lichaamsdelen aan, hoe ze bewegen.
Dus kiezen we zelf onze toewijzing of kiezen we waar we Jehovah dienen?
Oké, misschien streven we specifieke theocratische doelen na...
maar kiezen we hier op Bethel zelf wat voor werk we doen?
Toen ik naar Bethel kwam, wilde ik graag iets voor de bouw doen...
of voor de Teken- en Ontwerpstudio werken.
Ik werd toegewezen aan de Boekbinderij.
Als we bedenken dat elke toewijzing van Jehovah komt, of van Jezus als hoofd...
helpt dat ons tevreden en gelukkig te zijn.
En hoe zit het met een nieuwe kringopziener?
Mag hij zelf een kring uitkiezen?
En hoe zit het met een nieuwe veldzendeling?
Mag hij zelf kiezen naar welk land hij gaat, of in welke stad hij zal dienen?
Jullie weten het antwoord.
Je kunt het vergelijken met de luchtverkeersleiding op een groot vliegveld.
Jezus bepaalt via de organisatie wanneer we moeten opstijgen...
en waar en wanneer we moeten landen.
Jezus kan ook zeggen: jij blijft nog even aan de grond.
Misschien ben je niet klaar voor de vlucht, misschien moet je nog bijtanken...
misschien moet het vliegtuig uit de roulatie worden gehaald.
Maar Jezus heeft de controle.
In Newark, New Jersey, starten en landen er bijna 1200 vluchten per dag.
In augustus 2023 was dat een totaal van 36.387 vluchten.
Dat vergt enorm veel organisatie en coördinatie.
Er moet rekening worden gehouden met zware regenval, sneeuwstormen, orkanen.
En niet alleen rond het vliegveld, maar in het hele land.
Wat zou er gebeuren als er geen luchtverkeersleiding zou zijn?
Botsingen, schade aan vliegtuigen, dodelijke slachtoffers.
Complete chaos, het zou sowieso problemen opleveren.
Hoe zit het met de christelijke gemeente?
Jezus is de perfecte leider en bevelhebber en we doen ons best om z’n leiding te volgen.
Denk eens aan de hoeveelheid werk...
dat komt kijken bij het opleiden en benoemen van bijkantoorcomitéleden...
kringopzieners, gemeenteouderlingen, dienaren, gewone pioniers.
En dan hebben we het nog niet eens over het organiseren van theocratische scholen.
Gilead, de School voor Koninkrijkspredikers, de School voor Gemeenteouderlingen...
de Pioniersschool en nog veel meer scholen.
Dat vergt organisatie en coördinatie.
Een immense taak voor de luchtverkeersleiding.
Ben je niet blij dat je bij een organisatie hoort waarvan Christus het hoofd is?
Maar soms is het nodig om offers te brengen.
De piloot zegt niet tegen de luchtverkeersleiding waar en wanneer hij wil landen.
Hij moet gewoon doen wat hem gevraagd wordt.
In De Wachttoren van 1 augustus 1998 stond het levensverhaal van broeder George Couch...
een bekende naam voor ons.
Terwijl broeders Couch en z’n vrouw in 1957 in de kringdienst waren...
werden ze gevraagd om op Bethel te komen dienen.
Op z’n allereerste dag op Bethel...
kreeg broeder Couch wat rechtstreekse raad van broeder Knorr.
Wat zei broeder Knorr tegen hem?
Je bent geen kringopziener meer, je bent nu hier om op Bethel te werken.
Dit is het belangrijkste werk dat je te doen hebt.
En wij willen dat je je tijd en energie steekt...
in het toepassen van de opleiding die je hier op Bethel ontvangt.
Broeder Couch vertelde:
Mijn eerste toewijzing was op de Tijdschriften- en Verzendafdeling.
Later, na ongeveer drie jaar...
zei broeder Knorr tegen me dat ik in werkelijkheid naar Bethel was geroepen om in het huis te werken.
Je bent hier om de leiding te hebben over het Bethelhuis.
Tijdens die eerste drie jaar moet broeder Couch zich hebben afgevraagd...
waarom hij in vredesnaam uit de kringdienst was gehaald...
om op de Tijdschriften- en Verzendafdeling te werken.
Maar Jezus wist waarom.
Broeder Knorr wist waarom.
En achteraf weten wij ook waarom.
Broeder Couch is vele jaren een geliefde huisopziener geweest op Bethel.
Het is interessant wat hij als titel koos voor zijn levensverhaal:
We hebben gedaan wat wij moesten doen.
Een prachtig voorbeeld voor ons allemaal.
Dus wat hebben we tot nu toe geleerd?
Alles is van jullie.
Alle dingen zijn van de gemeente.
We dienen onze broeders en zusters.
We zorgen voor elkaar omdat we samen een lichaam zijn.
De apostel Paulus zei het mooi in Romeinen 12:5:
We zijn lichaamsdelen die bij elkaar horen.
En dat hebben jullie als Gileadklas al laten zien.
Jullie hebben elkaar gesteund.
En jullie hebben ook Bethelieten gesteund die door een moeilijke periode gingen.
En we hebben ook geleerd dat jullie van Christus zijn.
Als hoofd van de christelijke gemeente...
bepaalt Jezus hoe, wanneer en waar we het beste kunnen dienen.
Dus ja, jullie zijn van de gemeente.
En je kunt er zeker van zijn dat welke toewijzing je in de toekomst ook zal krijgen...
er broeders en zusters zullen zijn met wie je dingen kunt delen...
die je kunt aanmoedigen, die je kunt versterken.
Je zult ervan genieten om anderen te dienen...
net als Paulus, Apollos en Petrus ervan genoten om hun broeders en zusters te dienen.
We gaan nu naar het tweede punt:
We zijn van Jehovah.
Kun je je de dag van je doop nog herinneren?
Weet je nog hoe het water rook?
Als het in een kringhal was, rook het misschien naar chloor.
Als het in de zee was, was het misschien een zilte lucht.
Maar misschien is de temperatuur van het water je het meest bijgebleven.
Of was het de dooplezing of misschien de doopvragen?
Elk jaar worden we drie keer aan de vragen herinnerd, of niet soms?
Twee kringen en een congres.
Heb je berouw van je zonden...
heb je je opgedragen aan Jehovah...
en heb je zijn weg van redding via Jezus Christus aanvaard?
En de tweede vraag:
Besef je dat je door je doop laat zien dat je een van Jehovah’s Getuigen bent...
en bij Jehovah’s organisatie hoort?
In het bijzijn van honderden, misschien duizenden mensen...
en als belangrijkste getuigen degenen in de hemel, heb je die vragen met ja beantwoord.
En toen heb je je laten dopen.
Wat heb je Jehovah die dag blij gemaakt.
Maar je opdracht is een persoonlijke keuze.
Onze ouders of onze Bijbelleraar kunnen die beslissing niet voor ons nemen.
Je opdracht is een persoonlijke keuze.
En waarom hebben we ons leven aan Jehovah opgedragen?
Omdat we van hem houden.
We houden van zijn organisatie.
We kennen zijn mooie eigenschappen.
En tijdens Gilead...
hebben jullie nog veel meer redenen geleerd om van Jehovah en zijn organisatie te houden.
Dus hoe denk je nu over Jehovah?
Misschien zoals staat in Jesaja 44.
Kijk eens of je jezelf herkent in wat er staat in vers 5.
Jesaja 44:5:
De een zal zeggen: Ik hoor bij Jehovah.
De ander zal zichzelf de naam van Jakob geven...
en weer een ander zal op zijn hand schrijven: Eigendom van Jehovah.
En hij zal de naam Israël aannemen.
Eigendom van Jehovah, geschreven met onuitwisbare inkt.
We kunnen niet tegen Jehovah zeggen dat onze opdracht een foutje was.
We zijn een verbintenis aangegaan met de almachtige God.
Wat is het een voorrecht om bij de enige ware God te horen.
We zijn er trots op om zijn naam, Jehovah, te dragen.
En op dit soort momenten denken we aan de woorden van Jozua:
Ik en mijn familie zullen in elk geval Jehovah dienen.
Maar de vraag is nu: hoe denkt Jehovah over jou, over je besluit om hem voor altijd te dienen?
Kijk eens in Jesaja 43:1.
En nu, dit zegt Jehovah, je Schepper, o Jakob, degene die je gevormd heeft, o Israël:
Wees niet bang, want ik heb je teruggekocht.
Ik heb je bij je naam geroepen.
Jij bent van mij.
Jij bent van mij. Jehovah heeft het hier natuurlijk over zijn volk als geheel.
Maar hij kent ons elk persoonlijk.
In 2 Timotheüs 2:19 staat dan ook:
Jehovah kent degenen die bij hem horen.
Hij is aan elk van ons gehecht.
Dat heeft Jehovah met al zijn kostbare aanbidders.
Jehovah is gehecht aan jou.
Maar betekent onze opdracht aan Jehovah dat we geen moeilijkheden meemaken?
Wat denk je?
Nee, we hebben allemaal moeilijkheden meegemaakt.
Maar waar kunnen we tijdens beproevingen zeker van zijn?
Kijk eens naar Jesaja 43:2.
Jehovah verzekert ons van het volgende:
Als je door het water gaat, zal ik met je zijn...
als je rivieren oversteekt, zullen ze je niet overspoelen.
Als je door het vuur gaat, zul je je niet branden, de vlammen zullen je niet verschroeien.
Ik vraag me af of Hananja, Misaël en Azarja die woorden in gedachte hadden...
toen ze door koning Nebukadnezar veroordeeld werden tot de brandende oven.
Maar wat is het punt?
Jehovah belooft niet om beproevingen weg te nemen, maar hij zegt:
Ik ben met je als je door het water gaat, als je door het vuur gaat.
Jehovah kan onze angsten verdrijven zodat we kunnen volharden...
zodat we hem trouw kunnen blijven, zelfs als ons leven op het spel staat.
Maar hoe werkt dat in de praktijk?
Laten we een voorbeeld bekijken uit de moderne geschiedenis:
Zuster Valentina Garnovskaja.
Zij was een van de vele Getuigen in Rusland die Jehovah trouw bleef ondanks zware beproevingen.
In 1945, toen ze ongeveer 20 was, gaf een broeder haar getuigenis.
En hij ging nog twee keer bij haar terug.
Maar daarna zag ze hem nooit meer.
Wat deed ze met haar beperkte kennis van de waarheid?
Ze begon met prediken.
Ze begon tot haar buren te prediken, maar werd om die reden gearresteerd...
en veroordeeld tot acht jaar in een werkkamp.
In 1953 werd ze vrijgelaten en ze begon meteen weer met prediken.
Daarom werd ze opnieuw gearresteerd en gevangengezet, dit keer voor 10 jaar.
Op de foto zie je Valentina met een groep zusters in een werkkamp...
tijdens haar tweede gevangenzetting rond 1959.
En wat gebeurde er daarna?
In 1967 kwam Valentina opnieuw vrij.
En nu kon ze eindelijk haar opdracht aan Jehovah symboliseren door de waterdoop.
Ongelofelijk!
Dat alles...
prediken en gevangenzitten terwijl je nog niet eens gedoopt bent...
Maar dat is nog niet het einde van het verhaal.
In 1969 werd ze opnieuw gearresteerd en veroordeeld tot drie jaar gevangenschap.
Toch bleef ze prediken tot aan haar dood in 2001.
Ze heeft 44 mensen geholpen de waarheid te leren kennen...
en heeft 21 jaar in gevangenissen en kampen doorgebracht.
En aan het eind van haar leven zei ze: Ik had al die tijd geen eigen woning.
Al mijn bezittingen zaten in een enkele koffer.
Maar ik was er gelukkig en tevreden mee Jehovah te dienen.
Wat is de les?
Jehovah kent degenen die bij hem horen.
En hij zorgt voor ze ondanks vurige beproevingen.
In recente jaren laait het vuur van vervolging weer op in Rusland.
Dit is een collage van bijna 700 broeders en zusters in Rusland...
die vervolgd zijn omdat ze bij Jehovah horen.
Een van de zusters in de collage, Ljoedmila, zit op dit moment in de gevangenis.
En waarvoor?
In de aanklacht stond: omdat ze anderen vertelt hoe geweldig het is om Jehovah te dienen.
De overheid moet zich schamen voor het vervolgen van onze lieve zus.
Deze broeders en zusters zijn kostbaar voor Jehovah.
Hij waakt over hen, zelfs in de gevangenis.
Via zijn Woord zegt Jehovah tegen hen:
Jij hoort bij mij.
Ik ben met je.
Voor deze lieve broeders en zusters en voor iedereen die bij Jehovah hoort...
staat er iets interessants in Jesaja 43:13.
Er staat: Ook ben ik altijd Dezelfde.
En niemand kan iets uit mijn hand wegrukken.
Wie kan het tegenhouden als ik iets doe?
Dus wie kan het tegenhouden als ik iets doe?
Niemand kan iets mijn hand wegrukken.
In de vorige vertaling stond:
Er is niemand die bevrijding uit mijn hand bewerkt.
Met andere woorden: als Jehovah tegen zijn vijanden optreedt...
zoals tegen het oude Babylon, kijk maar naar vers 14...
kan niemand zijn hand tegenhouden.
Maar in de herziening staat:
Niemand kan iets uit mijn hand wegrukken.
En dat doet me denken aan Jezus’ woorden in Johannes 10.
In Johannes 10:29 zegt Jezus:
Niemand kan ze [Jezus’ kostbare schapen], uit de handen van de Vader roven.
Daar ben je echt veilig, in Jehovah’s handen.
Hoe zouden we dat kunnen illustreren?
Laten we een van Jehovah’s scheppingswerken gebruiken: een grizzlybeer...
een moeder-grizzlybeer.
Ze is superbeschermend als het om haar jongen gaat.
Zorgt ze goed voor hen?
Probeer maar eens tussen haar en haar jongen in te staan, dan kom je er gauw genoeg achter.
In een naslagwerk staat:
Moederberen zijn zorgzaam, beschermend, toegewijd, streng, gevoelig...
en oplettend als het om hun jongen gaat.
Beren kunnen empathisch, bang, vrolijk, speels, sociaal en onzelfzuchtig zijn.
Maar hoe zit het met Jehovah?
Als een moederbeer al beschermend en toegewijd is....
hoeveel te meer is Jehovah geïnteresseerd in jou en in ons allemaal...
onder wie onze broeders en zusters in Rusland?
Of we nu leven of sterven, we zijn van Jehovah.
Bij hem zijn we veilig.
We zouden nooit iets willen doen wat Jehovah kwetst...
waardoor we onszelf uit Jehovah’s hand zouden plaatsen.
We willen juist naar onze opdracht leven.
Dus wat hebben we besproken?
Van wie ben jij?
We zijn van de christelijke gemeente...
een mooie internationale broederschap van vaders, moeders, zoons, zussen, dochters, broeders...
we horen allemaal bij elkaar.
We zijn van Christus, hoofd van de christelijke gemeente...
die ons leiding geeft in onze dienst voor Jehovah.
Hij bepaalt wanneer we opstijgen en waar we landen.
We zijn van Jehovah, onze God, de liefdevolle Vader van een universeel gezin.
Dus blijf altijd je kostbare plek in Jehovah’s gezin koesteren...
en wees ervan verzekerd dat we van jullie houden en jullie blijven steunen.
Dat was echt een prachtige lezing.
Ik heb echt genoten van het hele programma, en jullie?
Nu gaan we de diploma’s aan de studenten uitreiken.
Ik word daar vandaag bij geholpen door broeder Ron Curzan.
Hij zal de namen omroepen en vertellen waar ze heen gaan...
en ik ga m’n best doen om ze hun diploma te geven en hun hand te schudden.
We beginnen met broeder en zuster Çimen.
Ze gaan terug naar het bijkantoor van Turkije.
Broeder en zuster Cunningham gaan naar het bijkantoor van Peru.
Broeder en zuster Dillon gaan naar het bijkantoor van Griekenland.
Broeder en zuster Figlinski...
gaan terug naar het bijkantoor van de Verenigde Staten.
Broeder en zuster Gammelgaard gaan terug naar het bijkantoor van Scandinavië.
Broeder en zuster Lee gaan terug naar het bijkantoor van de Filippijnen.
Broeder en zuster Leyburn gaan naar het bijkantoor van Georgië.
Broeder en zuster Mangeni gaan terug naar het bijkantoor van Oeganda.
Broeder en zuster Miklavčič gaan terug naar het bijkantoor van Slovenië.
Broeder en zuster Pafilis gaan terug naar het bijkantoor van Griekenland.
Broeder en zuster Podmaniczky gaan terug naar het bijkantoor van Hongarije.
Broeder en zuster Rosa gaan terug naar het bijkantoor van Portugal.
En broeder en zuster Rozon gaan naar het bijkantoor van de Verenigde Staten.
Broeder en zuster Sanseri gaan terug naar het bijkantoor van Ecuador.
Broeder en zuster Silvosa gaan terug naar het bijkantoor van Spanje.
Broeder en zuster Sylvester...
gaan terug naar het bijkantoor van Groot-Britannië.
Broeder en zuster Torres gaan naar het bijkantoor van Midden-Amerika.
Broeder en zuster Van Marl gaan terug naar het bijkantoor van Suriname.
Broeder en zuster Varzi gaan terug naar het bijkantoor van Argentinië.
Broeder en zuster Viscione gaan terug naar het bijkantoor van Kroatië.
Broeder en zuster Wallans gaan naar het bijkantoor van Bulgarije.
Broeder en zuster Wilson gaan terug naar het bijkantoor van Bulgarije.
Aanschouw!
De 154e klas van Gilead!
Een stel mooie mensen bij elkaar.
Zoals we gewend zijn...
wil de klas nu graag hun waardering uiten voor de opleiding die ze hebben ontvangen.
Tracy Figlinski zal nu namens de klas een brief voorlezen.
Aan het Besturende Lichaam:
Al tachtig jaar lang worden op de Wachttoren-Bijbelschool Gilead...
trouwe mannen en vrouwen opgeleid om moedig het goede nieuws te prediken...
en de broederschap te versterken.
Toen we net aankwamen...
voelde het idee om in hun voetstappen te treden overweldigend.
Maar deze opleiding heeft dat veranderd.
Onze focus ligt niet langer op onszelf.
In deze prachtige omgeving, die als een waterrijke rustplaats is...
hadden we het voorrecht om samen over de rechtvaardige daden van Jehovah te praten.
Het eerste administratieve hoofd van de school, broeder Schroeder...
zei dat studenten van de Gileadschool leren dat Jehovah’s Woord verreweg superieur is...
en dat de draagwijdte ervan onbeperkt is.
Daar zijn we nu volledig van overtuigd.
Als we de naam Schear-Jaschub alleen al horen...
herinnert dat ons eraan dat Gods Woord altijd uitkomt.
Zoals in het boek Daniël staat: Er is niemand die hem kan tegenhouden.
Wat hebben we ervan genoten om alle schatten die in Christus liggen te ontdekken.
Elementen van de losprijs kregen nieuwe betekenis voor ons.
Uitgebreid stilstaan bij hoe Jezus met anderen omging...
heeft de manier waarop we Bijbellezen veranderd.
En nog belangrijker: de manier waarop we met anderen omgaan.
We hebben nog veel te leren en nog veel om aan te werken.
Maar we zijn er klaar voor om de liefde die Jehovah en Jezus voor mensen hebben...
na te volgen.
Onze liefde en waardering voor jullie, het Besturende Lichaam, is ook gegroeid...
toen we zagen hoe jullie zorg dragen voor de belangen van onze Meester, Jezus.
Door nederig op Gods geest te vertrouwen...
volgen jullie Jehovah’s hemelse wagen en helpen jullie ons om hetzelfde te doen.
We vinden het een grote eer...
om jullie in deze gedenkwaardige laatste dagen te ondersteunen.
Hoewel we staan te popelen om naar onze toewijzing toe te gaan...
zullen we het missen om hier in Patterson te zijn.
We zijn echt gaan houden van onze leraren en hun vrouwen...
en de rest van de Bethelfamilie.
Door het warme welkom en de manier waarop er voor ons gezorgd werd...
voelden we ons direct thuis.
Bedankt.
Deze ervaring heeft onze kijk op onszelf en op onze God fundamenteel veranderd.
De psalmist verwoord precies hoe wij ons voelen:
Jehovah, leer mij de weg van uw voorschriften...
dan zal ik die tot het einde toe volgen.
Jullie medewerkers,
De 154e klas van Gilead.
Ik denk dat Tracy niet de enige is die de emotie van het moment voelt.
Als je Gileadstudenten vraagt te vertellen over de impact die de lessen op ze hebben gehad...
gebeurt er steeds weer, klas na klas, hetzelfde.
En jullie waren geen uitzondering.
Ze hebben het dan niet over de kennis...
maar ze beginnen dan altijd over de impact die de lessen hebben gehad...
op hun geestelijke groei...
over hoe het ze dichter bij Jehovah heeft gebracht...
en over hoe het ze heeft geholpen betere christenen te worden.
En dat is geweldig om te zien.
Want dat laat zien dat een studie van de Bijbel...
geen kwestie is van allemaal feitjes uit je hoofd leren...
zodat je het goede antwoord kunt geven op de vragen.
Maar tijdens de opleiding hebben jullie je door Gods Woord laten vormen...
laten beïnvloeden, laten corrigeren.
En jullie hebben bij jullie grondige studie van Gods Woord gezien...
hoeveel liefde Jehovah heeft voor weduwen en voor wezen...
voor degenen die niet voor zichzelf kunnen opkomen.
Dus als jullie in de toekomst een mate van autoriteit krijgen...
gebruik die autoriteit dan om een stem te geven aan degenen die geen stem hebben.
In tegenstelling tot studenten van een universiteit...
die het afstuderen hun boeken dichtdoen en vervolgens nooit meer openen...
zullen jullie Gods Woord blijven bestuderen...
met het doel om je erdoor te laten vormen.
Zodat jullie nog betere mensen worden, nog betere christenen.
Jullie zijn een geweldige groep.
We zijn trots op jullie.
We houden van jullie.
En we bidden dat Jehovah jullie rijkelijk zal zegenen.