Welkom bij JW Broadcasting.
In dit maandprogramma gaan we bespreken wat het goede nieuws inhoudt...
en waarom het zo’n zegen is.
We gaan zien hoe Bijbelse voorbeelden en hedendaagse voorbeelden ons aanmoedigen...
om alle aspecten van het goede nieuws moedig bekend te maken.
Van een trouwe broeder uit Rwanda gaan we leren...
hoe we ondanks vervolging en gevangenschap...
toch ijverig kunnen blijven in de prediking.
En in onze nieuwe muziekvideo gaan we zien hoeveel vreugde het ons kan geven...
als we het goede nieuws met anderen delen.
Dit is JW Broadcasting van oktober 2023.
Als Jehovah’s Getuigen hebben we een geweldig voorrecht.
Het voorrecht om het goede nieuws bekend te maken.
Maar wat omvat het goede nieuws precies?
Hoe kan het antwoord op die vraag je motiveren...
om het goede nieuws nog ijveriger bekend te maken?
Die vragen gaan we vandaag bespreken.
Ten eerste: wat is het goede nieuws?
Laten we eens kijken hoe die uitdrukking in de Bijbel wordt gebruikt.
Er wordt bijvoorbeeld gesproken over: het goede nieuws van het Koninkrijk...
het goede nieuws van God, het goede nieuws over Jezus Christus...
het goede nieuws over de onverdiende goedheid van God...
het goede nieuws van vrede en eeuwig goed nieuws.
Dus je kunt zeggen dat het goede nieuws te maken heeft...
met het bestuur van Gods Koninkrijk en redding door geloof in Jezus.
Het omvat alle waarheden waar Jezus over sprak...
en waar de discipelen over schreven.
Via de profeet Jesaja sprak Jehovah over de prediking van het goede nieuws.
Jesaja’s profetie beschreef het doel en de uitwerking...
van het goede nieuws dat gepredikt moest worden...
in het bijzonder vanaf de komst van de Messias.
Kijk maar wat er staat in Jesaja 61:1,2:
Dit goede nieuws zou een positieve uitwerking hebben...
op degenen die ernaar luisterden.
Het zou mensen met een gebroken hart verbinden.
En het zou iedereen die treurde troosten.
Dit is waarschijnlijk het soort goede nieuws...
waar we in de velddienst het vaakst over praten.
Het vooruitzicht om voor eeuwig in een paradijs op aarde te leven...
onder het bestuur van Gods Koninkrijk, geeft degenen die naar ons luisteren hoop...
en motiveert ze om ook van Jehovah te gaan houden.
Maar het goede nieuws omvat nog meer....
iets waar we misschien wat minder snel over praten in de velddienst.
Is het je opgevallen dat we net lazen over de dag van wraak van onze God?
Dus het goede nieuws omvat meer dan alleen het jaar van Jehovah’s goede wil.
Dat blijkt duidelijk uit wat er staat in Openbaring 14:6,7:
Dus het is duidelijk dat dit eeuwige goede nieuws ook een oordeelsboodschap omvat.
Wat is het uur van oordeel waar dit vers over spreekt?
Volgens sommige naslagwerken kan het Griekse woord...
dat hier met ‘oordeel’ is weergegeven...
slaan op een juridisch proces van het vellen van een oordeel...
of een gedragsonderzoek.
Dus God kijkt zorgvuldig naar het gedrag van mensen.
Hij kijkt naar wat ze doen.
Dat is waar hij z’n oordeel op baseert.
Het uur van oordeel waar hierover wordt gesproken...
omvat zowel de aankondiging als de voltrekking van het oordeel van God...
aan alle valse religie, Babylon de Grote...
en aan alle andere elementen van Satans wereld.
Natuurlijk is er al een oordeel geveld over Babylon de Grote...
en de andere elementen van deze wereld.
Maar het oordeel moet nog voltrokken worden.
Wanneer zal dat gebeuren?
Tegen het eind van het uur van oordeel.
Dus aan het eind van de laatste dagen, als deze slechte wereld wordt vernietigd.
Dat is waarom het gedrag van mensen nu zo belangrijk is.
Het wordt steeds belangrijker om het oordeelsaspect van het goede nieuws...
aan mensen bekend te maken...
omdat de tijd waarin God z’n oordeel zal voltrekken snel dichterbij komt.
Maar waarom kunnen we zeggen dat deze oordeelsboodschap...
goed nieuws betekent?
Het is goed nieuws voor oprechte mensen, omdat het een eind aan slechtheid betekent...
waaronder alle vormen van onrecht en geweld.
Voor degenen die lijden onder het gedrag van slechte mensen...
zal dit oordeel een verademing betekenen.
Het zal een uiting zijn van Jehovah’s liefde en gerechtigheid.
Maar het zal slecht nieuws betekenen voor degenen die koppig weigeren...
naar Jehovah’s rechtvaardige normen te leven.
In Bijbelse tijden heeft Jehovah gewaarschuwd voor verschillende oordelen...
die hij zou voltrekken aan personen...
die opzettelijk ongehoorzaam waren aan z’n geboden.
In al die gevallen informeerde hij de betreffende personen ruim van tevoren...
en liet hij ze weten wat ze moesten veranderen om z’n wil te doen.
In de hoop een goede reactie te ontlokken...
gebruikte hij vaak z’n loyale aanbidders op aarde om z’n oordelen aan te kondigen...
en een gevoel van dringendheid over te brengen.
Denk bijvoorbeeld eens aan Noach.
Jarenlang waarschuwde hij de immorele en gewelddadige mensen uit z’n tijd...
moedig voor de wereldwijde vloed.
Hij zei ook wat ze moesten doen om de vloed te overleven.
En denk eens aan Mozes en Aäron.
Zij werden door Jehovah gebruikt om de farao en z’n dienaren te waarschuwen.
Denk maar eens aan de specifieke waarschuwing die Jehovah gaf...
voor de zevende plaag: een verwoestende hagelbui.
In Exodus 9:18,19 lezen we dat Mozes en Aäron mensen de tijd en de informatie gaven...
die ze nodig hadden om zichzelf tegen de hagelbui te beschermen.
Dus Jehovah zorgde er altijd voor dat mensen genoeg kansen kregen...
om op z’n waarschuwingen te reageren.
2 Petrus 3:9 zegt: Hij wil namelijk niet dat er iemand vernietigd wordt...
maar dat iedereen berouw krijgt.
Het goede nieuws dat we nu prediken...
informeert mensen niet alleen over...
de geweldige hoop voor de toekomst die Jehovah ons biedt...
maar ook over wat we moeten doen om dat mee te maken.
Daarom moeten we mensen vertellen...
over het oordeel dat Jehovah binnenkort zal voltrekken.
Kijk eens hoe de prediking van het goede nieuws verband houdt...
met het oordeel van God in Mattheüs 24:14:
Zie je dat het goede nieuws een getuigenis vormt voor iedereen die het hoort?
Afhankelijk van wat ze ermee doen...
zal het uiteindelijk leiden tot hun redding of veroordeling.
Net zoals een rechter de tijd neemt om alle feiten aan te horen...
en alle bewijzen te analyseren...
neemt Jezus nu de tijd om mensen eerlijk te oordelen.
Hij en Jehovah analyseren het gedrag van mensen...
en kijken hoe ze reageren op het goede nieuws dat we prediken.
We hebben nu besproken wat het goede nieuws allemaal inhoudt.
Wat moet dat met ons doen?
We moeten niet aarzelen om alle aspecten van het goede nieuws met mensen te delen.
We willen vertellen over de zegeningen die Jehovah voor de toekomst heeft beloofd...
maar ook over Gods oordeel over slechte mensen...
waardoor al die zegeningen mogelijk zijn.
Stel je voor dat je zou weten dat er in jouw omgeving een gevaarlijke storm op komst is.
Wat zou je dan doen?
Zou je niet proberen je zo goed mogelijk voor te bereiden, zodat je de storm kunt doorstaan?
Zou je niet je familie, vrienden en zelfs je buren waarschuwen...
zodat ze zich ook kunnen voorbereiden?
Zo proberen wij zoveel mogelijk mensen te helpen om zich voor te bereiden...
op de voltrekking van Jehovah’s oordeel over deze wereld, die nu voor de deur staat.
We blijven tactvol.
Maar we aarzelen niet om mensen te laten weten wat ze moeten doen om gered te worden.
Een voorbeeld: we helpen onze Bijbelstudies om te begrijpen wat ze moeten doen.
Op een duidelijke maar vriendelijke manier helpen we ze in te zien...
welke veranderingen ze moeten aanbrengen om te leven in lijn met Jehovah’s normen.
Ons nieuwe boek Voor eeuwig gelukkig!...
helpt ons om anderen op die manier te onderwijzen.
Het bevat verschillende kenmerken die mensen helpen...
om zo snel mogelijk in aanmerking te kunnen komen om het goede nieuws te prediken.
Aan het eind van elk deel bijvoorbeeld staat een overzicht met vragen.
En sommige vragen zijn best wel rechtstreeks.
Als je deze vragen met je Bijbelstudenten bespreekt...
kan dat ze helpen in te zien wat ze moeten doen...
om toe te passen wat ze tijdens de Bijbelstudie leren.
In dit maandprogramma gaan we straks een video bekijken...
die gaat over alle verschillende kenmerken van het Voor eeuwig gelukkig!-boek...
en over hoe we die kunnen gebruiken om onze Bijbelstudenten te helpen.
Als je begrijpt hoe belangrijk het goede nieuws is zal dat je ook motiveren...
om het met een gevoel van dringendheid te prediken en te onderwijzen.
Dan doe je je best om zoveel mogelijk deel te nemen aan alle takken van dienst.
Dan ben je niet nonchalant, maar dan ben je juist ijverig...
en doe je je werk met hart en ziel alsof het voor Jehovah is.
Waarom? Omdat je beseft dat het leven van mensen ervan afhangt.
Ze moeten het goede nieuws horen en erop reageren.
Natuurlijk hebben we allemaal verschillende omstandigheden en vaardigheden.
We weten dat Jehovah en Jezus daar rekening mee houden.
In Jezus’ illustratie van de talenten...
kregen niet alle slaven hetzelfde aantal talenten.
Bij het uitdelen van de talenten werd er rekening gehouden met hun mogelijkheden.
Dat herinnert ons eraan dat Jehovah en Jezus zich bewust zijn...
van onze persoonlijke situatie.
Ze weten wat we redelijkerwijs kunnen...
en ze verwachten nooit meer van ons dan dat.
Ook vergelijken ze ons niet met onze broeders en zusters.
Is dat niet geruststellend om te weten?
We kunnen nou eenmaal niet altijd alles doen wat we zouden willen doen in de prediking.
Dat geldt vaak voor onze lieve ouderen...
of voor anderen die ernstig beperkt zijn in wat ze kunnen doen.
Maar we kunnen er zeker van zijn dat zolang we doen wat we kunnen...
in onze omstandigheden, Jehovah daar heel blij mee is.
Hij zal nooit vergeten wat je hebt gedaan en hoeveel liefde je hebt getoond.
Dus laten we allemaal blijven doen wat we kunnen...
om het goede nieuws met anderen te delen:
Al het goede nieuws.
Als je dat doet, zul je veel vreugde en voldoening in je leven ervaren.
Dus zet je in voor dit levensreddende werk en help zoveel mogelijk mensen...
voordat het te laat is.
Maak je je weleens zorgen over hoe mensen zullen reageren?
Met name op een krachtige oordeelsboodschap?
Zo ja, dan ben je niet de eerste.
Gods aanbidders in het verleden hadden dat ook, net zoals sommigen nu.
In de volgende video zie je wat het met een broeder deed...
toen hij nadacht over voorbeelden uit de Bijbel.
Goedemorgen.
Sorry, ik ben een beetje laat vandaag...
maar ik heb tenminste wel koffie voor je mee.
Maakt niet uit, bedankt. Dat kan ik wel gebruiken vandaag.
Dacht je ook aan die mededeling over de velddienst...
over de speciale actie?
Ja, inderdaad.
Begrijp me alstublieft niet verkeerd hoor, maar...
denkt u niet dat de boodschap die we gaan prediken nogal hard is?
Dat misschien niet...
maar het is inderdaad wel heel direct.
Mensen vinden het al niet leuk als je ze wijst op wat de Bijbel leert...
maar dit is echt next level.
Dit is niet de makkelijkste boodschap die we zullen gaan prediken...
maar weet je het is niet de eerste keer dat we dit doen.
Nee? -Nee.
Heb ik je weleens verteld dat mijn familie oorspronkelijk uit Canada komt...
uit Quebec?
In de jaren veertig deed mijn vader mee aan een traktaatactie...
met een krachtige boodschap.
Ik heb het gisteren nog even opgezocht.
Ze moesten een traktaat verspreiden...
waarin de plaatselijke geestelijken hypocriet werden genoemd.
Waarom dan?
Dat was omdat ze hun leden aanzetten tot geweld tegen de Getuigen.
Ze zeiden dat ze onze bezittingen moesten vernielen...
en ze lieten zelfs broeders en zusters onterecht arresteren en gevangenzetten.
En de broeders en zusters...
moesten dat traktaat verspreiden tijdens al dat geweld?
Ze moesten wel.
Jehovah wilde laten zien hoe slecht de geestelijken waren.
Maar ik weet nog wat mijn vader tegen me zei.
Hij zei dat hij in het begin heel erg bang was.
Dat heb ik ook...
ik ben echt bang.
Het is heel normaal dat je bang bent.
Ik heb er ook over nagedacht...
en ik moest denken aan een gedeelte in Exodus...
waar Mozes tegen de Israëlieten zei...
dat ze het bloed van een ram op hun deurposten moesten spatten...
zodat de laatste plaag aan hen voorbij zou gaan.
En ik zat erover na te denken...
hoe dat voor sommige Israëlieten moet zijn geweest...
om dat te moeten doen.
Meer heeft Mozes niet gezegd.
En iedereen moet dit doen, elk gezin?
Ja.
In Egypte is de ram een heilig dier.
Het zou echt een belediging zijn voor hun god Amon-Ra.
Hoe zullen de Egyptenaren daarop reageren?
Ik weet het, daar zat ik ook over na te denken.
Weet Mozes eigenlijk wel wat hij van ons vraagt?
Broeders, ik denk echt niet dat we ons zorgen hoeven te maken.
We hebben niks te vrezen.
Denk aan de laatste plagen, hoe Jehovah ons heeft beschermd.
En wat het bloed betreft...
het is geen kwestie van hun beledigen...
maar van onszelf beschermen.
Het laat zien aan wiens kant we staan...
Jehovah’s kant.
Als je erover nadenkt...
was wat de Israëlieten deden eigenlijk goed nieuws.
Het betekende hun bevrijding...
en dat geldt ook voor elke boodschap die wij prediken.
Kijk eens naar een van m’n favoriete teksten:
Jesaja 41:10.
Daar staat: Wees niet bang, want ik ben met je.
Maak je geen zorgen, want ik ben je God.
Ik zal je sterken, ik zal je zeker helpen.
Ik zal je stevig vasthouden met mijn rechterhand van rechtvaardigheid.
De angst die we voelen is normaal.
Maar vergeet niet...
Jehovah was met de Israëlieten.
Hij was met mijn vader.
En hij zal met ons zijn.
De boodschap die we prediken is goed nieuws.
Het goede voorbeeld van Gods aanbidders van vroeger en nu...
geeft ons de kracht om te blijven prediken en het goede nieuws bekend te maken.
Als we mediteren over hoe Jehovah ons altijd steunt...
kan dat ons helpen al onze angsten te overwinnen.
Onze Bijbelstudenten krijgen met heel wat uitdagingen te maken...
als ze de waarheid leren kennen.
Misschien moeten ze grote veranderingen aanbrengen...
om naar Jehovah’s normen te gaan leven, dat kan heel moeilijk zijn.
Hoe kunnen we ze helpen die veranderingen aan te brengen...
zodat ook zij ervoor in aanmerking komen het goede nieuws bekend te maken?
Het Voor eeuwig gelukkig!-boek is ontworpen om ons daarbij te helpen.
Laten we wat aanmoedigende voorbeelden bekijken die bewijzen dat deze methode echt werkt.
Toen ik hoorde over het nieuwe boek Voor eeuwig gelukkig! werd ik heel nerveus.
Het was een verandering en ik houd niet van veranderingen.
Maar ik wist gewoon dat het goed was. Ik moest het gewoon proberen.
Ik had al jaren geen progressieve Bijbelstudie meer gehad.
Maar het boek is zo goed ontworpen, het heeft me echt geholpen...
een betere onderwijzer te zijn.
Toen de kenmerken van het nieuwe boek werden uitgelegd, werd het duidelijk...
dat het onze Bijbelstudies zou helpen met prediken te beginnen.
En ook om veranderingen in hun leven aan te brengen.
We kregen er echt zin in om het nieuwe boek te gebruiken...
om onze studies te helpen.
Ik vind het stukje Sommigen zeggen onderaan de bladzijde echt goed...
want zo leert ze informeel getuigenis te geven.
Het helpt ze om in hun eigen woorden over hun geloof te praten...
en om informeel getuigenis te geven.
Het helpt ze kansen aan te grijpen om te vertellen wat ze hebben geleerd.
Op deze manier leerde ze hoe ze gewoon ontspannen met anderen kon praten over Jehovah...
en anderen te onderwijzen over Jehovah.
Gelijk vanaf het begin vanaf les 1 en 2 help je ze om in te zien...
dat het niet alleen gaat om wat ze zelf leren...
maar ook om wat ze met anderen kunnen delen.
Het helpt je Bijbelstudie om de scherpe kantjes eraf te halen...
zodat als ze er met anderen over praten, ze dat tactvol doen.
Ik liet haar erover nadenken: Wat zeg jij als iemand zou zeggen dat Jezus God is?
Hoe zou je die vraag beantwoorden?
En dat deed iets met haar en ze kwam met een antwoord.
Ik zou dit zeggen of ik zou het zo uitleggen
En dat was precies wat er gebeurde.
Ze vertelde haar familie over wat ze had geleerd...
over de dingen die ze uit de Bijbel had geleerd.
Dus eigenlijk was ze al informeel getuigenis aan het geven zonder dat ze dat zelf doorhad.
Als je ziet dat ze het verband leggen tussen wat ze leren en hoe ze dat kunnen gebruiken...
dan maakt dat je heel blij, omdat je dan weet dat ze nu anderen kunnen onderwijzen.
Iets wat ook heel mooi aan het boek is, is dat het iemand beetje bij beetje helpt...
om veranderingen in zijn leven aan te brengen en naar Jehovah’s normen te leven.
Aan het eind van elk deel heb je een overzicht met gespreksvragen...
en er staat dan steeds een belangrijke vraag of Bijbeltekst bij de les.
Dus het werkt bijna als een soort filter voordat je naar het volgende deel gaat.
Je stopt even, je bespreekt de overzichtsvragen...
en dan zie je misschien:
Dat punt begrijpen ze nog niet helemaal.
Het overzicht werkt geweldig want je hoort dan wat er in iemand leeft.
Dus nu kun je echt focussen op de dingen die ze moeilijk vinden.
Als we het overzicht bespraken kon ik zien of ze nog ergens tegenaan liep.
Of er een probleem was of dat ze iets nog niet zo goed begreep.
Als ze zeggen: Het boek zegt...
of: Jij hebt me dat en dat geleerd.
Dan weet je: oké, ik moet ze herinneren aan wat de Bijbel leert.
En het waarheidszaadje moet dieper in hun hart komen.
Toen begon ze zich echt te uiten, ze vertelde me wat ze dacht en waar ze mee zat.
Ze vertelde dan aan welke dingen ze nog moest werken.
De vragen in het boek zijn wat persoonlijker...
dan de vragen die we misschien vroeger stelden.
Ze zijn wat rechtstreekser dan we misschien vroeger gewend waren.
Als ik de vragen die ik vroeger stelde vergelijk...
met de vragen in het Voor eeuwig gelukkig!-boek...
dan was er nog heel wat ruimte voor verbetering.
Die vragen helpen iemand echt om te vertellen wat hij denkt en voelt.
Ik ben er zo blij mee.
Het kost tijd en je hebt ook geduld en liefde nodig...
om ze te helpen de veranderingen aan te brengen...
die nodig zijn om een ongedoopte verkondiger te worden.
Dit boek, het Voor eeuwig gelukkig!-boek, is zo bijzonder.
Het maakt het gewoon veel makkelijker voor ze...
en je kunt ze helpen sneller vorderingen te maken.
Dat boek was echt een grote hulp, het gaf me echt veel zelfvertrouwen.
Het is gemaakt om mensen sneller in de waarheid te brengen.
Ze zei dat ze het gevoel had dat het boek voor haar gemaakt was.
Toen het voor haar de tijd was om van huis tot huis te gaan was ze er helemaal klaar voor.
Mijn studie heeft zelf al meerdere Bijbelstudies opgericht.
Dankzij dit boek is hij nu zelf opgeleid om Bijbelstudies te leiden.
Als je het boek gewoon volgt komt alles voorbij wat nodig is.
Je hoeft niks meer toe te voegen. Het staat er allemaal in.
Het Voor eeuwig gelukkig!-boek staat vol met goede vragen...
waarvan sommigen heel rechtstreeks.
Ze helpen Bijbelstudenten om over Gods Woord te redeneren...
en om na te denken over de veranderingen die ze moeten aanbrengen...
om Jehovah blij te maken.
Het boek leert ze ook hoe ze informeel getuigenis kunnen geven...
en laat duidelijk uitkomen hoe belangrijk het is dat we onze kennis met anderen delen.
Iedereen die Jehovah dient heeft de verantwoordelijkheid...
om alle aspecten van het goede nieuws bekend te maken.
Paulus zei in 1 Thessalonicenzen 2:2 dat we vrijmoedigheid nodig hebben...
om het goede nieuws, ondanks veel tegenstand, bekend te maken.
Hoe kunnen we dat doen?
Laten we kijken naar de ervaring van broeder Gaspard Rwakabubu.
We gaan zien hoe hij ijverig bleef ondanks vervolging en gevangenschap.
In de jaren 70...
waren Jehovah’s Getuigen in Rwanda niet wettelijk erkend.
Op een bepaald moment werden we als gezin uitgenodigd...
om in Rwanda te gaan dienen.
We hadden altijd een goed leven gehad...
dus we moesten er wel even over nadenken.
Maar wat ons echt hielp, was het gebed.
We vroegen Jehovah om zijn leiding...
ik besprak het met mijn vrouw...
en we hadden er allebei een goed gevoel over.
In 1982 dienden we een verzoek in...
om als Jehovah’s Getuigen wettelijk erkend te worden in Rwanda.
Maar wat gebeurde er?
Ik werd samen met twee andere broeders in de gevangenis gegooid.
Op een dag, op een zondag...
kwam de aartsbisschop naar de gevangenis.
Hij zei: Jullie moeten oppassen voor die Jehovah’s Getuigen.
Maar wat hij zei zorgde er juist voor dat mensen nieuwsgierig naar ons werden.
De gevangenen kwamen ons om uitleg vragen...
want ze begrepen niet wat hij bedoelde.
Velen van hen begonnen onze vergaderingen bij te wonen.
De aartsbisschop was daar natuurlijk niet blij mee...
en hij werd alleen nog maar bozer.
Hij wilde dat we met onze activiteiten zouden stoppen...
daarom zei hij tegen een aantal van zijn aanhangers...
dat ze ons in elkaar moesten slaan op onze eerstvolgende bijeenkomst.
Twee jonge gevangenen kwamen naar ons toe en zeiden:
Ze zijn van plan jullie vandaag in elkaar te slaan.
Toen onze vergadering zou beginnen kwamen we niet opdagen.
Een andere religieuze groep nam die avond onze plek in...
en toen werden zij in elkaar geslagen.
Vanaf dat moment werden we niet langer lastiggevallen.
We konden rustig doorgaan met prediken en vergaderingen bezoeken.
Na twee jaar vast te hebben gezeten werden we weer vrijgelaten.
Buiten de gevangenis...
waren de broeders en zusters niet vrij om te prediken.
Daarom bleven er broeders en zusters gearresteerd en gevangengezet worden.
Later werd ik opnieuw in de gevangenis gezet.
De broeders die al in de gevangenis zaten waren blij dat ik er was en ze zeiden:
We hebben onze kringopziener op bezoek.
Ze waren heel blij.
We begonnen het predikingswerk goed te organiseren...
iedereen kreeg een eigen gebiedje.
Sommigen waren ontmoedigd...
maar dan probeerde ik ze op te bouwen...
en aan te moedigen om dicht bij Jehovah te blijven.
Op een gegeven moment...
begonnen broeders en zusters van over de hele wereld...
naar de president van Rwanda brieven te schrijven.
Er kwamen echt enorm veel brieven binnen.
Die brieven hadden een goede uitwerking...
want uiteindelijk werd er op de radio...
door de president zelf omgeroepen...
dat Jehovah’s Getuigen vrijgelaten zouden worden.
De mensen op straat begonnen naar ons te roepen:
Jehovah heeft gewonnen, Jehovah heeft gewonnen...
Hij heeft gewonnen!
In 1992 werd het werk van Jehovah’s Getuigen...
eindelijk wettelijk erkend.
Maar in 1994 brak er echt een moeilijke tijd aan.
Tijdens de genocide...
kwamen sommige broeders en zusters om het leven.
En anderen kregen met ernstige moeilijkheden te maken.
Sommigen vluchtten naar Goma.
Ik kreeg de taak om toe te zien op het geld...
dat vanuit Kinshasa beschikbaar was gesteld voor noodhulp.
Op een dag had ik net het geld ontvangen voor de gevluchte broeders en zusters.
Toen hielden twee agenten me tegen.
Ze dachten waarschijnlijk dat ze dat geld wel achterover konden drukken.
Dus vroegen ze me met ze mee te gaan naar hun leidinggevende.
Terwijl ik met ze meeliep moest ik denken aan een gebed...
dat mijn dochter Deborah een keer had opgezonden tijdens de genocide.
Terwijl wij allemaal in stilte baden...
bad zij hardop en stortte ze haar hart uit bij Jehovah.
Door dat gebed besloten de soldaten toen om ons niet te doden.
Die herinnering motiveerde me om een gebed op te zenden.
Op het moment dat ik amen zei...
gingen de twee agenten naar rechts naar hun collega toe.
Voor me stond ineens een broeder...
met een zwarte koffer die er exact zo uitzag als mijn koffer.
Ik gaf hem mijn koffer met geld en hij gaf me zijn koffer met lectuur.
Direct daarna zeiden de agenten tegen me:
Meekomen jij, we gaan nu.
We liepen helemaal naar de politiecommissaris...
maar ze konden niks vinden.
Ze stonden allemaal zo met hun handen...
ze waren helemaal verbaasd en zeiden:
Dit is een wonder, hoe kan het geld dat we net gezien hebben...
nou veranderd zijn in boeken?
Bij alle beproevingen die ik heb meegemaakt...
heb ik echt Jehovah’s hand gezien.
Ik heb gezien hoe sterk hij is.
Een huis dat op een rots gebouwd is kan met stormen te maken krijgen...
en zo kunnen wij met allerlei beproevingen te maken krijgen.
Maar net zoals een huis op een rots overeind blijft staan en sterk blijft...
kan Jehovah ons sterk maken.
Jesaja 54:17 verzekert ons ervan...
dat niemand die tegen ons strijdt succes zal hebben.
Hoewel mijn fysieke kracht langzaam afneemt...
neemt bij mij de kracht om Jehovah te dienen alleen maar toe.
Eigenlijk voel ik me juist sterker dan ooit.
Ik ben vastbesloten om Jehovah altijd te blijven dienen...
wat er ook gebeurt.
Ik heb broeder Rwakabubu persoonlijk ontmoet...
en veel van zijn bijzondere ervaringen mogen horen.
Sommige heeft hij zelfs levendig voor me uitgebeeld.
De ervaring over het gebed van z’n dochter...
kun je lezen op blz. 198 en 199 van het Jaarboek van Jehovah’s Getuigen van 2012.
De dochter van broeder Rwakabubu was 6...
toen ze in aanwezigheid van een groep soldaten hardop bad.
De soldaten waren van plan om het hele gezin te doden...
onder wie de vijf kinderen van broeder Rwakabubu.
Maar die geharde soldaten werden geraakt...
door het oprechte gebed van dit onschuldige meisje.
Op dit moment heeft broeder Rwakabubu te maken met verschillende gezondheidsproblemen...
die het gevolg zijn van de vervolging en gevangenschap.
Maar omdat broeder Rwakabubu op Jehovah vertrouwt...
en het goede nieuws graag bekendmaakt...
is hij z’n ijver nooit verloren, zelfs niet nu hij op leeftijd is.
Er wordt veel bereikt met informeel getuigenis.
Maar om succes te hebben moeten we goed voorbereid zijn.
Hoe?
Kijk in de volgende ochtendaanbidding...
wat we kunnen leren van het voorbeeld van de Grote Onderwijzer Jezus.
Jezus, de Grote Onderwijzer...
creëerde gelegenheden om getuigenis te geven.
En een mooi voorbeeld daarvan kun je lezen in Johannes 4.
Dus sla alsjeblieft Johannes 4 eens op.
Dan gaan we eens analyseren...
hoe Jezus het aanpakte als hij informeel getuigenis wilde geven...
en we gaan kijken wat we ervan kunnen leren.
Dus als je in Johannes 4 kijkt dan zie je in vers 3-6 de context.
Er wordt gezegd dat Jezus Judea verliet en dat hij naar Galilea ging...
maar hij besloot door Samaria te gaan en hij kwam terecht in Sichar.
Volgens de aantekening in de Studiebijbel...
was dat vanuit Judea een steile klim van bijna 900 meter.
Dus als je daarover nadenkt was dat een behoorlijke beklimming.
Grofweg zou je kunnen zeggen dat dat neerkomt op een beklimming...
van wel 300 verdiepingen.
Hoe zou jij je voelen als je eenmaal boven zou zijn?
Dus als Jezus en z’n apostelen die ochtend die reis hadden gemaakt...
is het logisch dat er in vers 6 staat dat hij vermoeid was, dus hij ging zitten.
En in vers 6 staat ook dat het rond het zesde uur was...
dus rond 12 uur ’s middags.
Zie je het voor je?
Jezus is in Samaria...
hij is vermoeid van de reis en het is ongeveer 12 uur.
Niet de meest ideale omstandigheden om getuigenis te geven.
Dus wat is het eerste wat we hiervan kunnen leren?
Jezus wachtte niet op het ideale moment om informeel getuigenis te geven...
hij maakte gebruik van elke gelegenheid en hij creëerde gelegenheden.
En op dit moment komt de vrouw langs.
En laten we nu eens in vers 7 kijken...
hoe Jezus het gesprek begint, hoe hij het aanpakt.
Hij zei gewoon: Geef me wat te drinken.
Hij kwam niet meteen met een diep geestelijk onderwerp op de proppen.
Hij begon gewoon een praatje met de vrouw te maken.
Wat kunnen we daarvan leren?
Als je graag informeel getuigenis zou willen geven...
hoef je iemand in eerste instantie misschien alleen te begroeten...
gewoon hallo zeggen.
Maar als je dan merkt dat ze toch niet met je willen praten...
dan hoef je ook niet te proberen om nog verder te gaan.
Dus dat was de eerste les.
Hoe reageerde de vrouw?
Als je Johannes 4 leest...
zie je dat er tenminste vier potentiële obstakels waren...
die Jezus moest vermijden in zijn gesprek met de Samaritaanse vrouw.
Het eerste obstakel vind je in vers 9.
Daar zegt ze heel rechtstreeks:
Jij bent een Jood en ik ben een Samaritaanse vrouw.
Waarom praat je met mij?
Daarmee doelde ze op z’n uiterlijk, z’n achtergrond.
Zo kan het ook in deze tijd voorkomen dat iemand naar ons kijkt...
en iets zegt over onze huidskleur, onze achtergrond of nationaliteit.
Dat zou je kunnen tegenhouden om verder te praten.
Maar hoe reageerde Jezus?
Wat hij niet zei was:
weet je, het is dat ik zo vriendelijk ben, daarom praat ik met jou.
Nee, hij vermeed dat hele onderwerp volledig...
en focuste zich op de geestelijke boodschap die hij met haar wilde delen.
Kijk maar in vers 10, daar heeft hij het over de vrije gave van God...
en hij zegt ook dat deze vrouw levend water zou kunnen krijgen...
niet alleen het water waar deze vrouw voor was gekomen.
Als we analyseren hoe het gesprek verliep, zien we duidelijk...
dat Jezus op dit punt de basis legt voor wat hij daarna wilde gaan zeggen.
Dus hij begon met water...
dan heeft hij het over de vrije gave van God en levend water.
En we gaan zien hoe hij die onderwerpen verder uitwerkt.
Wat gebeurde er op het moment dat hij haar levend water aanbood?
In vers 11 zie je dat ze zegt: U hebt niet eens een emmer.
Dus in feite zei ze tegen hem:
Ik geloof je niet, de put is namelijk heel diep.
In de aantekening staat dat de put waarschijnlijk zo’n 23 meter diep was.
Dus ze reageerde niet positief...
en dan begint ze over een onderwerp dat heel controversieel was in die tijd.
Ze zegt: Denk je dat je beter bent dan onze voorvader Jakob?
Dat was heel controversieel omdat Joden in die tijd...
het daar over het algemeen niet mee eens waren.
Ze zouden gezegd hebben dat de vrouw helemaal geen familie van Jakob was.
Dus hier hebben we weer twee potentiële obstakels.
Hoe ging Jezus daarmee om?
Hij begon gewoon weer te praten over de geestelijke boodschap.
Zoals we hebben besproken staat erin vers 10...
dat hij over water begon, Gods gave en levend water.
En als we naar vers 14 kijken...
heeft hij het over water dat je kunt drinken en dan nooit meer dorst zult krijgen...
en dan introduceert hij het concept of het idee van eeuwig leven.
Dus het is duidelijk dat Jezus in z’n hoofd een plan van aanpak had...
of een soort schema van hoe hij een onderwerp kon uitwerken.
Dat was hoe hij van water uiteindelijk bij eeuwig leven kwam.
Hoe reageerde de vrouw daarop?
Kijk maar in vers 15, daar zegt ze: Mijn heer, geef me dat water.
Zei ze: Alsjeblieft, dat wil ik heel graag?
Of was ze misschien een beetje cynisch of zelfs sarcastisch?
Dat is moeilijk om te zeggen.
Het lijkt erop dat ze pas later echt in Jezus gaat geloven.
Maar hoe het ook zij...
het is misschien hetzelfde als dat iemand in deze tijd zegt:
Het klinkt allemaal mooi maar het is te mooi om waar te zijn.
Liet Jezus zich daardoor tegenhouden?
Nee.
Op dat moment verandert Jezus eigenlijk het onderwerp van gesprek...
en geeft hij haar de gelegenheid om te laten zien hoe eerlijk ze is.
Jezus besefte dat ze daar op dat tijdstip van de dag was...
omdat ze liever niet door anderen gezien wilde worden.
Waarom niet?
In vers 16 zegt Jezus tegen haar: Ga je man roepen.
Zij zegt: Ik heb geen man.
Ze was eerlijk en dat tegen een vreemde.
En dan zegt Jezus: Je hebt gelijk, je hebt vijf mannen gehad...
en je leeft nu samen met iemand die je man niet is.
Wat je hebt gezegd is waar.
Wat kunnen we hiervan leren?
Hoewel Jezus wist dat ze op dat moment een immoreel leven leidde...
was dat niet waar hij op focuste.
Hij gaf haar de gelegenheid zich te uiten en wat deed hij toen?
Hij prees haar.
Dus voor ons zou het goed zijn als ook wij punten proberen te vinden...
waarvoor we iemand kunnen prijzen.
Zelfs als iemand iets zegt...
wat compleet in strijd is met wat de Bijbel leert...
zou je hem toch nog kunnen bedanken voor z’n mening en voor z’n eerlijkheid.
Dus als we verder kijken zien we dat de vrouw...
op dit moment iets begint te beseffen...
want ze zegt tegen Jezus: Mijn heer, ik merk dat u een profeet bent.
Maar dan komt het volgende obstakel, het vierde obstakel, om de hoek kijken.
Want wat zegt ze?
Wij aanbidden God hier op de berg Gerizim...
maar jullie Joden zeggen dat we God moeten aanbidden in Jeruzalem.
Een moderne variant hiervan zou zijn als iemand zegt:
Ik heb m’n eigen geloof en ik geloof wat anders dan jij.
Hoe reageerde Jezus op dat potentiële obstakel?
Als je naar vers 21 kijkt...
zie je iets interessants aan hoe hij z’n antwoord begint.
Hij zegt: Er komt een tijd dat jullie de Vader niet op deze berg...
en ook niet in Jeruzalem zullen aanbidden.
Dus eigenlijk neemt Jezus haar zorgen weg door te zeggen:
Maak je niet druk.
In de toekomst is dit helemaal geen issue meer of je God nou hier aanbidt of daar.
En dan begint hij uit te leggen...
dat het erom gaat dat je God met geest en waarheid aanbidt.
Dus wat leren we daarvan?
Jezus probeerde haar te helpen inzien dat wat zij als een probleem zag...
eigenlijk helemaal geen probleem was.
Het was niet iets waar ze uitgebreid en in detail op in hoefden te gaan.
Hij noemde wel even dat redding bij de Joden begint...
maar daarna vertelde hij haar heel duidelijk wat zij moest doen voor redding.
Waarom was dat zo belangrijk?
Als je naar Handelingen 8:14 gaat...
dan zie je daar een interessante aantekening...
waarin staat dat met wat Jezus bij deze gelegenheid deed...
namelijk tot een Samaritaanse vrouw prediken en later tot andere Samaritanen...
de basis werd gelegd voor de positieve reactie...
van deze Samaritanen op de prediking van Filippus.
Filippus hielp velen van hen christen te worden...
en uiteindelijk werden ze gezalfde christenen.
Dus Jezus’ gesprek met de Samaritaanse vrouw...
had uiteindelijk hele goede resultaten.
Dus wat hebben we geleerd...
door het gesprek in Johannes 4 te analyseren?
Ten eerste wachtte Jezus niet op de perfecte gelegenheid...
hij creëerde zelf een gelegenheid.
Ten tweede liet hij zich niet afleiden...
door de verschillende obstakels die de vrouw opwierp...
waarvan sommige controversieel waren...
maar hij focuste op de geestelijke boodschap.
Hij had in z’n hoofd dat hij water zou gebruiken...
om uiteindelijk uit te komen bij eeuwig leven.
En hij prees haar voor haar eerlijkheid.
Ook vertelde hij haar wat ze moest doen.
Laten we allemaal deze prachtige lessen toepassen...
als we informeel getuigenis geven.
Begin eenvoudig, houd een thema in gedachten en prijs de persoon.
Wat een simpele methode.
Ik weet zeker dat je dit zo snel mogelijk wilt uitproberen.
Als je over het goede nieuws mediteert dan kun je niet anders dan het met anderen delen...
bij elke gelegenheid die je krijgt.
Dan is het als een brandend vuur in je hart.
Daar gaat de muziekvideo van deze maand over.
De wereld is zo slecht.
Binnenkort komt het einde echt.
Maar hoe horen zij: Dit gaat voorbij...
tenzij ik het ze zeg?
De waarheid maakt me blij...
dus zet ik mijn angst opzij.
Ik bid tot God en vraag de wil en kracht...
en dan is het aan mij.
Ik bewaar ze in mijn hart:
uw woorden, als een schat.
’t Is als een brandend vuur.
Uw beloften zijn mij lief...
dus zwijgen kan ik niet.
’t Is als een brandend vuur.
Een brandend vuur.
Straks is ons werk gedaan.
Binnenkort breekt Gods dag aan.
Dus we gaan nu door, we gaan ervoor...
verdedigen Gods naam.
Ik bewaar ze in mijn hart:
uw woorden, als een schat.
’t Is als een brandend vuur.
Uw beloften zijn mij lief...
dus zwijgen kan ik niet.
’t Is als een brandend vuur.
Een brandend vuur.
Ik schreeuw het van de daken, ja, ik moet het kwijt:
Er komt een mooie tijd, dat is een feit...
een zekerheid.
Ik bewaar ze in mijn hart:
uw woorden, als een schat.
’t Is als een brandend vuur.
Uw beloften zijn mij lief...
dus zwijgen kan ik niet.
’t is als een brandend vuur.
Een brandend vuur.
Is het niet geweldig dat ons aandeel aan de prediking...
mensen kan helpen het goede nieuws te aanvaarden?
En zij zullen het op hun beurt met anderen delen.
Het kan echt iemands leven veranderen.
Vorige maand zagen we in de eerste aflevering van de nieuwe serie Volg hun geloof na...
hoe het verhaal van Abraham tot leven kwam.
Maar wat gebeurde er nog meer in het leven van deze man...
die later bekend kwam te staan als de vader van iedereen die geloof heeft?
We gaan het zien in Deel 2.
Een jaar geleden zei Jehovah iets tegen Abraham dat onmogelijk leek.
Zijn vrouw Sara zou een zoon krijgen.
Onze zoon, Isaäk.
Sara’s wonderbaarlijke zwangerschap en Isaäks geboorte...
bewezen dat Jehovah’s woorden altijd uitkomen.
Toen het begon te regenen...
waren ze daar, met z’n achten, veilig in de ark.
Jehovah beschermde Noachs gezin.
Dat is waarom wij nu in leven zijn.
En weet je, Jehovah heeft ons ook altijd beschermd.
We hebben dingen meegemaakt die ons bang maakten...
maar Jehovah zorgt er altijd voor dat zijn beloften uitkomen.
Denk maar eens aan die keer dat hij je moeder beschermde...
toen Farao haar tot vrouw wilde nemen...
en toen hij engelen stuurde om Lot te redden.
En vergeet niet dat hij je geboorte heeft veroorzaakt.
Ik ben je vader maar Jehovah is ook je vader.
Je bent een onderdeel van zijn voornemen, Isaäk.
Het leven zal niet altijd makkelijk zijn...
maar bedenk dat we altijd op Jehovah kunnen vertrouwen.
Want hij houdt zich altijd aan zijn beloftes. -Inderdaad.
Weet je nog wat Jehovah aan ons heeft beloofd?
Ik zal aan jou en aan je nageslacht het land geven waar je woont...
als een blijvend bezit, en ik zal hun God zijn.
Kom eens hier.
Het leven was inderdaad niet altijd makkelijk, zelfs niet in dit geestelijk sterke gezin.
Ik ben de belangrijkste, ik ben de eerstgeborene.
Iedereen haat je, iedereen heeft een hekel aan je.
Papa houdt van mij.
Iedereen lacht je uit, ik ben de eerstgeborene.
Niemand geeft om je, zelfs God niet.
Ze dansen voor mij, papa houdt van mij.
Iedereen haat je, ze hebben allemaal een hekel aan je.
Dit was niet gewoon onschuldig geplaag tussen broers.
Ismaëls agressieve gedrag brak Sara’s hart.
Alsjeblieft, jaag deze slavin en haar zoon weg.
Erger je niet aan wat Sara over de jongen en je slavin zegt.
Luister naar haar...
want wat je nageslacht genoemd zal worden, zal via Isaäk zijn.
Maar ook uit de zoon van de slavin zal ik een volk laten voortkomen...
omdat hij jouw nageslacht is.
Hoewel het niet makkelijk was voor Abraham...
stuurde hij gehoorzaam zijn zoon Ismaël en Hagar weg.
Hij vertrouwde erop dat Jehovah voor ze zou zorgen.
Abraham.
Hier ben ik.
Neem alsjeblieft je zoon Isaäk...
je enige zoon van wie je zoveel houdt en ga naar het land Moria.
Offer hem daar als brandoffer op een van de bergen die ik je zal aanwijzen.
Laten we gaan.
In het verleden had Abraham vraagtekens gezet bij enkele oordelen en beslissingen van God...
maar nu was zijn vriendschap met Jehovah sterker geworden...
en was zijn vertrouwen in hem gegroeid.
Dit keer stelde hij helemaal geen vragen.
Blijven jullie hier met de ezel...
de jongen en ik gaan daarnaartoe om God te aanbidden en komen dan bij jullie terug.
Vader? -Wat is er, mijn zoon?
We hebben hier vuur en hout maar waar is het schaap voor het brandoffer?
God zelf zal voorzien in het schaap voor het brandoffer, mijn zoon.
Abraham, Abraham! -Hier ben ik!
Raak de jongen niet aan en doe hem niets.
Nu weet ik dat je ontzag hebt voor God...
want je hebt mij je zoon, je enige, niet onthouden.
Door jouw nageslacht zullen alle volken op aarde een zegen voor zichzelf verkrijgen...
omdat jij naar mijn stem hebt geluisterd.
Abraham, Sara en Isaäk wisten dat ze volledig op Jehovah konden vertrouwen.
Gods beloften aan hen, zijn ook beloften aan ons.
Als we helemaal opgaan in bekende Bijbelverslagen...
krijgen we nog meer waardering voor hun krachtige geloof...
en zullen we de lessen die we van ze leren nog beter onthouden.
We gaan deze maand op bezoek bij onze broeders en zusters in Lesotho...
een land in het zuiden van Afrika.
Lesotho ligt ruim 1000 meter boven de zeespiegel.
Maar sommige bergtoppen zijn wel drie keer zo hoog.
Het grootste deel van de twee miljoen inwoners...
de Basotho, leeft op het platteland.
Om rond te komen houden velen dieren of doen ze aan landbouw.
In het bergachtige gebied van Lesotho kan het weer heel snel omslaan.
De beroemde Basotho-dekens komen goed van pas als het plotseling heel koud wordt.
Zeker in de winter, als de bergen bedekt zijn met sneeuw.
Natuurlijk maakt het niet uit hoe hoog of hoe koud het is...
het goede nieuws moet gepredikt worden.
En dat doen de broeders en zusters al ruim 80 jaar.
Twee Basotho-mannen die de waarheid hadden leren kennen in Zuid-Afrika...
keerden in 1942 terug naar Lesotho...
en begonnen enthousiast te prediken in het moeilijk begaanbare gebied.
9 jaar later waren er 63 getuigen verdeeld over 5 kleine gemeentes.
In de jaren 60 en 70 vond er nog meer groei plaats...
dankzij de inspanningen van ijverige koninkrijkspredikers.
Nu zijn er meer dan 3700 verkondigers...
die elke maand meer dan 4500 Bijbelstudies leiden.
Broeders en zusters doen heel veel moeite...
om iedereen met het goede nieuws te kunnen bereiken...
in het moeilijk begaanbare gebied.
Om de Koninkrijkszaal te bereiken...
moeten veel broeders en zusters steile paden beklimmen.
Dat geldt zeker voor de 78 verkondigers van de gemeente Mokhotlong...
ze komen bijeen in de hoogstgelegen Koninkrijkszaal...
van het zuiden van Afrika.
De broeders en zusters van de gemeente Mokhotlong...
in het hooggelegen Lesotho doen jullie de hartelijke groeten.
Vanuit het hoofdkantoor van Jehovah’s Getuigen...
was dit JW Broadcasting.