We zijn heel blij dat je weer kijkt naar JW Broadcasting.
We gaan het dit programma hebben over hoe je...
een betere onderwijzer van Gods Woord kunt worden.
We gaan ook luisteren naar Dilan en Isaac...
die openlijk vertellen over de groepsdruk waar ze op school mee te maken kregen.
We gaan ook naar een interview kijken met Maria Kaloyanoff.
In de jaren zestig smokkelde ze honderden Bijbelse publicaties...
communistisch Europa binnen.
Wat motiveerde deze jonge moeder...
om steeds weer opnieuw een gevangenisstraf te riskeren?
En we gaan genieten van een prachtige nieuwe muziekvideo...
die gaat over hoeveel waardering Jehovah heeft voor de offers die we brengen...
zelfs als we maar weinig kunnen doen.
Dit is de uitzending van augustus 2023 van JW Broadcasting.
Hoe belangrijk is het om illustraties te gebruiken?
Is het gewoon bedoeld als opvulling...
puur als entertainment voor de toehoorders?
Zijn illustraties onbelangrijk...
en voegen ze maar weinig toe aan ons onderwijs?
Zijn illustraties eigenlijk overbodig?
Lees mee op het scherm met de thematekst van deze bespreking:
Mattheüs 13:34:
We noemen Jezus vaak de Grote Onderwijzer.
Illustraties waren essentieel om het onderwijs volledig te kunnen begrijpen.
We gaan nu niet uitgebreid bespreken wat je wel en niet moet doen...
als je een illustratie gebruikt.
In het Inzicht-boek staat een heel stuk over illustraties...
en in de brochure Leg je toe op voorlezen en onderwijzen...
staan een aantal nuttige suggesties in Les 8.
En kun je je nog de lezing herinneren van broeder Splane van het Besturende Lichaam...
op het congres van 2020?
De titel was: Verbeter je vaardigheden, illustreer belangrijke punten.
Hij gaf enkele praktische suggesties die ik nu niet ga herhalen...
maar misschien willen jullie die lezing van broeder Splane...
binnenkort tijdens de gezinsaanbidding bekijken.
Soms wordt in de Bijbel expliciet gezegd dat Jezus een illustratie gebruikte...
maar meestal staat dat er niet bij.
Het was gewoon hoe hij praatte, illustraties waren gewoon...
onderdeel van zijn spraak.
Maar hoe kwam hij eigenlijk aan al die illustraties?
Jezus observeerde wat er allemaal om hem heen gebeurde...
en dat kunnen wij ook doen.
Dat zal ons helpen om te denken in illustraties.
Het brood en de wijn die gebruikt worden op de herdenking van Jezus’ dood...
zijn een goede afbeelding van Jezus’ volmaakte lichaam en zijn bloed...
die hij voor ons geofferd heeft.
We kunnen iets leren over het gebruik van illustraties...
als we nadenken over Jezus’ omstandigheden toen hij het Avondmaal instelde.
Ga maar na: Jezus had jarenlang het Pascha gevierd...
en wist wat er dan allemaal op tafel zou staan.
Dus hij had van tevoren kunnen nadenken over de symbolen die hij zou gaan gebruiken.
Dat weten we natuurlijk niet zeker.
Maar het was eenvoudig, logisch...
en het moet een onuitwisbare indruk hebben achtergelaten.
En nu, zo’n 2000 jaar later, maakt het nog steeds indruk op miljoenen mensen.
Als je op een van onze vergaderingen een lezing of een toespraakje moet houden...
weet je van tevoren het onderwerp.
Dus je hebt de luxe om van tevoren over een illustratie na te denken.
Maar wat als we een Bijbelstudie leiden en de student stelt een onverwachte vraag?
Op zo’n moment ga je waarschijnlijk met de Bijbelstudent in gedachten iets bedenken:
Wat weet je over z’n werk, z’n hobby’s, hoe ziet z’n dagelijkse leven eruit?
En dan schiet je misschien een illustratie te binnen...
spontaan op dat moment.
Laten we nu eens kijken hoe Jezus precies omging met een onverwachte situatie.
In deze situatie zie je heel duidelijk hoe hij op fantastische illustraties kwam.
In Johannes 4 staat het verslag over de Samaritaanse vrouw.
In Johannes 4:34 gebruikt Jezus een illustratie over voedsel.
Hij zegt daar:
Dat is een eenvoudige, doeltreffende illustratie.
Waarom zou hij een algemene uitdrukking, zoals voedsel, gebruikt hebben...
in plaats van iets specifiekers zoals: Mijn wijn of mijn brood...
is de wil doen van hem die mij heeft gestuurd?
Laten we eens naar de context kijken.
Het is interessant dat Jezus kort na elkaar twee verschillende illustraties gebruikte...
en in beide gevallen kun je uit de context opmaken...
dat de illustraties gebaseerd waren op wat er op dat moment gebeurde.
In Johannes 4:7 staat:
Zo kwam hij dus op de illustratie over water.
In vers 8 staat:
En zo kwam hij dus op de illustratie over voedsel.
Jezus had dit niet van tevoren allemaal precies zo gepland, het liep gewoon zo.
Jezus zag een vrouw met een waterkruik en hij vroeg haar...
om hem wat te drinken te geven.
Maar op dat moment bedacht Jezus onmiddellijk de illustratie over water.
In vers 10 staat:
De illustratie kwam spontaan in hem op.
Als resultaat kon hij een goed getuigenis geven aan de vrouw.
Kijk nu nog eens naar Johannes 4:27.
Jezus is nog steeds met de vrouw aan het praten...
als de discipelen terugkomen uit de stad.
Weet je nog wat er in vers 8 staat...
dat zijn discipelen de stad in waren gegaan om eten te kopen?
Dus ze komen terug en ze hebben wat eten voor Jezus meegenomen.
In vers 28 lees je dat de vrouw weggaat.
Kijk eens wat de discipelen nu tegen Jezus zeggen...
wat hem helpt om op de tweede illustratie te komen.
Niet water maar voedsel wordt het onderwerp van gesprek.
Vers 31:
Door die woorden bedacht Jezus de beroemde illustratie...
die we nu regelmatig aanhalen.
Vers 32:
Ze snappen er niks van.
Vers 33:
Jezus borduurt voort op het onderwerp en zegt tegen ze:
Mijn voedsel is: de wil doen van hem die mij heeft gestuurd...
en zijn werk afmaken.
Het is duidelijk dat Jezus dit niet allemaal in scène had gezet.
Maar hij keek goed naar wat er om hem heen gebeurde...
en kwam zo op illustraties die echt werkten.
In welk opzicht?
Wat is het punt van overeenkomst tussen Gods wil en voedsel?
Van goed voedsel kun je genieten, je voelt je voldaan.
Het punt: Jezus genoot van het doen van Gods wil...
het gaf hem voldoening, zoals het eten van een lekkere maaltijd.
Nog een punt van overeenkomst: van voedsel krijg je energie.
Jezus kreeg energie door het gesprek met de Samaritaanse vrouw.
Kijk nog eens naar vers 3-6.
Er staat dat hij Judea verliet en dat deed hij te voet.
Kijk eens naar vers 6:
Maar nadat Jezus getuigenis had gegeven aan de vrouw had hij weer volop energie.
Hij suggereerde zelfs dat deze ervaring hem meer energie gaf dan letterlijk voedsel.
Wat hebben we tot nu toe over illustraties geleerd?
Als je van tevoren weet wat er besproken zal worden...
dan heb je de kans om van tevoren een goede illustratie te bedenken.
Maar als iets onverwachts is...
kun je vaak gebruik maken van iets wat er om je heen gebeurt of wat je al weet...
om een doeltreffende illustratie te bedenken.
Maar misschien denk je: Zo creatief ben ik niet.
Het duurt bij mij wel even voordat ik een illustratie heb bedacht.
Zelfs als ik van tevoren weet dat ik een aandeeltje op de vergadering heb.
Ter plekke een illustratie bedenken?
Dat gaat hem voor mij niet worden met hoe mijn brein werkt...
of juist niet werkt.
Is er een manier om je hersenen te leren in de illustratie-stand te staan?
Ja.
Hoe dan?
Eén manier is door goed te kijken naar de schepping...
of naar uitvindingen van mensen, ook als je geen aandeeltje hebt...
of als je kinderen niet bij je zijn.
Denk na over wat je ziet en bedenk hoe je het later in je onderwijs kunt gebruiken.
Schrijf het desnoods op als je het niet kunt onthouden.
Een broeder vertelde mij eens dat als zijn kinderen niet bij hem waren...
hij naar de schepping keek om alvast illustraties te bedenken...
die hij later zou kunnen gebruiken.
Hij gaf een voorbeeld.
Hij zag twee kleine katjes die samen speelden, hij dacht: Zien die katjes er blij uit?
Ja.
Als Jehovah weet wat er nodig is om twee katjes blij te maken...
denk je dan dat hij weet wat er nodig is om jou blij te maken?
Een kind zou daarop natuurlijk ja zeggen.
Dus als Jehovah weet wat er nodig is om je blij te maken, wat moet jij dan doen...
als Jehovah van jou vraagt om iets wel of niet te doen?
Goed bedacht, pap!
Doe dingen op Jehovah’s manier als je gelukkig wilt zijn.
En toen deed zich echt een gouden moment voor:
Hij zag dat een van zijn zoons zat te kijken naar spelende eekhoorntjes...
die elkaar aan het achtervolgen waren.
Hij paste zijn illustratie aan aan wat hij zag...
en gebruikte eekhoorns in plaats van katjes.
Nu, tientallen jaren later, kan zijn zoon zich de les nog steeds herinneren.
Jezus was heel creatief als hij illustraties gebruikte.
Laten we nog een voorbeeld bekijken in Johannes 1:42.
Jezus veranderde ter plekke de naam van Simon.
Johannes 1:42:
Waarom veranderde Jezus zijn naam in Cefas of Petrus?
Het was eigenlijk heel creatief van hem.
Het Griekse woord voor Petrus is Petros, niet Petra.
Petra betekent rots en dat is van toepassing op Jezus...
de hoeksteen, hoofd van de christelijke gemeente.
Maar Petros betekent rotsblok of steen.
Wat een mooie manier om Petrus te beschrijven.
Soms leek Petrus een beetje onevenwichtig.
Maar Jezus zag zijn goede eigenschappen en hij gaf hem de naam Petrus:
Petros, rotsblok.
Eigenlijk zei Jezus dat Petrus zo stabiel zou worden als een rots...
en dat is precies wat er gebeurde.
Wat een prachtige beeldspraak of illustratie gebruikt Jezus hier.
In Openbaring 1:1, dat onder inspiratie door Johannes is opgeschreven...
zei Jehovah dat dat Bijbelboek een openbaring was door Jezus Christus...
die God hem gegeven had.
In het Inzicht-boek staat:
Misschien weet je nog wat ons thema is uit Mattheüs 13:34:
Hij vertelde hun niets zonder illustraties.
Denk ook eens aan de beroemde Bergrede die Jezus gaf.
In Mattheüs 7, het laatste hoofdstuk van de Bergrede...
gebruikte hij ten minste tien verschillende illustraties.
Ja, hij vertelde hun niets zonder illustraties.
In Mattheüs 7:28 zien we wat het resultaat was:
In 1 Petrus 2:21 staat dat Jezus ons een voorbeeld heeft nagelaten...
zodat we nauwkeurig in zijn voetstappen zouden treden.
Dat voorbeeld omvat ook zijn manier van onderwijzen...
waar zijn veelvuldige gebruik van illustraties ook onder valt.
Ze waren bondig en to the point.
Probeer dus in illustraties te denken...
en doe je best om een betere onderwijzer te worden...
door het gebruik van illustraties.
Jezus kon het hart van mensen bereiken door zijn manier van onderwijzen...
maar ook door zijn prachtige eigenschappen.
Denk eens aan zijn medegevoel.
Door zijn medegevoel en empathie trok hij mensen tot zich als een magneet.
Hoe belangrijk zijn ons medegevoel en onze empathie...
als we tot anderen prediken in deze liefdeloze wereld?
Dat kun je zien in de volgende video.
Oké, een broodje gezond en een cappuccino. € 8,50.
Oh nee, volgens mij ben ik m’n portemonnee vergeten.
Niet mijn probleem.
Alsjeblieft, ik kom hier elke dag. Ik sta al zo lang in de rij.
Ja, jammer dan.
Serieus? Ik kom na m’n werk terug om je te betalen.
Volgende! -Sorry, hoeveel moet ze betalen?
€ 8,50. -Ik betaal voor haar.
En kan ik er ook een latte bij bestellen? -Wat jij wil. Dan wordt het € 12,00.
Kennen wij elkaar? -Nee, ik wilde je alleen helpen.
Bedankt. -Geen probleem.
Hoe kan ik je het geld teruggeven? -Nee joh, laat maar zitten.
Oké, bedankt.
Thanks.
Maar, mag ik je misschien nog wel iets moois te lezen geven? Voor onderweg.
Ik geloof niet in God.
Mag ik vragen waarom niet?
Gewoon niet.
Maar nogmaals bedankt. Heel lief van je.
Hm, hm. Hm, hm.
Hm, hm, oké.
Hoeveel jaar zit je al in een AZC?
Elf jaar.
Gaan er nog meer familieleden asiel aanvragen?
Nee.
Waarom niet?
Ze zijn allemaal dood.
Vermoord.
Ik heb een kopie nodig van je identiteitskaart.
Hé, ik zag op het raam...
Nee, we nemen geen buitenlanders aan!
Jullie hebben jullie eigen land verpest dus kom niet hier de boel verpesten!
Wegwezen!
Onderschat nooit de kracht van empathie.
Zelfs een kleine daad van vriendelijkheid van onze kant...
kan er al toe leiden dat iemand gaat openstaan voor de waarheid.
Maar de video leerde ons nog iets belangrijks:
Als iemand door de prediking in welke vorm maar ook...
steeds weer in contact komt met de waarheid...
kan hij geleidelijk gaan openstaan voor onze boodschap..
en die uiteindelijk aanvaarden.
Natuurlijk hebben we niet alleen empathie voor de mensen tot wie we prediken...
maar ook voor onze broeders en zusters...
onder wie onze jongeren.
Elke dag weer hebben ze op school te maken met groepsdruk...
en die is heel intens.
Neem bijvoorbeeld Dilan en Isaac:
Ze vertellen hun verhaal in deze aflevering van:
Mijn leven als jongere.
Ik deed een opleiding waarbij ik snel een vak kon leren.
Wat ik helemaal niet had verwacht...
was dat ik een van degenen was met de hoogste cijfers van de klas.
M’n klasgenoten en leraren begonnen opeens veel meer van me te verwachten.
Ze zeiden: je doet het zo goed. Door jou krijgt de school een goede naam.
Je zult hard moeten werken, maar je zult het ver schoppen.
Ik werd constant onder druk gezet om verder te studeren...
en naar de universiteit te gaan.
Op school was er een meisje, ze was van mijn leeftijd en ze was heel aardig.
Ze had altijd aandacht voor me. Ja, het was echt een leuke meid.
En ik vond haar eigenlijk best wel knap.
Mijn klasgenoten zeiden steeds: toe dan, ga dan naar haar toe...
of hé weet je wel dat ze je leuk vindt?
Dus ik wist niet zo goed wat ik moest doen.
Toen ik naar die school ging...
was ik helemaal niet van plan om naar de universiteit te gaan.
Ik wou gewoon snel een vak leren...
zodat ik een baan kon vinden om voor mezelf te kunnen zorgen.
Dat was mijn plan. Ik had het er heel moeilijk mee.
Ik weet nog dat ik soms urenlang in tranen tot Jehovah bad.
Ik vroeg niet om raad.
Ik praatte er niet over met m’n vrienden of met mensen die me konden helpen...
zelfs niet met m’n ouders.
Langzaamaan begon ik toe te geven aan de druk die ik voelde.
Uiteindelijk begonnen we met elkaar te flirten.
We gingen steeds vaker praten en begonnen elkaar berichtjes te sturen.
Als ik tot Jehovah ging bidden voelde ik me een beetje ongemakkelijk.
Ik dacht, als ik me niet gedraag op de manier waarop Jehovah verwacht dat ik me gedraag...
hoe kan ik dan van hem verwachten dat hij mijn gebeden verhoort...
of er zelfs maar naar luistert?
M’n familie zei nooit, ga wel of ga niet naar de universiteit...
maar ze wezen me wel op hoe Jehovah over dingen dacht.
Mijn vader las Spreuken 27:11 aan me voor.
Wat ik deed stond tussen mij en Jehovah in.
Hij hielp me in te zien dat de beslissingen die ik als jongere neem...
invloed hebben op Jehovah’s gevoelens.
Er waren toen veel video’s, artikelen en publicaties over dat onderwerp.
En het hielp me echt om ervaringen te lezen van personen die hetzelfde hadden meegemaakt..
om persoonlijke studie te doen over het onderwerp...
en om erover te praten met geestelijk ingestelde broeders en zusters...
als we samen in de velddienst waren.
Iets wat me heel erg heeft geholpen...
is dat mijn ouders het Jonge Mensen Vragen-boekje tijdens de gezinsaanbidding met me bespraken.
En een hoofdstuk gaat over groepsdruk.
Toen we dat hadden besproken kon ik er veel beter mee omgaan.
Wat me nog het meeste heeft geholpen is iets wat ik hoorde op een kring.
Een broeder zei in zijn lezing.
Jongeren hebben op dit moment met heel wat uitdagingen te maken.
Ze worden misschien door leraren en klasgenoten onder druk gezet om hoger onderwijs te volgen.
Hij zei: jongeren en het was net alsof hij het tegen mij had.
Je leraar of klasgenoot maakt in de toekomst...
waarschijnlijk niet eens deel uit van je leven.
Maar als je wilt dat Jehovah altijd deel uitmaakt van je leven...
moet je bij het nemen van beslissingen laten zien dat je dat wilt.
En, toen viel het kwartje.
Toen ging er echt een lampje branden.
Dus ik wist op dat moment precies wat me te doen stond.
Ik moest met haar gaan praten.
Dus op een dag ging ik erover bidden en kreeg ik de moed die ik nodig had.
Ik vertelde haar dat ik er een punt achter wilde zetten.
Het was best moeilijk om het uit te leggen aan m’n klasgenoten en leraren.
Ik bedoel ze snapten er helemaal niets van.
Ik legde het natuurlijk aan ze uit, maar ze zeiden: waarom zou je dat doen?
Als je in dezelfde situatie zit als waar ik in zat...
kun je het beste met iemand praten die je vertrouwt.
Vertel ze hoe je je voelt en vraag om hulp.
Onze Schepper, Jehovah, denkt aan me.
En hij is degene die het meest van me houdt.
Hij heeft me helemaal niets goeds onthouden.
Hij helpt ons altijd en laat ons nooit in de steek.
Ik ben Jehovah onwijs dankbaar.
Dilan en Isaac gaven beiden toe dat de druk waarmee ze te maken hadden...
ze bijna te veel was geworden, ze waren er bijna onder bezweken.
Wat heeft ze geholpen om sterker te worden?
Isaac zei dat het goed is om hulp te zoeken.
Als jij op school ook met groepsdruk te maken krijgt, praat er dan over...
deel het met iemand die je vertrouwt.
Want als je dat doet kun je de hulp krijgen die je nodig hebt.
Nu willen we graag iets speciaals met jullie delen:
Een recente ontdekking...
die onze kijk op een deel van onze theocratische geschiedenis heeft veranderd.
Geniet van het volgende verhaal dat meer dan tachtig jaar verborgen was.
Jehovah’s Getuigen houden van de Bijbel.
Lang voordat ze de enorme taak op zich namen om de Bijbel te vertalen...
drukten ze zelf al bestaande vertalingen van de Bijbel.
En toen, in de jaren 50, werd door de Watchtower Bible and Tract Society...
de allereerste Bijbel gedrukt die vertaald was door Jehovah’s Getuigen:
de New World Translation of the Holy Scriptures.
Tenminste, we dachten altijd dat dat de eerste Bijbel was...
die door Jehovah’s Getuigen was vertaald.
In het najaar van 2017 ontving de Museumafdeling op het hoofdkantoor...
een Bijbel die geschonken was door een broeder uit Duitsland.
Er zat ook een brief bij waarin gesproken werd over een zeldzame Bijbel...
die in 1934 was gedrukt in Maagdenburg...
waar toen het bijkantoor en de drukkerij van Duitsland waren gevestigd.
Er was maar heel weinig bekend over deze Bijbel.
En personen die er wel iets over wisten dachten dat hij niet was goedgekeurd...
door de toenmalige president van het Wachttorengenootschap, J.F. Rutherford.
In 1934 was de vervolging van Jehovah’s Getuigen onder leiding van Adolf Hitler al in volle gang.
Onze religieuze activiteiten waren verboden...
65 ton aan lectuur was door de nazi’s ingenomen en verbrand...
en het bijkantoor en de drukkerij in Maagdenburg waren al verschillende keren in beslag genomen.
En dat verklaart waarschijnlijk waarom de Maagdenburgbijbel geen uitgeverspagina heeft...
met informatie over wie het heeft uitgegeven, wie het heeft vertaald...
en waar en wanneer het is gedrukt.
Maar onderaan op een van de laatste pagina’s...
vind je een kort zinnetje in kleine letters en daar staat:
Druk: Watchtower Bible and Tract Society, Maagdenburg.
Het is interessant dat het Ministerie van Binnenlandse Zaken van Duitsland...
op 13 september 1934 toestemming gaf aan het kantoor in Maagdenburg...
om opnieuw te beginnen met het printen en uitgeven van Bijbels.
Maar iedereen wist dat Bethel op elk moment weer gesloten kon worden, misschien zelfs voorgoed.
Dus wat zouden ze nog kunnen doen in de beperkte tijd die ze nog hadden?
Ze informeerden broeder Rutherford erover dat ze in bezit waren...
van een manuscript van het Nieuwe Testament dat klaar was om gedrukt te worden.
En dat een vertaling van het Oude Testament bijna klaar was.
In oktober 1934 gaf broeder Rutherford goedkeuring voor het drukken van 100.000 exemplaren.
Maar er was niet veel tijd meer.
Broeder Rutherford ontving een brief, gedateerd 6 augustus 1935, waarin stond:
In de middag van 10 juli vielen agenten...
van de geheime politie van Berlijn en Maagdenburg...
de drukkerij, kamers en kantoren in Maagdenburg binnen.
Alle ruimtes van de drukkerij werden gesloten.
En de gebouwen en het geld van het Wachttorengenootschap werden geconfisqueerd.
Een paar duizend Bijbels waren al gebonden en de rest alleen nog gedrukt.
Er waren helaas maar een paar van die Bijbels die gered konden worden.
Na een lange zoektocht hebben we in november 2017...
drie exemplaren van de Maagdenburgbijbel in bezit kunnen krijgen.
We hadden er toen nog geen idee van hoe bijzonder deze Bijbel was...
wat betreft de geschiedenis van onze organisatie in het vertalen en drukken van Bijbels.
Het is niet gewoon een verzameling van bestaande vertalingen...
maar een nieuwe unieke vertaling van de Bijbel.
Jehovah’s naam komt veelvuldig voor in zowel de Hebreeuwse Geschriften...
als in voetnoten van de Christelijke Griekse Geschriften.
De Maagdenburgbijbel werd ook geciteerd in Duitse uitgaven van De Wachttoren.
En bijna een eeuw later...
is de tekst nog steeds makkelijk te begrijpen voor de Duitse lezer.
Het verhaal van deze Bijbelvertaling is echt bijzonder.
Vergeleken met andere Bijbelvertalingen...
werden er maar weinig van gedrukt en nog minder van verspreid.
Hoewel het in recordtempo en onder zeer gevaarlijke omstandigheden...
werd geproduceerd, was dit tientallen jaren een vergeten verhaal...
tot het recent weer werd ontdekt.
De Maagdenburgbijbel is de eerste Bijbel...
waarvan bekend is dat die vertaald en uitgegeven is...
door Jehovah’s Getuigen, zelfs nog voor de Nieuwe-Wereldvertaling.
Het is blijven bestaan ondanks tegenstand van de nazi’s...
en is nu te zien in het Bijbelmuseum in Warwick.
Deze Bijbel bewijst dat de woorden uit Jesaja 40:8 waar zijn:
Aber Jehovas Wort bleibt ewiglich.
Zelfs ondanks de dreiging van het naziregime...
bleven de broeders in Duitsland doen wat ze konden...
om de Bijbel voor meer mensen beschikbaar te stellen.
Waarom deden ze dat?
Omdat wij als Jehovah’s Getuigen van de Bijbel houden...
en anderen er graag uit onderwijzen.
Maar wat is er nodig om een goede onderwijzer van Gods Woord te zijn?
In een ochtendaanbidding besprak broeder Geoffrey Jackson...
wat we kunnen leren van de apostel Paulus...
en hoe we het hart van mensen kunnen bereiken.
Hoe zou je een goede onderwijzer omschrijven?
Dat is een interessante vraag hè?
Veel van ons zouden die vraag beantwoorden...
door te omschrijven wat iemand een goede spreker maakt.
Misschien zeg je: die broeder gebruikt in z’n lezing veel illustraties...
of hij besprak een Bijbeltekst die ik al heel vaak heb gelezen...
maar door zijn uitleg heb ik iets geleerd wat ik er nog nooit eerder uit heb gehaald.
Of misschien zeg je: hij wist me de hele lezing lang te boeien.
Wel 60 minuten lang.
Ja, je kunt heel veel verschillende dingen zeggen...
om aan te geven dat iemand een goede onderwijzer is.
Maar het mooiste compliment dat iemand kan krijgen...
is dat z’n manier van onderwijzen op die van Jezus lijkt.
Want Jezus is natuurlijk het ultieme voorbeeld voor ons allemaal.
We gaan nu nog een paar dingen bespreken waar een goede onderwijzer aan moet voldoen.
Laten we eens kijken wat de apostel Paulus daarover zei.
Zoek alsjeblieft 1 Thessalonicenzen 2:7,8 eens op.
En hier zie je, naast alle dingen die we net genoemd hebben...
andere aspecten of eigenschappen die iemand nodig heeft...
om echt een goede onderwijzer te kunnen zijn.
Dus 1 Thessalonicenzen 2:7,8:
We zijn bij jullie juist vriendelijk geweest...
zoals een zogende moeder die haar eigen kinderen teder verzorgt.
We waren zo innig aan jullie gehecht...
dat we jullie niet alleen het goede nieuws van God wilden geven, maar ook onszelf.
Zie je welke dingen Paulus noemt...
die heel belangrijk zijn als het gaat om onze manier van onderwijzen?
In vers 8 heeft hij het over innig aan iemand gehecht zijn.
Dus liefde is een belangrijk aspect om een goede onderwijzer te kunnen zijn.
Want om het hart van een student te bereiken is liefde tonen toch essentieel?
Als je het hart van iemand met wie je studeert niet bereikt...
is dat als van een maaltijd genieten in een droom.
Daar heb je helemaal niks aan.
Dus als je iemand onderwijst maar niet z’n hart bereikt...
dan heeft die persoon er eigenlijk maar heel weinig aan.
Als je nog even verder kijkt in vers 8...
lees je dat Paulus niet alleen het goede nieuws van God wilde geven, maar ook zichzelf.
Dus als hij iemand onderwees was z’n hele hart erbij betrokken.
Kijk nu nog eens naar vers 7.
Hier staat nog een eigenschap die echt essentieel is...
om een goede onderwijzer te kunnen zijn. Kijk eens wat daar staat:
We zijn bij jullie juist vriendelijk geweest.
Dat is misschien niet de eerste eigenschap die je zou noemen...
als aan je wordt gevraagd wat iemand een goede onderwijzer maakt.
Maar wat bedoelde Paulus hier eigenlijk precies mee?
Eén Bijbelgeleerde zei het volgende hierover.
Hij zei dat het woord dat met vriendelijk is weergegeven...
veelvuldig gebruikt werd door Griekse schrijvers...
als een kenmerkende eigenschap van een kinderjuffrouw met lastige kinderen.
Of van een onderwijzer met onhandelbare leerlingen.
Dus hier wordt gesproken over onhandelbaar.
Dat betekent ook wel dat iemand niet aan te sturen is...
zich verzet tegen autoriteit of opstandig is.
Hier kunnen we een interessant punt uit halen.
Deze vriendelijkheid is zo sterk en stabiel dat een negatieve reactie...
van de persoon die onderwezen wordt er geen invloed op heeft.
Is dat geen mooie eigenschap?
En ongetwijfeld hebben we allemaal weleens aan die eigenschap moeten werken.
Bijvoorbeeld als je iemand een Bijbels punt probeerde te onderwijzen...
maar je erachter kwam dat de persoon het er helemaal niet mee eens was.
Je noemde een feit, liet een Bijbeltekst lezen maar hij was het er nog steeds niet mee eens.
Hoe reageer je dan?
Als je per se wil dat iemand iets aanneemt alleen maar omdat jij het zegt...
of omdat de Bijbel het zegt zonder met de persoon te redeneren...
dan toon je dus niet de vriendelijkheid waar de apostel Paulus het over had.
Dus als het je lukt om vriendelijk te blijven terwijl je onder druk staat...
is dat een veel betere manier om iemand te overtuigen van iets...
waar hij in eerste instantie niet zo zeker van was.
Dus vriendelijkheid is een belangrijke eigenschap om een goede onderwijzer te kunnen zijn.
Nu iets heel anders. Ga nog eens terug naar 1 Thessalonicenzen 2.
In vers 5 en 6 heeft Paulus het over verschillende dingen...
die je als onderwijzer juist niet moet doen.
Laten we het lezen, vers 5 en 6.
Jullie weten dat we nooit vleiende woorden hebben gebruikt...
of ons met hebzuchtige motieven anders hebben voorgedaan. God is getuige!
Ook waren we niet uit op eer van mensen...
van jullie of van anderen, hoewel we als apostelen van Christus...
een financiële last voor jullie hadden kunnen zijn.
Dus welke negatieve dingen moet je echt vermijden als je een goede onderwijzer wilt zijn?
Ten eerste had hij het over vleiende woorden.
Dat doet je misschien denken aan een andere tekst. Kijk maar in Spreuken 28:23.
Het is goed advies voor ons allemaal.
Er staat: Wie een ander terechtwijst [of iemand corrigeert]...
krijgt uiteindelijk meer waardering dan iemand die zijn tong voor vleierij gebruikt.
Zie je waar het hier om gaat?
Als je iemands vertrouwen wilt winnen moet je niet nalaten...
om hem te corrigeren als dat nodig is. Het is juist goed om eerlijk tegen iemand te zijn.
Dus als je iemand Bijbelstudie geeft of op een andere manier onderwijst...
moet je in gedachten houden dat raad of leidinggeven...
of iemands manier van denken corrigeren, gewoon bij onderwijs geven hoort.
Als je zou nalaten om dat op een liefdevolle manier te doen...
laat je daarmee zien dat je niet echt van de persoon houdt.
Omdat je hem dan niet helpt z’n verkeerde manier van denken te veranderen.
Dus vermijd het om vleiende woorden te gebruiken.
Laten we nog eens teruggaan naar 1 Thessalonicenzen hoofdstuk 2.
Wat is het tweede punt dat Paulus noemt?
Je met hebzuchtige motieven anders voordoen.
Dus dan doe je alsof. Dan verberg je wie je echt bent.
Niemand van ons wil natuurlijk doen alsof hij rechtvaardiger is dan anderen.
Of doen alsof hij beter is dan anderen. We willen ons niet anders voordoen.
En Paulus heeft het over hebzuchtige motieven.
Er staat een verwijstekst bij, namelijk Handelingen 20:33.
Daar zegt Paulus: Ik heb van niemand zilver of goud of kleding verlangd.
Dus als onderwijzer van het goede nieuws verwachten we natuurlijk geen voordeeltjes.
We verwachten helemaal niks terug voor het onderwijs dat we aan anderen geven.
Paulus heeft ons daar echt het goede voorbeeld in gegeven.
En in vers 6 staat dat hij niet uit was op eer van mensen.
Dus Paulus doel was absoluut niet om door mensen geëerd te worden.
Dus het zou kunnen dat je als onderwijzer het gevoel hebt...
dat je een bepaalde mate van respect verdient. Dat je eigenlijk boven de student staat.
Als je diep van binnen dat gevoel hebt...
zal dat hoe dan ook invloed hebben op hoe vriendelijk je bent.
Want als iemand dat wat je zegt in twijfel trekt...
of het lijkt alsof de persoon te weinig respect voor je heeft...
dan is het moeilijk om vriendelijk te blijven en om iemands manier van denken te corrigeren.
Als je nadenkt over alle verschillende aspecten en eigenschappen...
die nodig zijn om een goede onderwijzer te kunnen zijn...
dan zie je waarschijnlijk heel wat ruimte voor verbeteringen.
Dat heb ik wel in ieder geval.
Ja, het is echt niet makkelijk voor ons om altijd een goede onderwijzer te zijn.
Maar er staat iets heel aanmoedigends in het Bijbelboek Filippenzen.
Dat is de laatste tekst die we gaan lezen.
Filippenzen hoofdstuk 2:13.
God zelf zet jullie volgens zijn wens tot actie aan en geeft jullie zowel de wil...
dus de wil om de waarheid op een liefdevolle manier aan anderen te onderwijzen...
als de kracht om te handelen.
Dus als je een betere onderwijzer wilt worden denk dan niet alleen aan de technieken.
Denk ook aan wat we besproken hebben.
Als je een goede onderwijzer wilt zijn moet je vriendelijk zijn voor anderen...
en ze op een liefdevolle manier helpen hun denken te corrigeren.
Net als Jezus onderwees Paulus met hart en ziel.
Zijn liefde voor anderen...
motiveerde hem om het goede nieuws met zoveel mogelijk mensen te delen.
In onze tijd zijn er velen met dezelfde instelling...
ze blijven prediken, zelfs als ze met tegenstand te maken krijgen.
Een van hen is Maria Kaloyanoff.
M’n moeder is geboren in 1922 in Bulgarije.
En begin jaren 50 emigreerde ons gezin van Duitsland naar de Verenigde Staten.
We gingen in New York wonen en daar heeft m’n moeder de waarheid leren kennen.
Ik weet nog dat ik toen voor het eerst een bijbel opensloeg.
En ik ging toen naar Openbaring hoofdstuk 21.
Wat me echt raakte was het punt dat er een eind zou komen aan ziekte, pijn en de dood.
Iedereen die de waarheid leert kennen wil dat natuurlijk delen met z’n familie.
Ik had echt het verlangen om ze over de waarheid te vertellen...
dat ze bevrijd kunnen worden van onderdrukking en ziekte en dood.
Dus ze wilde heel graag dat er publicaties beschikbaar zouden komen in het Bulgaars.
Ze vroeg het aan de broeders in Brooklyn.
Ze vroeg of zij kon helpen bij het vertalen van publicaties in het Bulgaars.
De broeders gaven daar goedkeuring voor.
En ze mocht beginnen met het vertalen van een paar traktaten.
Bulgarije was toen een land achter het IJzeren Gordijn, een communistisch land.
Lectuur over God of de Bijbel was niet toegestaan, het was verboden.
Dus je kon het niet gewoon per post versturen.
Dus toen er publicaties beschikbaar kwamen moesten mensen het naar het land toe brengen.
Wij waren een van de gezinnen die aanboden dat te doen.
We kwamen Bulgarije binnen per trein.
We hadden heel veel bagage want elke keer als we naar Bulgarije gingen...
bleven we daar twee en een halve maand, de hele zomervakantie.
En in onze bagage hadden we ook lectuur verstopt, op verschillende plekken.
Als je naar een land reist waar onze lectuur verboden is...
kun je verwachten dat je te maken krijgt met problemen of gevaar.
Ze wisten dat we lectuur bij ons hadden, de traktaten.
M’n moeder wist dat ze onze bagage zouden doorzoeken.
Gelukkig konden we de lectuur nog snel uit alle koffers halen...
en alles in een kleine koffer stoppen.
En wat er niet in paste, zoals traktaten die we nog niet gevouwen hadden...
legden we over onze arm met onze jassen eroverheen.
Ik maakte me er echt zorgen over of ze de lectuur zouden vinden.
Want als ze het zouden vinden dan zouden we echt in de problemen komen.
Toen ze onze bagage doorzochten haalden ze alles overhoop, ze legden niets netjes terug.
Dus m’n moeder dacht snel na en vroeg ze:
Kan ik daar alles wat jullie overhoop hebben gehaald weer even netjes leggen?
En toen zeiden ze: oké.
Dus toen stopte ik de traktaten die over m’n arm hingen...
snel in de koffers die al gecontroleerd waren.
Toen was mijn kleine koffertje aan de beurt.
Maar hij zei: Deze is zo klein, hier kan toch niets in zitten.
En hij zette hem zo weg.
De man die onze koffers doorzocht werd steeds nerveuzer...
want hij wist dat we iets bij ons hadden, maar hij kon niets vinden.
Jaren later ging m’n moeder een keer in haar eentje naar Bulgarije.
Bij de grens van Bulgarije vonden ze toen de lectuur.
Ze werd gearresteerd en in de gevangenis gezet.
Ze werd twee weken, of zelfs langer, elke dag ondervraagd.
Maar na een tijdje veranderde de Bulgaarse overheid van gedachten.
Omdat ze een andere nationaliteit had, besloten ze haar gewoon het land uit te zetten.
Tot op de dag van vandaag aanbidt m’n moeder Jehovah...
en houdt ze vast aan een geestelijke routine.
Ze gaat naar de vergaderingen, bereidt zich erop voor...
leest in de Bijbel en deelt ijverig de waarheid met anderen.
Het helpt me gewoon elke minuut van m’n leven.
En ik wil m’n laatste beetje energie gebruiken om het goede nieuws te delen.
Toen zuster Kaloyanoff de Bijbelse boodschap hoorde...
wilde ze het heel graag delen met mensen in haar thuisland.
Nu ze wat ouder is zijn haar omstandigheden veranderd...
maar niet haar vastberadenheid.
Ze wil nog steeds doen wat ze kan...
met haar laatste beetje energie, zoals ze zelf zei...
om het goede nieuws te prediken.
Zitten er bij jou in de gemeente trouwe ouderen, zoals zuster Kaloyanoff?
Kijk met hun in gedachte naar de nieuwe muziekvideo.
De titel is:
Twee kleine muntjes.
’t Is niet veel:
twee muntjes in haar hand.
Is het genoeg?
Het was het enige dat ze nog had.
Ze voelt zich heel klein...
als een zandkorrel op het strand.
Zal haar Vader het zien:
die twee muntjes daar in haar hand?
Hoe weinig het lijkt...
weet dat hij kijkt.
En hij koestert je meer dan ooit.
Hij kijkt naar je motief.
Hij ziet: jij hebt hem lief.
Jouw twee muntjes vergeet hij nooit...
vergeet hij nooit.
Dacht ze terug...
aan wat ze eerder kon doen?
Aan andere tijden?
Ze kon zo veel meer, maar dat was toen.
’t Maakt nauw’lijks geluid...
als zij haar gift vallen laat.
Maar voor Jehovah God weerklinkt het luid...
dit grootse gebaar.
Hoe weinig het lijkt...
weet dat hij kijkt.
En hij koestert je meer dan ooit.
Hij kijkt naar je motief.
Hij ziet: jij hebt hem lief.
Jouw twee muntjes vergeet hij nooit...
vergeet hij nooit.
Het gaat er niet om wat anderen zien.
Voel je niet minder maar geef met plezier.
Dat is wat hij verdient.
Hoe weinig het lijkt...
weet dat hij kijkt.
En hij koestert je meer dan ooit.
Hij kijkt naar je motief.
Hij ziet: jij hebt hem lief.
Jouw twee muntjes vergeet hij nooit...
vergeet hij nooit.
Jouw twee muntjes vergeet hij nooit.
Wat een mooie geruststelling:
Wat onze beperkingen ook zijn, onze offers zijn veel waard in Jehovah’s ogen.
Voordat we het programma afsluiten...
gaan we naar een land vol schitterende landschappen...
Nieuw-Zeeland.
Nieuw-Zeeland bestaat uit twee hoofdeilanden...
die zo’n 1600 kilometer ten zuidoosten van Australië liggen.
Op die eilanden vind je besneeuwde bergtoppen...
kristalheldere meren, lange stranden...
en een prachtige kustlijn met havens en fjorden.
Er bevinden zich ook geothermische gebieden...
met actieve vulkanen, geisers, borrelende modderpoelen...
en een van de grootste warmwaterbronnen ter wereld...
die Frying Pan Lake wordt genoemd.
Inwoners van Nieuw-Zeeland worden vaak Kiwi’s genoemd...
een knipoog naar een van de meest unieke inheemse vogels van het land, de Kiwi.
Deze vogeltjes hebben een lange snavel en kunnen niet vliegen.
Het goede nieuws bereikte Nieuw-Zeeland aan het eind van de negentiende eeuw...
toen een inwoner van het land, die regelmatig De Wachttoren las...
in zijn eentje begon te prediken.
Een paar jaar later arriveerden er colporteurs uit Australië en de Verenigde Staten...
en zo begon het goede nieuws zich verder te verspreiden.
De eerste getuigen in Nieuw-Zeeland waren moedige predikers.
Om afgelegen plaatsen te bereiken...
reisden ze te voet, te paard en op de fiets door ruige gebieden.
Een Nieuw-Zeelander die in die tijd een ijverige prediker werd...
was William Barry.
In 1909 las hij de zes delen van Studies in the Scriptures...
en onmiddellijk herkende hij de klank van de waarheid.
IJverig onderwees hij de waarheid aan zijn kinderen.
En in 1975 werd zijn zoon Lloyd Barry lid van het Besturende Lichaam.
De waarheid verspreidde zich ook snel onder de Maori’s...
de inheemse bewoners van Nieuw-Zeeland.
In 1928 werd het eerste congres in het Maori gehouden.
Nu zijn er veel Maori broeders en zusters, die hun prachtige cultuur graag met anderen delen.
Er zijn nu meer dan 15.000 verkondigers in Nieuw-Zeeland...
en er wordt in 18 verschillende talen gepredikt...
waaronder in Nieuw-Zeelandse gebarentaal.
Op het Zuidereiland vind je het kustplaatsje Picton...
waar zich ook de gemeente Picton bevindt.
Er is daar een drukke haven waar veerboten af- en aankomen.
Vanwege de vele toeristen en internationale werkers...
zijn er veel gelegenheden voor openbaar getuigenis.
Om alle mensen te kunnen bereiken die langs het water wonen...
maken broeders en zusters tijdens de prediking...
gebruik van hun eigen boten.
De 39 verkondigers en de pioniers uit de gemeente Picton...
doen jullie de hartelijke groeten.
Vanuit het hoofdkantoor van Jehovah’s Getuigen was dit JW Broadcasting.