Eén van onze favoriete onderdelen van de Gileadgraduatie is natuurlijk The Inside Story.
Daarin kunnen we enkele van de studenten uit de Gileadklas wat beter leren kennen.
Dus we gaan nu luisteren naar broeder Mark Noumair, die het programma gaat presenteren.
Tachtig jaar.
Personen die deze mijlpaal halen worden in de Bijbel bijzonder sterk genoemd.
Maar kun je dat alleen over mensen zeggen?
De 153ste klas van Gilead valt samen met het tachtigjarige bestaan van de Gileadschool.
Al die tijd is de school blijven bestaan, ondanks een wereldoorlog, verbodsbepalingen...
juridische uitdagingen en zelfs een wereldwijde pandemie.
En we hebben meer gedaan dan alleen maar blijven bestaan.
Welkom bij deze aflevering van The Inside Story.
In 2 Koningen 13:18,19 zei de profeet Elisa tegen koning Joas:
Pak de pijlen en sla ermee op de grond.
Zo kon hij laten zien hoe ijverig en enthousiast hij was voor Jehovah’s werk.
Helaas was de koning niet zo ijverig.
Hoe zit het met degene die in deze tijd de leiding hebben in Jehovah’s organisatie?
Slaan zij als het ware vol ijver en volharding op de grond?
Jazeker, en de Gileadschool is daar een krachtig bewijs van.
Toen de Tweede Wereldoorlog was uitgebroken gingen de broeders...
onder leiding van Jehovah’s geest inzien dat er in deze eindtijd...
meer behoefte was aan Bijbels onderwijs.
Broeder Nathan Knorr, die toen de leiding had...
gaf toen de opdracht de Gileadschool op te richten in South Lansing, New York.
Vanaf 1943 gaven trouwe mannen zoals...
Albert Schroeder, Russell Kurzen, Maxwell Friend, Frederick Franz en Eduardo Keller...
les aan de eerste klassen vol met studenten...
die niet konden wachten om te gaan prediken waar de behoefte groter was.
Sindsdien is de locatie van de school veranderd, en zijn de leraren veranderd...
maar één ding is hetzelfde gebleven: afgestudeerden van Gilead...
gebruiken hun theocratische opleiding om hun broeders en zusters te versterken...
waar ze dan ook naartoe worden gestuurd.
Terwijl deze wereld steeds slechter wordt, wordt de Gileadschool alleen maar beter...
en blijft de school zich aanpassen aan de behoeften van Jehovah’s organisatie.
Laten we nu de studenten verwelkomen.
Wat voor invloed heeft de rijke geschiedenis van Gilead op hun leven gehad?
We gaan eerst luisteren naar broeder en zuster Kunda uit Zambia.
We zijn heel blij dat jullie hier vandaag bij ons zijn, Kena en Chila.
Hoe lang dienen jullie al in Zambia? En vertel eens wat jullie op Bethel mogen doen.
We mogen nu al zo’n vijf jaar op Bethel dienen.
En we zijn allebei toegewezen aan de Plaatselijke Bouwafdeling, de PBA.
Mooi, en hier zien we een foto met allemaal stralende gezichten.
Daar staan jullie twee. En wie zijn de drie anderen?
Dat zijn drie PBA-vertegenwoordigers...
en dit was bij de bouw van een Koninkrijkszaal die we bezochten.
Dat was echt een leuke toewijzing, dat is duidelijk te zien.
Kijk hoe blij jullie zijn. Dat is Koninkrijkszalen bouwen.
Kena, hoeveel Koninkrijkszalen zijn er eigenlijk nodig in Zambia?
In de komende vijf jaar zijn er wel duizend nieuwe zalen nodig.
Duizend Koninkrijkszalen. Wat een enorme groei. Echt geweldig.
Wat is eigenlijk de verhouding tussen het aantal verkondigers en het aantal inwoners in Zambia?
Op dit moment zijn er iets meer dan 190.000 verkondigers.
Dus dat is ongeveer 1 verkondiger op 99 inwoners.
1 op 99, fantastisch.
Waar denk je dat het door komt?
Ik kan me twee dingen bedenken.
Ten eerste: iedereen die in Zambia is geweest, weet hoe warm en vriendelijk de mensen daar zijn.
Ze zijn heel nederig en praten heel graag over de Bijbel.
Wauw. Dus, omdat mensen nederig en vriendelijk zijn...
voelen ze zich aangetrokken tot de waarheid.
Ik heb dat ook van verschillende mensen gehoord die in Zambia zijn geweest.
Dus, mooi hoor. En, wat nog meer?
Nou, ten tweede staat de overheid positief tegenover Jehovah’s Getuigen.
Daardoor kan er volop gepredikt worden.
Ja, het is zelfs zo dat het werk van Jehovah’s Getuigen...
gezien wordt als een stabiliserende factor in de maatschappij...
en daardoor willen veel oprechte mensen de waarheid leren kennen.
Dat is de opleiding die Jehovah aan zijn volk geeft.
Het onderwijs dat we continu krijgen van Jehovah...
dat is echt terug te zien in hoe we anderen onderwijzen...
en in hoe we met de anderen omgaan, vind je niet?
Zeker weten. En dankzij het onderwijs van Jehovah...
kunnen Gods aanbidders die principes toepassen in hun leven...
anderen zien dat en daardoor gaat alle lof en eer naar Jehovah.
Prachtig, dus vriendelijke mensen, een stabiliserende invloed in de maatschappij...
daardoor zien we dat het Koninkrijkswerk groeit in Zambia.
Ja, en er is nog iets dat ons hart heeft geraakt en een rol heeft gespeeld in de groei.
Nou, we zijn benieuwd wat het is.
Het zijn de Word Jehovah’s Vriend-filmpjes met David en Sofie.
Deze video’s hebben de kinderen waardevolle en belangrijke lessen geleerd.
Dat is mooi te horen: waardevolle lessen voor kinderen.
Het is echt zo dat de kinderen nu Bijbelse principes leren...
die ze opslaan in hun hart en geest.
En als ze opgroeien, wat is dan het resultaat?
Ja, het is geweldig om te zien hoe de organisatie gebruikmaakt van de Word Jehovah’s Vriend-video’s.
Want dat legt een sterk fundament waardoor ze later zullen opgroeien tot rijpe christenen.
Ze leren nu al om beslissingen te nemen waar Jehovah blij mee is...
en later worden dit de pioniers en ouderlingen in de gemeenten.
Heel mooi. En, had je iemand in het bijzonder in gedachten?
Ja, een mooi voorbeeld hiervan is Jamin.
Hij is één van de vele kinderen in Zambia die genieten van de Word Jehovah’s Vriend-video’s.
We hebben een foto. -Kan je daar wat meer over vertellen?
Hier zie je Jamin. Hij zit naast z’n vader.
Allebei z’n ouders pionieren, en zijn naam hebben ze van de video...
Waarschuwende voorbeelden voor onze tijd.
En nog een foto van Jamin.
Ja, hij is nu zes jaar oud, en je kan zien dat ie echt zin heeft om in de velddienst te gaan.
Dat zie je zeker.
Hij maakt graag gebruik van de video’s. Hij kent ze zelfs uit z’n hoofd.
En, hij probeert het voorbeeld van Sofie te volgen en neemt zelf ook publicaties mee naar school.
Hij doet het zo goed dat hij zelfs bij het inpakken van z’n tas...
al nadenkt over welke publicatie hij aan welk klasgenootje wil geven.
Het is geweldig dat kinderen in Zambia al zo de pioniersgeest hebben...
door de Word Jehovah’s Vriend-video’s.
Heel mooi. Zendelingen in de dop, klaar voor het werk, echt geweldig.
Gilead bestaat nu 80 jaar, en het is duidelijk dat de school al vanaf het begin...
een positieve invloed heeft gehad in Zambia.
Dat heeft de broeders en zusters echt geholpen om ijverig te zijn in de prediking.
In 1948 werden de eerste zendelingen van Gilead aan Zambia toegewezen.
Dat waren broeder Harry Arnott en John Fergusson. Je ziet ze hier op de foto.
Ze zaten in de achtste klas van Gilead, samen met Stanley Jones en Harold King.
In de eerste paar klassen van de school was elf procent van de studenten gezalfd.
Die afgestudeerden van Gilead hadden een stabiliserende uitwerking op het wereldwijde veld.
In de Gilead-archieven vonden we een aantal handgeschreven brieven van broeder Fergusson.
Hier zie je er één.
In die brief schreef hij dat toen hij in 1948 in Zambia aankwam...
er nog maar 15.000 verkondigers waren.
In die tijd heette Zambia nog Noord-Rhodesië.
Hij bad tot Jehovah...
of de Wachttoren vertaald mocht worden in de plaatselijke taal Bemba.
En hij bad of er nog meer zendelingen naar Zambia konden komen.
Wat een mooie instelling. Werd zijn gebed verhoord?
Jehovah heeft zijn gebeden zeker verhoord.
Onze publicaties zijn nu niet alleen beschikbaar in het Bemba...
maar ook in twaalf andere plaatselijke talen.
Geweldig, en er zijn tot nu toe 58 afgestudeerden van Gilead aan Zambia toegewezen.
Meer publicaties, meer vertaalwerk, meer afgestudeerden van Gilead in het land.
Wat heeft de Gileadschool ondertussen een rijke geschiedenis in Zambia.
En die zendelingen hebben ons op meer manieren geholpen dan alleen met de prediking.
OK, wat bedoel je daarmee?
Rond 1968 werd ons werk verboden.
Dat leidde ertoe dat de eerste groep zendelingen het land werd uitgezet.
En daarna volgde een golf van vervolging en tegenstand.
Dat maakte het voor de broeders moeilijk om het werk te organiseren.
Het leek er op een gegeven moment zelfs op dat het werk kwam stil te liggen.
Maar in 1986 gebeurde er iets bijzonders. -Wat gebeurde er toen?
Zendelingen mochten toen het land weer in.
Dat herinner ik me ook nog. We dienden toen in Oost-Afrika...
en het einde van het verbod in Zambia was toen groot nieuws.
Ook in Oost-Afrika waren we toen heel blij.
We hadden veel voor onze broeders en zusters in Zambia gebeden...
en waren blij dat ze het werk weer konden oppakken.
Het werk kon in 1986 dus weer hervat worden. Wat gebeurde er na 1986?
Er was een sterke toename in het aantal verkondigers.
En de zendelingen hielpen hen om geestelijk sterk en stabiel te worden.
Als je nu met degenen praat die toen al in de Waarheid waren...
merk je echt dat ze dankbaar zijn voor hoe de zendelingen ze hielp...
het werk te organiseren vanuit het bijkantoor.
Vanuit het bijkantoor ondersteunen ze het werk in het veld, en daardoor was er enorm veel groei.
Dus je bedoelt dat de plaatselijke broeders en de zendelingen goed samenwerkten...
en dat dat dus goede resultaten had.
Zeker weten. -Mooi.
Wat was de reactie van de plaatselijke verkondigers...
toen de zendelingen ze kwamen helpen?
Dat is wat ik het allermooiste vind.
De plaatselijke verkondigers gingen echt van ze houden.
De zendelingen waren zo lief en nederig.
De verkondigers gingen daardoor inzien dat we allemaal gelijk zijn...
en de zendelingen probeerden iedereen te begroeten in de plaatselijke taal.
Dat was leuk om te zien.
Maar als je dan zag dat ze begonnen met een begroeting...
maar uiteindelijk een lang gesprek en zelfs een openbare lezing in mijn taal konden houden...
dat was hartverwarmend.
Dat moet echt geweldig zijn geweest.
Ja, en de zendelingen namen ook echt de tijd voor de plaatselijke broeders en zusters.
En daardoor leerden ze de cultuur ook beter kennen.
Als ze bijvoorbeeld na de kring werden uitgenodigd om ergens te eten, deden ze dat.
Dan waren ze moe, en dan hadden zo ook nog eens honger.
En, dit was geen snelle maaltijd in een restaurant.
Ze moesten naar iemands huis...
het eten klaarmaken... -Koken.
Klopt. -De kip klaarmaken.
Precies. Dus ze aten pas laat en ze gingen pas laat naar huis.
Maar het leukste aan deze maaltijden was de aanmoediging die ze ons gaven.
Ze moedigden ons aan geestelijke doelen te stellen.
We zagen niet alleen de liefde die ze voor ons hadden...
maar we voelden het echt.
Mooi. Ben je het ermee eens, Kena?
Zeker weten, ik heb dat zelf vroeger ook ervaren.
Ik ben benieuwd.
Mijn familie had een keer een zendelingenechtpaar uitgenodigd voor de lunch...
broeder en zuster Finch.
We hadden lekker gegeten, het was heel gezellig...
maar wat ons van die dag is bijgebleven is iets heel anders.
Een paar dagen later stuurden ze ons een klein bedankkaartje.
Ze bedankten ons voor de gastvrijheid en deelden ook een Bijbeltekst met ons.
Dat ze daar de tijd voor hadden genomen, raakte ons echt.
Mijn vader gebruikte dit kaartje zelfs om ons kinderen te leren...
hoe we dankbaarheid konden tonen als iemand iets voor ons deed.
Prachtig. Het zijn dat soort kleine uitingen van liefde...
die ervoor zorgen dat de broeders en zusters in Zambia echt met elkaar verenigd zijn.
Oh, hier zien we jullie met broeder en zuster Finch.
Ja, je kan aan hun grote glimlach zien dat ze echte Zambianen zijn geworden.
We zijn blij dat we samen met hun op Bethel mogen dienen...
en we leren nog steeds veel waardevolle lessen van ze.
Heel mooi.
Zullen we eens gaan kijken naar een video over Zambia en het werk wat daar gedaan wordt?
Willen jullie ons dat laten zien?
Ja, heel graag. -OK, laten we gaan kijken.
Zambia ligt in het zuiden van Afrika...
en heeft een oppervlakte van meer dan 700.000 vierkante kilometer.
Dat is groter dan de staat Texas in de Verenigde Staten.
In Zambia vind je prachtige bossen, de beroemde rivier de Zambezi...
indrukwekkende watervallen en enorm veel verschillende dieren.
Ja, en vanwege het gematigde klimaat is er een grote variëteit aan voedsel beschikbaar.
Maar wat Zambia echt mooi maakt, zijn de mensen.
Jehovah’s aanbidders kom je overal tegen.
En er is nog steeds veel te doen in het veld.
Als je in de dienst ’s ochtends met iemand spreekt...
en er ’s middags weer iemand aan de deur staat...
dan zouden ze er in een ander land iets van zeggen, maar niet in Zambia.
Hier zouden ze gewoon voor een tweede keer luisteren.
Als je van deur tot deur gaat dan vragen ze je soms om binnen te komen...
en soms om onder een mangoboom te komen zitten.
Dan pakken ze een emmer erbij, of iets anders om op te kunnen zitten...
en dan zit je daar, en dan kan je met ze praten.
En het gebeurt ook wel dat ze de Bijbel alvast erbij pakken als ze je aan zien komen...
omdat ze weten dat je over de Bijbel komt praten.
Dus, ja, het zijn hele lieve mensen.
De eenvoudige en vriendelijke manier waarop de broeders en zusters...
anderen in de velddienst benaderen...
en dat ze gewoon iedereen bezien als een potentiële aanbidder van Jehovah...
dat maakt het makkelijker voor mensen om de Waarheid te leren kennen.
Kan iedereen in Zambia een Getuige van Jehovah worden?
Nou, ik denk dat dat een mooi doel is.
IJverige verkondigers heb je in elke vorm en maat.
Wil je Jamin eens in actie zien?
Ik wil net als Jamin zijn, als ik groot ben. -Ja, ik ook.
Jamin is een van de vele kinderen in Zambia die Jehovah’s hart blij maken.
Dus, als je Zambia gaat bezoeken, wat kan je dan verwachten?
Je zal een grote groep trouwe en hardwerkende Koninkrijkspredikers ontmoeten.
En ook al verschillen we allemaal van kleur, leeftijd en lengte...
we zijn één grote gelukkige familie, dankzij onze gelukkige God, Jehovah.
Wat een prachtige video was dat. Heel erg bedankt.
Maar Kena, de broeder en zuster die we net zagen met familie Finch, die lijken op jou.
Ja, m’n vader en moeder.
Dat was de eerste keer in 25 jaar dat ze familie Finch weer zagen.
Dat zal vast een geweldige reünie zijn geweest.
En zijn je ouders hier vandaag ook?
Ja, ze zitten ergens in het publiek.
Leuk, weet zeker dat ze heel trots op jullie zijn.
Heel erg bedankt. We zijn blij dat jullie je verhaal hebben gedeeld in deze Inside Story.
De liefde en de vreugde van de broeders en zusters in Zambia waren duidelijk zichtbaar...
in de video die jullie ons net hebben laten zien.
Dus nogmaals heel erg bedankt.
Nu gaan we luisteren naar Eric en Megan Lee uit Micronesië.
We zijn blij dat jullie hier vandaag zijn, bij The Inside Story.
Dus vertel, voor dat jullie naar Gilead kwamen, dienden jullie op het bijkantoor van Micronesië.
En dat ligt op het prachtige eiland Guam.
Hoe lang dienen jullie daar al? En wat mogen jullie doen op Bethel?
Ik dien nu tien jaar op Bethel.
En Megan en ik zijn nu acht jaar getrouwd. Dus we dienen daar nu acht jaar samen.
En ik werk nu op de Dienstafdeling.
Mooi, en jij Megan, wat mag jij doen op Bethel?
Ik werk op de Vertaalafdeling en we ondersteunen het werk van zes vertaalkantoren...
in verschillende delen van het land.
Geweldig, dat zal vast veel werk zijn. Bedankt daarvoor.
Op het scherm zien we nu een leuke foto. Eric, kun je ons hier meer over vertellen?
Hier zie je ons toen we op bezoek waren op het eiland Pohnpei.
Ik mocht daar les geven op de school voor Bethelieten.
Deze foto is genomen toen we net waren aangekomen op het vliegveld.
We werden welkom geheten door de broeders en zusters...
en we kregen iets van ze, en dat dragen we hier op ons hoofd.
En wat zijn het? -Het worden mwarmwars genoemd.
De broeders en zusters hadden ze zelf gemaakt...
en ze worden vaak aan gasten gegeven als ze op het eiland aankomen.
Dat zal veel werk zijn om ze te maken.
Dat is een mooie uiting van hun gastvrijheid en liefde.
En Megan, ik begreep dat je bent geboren op Guam.
Hoe was het om daar op te groeien, op het eiland? Vertel eens.
Nou, het is een klein eiland, dus waar je ook bent, Bethel is nooit ver weg.
Het was echt een mooi voorrecht om zo dicht bij Bethel op te groeien.
Hoe ver was het bijkantoor van waar je bent opgegroeid?
Iets minder dan 15 minuutjes.
Dus het lag in je achtertuin. Ja, het was heel dichtbij.
Wat heb je daaraan gehad?
Nou, het was heel bijzonder om zo dicht bij een plek te wonen...
waar zoveel broeders en zusters fulltime hard voor Jehovah werken.
Op een gegeven moment mocht mijn zus als een commuter op Bethel werken...
en ze vroeg me om met haar mee te gaan. Dus uiteindelijk konden we dat samen doen.
Mooi, dus jullie werkten allebei als commuter?
Wie is er ouder, jij of je zus? -M’n zus.
Oké. Nou wat een voorrecht dat je samen met je zus...
als commuter op Bethel mocht helpen.
En jij Eric, kun jij nu iets over jezelf en je familie vertellen?
Mijn moeder is geboren op Guam. Haar familie komt daar ook vandaan.
Maar ze is opgegroeid in de staat Washington. En daar heeft ze m’n vader ontmoet.
Maar m’n moeder maakte iets bijzonders mee voordat ze met m’n vader trouwde.
Oh, vertel.
Nou, na de middelbare school ging ze op reis naar Guam...
en ze zag hoeveel behoefte daar was.
Dat raakte haar, en ze kreeg het verlangen...
om op een dag terug te gaan naar Guam, om daar te prediken.
Klinkt als een zendeling.
Dus ze wilde graag terug. Vertel eens hoe het verder ging.
M’n ouders trouwden en ze gingen samen dienen op Bethel in Brooklyn.
En in 1979 mochten ze naar Gilead.
Oh, interessant.
Ze zaten in de 67ste klas van Gilead. En toen kwam de droom van m’n moeder uit.
Wat was hun toewijzing? -Ze werden toegewezen aan Guam.
Oh, wat mooi. -Ja, ze hielden echt van die toewijzing.
En toen, een paar jaar later, kregen mijn ouders kinderen.
Dus, wat gebeurde er toen?
Na een paar jaar verhuisden we terug naar de staat Washington.
Maar ook al gingen we weg uit Guam, er was iets wat nooit veranderde voor m’n ouders.
Wat was dat? -Ze zijn altijd heel erg van de mensen...
op Guam blijven houden.
Dus hoewel ze niet meer op Guam woonden...
maar in Washington, in de Verenigde Staten, was hun hart nog wel in Guam.
En had dat invloed op jou als jongere?
Zeker weten. Ze waren in hun hart nog steeds zendeling.
En ze moedigden ons ook aan om meer te doen in de dienst.
Dus we zijn een keer met het hele gezin naar Guam gegaan.
Tijdens dat bezoek ging ik echt van Guam houden. -Oh, ja.
Ik hield zoveel van Guam dat ik op m’n 19de besloot ernaartoe te verhuizen.
En toen het eenmaal kon, is de rest van het gezin uiteindelijk ook naar Guam verhuisd.
En het is zelfs zo dat mijn ouders er nu nog steeds dienen.
Fantastisch, zeg.
Nou, het is mooi te zien dat de liefde die je ouders hadden voor de mensen op Guam...
aanstekelijk werkte, en er uiteindelijk voor heeft gezorgd...
dat jij ook ging houden van de mensen daar. -Dat is zeker zo.
En, van één iemand in het bijzonder. Heel mooi.
Dus Eric, wat zien we hier?
Dit is een foto van ons gezin die is genomen...
buiten bij de Koninkrijkszaal van de gemeente waar we vroeger zaten.
Je ziet m’n ouders, m’n oudere zus, m’n twee broertjes, en ik sta daar achteraan.
En hier is nog een andere foto.
Hier zie je ons weer met z’n allen, maar dan een stukje ouder.
Hier zijn we samen op Guam tijdens een congres.
En nu dienen je ouders daar dus nog steeds.
Wat hebben ze een mooi voorbeeld gegeven aan jou en aan je broers en zus.
Wat zullen ze blij zijn dat jij hetzelfde verlangen hebt ontwikkeld.
Heel mooi.
Dus vertel eens, hoeveel verkondigers zijn er op dit moment in Micronesië?
Nou, er zijn nu zo’n 1200 verkondigers, verspreid over verschillende eilanden.
En ik weet dat het aantal niet heel indrukwekkend klinkt...
maar dat is het eigenlijk wel. -Wat maakt het indrukwekkend?
Nou, het is zo dat nieuwelingen...
met heel wat uitdagingen te maken krijgen voordat ze in de Waarheid komen.
De mensen in Micronesië wonen in hele kleine gemeenschappen die heel hecht zijn...
en ze zijn in het dagelijkse leven echt van elkaar afhankelijk.
Dus als mensen in de Waarheid komen...
dan kan de gemeenschap ze gaan bezien als een buitenstaander...
waardoor ze de steun van hun sociale netwerk, die ze altijd hebben gehad, opeens verliezen.
Dus ze hebben echt een groot geloof nodig...
en ze moeten er echt op vertrouwen dat Jehovah voor ze zal zorgen.
Dat zal niet altijd makkelijk zijn. -Nee, dat klopt, dat is het zeker niet.
Maar ondanks deze uitdagingen nemen veel oprechte mensen...
moedig hun standpunt in en sluiten ze zich aan bij Jehovah’s volk.
Heel mooi. -En als ze die stap nemen...
worden ze echte gezegend, want ze worden dan deel van een hechte familie.
En als ze dan hulp nodig hebben, staat er altijd iemand voor ze klaar.
Geweldig. -Als je dat ziet, dan raakt het je echt.
Het is duidelijk dat de broeders en zusters in Micronesië veel van elkaar houden.
En, heb je nog een voorbeeld waarin die liefde duidelijk naar voren komt.
Ja, dan moeten we allebei meteen denken aan de broeders en zusters op het eiland Kosrae.
Het eiland Kosrae? Daar horen we niet vaak iets over.
Kunnen jullie iets meer vertellen?
Het is een heel klein eiland met maar één gemeente van acht verkondigers.
En ze zijn zo trouw in hun dienst voor Jehovah.
OK, maar acht verkondigers. Maar Jehovah geeft om ze.
Net zoals in Noachs tijd, toen waren er ook maar acht.
Op Kosrae zijn er dus ook acht.
Dus hoe laat Jehovah zien dat hij om ze geeft?
Dat zie je duidelijk terug in al het vertaalwerk dat wordt gedaan.
Jehovah’s organisatie voorziet in publicaties die ook in hun taal worden vertaald.
En het is heel bijzonder om te zien...
want er is geen enkele andere organisatie die dat zou doen.
Prachtig.
Het is een mooi bewijs dat Jehovah oog voor ze heeft en van ze houdt.
Wat zullen de broeders en zusters daar blij mee zijn.
Bedankt voor het delen.
OK, dus aan de ene kant is het een paradijselijke omgeving...
maar zoals jullie al zeiden, zijn er zeker ook uitdagingen.
Er is moed nodig om een duidelijk standpunt in te nemen.
En er zijn maar weinig verkondigers op de eilanden.
Ja, dat zijn uitdagingen. Ontbreekt er nog iets.
Ja, wat me nog te binnen schiet is dat sommige eilanden...
heel afgelegen liggen en daardoor is er niet altijd goed internet beschikbaar.
Dat betekent dat het soms moeilijk kan zijn om toegang te krijgen tot het geestelijke voedsel.
Dus hoe gaan ze met die uitdaging om?
Nou, een grote hulp is de JW Box. Je ziet hem hier op de foto.
De JW Box is maar een klein apparaat en het past zelfs in je hand.
Het kan verbinding maken met het internet...
en bijna alles downloaden wat er op de website beschikbaar is.
Dat is toch geweldig?
En wanneer de publicaties en de video’s eenmaal gedownload zijn...
kunnen de broeders en zusters met hun persoonlijke apparaten...
verbinding maken met de JW Box.
Op die manier hebben ze toegang tot alle publicaties...
zonder dat ze zelf verbinding hoeven te maken met het internet.
Dat is een hele mooie voorziening.
We zijn de getrouwe en beleidvolle slaaf dankbaar...
dat ze zo goed zorgen voor de broeders en zusters op Kosrae.
Geweldig.
Ook in Micronesië heeft de Gileadschool inmiddels een rijke geschiedenis.
Dat begon al in 1954 toen de eerste zendelingen van Gilead naar Micronesië kwamen.
Hier ze je een foto van ze. Dit is Sam Wiger en zijn vrouw Virginia.
En op dat moment waren er nog maar twaalf verkondigers op Guam.
Maar veracht nooit de dag van het kleine begin.
Want hun aankomst was het begin...
van een rijke geschiedenis van Gilead in Micronesië.
En nu heeft het bijkantoor van Micronesië...
het toezicht over een heel groot gebied met veel eilanden.
Ja, en sommige eilanden kan je niet bereiken per vliegtuig...
je kan er alleen komen met een boot.
Dus het bijkantoor heeft predikingscampagnes georganiseerd...
waarbij Getuigen per boot naar verschillende eilanden gaan om te prediken.
En dat is wat je hier op de foto ziet.
Dus de broeders en zusters gingen per boot naar het eiland.
En wat zien we hier? Is dit een vergadering?
Ze hadden een paar dagen gepredikt op het eiland, en dit was de laatste dag.
Ze hadden alle geïnteresseerden uitgenodigd voor een bijeenkomst.
En dit was dus een Bijbelstudie met de hele groep.
Ze leerden de geïnteresseerden hier...
hoe ze zelfstandig het Leert de Bijbelboek konden studeren.
Op die manier konden ze over Jehovah blijven leren...
ook als de broeders en zusters weer weg waren.
Dat is zo aanmoedigend, bedankt voor het delen.
Dus het is een prachtig eiland, maar wat het eiland echt mooi maakt...
zijn de mensen die voordeel hebben van Jehovah’s voorzieningen.
Dus wat zullen we doen?
Zullen we eens op reis gaan naar de eilanden van Micronesië...
om te kijken hoe het gaat met onze broeders en zusters daar?
Is dat een idee? -Ja, goed idee.
Laten we gaan kijken naar de video.
Micronesië ligt in het westelijke deel van de Grote Oceaan.
Het is één van de drie grote eilandengroepen, samen met Polynesië en Melanesië.
Micronesië betekent kleine eilanden. De eilandengroep bestaat uit zo’n 2000 eilandjes.
Die zijn zo klein dat ze samen maar een landoppervlak hebben...
van zo’n 2730 vierkante kilometer.
Dat is niet veel groter dan Rhode Island, de kleinste staat van de Verenigde Staten.
Het bijkantoor van Micronesië bevindt zich op het eiland Guam.
Mensen zien Micronesië vaak als een paradijs...
maar het is het geestelijke paradijs dat pas echt indrukwekkend is.
Inderdaad.
De broeders en zusters werken hard, en ze dienen Jehovah trouw.
De gemeente op het eiland Kosrae is maar klein in aantal...
maar samen geven de verkondigers een groot getuigenis van Jehovah’s naam.
Wat ik geweldig vind aan onze toewijzing hier op Kosrae...
is dat de mensen echt van de Bijbel houden.
Het is heel makkelijk om Bijbelstudies te beginnen en om lange gesprekken te voeren.
Het is dus heel makkelijk om met ze over geestelijke dingen te praten.
Dat maakt de velddienst hier zo leuk.
Als je denkt: hé, die zuster lijkt op iemand, nou, dan klopt dat.
Het is de zus van Megan.
We zijn zo trots op ze en op iedereen die hard werkt...
om oprechte mensen te bereiken in afgelegen gebieden.
En vergeet de verschillende tijdzones niet. -Ja, dat is waar.
We dienen op dit moment in een kring die wel in vier verschillende tijdzones ligt.
Het zijn acht eilanden en van oost naar west is de afstand zo’n 4000 km.
En er worden zeven verschillende talen gesproken.
Het is veel werk. Elke week moeten we onze spullen pakken...
en dan weer door naar het volgende eiland.
De broeders en zusters zijn nooit alleen.
Het maakt niet uit hoe afgelegen ze wonen, of hoe weinig verkondigers er zijn.
We zien hoe vrijgevig, tevreden en ijverig ze zijn.
Jehovah zorgt voor ze.
Jehovah’s aanbidders maken deze eilanden nog mooier.
Absoluut.
Micronesië is misschien ver weg, maar als je er eenmaal bent, voel je je thuis.
Dan voel je je thuis, mooi gezegd.
We zijn blij te zien dat jullie je er ook thuis voelen.
En leuk om je zus gezien te hebben.
Je zei dat je trots op haar bent, en dat zijn wij ook.
En we zijn ook trots op jullie.
En dat echtpaar in de kringdienst, die doen ook geweldig werk.
Ja, zeker. -Mooie zelfopofferende instelling.
We kunnen echt zeggen dat de invloed van Gilead nog steeds duidelijk zichtbaar is in Micronesië.
Heel erg bedankt.
Nou, het is duidelijk dat Jehovah de broeders en zusters in Micronesië zegent.
Er wordt volop gepredikt.
Megan en Eric, het was geweldig jullie te leren kennen.
Niet alleen in de klas, maar ook hier bij The Inside Story.
Jehovah’s zegen in jullie verdere dienst.
Dankjewel.
Dus wat denken jullie: is de school in de afgelopen 80 jaar succesvol geweest?
Absoluut!
En dat alleen dankzij Jehovah’s steun en zegen.
Keer op keer is het duidelijk...
dat Jehovah de inspanningen van het Besturende Lichaam zegent...
om te voorzien in een overvloed aan Bijbels onderwijs over de hele wereld.
Waarom al dat onderwijs?
Broeder Knorr zei eens: Wij willen een hoger niveau van inzicht bereiken...
zodat we dieper kunnen doordringen in de gedachten van Jehovah...
zoals hij die in zijn Woord heeft laten opschrijven.
Dus, niets kan het onderwijs van Jehovah stilleggen...
en niets kan het met succes tegenwerken.
In de wereld zeggen ze dat je het na 80 jaar wel rustiger aan kan gaan doen...
maar voor Jehovah’s volk is 80 jaar nog maar het begin.
Tot de volgende keer, bij The Inside Story.
Dankjewel, broeder Noumair, en alle anderen die hieraan hebben meegedaan.
We hebben er echt van genoten.
Bijzonder hè, dat de Wachttorenbijbelschool Gilead al 80 jaar bestaat.
Het is interessant te bedenken dat toen de school nog maar net opgericht was...
de broeders dachten dat ze alleen genoeg geld hadden...
om de school vijf jaar draaiende te houden.
Geweldig wat er met Jehovah’s hulp is bereikt.