Welkom.
Hier is een voorproefje van wat we deze maand kunnen verwachten.
Heb je weleens gewild dat je terug kon gaan in de tijd...
om een fout ongedaan te maken?
In deze aflevering van Mijn leven als jongere...
vertellen Thalila en José...
hoe ze met de hulp van hun ouders en van Jehovah...
geestelijk zijn gaan groeien nadat ze een fout hadden gemaakt.
Als je van Jehovah bent afgedwaald...
kun je het gevoel krijgen dat je nooit meer terug kunt komen.
De muziekvideo van deze maand herinnert ons eraan...
hoeveel Jehovah van degenen die naar hem willen terugkeren houdt.
Als een broeder ooit als ouderling heeft gediend...
maar nu niet meer...
wat kan hem dan helpen zijn voorrecht weer terug te krijgen?
We gaan luisteren naar de ervaring van twee broeders...
in een video met de titel:
Streef opnieuw naar een dienstvoorrecht.
We hebben veel om naar uit te kijken in deze uitzending...
van JW Broadcasting van maart 2023.
Heb je ooit een doel gesteld...
dat moeilijker te bereiken was dan je had gedacht?
Hoe voelde je je toen?
Kijk in de volgende video welke veranderingen een zuster aanbrengt...
om naar haar doel toe te werken.
Dat was verschrikkelijk. Ik had het helemaal anders moeten doen.
Nee, het ging heel goed, echt hoor.
Ik ben altijd heel streng voor mezelf geweest.
… geloof moeten versterken.
En als we...
uhm...
Dat was het.
Soms gaf me dat zo veel spanning...
dat zelf de normaalste dingen bijna onmogelijk leken.
Dus waar denk je dat dit door komt?
Ik weet het niet, misschien…
misschien omdat ik de laatste tijd aan de SKP zit te denken.
Als ik daar heen mag, komt het allemaal goed.
Ik snap het.
Laten we anders een mooie tekst lezen die je kan helpen.
Oké.
Ze zeiden niet dat ik niet naar de SKP moest gaan.
Maar ze gaven me de raad eerst beter te leren omgaan met stress en spanning.
Ik ging ervoor.
Als ik me op m’n doel zou focussen...
en goed voor mezelf zou zorgen...
zou ik m’n doel bereiken.
Maar misschien deed ik iets te hard m’n best.
Bedankt.
En?
Ze hebben gelijk. De SKP zou nu te veel voor me zijn.
Vervelend voor je.
Maar je komt er wel.
Ik wil echt minder stress en spanning hebben. Wat is er toch mis met mij?
Niks.
Sommige dingen kosten gewoon tijd.
Ja.
Hé, ik heb morgen studie met Lilly.
Ik kan je hulp gebruiken.
Oké.
Ik wil me wel laten dopen, maar ik weet het niet.
Jullie kunnen allemaal zo veel.
Ik denk niet dat ik ooit kan zijn als…
Ik snap je denk ik wel. Mag ik je iets laten zien?
Micha 6:8.
Zou jij het willen lezen?
Hij heeft jou, mens, verteld wat goed is.
En wat verlangt Jehovah van je?
Niets anders dan recht te doen...
loyaliteit te koesteren en bescheiden te wandelen met je God!
Dat laatste stukje, bescheiden wandelen...
dat gaat over je bewust zijn van je beperkingen.
Dus maak je Jehovah blij met wat je kunt geven...
of met wat je niet kunt geven?
Hij wil gewoon dat ik doe wat ik kan.
Dus waarom zouden wij dan meer van onszelf eisen?
Wat denk je? Ik gaf Lilly hetzelfde advies als de broeders mij hadden gegeven.
Nu was het mijn beurt om het toe te passen.
Ik moest eerlijk tegen mezelf zijn en me ook bewust zijn van m’n beperkingen.
Ik verwachtte te veel van mezelf.
En dat deed ik al zo lang dat het niet zomaar wegging.
Maar ik gaf m’n doelen niet op.
Ik probeerde me wel meer te focussen op wat ik ondertussen al kon doen...
zoals meeleven met personen die met hetzelfde zitten als ik...
en ze laten zien hoeveel Jehovah om ze geeft.
We kunnen een Bijbelstudie vertellen, uhm...
hoe wij een uitdaging hebben overwonnen. Op die manier kunnen we…
Eigenlijk kan ik heel veel voor Jehovah doen...
als ik maar redelijke verwachtingen van mezelf heb.
De zuster leerde beter met haar stress en spanning om te gaan...
deels door haar verwachtingen bij te stellen.
Dat is een belangrijke stap om Jehovah het beste te kunnen geven.
Die les is een mooie inleiding voor het thema van deze maand:
Realistische verwachtingen: De sleutel tot vreugde in Jehovah’s dienst.
Als je het woord realistisch hoort, waar denk je dan aan?
Het woord realistisch geeft aan dat iets praktisch...
rationeel, redelijk en verstandig is.
Om in Jehovah’s dienst vreugdevol en succesvol te zijn...
is het essentieel dat je verwachtingen realistisch zijn.
Maar als je onrealistische verwachtingen hebt...
raak je ontmoedigd.
In Spreuken 13:12 staat:
We gebruiken dit vers vaak...
als we het hebben over iets dat je heel graag wilt...
maar wat langer op zich laat wachten dan je zou willen.
Maar als je verwachtingen te hoog zijn, kan dat je hart ook ziek maken.
Kijk eens wat er stond in de Ontwaakt! van 8 december 1983:
Om teleurstelling te voorkomen...
moeten onze verwachtingen redelijk en realistisch zijn.
In deze lezing gaan we de volgende drie vragen bespreken...
over onze verwachtingen:
Ten eerste: Waarom moeten we realistisch zijn...
in wat we van onszelf verwachten?
Ten tweede: Waarom moeten we realistisch zijn...
in wat we van onze broeders en zusters verwachten?
En ten derde: Waarom is het realistisch...
om te verwachten dat Jehovah ons zal belonen voor wat we voor hem doen?
De eerste vraag is dus:
Waarom moeten we realistisch zijn in wat we van onszelf verwachten?
Natuurlijk houden we van Jehovah...
met heel ons hart, ons verstand en onze ziel...
en willen we hem in alles wat we doen eren.
Maar de realiteit is dat hoeveel we ook van Jehovah houden...
en hoe graag we hem ook willen gehoorzamen...
we nou eenmaal zondige nakomelingen van Adam zijn.
Daardoor zondigen we soms in wat we denken, zeggen of doen.
In Prediker 7:20 staat:
En in Jakobus 3:2 staat:
Misschien kun je je verplaatsen in de gevoelens van de apostel Paulus.
Hij zei in Romeinen 7:18-20:
Paulus voelde zich ellendig door zijn innerlijke strijd tegen de zonde.
Soms voelen wij ons misschien ook ontmoedigd...
teleurgesteld en gefrustreerd vanwege onze tekortkomingen.
Misschien voel je je soms een mislukkeling.
Wat hielp Paulus om Jehovah toch vreugdevol...
en ijverig te blijven dienen?
Hij erkende nederig dat hij zondig was...
en had volledig vertrouwen in het loskoopoffer van Jezus Christus.
Paulus zei verder in Romeinen 7:24,25:
Ja, dankzij Jehovah’s onverdiende goedheid...
en zijn liefdevolle voorziening van de losprijs...
kunnen we in Jehovah’s liefde blijven...
en hem op een aanvaardbare manier dienen...
ondanks onze onvolmaaktheid.
Hoe helpt de losprijs ons om een goed geweten te hebben...
en Jehovah’s goedkeuring te behouden?
In Handelingen 3:19 staat het antwoord:
Het Griekse woord dat is weergegeven met worden uitgewist...
betekent door wissen of vegen doen verdwijnen...
of verwijderen zonder een spoor na te laten.
Jehovah veegt onze zonden volledig weg.
Een illustratie:
Stel je hebt een wit oppervlak...
dat onze reine positie in Jehovah’s ogen voorstelt.
Dan worden er rode stippen op getekend die onze zonden voorstellen.
We moeten de losprijs niet bezien...
alsof Jehovah een kruis door elke stip zet...
want dan zijn de rode stippen nog steeds zichtbaar.
We moeten beseffen dat Jehovah, dankzij de losprijs...
de rode stippen volledig uitwist, zodat het oppervlak weer helemaal wit is.
Om ons ervan te overtuigen hoe volledig Jehovah vergeeft...
zegt de Bijbel in Psalm 103:12-14:
Jehovah vergeet niet dat we stof zijn...
en hij verwacht geen volmaaktheid van ons.
Als een barmhartige Vader verwijdert hij onze zonden zover van ons...
als de zonsopgang is van de zonsondergang.
Maar wat als iemand een ernstige zonde heeft begaan?
Als hij oprecht berouw heeft, kunnen zijn zonden...
volledig uitgewist worden en kan hij vergeven worden.
Daarom is het zo belangrijk om een redelijke, nuchtere...
realistische kijk op onze onvolmaaktheid te hebben.
We maken nou eenmaal fouten, maar we moeten er volledig op vertrouwen...
dat Jehovah ons vergeeft door middel van de losprijs.
Ook kunnen we leren van de fouten die we maken...
zodat we ze niet snel weer zullen maken.
Maar we hebben geduld nodig...
want van sommige nare trekjes of slechte gewoontes...
ben je niet zomaar af.
Soms blijf je er je hele leven tegen vechten.
En soms heb je raad of correctie nodig.
Wat is realistisch om te verwachten als je gecorrigeerd wordt?
In Hebreeën 12:11-13 staat duidelijk...
dat correctie op het moment zelf nooit prettig is.
Het doet juist pijn.
Maar als je correctie nederig aanvaardt en de raad toepast...
kun je er zeker van zijn dat je innerlijke rust zult krijgen...
en dat het je dienst voor Jehovah ten goede zal komen.
Dus geef het niet op, maar blijf geestelijk groeien.
De Duivel wil je laten geloven dat je een mislukkeling bent.
Geloof dat niet.
In De Wachttoren van 1 september 2001 staat op bladzijde 18:
De tweede vraag waar we bij willen stilstaan is:
Waarom moeten we realistisch zijn...
in wat we van onze broeders en zusters verwachten?
Net zoals het belangrijk is...
dat we geen te hoge verwachtingen van onszelf hebben...
moeten we ook geen te hoge verwachtingen...
van onze broeders en zusters hebben.
Zulke verwachtingen leiden alleen maar tot stress...
teleurstelling en frustraties.
In de Ontwaakt! van 8 september 1994...
werd een opzichter in een drukkerij aangehaald, die zei:
Je moet mensen accepteren zoals ze zijn.
Als je meer verwacht dan zij kunnen geven...
verhoog je het stresspeil, wat iedereen ongelukkig maakt.
We moeten dezelfde verwachtingen van onze broeders en zusters hebben...
als Jehovah en Jezus van ze hebben.
Uit Jezus’ gelijkenis van de talenten, die in Mattheüs 25 staat...
blijkt duidelijk hoe ze denken.
Wat is het hoofdpunt van de gelijkenis?
De Meester, Jezus, verwacht van alle gezalfden...
oftewel de slaven...
en dat geldt bij uitbreiding ook voor degenen...
die bij de andere schapen horen...
dat ze hun best doen bij hun belangrijke taak...
om het goede nieuws te prediken.
Hoe verdeelde Jezus het werk?
In Mattheüs 25:15 staat het antwoord:
Jehovah en Jezus zullen er blij mee zijn...
en zullen elk van ons belonen als we ons best doen...
naargelang van onze omstandigheden en mogelijkheden.
Toen de slaaf met twee talenten er twee had bij verdiend...
zei de meester niet tegen hem:
Waarom heb je er niet vijf bijverdiend, net zoals je medeslaaf?
Nee, hij gaf hem hetzelfde compliment...
als hij gaf aan de slaaf die vijf talenten had...
en die er vijf had bijverdiend:
Daardoor kon de slaaf met de twee talenten...
net zo succesvol en vreugdevol zijn als de slaaf met de vijf talenten.
Ze voldeden beiden aan de redelijke verwachtingen...
van hun meester en deelden in de vreugde van de meester.
Dat is een mooie les voor ons allemaal...
ook voor degenen die als ouderling dienen.
Net als Jehovah en Jezus moeten we onze broeders en zusters...
nooit onder druk zetten om meer te doen dan ze kunnen.
Als we niet redelijk en realistisch zijn in wat we van anderen verwachten...
zal dat alleen maar tot frustraties leiden.
Nog een manier waarop we laten zien...
dat we realistisch verwachtingen van onze broeders en zusters hebben...
is door te erkennen dat er soms meningsverschillen...
of gekwetste gevoelens kunnen ontstaan.
Heb je iemand bijvoorbeeld weleens horen zeggen:
Ik verwacht in de wereld zo behandeld te worden...
maar niet door m’n broeder of zuster.
Is het realistisch om te verwachten...
dat er nooit moeilijkheden onder broeders en zusters ontstaan?
Nee.
Verwachtte Jezus dat er onder zijn volgelingen...
van tijd tot tijd moeilijkheden zouden ontstaan?
Ja.
Waarom kunnen we dat zeggen?
Denk maar aan wat uitspraken van Jezus in de Bergrede, zoals:
Gelukkig zijn de vredestichters...
want zij zullen zonen van God worden genoemd.
Als je met een offergave naar het altaar gaat...
en je je daar herinnert dat je broeder iets tegen je heeft...
laat dan je offergave daar vóór het altaar achter.
Ga eerst naar je broeder en sluit vrede met hem...
en kom dan terug om het offer te brengen.
Vergeef ons onze schulden...
zoals ook wij anderen hun schulden hebben vergeven.
Houd op met oordelen, zodat je niet geoordeeld wordt.
Deze uitspraken laten duidelijk zien dat Jezus wist...
dat er onder zijn volgelingen soms moeilijkheden zouden ontstaan.
Hij had realistische verwachtingen.
Maar het is ook realistisch om te verwachten...
dat dit soort problemen kunnen worden opgelost...
door Bijbelse principes toe te passen.
Op die manier kan de vrede worden hersteld.
Zo kunnen we ook verwachten dat er in deze tijd...
soms spanningen ontstaan tussen broeders en zusters.
Maar door Bijbelse principes toe te passen...
kunnen we de vrede herstellen en bewaren.
Laten we nu de derde vraag bespreken:
Waarom is het realistisch om te verwachten...
dat Jehovah ons zal belonen voor wat we voor hem doen?
In Hebreeën 11:6 staat...
dat Jehovah de beloner wordt van wie hem echt zoeken.
En in 1 Korinthiërs 15:58 moedigt Paulus ons aan...
om te zorgen dat we volop te doen hebben in het werk van de Heer...
want we weten dat ons werk niet tevergeefs is.
Paulus was overtuigd dat hij beloond zou worden.
Ondanks de zonden die hij had begaan voordat hij een christen werd...
en ondanks zijn strijd tegen zondige neigingen...
zei hij vol vertrouwen in 2 Timotheüs 4:7,8:
Ook wij kunnen ervan overtuigd zijn dat Jehovah ons zal belonen...
of we nu de hemelse hoop hebben...
of de hoop om voor eeuwig in een paradijs op aarde te leven.
Dit is een realistische verwachting, omdat het een belofte is...
van onze redelijke en liefdevolle God, die niet kan liegen.
Dus laten we realistisch zijn en blijven...
in wat we verwachten van onszelf en van onze broeders en zusters.
Verlies nooit de realiteit uit het oog dat Jehovah...
degenen die hem echt zoeken zal belonen.
Als we realistische verwachtingen hebben...
kunnen we nu al vreugdevol en succesvol zijn in Jehovah’s dienst...
en hebben we het vooruitzicht om hem voor eeuwig te dienen.
Jongeren, jullie hebben vast allerlei verwachtingen...
voor het leven dat voor jullie ligt.
Weet dat Jehovah het allerbeste met je voorheeft...
en dat hij je zijn heilige geest zal geven en je zal helpen om goede keuzes te maken.
Maar wat als je een keuze maakt die uiteindelijk tot veel verdriet leidt...
bij jezelf en bij degenen die van je houden?
Laten we kijken naar de volgende aflevering van:
Mijn leven als jongere: Hoe kan ik mijn fouten rechtzetten?
Op school kreeg ik steeds meer vrienden.
En verder begon ik na schooltijd ook met skaten.
En als ik dan naar buiten ging om te skaten...
kwam ik altijd met veel mensen in contact.
Door slechte omgang ging ik verkeerde dingen doen.
We begonnen ‘s avonds uit te gaan en dan dronken we wat.
Maar na een tijdje begonnen we steeds meer te drinken.
Voor ik het wist was dit voor mij de normaalste zaak van de wereld geworden.
Ik was toen 17.
Ik bracht steeds meer tijd met ze door.
Ze betekenden alles voor me en ik vertrouwde ze echt.
Ze deden wel wat verkeerde dingen, zoals drugs gebruiken en vloeken.
Maar ik had zoiets van: Ik ga alleen maar met ze om.
Zolang ik niet doe wat zij doen, kan het toch geen kwaad?
Ik probeerde het goed te praten en zei tegen mezelf: Wat maakt het uit?
Ik doe toch niks verkeerd?
M’n geestelijke routine bestond alleen uit de vergaderingen.
Ik begon vergaderingen over te slaan.
Ik bad nooit. Ik wist niet eens hoe ik persoonlijke studie moest doen.
Ik deed niet aan dagelijks Bijbellezen.
In onze vriendengroep was er een jongen die me leuk vond en me mee uit vroeg.
Omdat al m’n vriendinnen een vriendje hadden, dacht ik: ja, waarom niet?
Dus ik kreeg verkering met hem, zonder dat m’n ouders er iets van afwisten.
Ik loog over waar ik naartoe ging, wat ik ging doen en met wie.
Ik leidde een dubbelleven.
Thuis was ik een compleet ander persoon dan bij m’n vrienden.
Ik probeerde tot Jehovah te bidden, maar ik kon het gewoon niet.
Ik schaamde me, want ik wist diep vanbinnen dat Jehovah niet blij was met wat ik deed.
Ik kreeg last van m’n geweten.
Op een gegeven moment stelden m’n vriend en een paar andere vrienden me echt teleur.
Ik begon in te zien dat ik eigenlijk niemand anders in m’n leven had.
Op een keer waren we allemaal aan het drinken...
en toen vroeg een meisje of we mee naar haar huis wilden gaan.
Ik dacht na over wat er allemaal zou kunnen gebeuren als ik mee zou gaan.
Ik wist gewoon dat ze zouden gaan drinken en drugs zouden gebruiken...
en misschien zelfs immorele dingen zouden doen.
Ik had al heel lang niet gebeden, maar toen deed ik m’n ogen dicht en zei:
Jehovah, help me alstublieft.
Ik voel me zo alleen. Ik heb helemaal niemand.
Ik voelde me door iedereen in de steek gelaten.
Dus op dat moment bad ik tot Jehovah...
en zei dat als hij me zou helpen nee te zeggen...
ik voortaan niet meer met die vrienden zou omgaan...
en hem met heel m’n hart zou gaan dienen.
Ik vroeg Jehovah me te vergeven.
Ik zei: Jehovah, u bent de enige die ik heb.
Help me alstublieft.
En dat deed hij toen ook echt.
Na dat gebed had ik de kracht om daar weg te gaan.
Ik ging nadenken over alles wat ik had gedaan.
Ik had niet alleen m’n gezondheid in gevaar gebracht...
maar ook m’n band met Jehovah.
Ik besloot met de ouderlingen te gaan praten.
Ik ben heel verlegen...
dus ik vond het heel moeilijk om over m’n fouten te praten.
Ik vertelde de ouderlingen alles wat er gebeurd was.
Het voelde alsof er een zware last van m’n schouders viel.
Ik ging beseffen dat ik helemaal niet alleen was.
Ik weet nog goed dat ze Psalm 86:5 met me lazen.
Ik leerde dat als ik echt berouw heb er geen grens is aan Jehovah’s vergeving.
Dus ik wist dat Jehovah me zou vergeven.
Maar ze zeiden ook dat ik het aan m’n ouders moest vertellen.
Dat vond ik heel moeilijk.
Maar ik dacht: ik moet het ze gewoon vertellen.
En dat deed ik. Ik vertelde ze alles wat er gebeurd was.
Ik besloot om met een ouderling te gaan praten.
Hij las Filippenzen 4:7 met me, waar staat dat de vrede van God...
die alle begrip te boven gaat, je hart zal beschermen.
Dus toen kon ik weer bidden.
Ik wist dat als ik echt zou veranderen...
ik de vrede kon ervaren die van Jehovah komt.
Ik begon de Bijbel eindelijk echt goed te bestuderen.
Ik verbrak al het contact met die vrienden. Ik ging niet meer met ze om.
En ik begon steeds meer dingen in de waarheid te doen.
Ik kreeg het voorrecht om me te laten dopen en te gaan pionieren.
En nu dien ik op Bethel.
Ik werd gevraagd om mee te helpen bij bouwprojecten.
Maar het grootste voorrecht dat ik heb, is m’n vriendschap met Jehovah.
En ik heb nu ook echte vrienden.
Ik weet nu dat Jehovah er altijd voor me is.
Zelfs toen ik zijn vriendschap niet wilde, heeft hij me nooit in de steek gelaten.
Is het niet aanmoedigend dat Jehovah ons precies geeft...
wat we nodig hebben om weer op te staan als we zijn gestruikeld?
Onze liefdevolle Vader vergeeft echt graag.
De muziekvideo van deze maand herinnert ons aan Jehovah’s liefde...
voor personen die het moeilijk hebben omdat ze zijn afgedwaald.
Je wist: niemand is volmaakt.
Niemand die geen fouten maakt.
En als er iemand viel dan was jij het die hem hielp.
Maar dit keer was het jij.
En al doet dat heel veel pijn:
Jij komt veel sterker uit de strijd als jij nu heel dicht bij Jehovah blijft.
Sta weer op, toe maar snel.
Als je ’t wil, lukt het wel.
Sta weer op, wacht niet af.
Je bent niet terug bij af.
Pak Zijn hand stevig vast.
Hij helpt je graag als je valt.
Al kost het soms wat tijd...
je komt sterker uit de strijd...
als je leert van je fout.
En na een nacht slecht slapen...
blijft het schuldgevoel je plagen.
Maar de tijd kan niet meer terug.
Er is zo veel gebeurd.
Wat er door je hoofd gaat...
vertel dat aan Jehovah.
Zijn aandacht zal je goed doen.
En volg zijn raad, dan krijg je weer wat moed.
Sta weer op, toe maar snel.
Als je ’t wil, lukt het wel.
Sta weer op, wacht niet af.
Je bent niet terug bij af.
Pak Zijn hand stevig vast.
Hij helpt je graag als je valt.
Al kost het soms wat tijd...
je komt sterker uit de strijd.
Weet je wat er in Gods Woord staat?
Als je valt, kun je weer opstaan.
Hij is veel groter dan je hart, ook als je valt.
Leer van je fout.
Sta weer op, toe maar snel.
Als je ’t wil, lukt het wel.
Sta weer op, wacht niet af.
Je bent niet terug bij af.
Pak Zijn hand stevig vast.
Hij helpt je graag als je valt.
Al kost het soms wat tijd...
je komt sterker uit de strijd...
als je leert van je fout.
Als je leert van je fout.
Die muziekvideo is een mooie aanvulling op onze bespreking.
Je kunt herstellen als je een fout hebt gemaakt.
En dat is realistisch, omdat je hulp van Jehovah kunt krijgen.
Ruim 20 jaar geleden stond er in de Ontwaakt!...
het levensverhaal van Alena Žitníková.
Alena besefte dat als je Jehovah blij wilt maken...
de wereld je zal afwijzen.
Maar in de volgende aflevering van Hoe gaat het nu met ze?...
vertelt ze wat een nog grotere uitdaging kan zijn.
Ik ben Alena Žitníková...
en m’n ouders waren overtuigd communist.
We geloofden dat er een wereld zou komen...
waarin iedereen zou hebben wat hij nodig had.
Iedereen zou dan gelukkig zijn.
Er zou wereldwijd vrede zijn.
Ik was daar echt van overtuigd.
Maar ik vond dat paradijs pas onder Gods volk.
Toen ik wat ouder werd, ging ik beseffen dat het communisme het toch ook niet was.
Veel mensen waren hypocriet.
Wat ze van anderen verwachtten, deden ze zelf niet.
Op de middelbare school had ik een vriendin...
die me allemaal dingen vertelde over God en over de Bijbel.
Dat Gods naam Jehovah is...
en dat er zoiets zou komen als Gods Koninkrijk en Armageddon...
daar had ik allemaal nog nooit van gehoord.
Het was allemaal compleet nieuw voor me.
Ik had zelfs nog nooit een bijbel in handen gehad.
Toen kreeg ik Bijbelstudie...
en daardoor ontwikkelde ik geloof.
In 1983 werd ik gedoopt in een badkuip.
Jehovah’s Getuigen waren toen nog verboden in ons land.
In 1989 had je de Fluwelen Revolutie in Tsjecho-Slowakije.
Voor Jehovah’s Getuigen betekende dat ook een verandering.
Nu konden we in het openbaar over ons geloof praten.
We begonnen toen met de van-huis-tot-huisprediking.
Dat was iets nieuws voor mij, en ik vond het geweldig.
Toen leerde ik Petr kennen.
We zaten bij elkaar in de gemeente.
We trouwden in 1990.
En we gingen twee jaar later in de volletijddienst.
We gingen eerst samen pionieren.
En twee jaar later werden we gevraagd voor Bethel.
Dat waren geweldige jaren waarin we hard hebben gewerkt.
Het was echt een verrijking voor me.
Toen we acht jaar later van Bethel gingen, merkte ik dat mensen veranderd waren.
Het was best een uitdaging voor ons.
Mensen waren zo materialistisch geworden.
Toen ik in de waarheid kwam...
had ik het gevoel dat Armageddon echt voor de deur stond...
dat het ieder moment kon komen.
En eigenlijk werd dat gevoel versterkt door de tegenstand die we toen kregen.
De wereld wilde geen Jehovah’s Getuigen.
Maar in de wereld van nu...
met de geest van vrijheid, is het heel anders.
Je zou kunnen zeggen dat de wereld ons nu wel wil.
De wereld wil onze tijd, onze aandacht...
en dat is nou juist het probleem.
Dat is wat het zo gevaarlijk maakt.
Je zou kunnen gaan denken dat Armageddon op zich laat wachten.
Dan wil je misschien nu al al je dromen najagen.
Maar Jehovah leert me om geduldig te zijn.
Jehovah is een gelukkige God.
En zelfs als hij wacht, blijft hij druk bezig.
Jehovah werkt hard. Hij is altijd ergens mee bezig.
Als je tijdens het wachten druk bezig blijft...
dan gaat de tijd veel sneller.
De velddienst vind ik heel belangrijk.
Soms kost het wel wat moeite.
Maar ik word altijd heel erg aangemoedigd door m’n velddienstpartners.
Met Jehovah’s hulp hebben we altijd leuke gesprekken in de dienst.
Ook nu nog zijn er mensen die nadenken over de zin van het leven.
Maar onze dienst bestaat niet alleen uit van huis tot huis gaan.
Het is een manier van leven...
en daar hoort ook de zorg voor onze broeders en zusters bij.
Om voor m’n broeders en zusters te kunnen zorgen...
vind ik het belangrijk om tijd aan ze te besteden.
Op die manier kan ik bijdragen aan een goede sfeer in de gemeente.
Om deel te kunnen zijn van het geestelijke paradijs...
moet ik er zelf ook iets aan bijdragen.
Het geestelijke paradijs wordt dan steeds groter, hechter en mooier.
Als je iets voor een ander doet, ben je niet te veel met jezelf bezig...
met je eigen pijn.
Het leven in de waarheid kan soms best een uitdaging zijn.
Maar, echt waar, het maakt je gelukkig als je Jehovah dient.
En ik kan echt zeggen dat m’n droom van een gelukkig leven...
nu al in vervulling is gegaan.
Het is mooi om te zien dat Alena Žitníková en haar man, Petr...
druk bezig blijven voor Jehovah.
Dat is echt een hulp voor ze geweest om realistische verwachtingen te hebben...
en om hun vreugde te bewaren.
In een wereld die onze tijd en energie wil...
blijft Alena gefocust op de waarheid door te prediken...
voor haar broeders en zusters te zorgen...
en door alles te doen wat ze kan om anderen aan te moedigen.
Wat als jij anderen wilt aanmoedigen maar je niet weet wat je moet zeggen?
Kijk wat we kunnen leren van het voorbeeld van de apostel Paulus...
in een ochtendaanbidding van broeder David Schafer.
Als jullie een bemoedigend woord hebben...
spreek dan.
Van wie zijn die woorden?
En hoe reageerde de apostel Paulus daarop?
En de rest van de aanwezigen?
En wat kan Paulus’ voorbeeld ons leren over een bemoedigend woord spreken?
Zoek Handelingen 13 eens op.
Daarin vind je het verslag over Paulus’ eerste zendingsreis.
Na een gevaarlijke reis van zo’n 180 kilometer...
zaten Paulus en z’n reisgenoten nu in een synagoge in Antiochië in Pisidië.
In vers 15 staat:
Nadat er uit de Wet en de Profeten was voorgelezen...
lieten de bestuurders van de synagoge hun zeggen: Mannen, broeders...
als jullie een bemoedigend woord voor de mensen hebben, spreek dan.
In het daaropvolgende gedeelte staat de toespraak van Paulus.
Wat was het resultaat?
Dat staat in vers 42-44.
Ten eerste smeekten de mensen Paulus om terug te komen...
en het weekend daarop nog een toespraak te geven.
Ten tweede werden veel Joden en proselieten gelovigen.
Ten derde kwam op de volgende sabbat bijna de hele stad samen...
om naar Paulus’ toespraak te luisteren.
Indrukwekkend.
Je vraagt je misschien af:
Wat zei Paulus toch in z’n toespraak dat zo overtuigend was?
Een van de eerste dingen die opvallen is z’n inleiding in Handelingen 13:17:
De God van dit volk Israël heeft onze voorvaders uitgekozen.
Zie je dat hij het heeft over: onze?
Niet jullie, niet mijn, maar onze voorvaders.
Wist je dat de laatste keer dat dit woord in het boek Handelingen voorkomt...
helemaal in hoofdstuk 7 is, tijdens de krachtige toespraak van Stefanus?
Stefanus gebruikte het woordje ‘onze’ tien keer...
meestal in combinatie met het woord: voorvaders.
Paulus was bij die toespraak toen hij nog Saulus van Tarsus was.
En nu, meer dan tien jaar later, gebruikt hij exact dezelfde uitdrukking...
met hetzelfde doel: een punt van overeenkomst vinden.
Jullie voorouders zijn mijn voorouders.
Ik ben hetzelfde als jullie.
En dat is de basis om echte aanmoediging te geven.
In het Wachttoren-artikel waar de dagtekst uit genomen is...
staat dat het Griekse woord dat vaak met aanmoediging wordt vertaald...
letterlijk betekent: iemand aan zijn zijde roepen.
Het houdt verband met het Griekse woord voor troost...
dat een soortgelijke betekenis heeft.
Dus het was alsof Paulus tegen ze zei: We hebben dezelfde achtergrond.
Ik ben met dezelfde heilige geschriften opgevoed.
En in vers 17-31 gebruikt hij de Joodse geschiedenis en recente gebeurtenissen...
om te bewijzen dat Jezus de Messias was.
In vers 32-37 legt hij een verband tussen recente gebeurtenissen...
en vervulde profetieën, profetieën die ze kenden.
En we doen tegenwoordig hetzelfde, toch?
We bellen aan, we lezen Mattheüs 24:7 en vragen: Wat denkt u?
Zijn er altijd al zulke oorlogen, voedseltekorten en aardbevingen geweest als in onze tijd...
of zijn ze een duidelijke vervulling van Bijbelse profetieën?
En wat is onze boodschap?
Dat Jehovah reëel is, dat Jehovah bestaat en dat zijn Woord uitkomt.
En dat was nog niet alles.
Paulus ging verder.
In vers 33 zei Paulus: God heeft die voor ons volledig vervuld.
Voor ons.
Ja, dit ging hun allemaal aan.
Jehovah doet dingen voor jullie, voor mij.
En dan de belangrijke conclusie in vers 38-41.
Jehovah heeft dit voor jou gedaan. Grijp die kans.
Je kunt het met Jehovah’s hulp.
Dat was Paulus’ reactie toen er gevraagd werd...
om een bemoedigend woord te spreken.
Daardoor kon Paulus zo veel discipelen maken.
En dat is toch precies hoe we onze presentaties op de vergadering leren houden?
Om je publiek op te bouwen en aan te moedigen...
moet je laten zien wat Jehovah heeft gedaan, wat hij nu doet en nog zal doen.
Paulus’ toespraak was zelfs zo overtuigend dat het tot vervolging leidde...
zelfs tot in de volgende twee steden waar hij kwam.
In Lystra dachten z’n vervolgers dat ze hem hadden gedood.
Maar in Handelingen 14:20,21 staat...
dat hij de volgende dag met Barnabas naar Derbe vertrok.
Nadat ze het goede nieuws in die stad hadden gepredikt...
en heel wat discipelen hadden gemaakt, stonden ze voor een belangrijke keus.
Kijk maar eens naar kaart B13...
en dan naar de rode lijn, die staat voor Paulus’ eerste zendingsreis.
Derbe was de laatste stop.
Maar kijk eens wat de eerstvolgende stad is ten oosten van Derbe.
Tarsus.
Komt dat je bekend voor? Saulus van Tarsus.
Er lag een weg van Derbe naar Tarsus. Paulus zal die gekend hebben.
Hij nam die weg op z’n tweede en derde zendingsreis...
maar niet nu, op z’n eerste zendingsreis.
Handelingen 14:21.
Paulus ging terug naar alle drie de steden waar hij vervolgd was...
zoals de rode lijn laat zien...
waaronder Pisidisch Antiochië, waar hij dus het verzoek had gekregen...
om een bemoedigend woord te spreken.
Waarom? Waarom teruggaan?
Hij had makkelijk kunnen denken: We hebben hier goed werk gedaan.
Ik heb de proconsul van Cyprus in de waarheid gebracht.
Ik heb m’n eerste wonder gedaan, ik heb Elymas blind gemaakt.
We hebben nieuwe gemeentes opgericht in Pisidisch Antiochië, Ikonium, Lystra en Derbe.
Ik heb allerlei moeilijkheden doorstaan.
Ik ben in elkaar geslagen, gestenigd en voor dood achtergelaten.
Geslaagde zendingsreis, maar nu moet ik even bijkomen.
Nee.
Zo dacht hij niet. Waarom niet?
Omdat hij meer bezig was met de behoeften van de gemeentes...
dan met z’n eigen gevoelens en angsten.
Denk je dat de tegenstanders die hem hadden gestenigd...
en hem voor dood hadden achtergelaten...
vriendelijker zouden zijn voor de nieuwe discipelen in Lystra?
Trouwens, wie zou de leiding nemen?
Paulus moest ouderlingen aanstellen. Dat was een grote verantwoordelijkheid.
Dus Paulus ging terug.
Ook in deze tijd stellen onze broeders de behoeften van gemeentes...
boven hun eigen comfort.
Kun je je deze scènes nog herinneren uit de video Geloof in actie, Deel 2:
Laat het licht schijnen?
Broeder Pillars vertelt dat hij, toen hij in Winnsboro, Texas, weigerde de vlag te groeten...
in elkaar werd geslagen en met een touw om z’n nek werd opgehangen.
Gelukkig brak het touw en overleefde hij het...
en kon hij z’n verhaal navertellen.
Wat er niet in de video wordt verteld, is dat Oscar Pillars kringopziener was.
Raad eens waar hij een aantal maanden later weer naartoe moest?
Winnsboro, Texas.
Nu was het zo dat de broeders en zusters in de maanden na het incident...
alleen nog maar hadden gepredikt in het buitengebied, niet meer in het centrum.
Broeder Pillars redeneerde dat de broeders en zusters misschien nooit meer...
de moed zouden krijgen om daar te gaan prediken als hij dat niet zou doen.
Dus hij vroeg om alle gebiedjes in het centrum.
Ze gingen daar werken en hadden een heerlijke ochtend.
Alles ging helemaal goed totdat hij bij de allerlaatste deur kwam.
De vrouw zei: Zeg, jij bent een van Jehovah’s Getuigen, of niet soms?
Ja mevrouw, dat klopt.
Waarop ze zei: Weet je dat we een van jullie hebben opgehangen?
En we zouden het zo weer doen.
Hij zei maar niet dat hij degene was die ze hadden opgehangen.
Wat een mooi voorbeeld van iemand die de behoeften van z’n broeders en zusters...
belangrijker vond dan z’n eigen gevoelens.
En we kunnen zeggen dat onze Bethelfamilie zichzelf ook niet spaart...
als iemand behoefte heeft aan aanmoediging.
Maar misschien denk je af en toe: Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen.
Maar is het altijd nodig om iets zeggen?
Hoe denk je dat degenen in Lystra zich voelden...
toen ze alleen al zagen dat Paulus was teruggekomen?
Ze wisten hoe moeilijk het voor hem geweest moest zijn om weer terug te komen.
Dat alleen al was genoeg voor ze.
Oké, maar ik heb nog steeds het gevoel dat ik iets moet zeggen.
Wat zei Paulus? Vers 22:
Om Gods Koninkrijk binnen te gaan moeten we door veel moeilijkheden heen.
Het Koninkrijk.
Echte aanmoediging houdt altijd verband met het Koninkrijk.
Zeg niet als Jobs nepvrienden tegen iemand:
Je zit duidelijk in de problemen. Je zult wel iets verkeerds hebben gedaan.
Nee, zeg juist: Je volgt Jezus’ voorbeeld.
En daarom is Satan woedend. Je doet het goed!
Je bent bereid om beproevingen te doorstaan.
Je zult zien dat Jehovah je zal steunen. Je zult in de toekomst beloond worden.
Houd vol!
Vraagt iemand jou weleens om een bemoedigend woord te spreken?
Maak je dan niet te druk, ga gewoon.
Wees een steun voor iedereen die jou nodig heeft.
Dus als je een bemoedigend woord voor de mensen hebt, spreek dan.
Het is opbouwend om voorbeelden van personen...
uit zowel de eerste eeuw als uit onze tijd te bespreken...
die zichzelf als een drankoffer hebben uitgegoten...
en dat deden ze om anderen aan te moedigen, zelfs ondanks gevaar.
Ben jij vanwege gezondheidsproblemen...
gedwongen je doelen en verwachtingen bij te stellen?
Kijk naar het volgende interview...
dat was opgenomen voor de Bethelfamilie in de Verenigde Staten.
Er zijn veel mooie voorbeelden van personen die hun geloof...
tijdens extreem moeilijke situaties sterk hebben gehouden.
Neem het voorbeeld van Felix en Mayra Terrazas...
in het volgende vooraf opgenomen interview.
Ik zal jullie voorstellen aan Felix en Mayra Terrazas...
die op Bethel Wallkill dienen.
Ik heb begrepen dat jullie een heel zwaar jaar hebben gehad.
Zou je iets willen vertellen over je medische toestand?
Ongeveer anderhalf jaar geleden...
begon ik af en toe last te krijgen van pijn op m’n borst.
Dus ik liet het onderzoeken bij de dokter.
Kort daarna kreeg ik de diagnose.
Ik kreeg te horen dat ik een kwaadaardige tumor had...
die volledig verwijderd moest worden.
Na de operatie hoopten we op goed nieuws.
Maar een paar weken later vertelde een van de artsen ons...
het slechtste nieuws dat je maar kunt krijgen.
Hij zei: Je hebt nog maar een paar maanden te leven.
Oké, wat moet dat heftig zijn geweest.
Hoe waren jullie in staat dat nieuws te verwerken?
Je snapt wel dat we vaak intens en onder tranen...
aan Jehovah vroegen of hij ons innerlijke rust wilde geven...
en een kalm hart en ook wijsheid om een beslissing te nemen.
Toen besloten we om voor palliatieve zorg te kiezen...
zodat ik de tijd die ik nog heb zo goed mogelijk kan gebruiken...
en nog het beste van mezelf aan Jehovah kan geven.
Wat bijzonder, Felix.
En Mayra, je bent zo’n goede ondersteuning voor je man.
Hoe lukt het je om zo positief te blijven?
Dat komt echt omdat ik op Jehovah vertrouw.
Dat is wat mij heeft geholpen.
Op dit moment delen we in het lijden, zoals staat in 2 Korinthiërs 1:7.
Maar er staat ook dat we delen in de troost...
en dat is echt wat we nu ervaren.
Ik weet zeker dat ik Felix straks terugzie in de opstanding.
Als ik aan de toekomst denk...
zie ik ons al helemaal in het paradijs lopen...
en van Jehovah’s schepping genieten.
Dat is het leven, het echte leven dat Jehovah belooft.
En die hoop geeft me vreugde en rust.
Dat zeg je heel mooi. Dankjewel.
En Felix, hoe lukt het jou om je vreugde te behouden?
M’n band met Jehovah is nog nooit zo sterk geweest als op dit moment.
En ik geloof dat die hechte band, die intieme band...
mij de vreugde geeft die ik nu ervaar.
Filippenzen 4:6,7 verzekert me ervan dat door te bidden en te smeken...
ik de vrede van God krijg die mijn hart beschermt.
Het gebed is onmisbaar...
voor innerlijke rust tijdens dit hele proces.
En het heeft m’n geloof in de opstanding versterkt als nooit tevoren.
Spreuken 12:25 is precies van toepassing op deze situatie.
Er staat: Bezorgdheid maakt het hart van een man neerslachtig...
maar een goed woord vrolijkt het op.
Mayra en ik hebben allebei heel veel aan de enorme overvloed...
aan goede woorden die we hebben ontvangen...
door de zorg, liefde en het medeleven van de broeders en zusters.
Bovendien heb ik door deze situatie veel mooie kansen gekregen...
om de waarheid te delen met familieleden.
Ik heb zelfs sinds een paar maanden...
het voorrecht om de Bijbel met m’n moeder te bestuderen.
Geweldig.
Kun je ons vertellen hoe deze situatie...
je geloof en vertrouwen in Jehovah heeft versterkt?
We hebben echt vanaf het begin Jehovah’s hand gezien...
maar één ding is me echt bijgebleven.
Het was op de dag dat Felix het slechte nieuws te horen kreeg.
Die avond werd tijdens de Wachttoren-studie met de Bethelfamilie...
het artikel besproken: Blijf kalm en vertrouw op Jehovah.
Daarna volgde een lezing met de titel: Blijf in Jehovah’s eeuwige armen.
Jehovah voorzag in precies dat wat we nodig hadden, diezelfde dag nog.
Het was echt een antwoord op ons gebed.
Het was alsof hij tegen ons wou zeggen dat hij alles onder controle heeft.
Ik vertrouw er nu nog sterker op dat Jehovah oneindig veel meer...
voor ons zal doen dan we ons kunnen voorstellen.
Hij zal in elke situatie voor ons zorgen en ons leiden...
en ik weet zeker dat hij zijn beloften voor de toekomst zal vervullen.
Als je te horen krijgt dat je niet lang meer te leven hebt...
dan kan dat je makkelijk helemaal uit evenwicht brengen.
Maar wij voelen dat Jehovah onze hand stevig heeft vastgepakt...
en dat geeft ons stabiliteit.
Tijdens deze beproeving zien we Jehovah’s liefde, zijn zorg...
zijn hulp bij elke beslissing, bij elke stap die we nemen.
Vanaf het eerste doktersbezoek tot aan de operatie...
en tot aan het moment dat we het slechte nieuws te horen kregen...
zijn we niks te kort gekomen.
Ik ben ervan overtuigd dat mijn geloof alleen maar sterker is geworden...
door al deze moeilijkheden.
Binnenkort zal ik m’n ogen sluiten en gaan slapen voor maar een korte tijd.
Maar ik vind het een voorrecht om nu aan Jehovah te laten zien...
dat ik in al zijn beloftes geloof...
en dat ik hem trouw zal blijven tot aan het einde.
Wat een mooi voorbeeld van geloof.
Bedankt dat jullie dit persoonlijke en inspirerende verhaal...
met ons wilden delen.
Jullie voorbeeld laat duidelijk zien hoe sterk jullie geloof is.
We houden van jullie.
Ik heb dit zo vaak teruggekeken en het raakt me elke keer weer.
Op 8 juni 2021 is onze broer Felix gaan slapen in de dood...
slechts zeven weken na dit interview.
En eigenlijk iedereen die ze in die periode van dichtbij heeft meegemaakt...
heeft met eigen ogen kunnen zien hoe sterk hun geloof was...
en hoe sterk hun verlangen was om Jehovah het allerbeste te geven.
Het was indrukwekkend.
En Mayra, onze lieve zus, blijft ondanks alles vol geloof volharden.
En we hebben begrepen dat de moeder van Felix...
geestelijke vorderingen blijft maken.
Felix zal het geweldig vinden om dat straks te horen.
Persoonlijk vind ik het hartverwarmend om Mayra’s onwankelbare geloof te zien...
en de liefde en steun die ze ontvangt van de Bethelfamilie.
We zien er net als Mayra naar uit om Felix weer terug te zien.
Zelfs toen hij achteruitging...
gebruikte hij de kracht die hij nog had om anderen op te bouwen.
Jehovah heeft veel waardering voor ouderlingen...
die zo’n zelfde zelfopofferende instelling hebben.
Heb jij ooit als gemeenteouderling gediend?
Kun je daar opnieuw naar streven?
Kijk hoe Jehovah hulp gaf aan twee broeders...
zodat ze hun negatieve gevoelens konden overwinnen...
en weer in aanmerking konden komen om hun broeders en zusters te dienen.
Ik diende als ouderling tot eind 2014.
Toen ontstonden er wat problemen...
en mocht ik niet langer als ouderling dienen.
Ik diende al bijna twee jaar als ouderling.
Maar toen kreeg ik het gevoel dat het het beste was...
dat ik m’n voorrecht zou opgeven...
zodat ik in emotioneel opzicht voor mezelf kon zorgen.
Voordat ik m’n voorrecht verloor, hadden de ouderlingen tot drie keer toe...
overlegd of ik nog wel aan de vereisten voldeed.
Daardoor had ik niet meer de wens...
om in de toekomst ooit nog als ouderling te dienen.
Ik dacht: een verkondiger krijgt dezelfde beloning als een ouderling.
Dus waarom zou ik al die moeite weer gaan doen.
Als je je voorrecht teruggeeft, of niet langer als ouderling mag dienen...
kun je je echt een mislukkeling gaan voelen.
Het kan pijn doen en je kunt het gevoel hebben...
dat je Jehovah hebt teleurgesteld.
En het is een strijd om actief te blijven.
Een van de dingen waar ik in die tijd het meest aan had...
was de steun van m’n vrouw.
Ze geloofde in me en hielp me gemotiveerd te blijven.
M’n vrouw pionierde al en ze moedigde mij aan...
om ook met pionieren te beginnen.
Dus na een paar maanden begon ik inderdaad met pionieren.
En door de dienst begon bij mij weer het verlangen te groeien...
om opnieuw als ouderling te dienen.
Druk bezig zijn in de gemeente, meehelpen met schoonmaken…
Samen met m’n vrouw in de velddienst gaan, Bijbelstudies leiden.
De broeders waren een grote hulp voor me.
Ze huilden met me wanneer ik moest huilen...
en lachten met me wanneer ik weer kon lachen.
Een ervaren ouderling hielp me in te zien...
dat ik de kwestie in Jehovah’s handen moest laten.
Ik heb denk ik in m’n hele leven nog nooit zoveel gebeden...
als in die periode toen ik niet meer als ouderling diende.
Ik was nog steeds geen ouderling, maar ik had innerlijke rust.
Ik dacht vaak aan 1 Johannes 3:20, dat Jehovah groter is dan ons hart.
Hij wist wat ik doormaakte.
Jehovah hield niet opeens minder van me...
alleen maar omdat ik niet meer als ouderling diende.
Die gedachte sterkte me.
Het moeilijkste vond ik nog om m’n wrokgevoelens los te laten...
die ik had tegenover een paar broeders die de kwestie hadden behandeld.
Psalm 119:165 hielp me in te zien dat wanneer je iets moeilijks meemaakt...
juist dat het moment is om te laten zien dat je van Jehovah houdt.
Ik besefte dat dat het moment was dat ik moest laten zien...
dat ik echt van Jehovah hield.
Ik bad elke dag tot Jehovah en dan noemde ik die broeders bij naam.
Daardoor werd ik milder en m’n wrokgevoelens namen steeds meer af.
En uiteindelijk waren ze weg.
Ik ben zo blij...
dat ik op Jehovah ben blijven vertrouwen.
Het was zo liefdevol van hem dat hij me de kans gaf...
om weer als ouderling te gaan dienen.
Het was alsof hij tegen me zei:
Marcelo, ik weet dat je een goede ouderling zult zijn.
We moeten gewoon op Jehovah vertrouwen.
Toen ik meer op Jehovah begon te vertrouwen...
gebeurden er dingen die ik nooit voor mogelijk had gehouden.
Nog geen twee jaar later, mocht ik weer als ouderling dienen.
En in 2016 werden we uitgenodigd om op Bethel te komen dienen.
M’n vrouw en ik dienen nu alweer meer dan tien jaar op Bethel.
Als je de correctie aanvaardt, ben je niet meer gefocust op voorrechten.
Je bent dan meer bezig met je broeders en zusters...
en met de prediking.
Ik had nog steeds het belangrijkste voorrecht dat je maar kunt hebben:
een Getuige van Jehovah zijn.
Vandaag hebben we geleerd hoe belangrijk het is...
om realistische en redelijke verwachtingen te hebben...
van onszelf en van onze broeders en zusters.
Laat je niet ontmoedigen door wat je niet kunt doen...
maar vertrouw op Jehovah en stel doelen die haalbaar zijn.
Deze aflevering van Mijn leven als jongere en de muziekvideo...
hebben ons eraan herinnerd...
dat Jehovah je de hulp geeft die je nodig hebt...
om weer op te staan als je een fout hebt gemaakt.
In Hoe gaat het nu met ze?...
hebben we gezien hoe het nu gaat met zuster Alena Žitníková.
We hebben gezien dat je je vreugde kunt bewaren...
en gefocust kunt blijven op de waarheid...
als je tijd doorbrengt met je broeders en zusters.
Voordat we dit programma afsluiten...
gaan we naar onze broeders en zusters in Costa Rica.
Costa Rica is een prachtig land.
Het land ligt in de zogenoemde Ring van Vuur...
een gebied met een lengte van zo’n 40.000 kilometer...
waarin ongeveer driekwart van alle vulkanen op de aarde zich bevinden.
In Costa Rica zijn 61 vulkanen, waarvan er 6 actief zijn.
Het klimaat en het bergachtige landschap...
maken Costa Rica een ideaal land om heerlijke koffie te verbouwen.
Costa Rica betekent letterlijk rijke kust.
Hier zie je nog maar een paar van de vele verschillende diersoorten die hier leven.
En sommige dieren vind je nergens anders in de wereld.
Maar in dit land met meer dan 5.000.000 inwoners...
zijn er nog grotere schatten te vinden die voor Jehovah nog kostbaarder zijn.
In Costa Rica zijn er meer dan 32.000 verkondigers...
van wie er zo’n 4000 als pionier dienen.
Hun gebied is uitgestrekt en heel divers.
Hoewel Spaans de officiële taal is...
zijn er groepen en gemeenten in tien verschillende talen.
We gaan nu naar de stad Limón.
De stad bevindt zich vlak bij de plek...
waar Christopher Columbus in 1502 arriveerde.
Hier vind je een creoolse gemeente.
De broeders en zusters genieten van de velddienst.
Ze nemen deel aan telefoon- en briefgetuigenis...
en elke maand worden er gemiddeld 65 Bijbelstudies geleid.
Creoolsprekende mensen hebben veel respect voor Gods Woord...
en ze leren graag over Jehovah.
De verkondigers maken goed gebruik van de publicaties en video’s...
die beschikbaar zijn in het Beliziaans-creools.
Een paar van de verkondigers hebben geholpen...
met de vertaling en de audio-opnames van de Bijbel en andere publicaties...
en van video’s en liederen in het Beliziaans-creools.
Onze lieve broeders en zusters uit Limón in Costa Rica...
doen jullie de hartelijke groeten.
We houden heel veel van jullie allemaal.
Vanuit het hoofdkantoor van Jehovah’s Getuigen...
was dit JW Broadcasting.