Welkom bij JW Broadcasting van januari 2023!
Op 1 oktober 2022 werd de jaarvergadering...
van de Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania gehouden...
echt een van de hoogtepunten op onze theocratische kalender.
We zijn heel blij om deze speciale vergadering met jullie te kunnen delen.
Geniet van deel 1 van dit prachtige programma.
We heten jullie allemaal graag van harte welkom...
op de jaarvergadering van de Watchtower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Het is een zwaar jaar geweest.
Heel zwaar voor velen.
Sommigen rouwen om het verlies van een dierbare.
Anderen zijn bezorgd om de gezondheid van familieleden...
of om hun eigen gezondheid.
Weer anderen hebben alles verloren door een bosbrand...
een overstroming of een orkaan.
En als je je huis verliest door een natuurramp...
verlies je vaak ook je baan.
Want als je huis beschadigd is geraakt, is je werkplek dat waarschijnlijk ook.
Dus voor veel mensen is het moeilijk om hun huis te herstellen...
omdat ze geen baan meer hebben.
Dus het is een zwaar jaar geweest.
Maar we hebben allemaal aanmoediging nodig.
Dus we bidden dat je je aan het eind van dit programma aangemoedigd voelt...
dat je geestelijk bent opgebouwd en er absoluut van overtuigd zult zijn...
dat wat er ook is gebeurd of wat er ook gaat gebeuren...
Jehovah je erdoorheen zal helpen en voor je zal zorgen.
Ons programma bestaat uit verschillende video’s...
die worden afgewisseld met lezingen van verschillende leden van het Besturende Lichaam.
Ik weet niet waar ze het over gaan hebben...
maar ze hebben heel interessante thema’s uitgekozen.
Ik zit straks op het puntje van m’n stoel om te horen wat ze ons te vertellen hebben.
Maar eerst een video van een van onze favoriete personages:
David en Sofie.
Het is maar dat je het weet, maar David is geen lid van het Besturende Lichaam.
Maar toch staat hij vandaag op het programma.
Dit wordt weer een iets langere video van David en Sofie.
Het is deel van de serie Word Jehovah’s vriend.
De titel is: Wie kies ik als mijn vrienden?
Laten we gaan kijken.
Kom op man. Je kunt het.
Ja, ja, ja.
Yes. -Wow, goed gedaan.
Schiet op. Straks komen we te laat.
Yep. We zijn er klaar voor.
Woehoe.
Hij noemde ze zijn vrienden.
In de evangeliën zien we steeds terugkomen...
dat Jezus de allerbeste vriend was die iemand maar kon hebben.
Hé, Sofie. -O, hé.
Hé, hou jij ook van tekenen?
Mooie aantekeningen. Echt leuk.
Heb ik van mama geleerd. Tekenen helpt me om beter te onthouden.
Dat heb ik ook.
Kijk eens, we hebben een toespraakje samen. -Leuk.
Zullen we deze week samen oefenen?
Lydia, we gaan.
O, ik moet gaan.
Ik spreek je nog, goed? -Is goed.
Hé man. Hé, alles goed?
Ik was blij dat ik bij jou in het team zat.
Wat ik het leukst vond, was dat met die planeten.
Ja, dat vond ik ook. Met al die satelieten en zo.
Ik dacht trouwens echt dat jullie team het niet zou halen.
Echt cool wat ik heb gewonnen.
Heb jij iets gewonnen?
Wij allemaal.
Ehm. Hahaha.
Oké allemaal, even opletten nu.
We gaan beginnen, want we hebben vandaag veel te bespreken.
Jongens, iedereen die dit weekend mee op kamp is geweest...
moet nu goed opletten.
We gaan weer een weekend kamperen voor het wetenschaps- en techniekproject.
Als je goed bent in rekenen, ga je dit echt leuk vinden.
Straks gaan we het hier verder over hebben.
Hé Sofie. Kom je bij ons in het groepje?
Jij bent goed in dat soort dingen. Dat is handig voor als we op kamp zijn.
Hé Sofie, kom bij ons zitten.
Dus ja, alle kinderen hadden allemaal prijzen gewonnen en zo...
en het klonk allemaal echt leuk.
En sommige wilden dat ik bij ze in het groepje kwam.
Hmm, ik snap het. -O, snap je wat er mis is met de auto?
Nee, was het maar waar. Nee.
Ik snap waarom je mee wilt op kamp.
Echt waar? -Natuurlijk.
We willen allemaal vrienden hebben en leuke dingen doen.
Sofietje, zou je hier nog eens op willen schijnen?
Eh daar, dank je.
Ik wou gewoon dat ik vrienden had van mijn leeftijd.
Jehovah wil dat we vrienden hebben.
Maar het is belangrijk om je af te vragen: wie kies ik als mijn vrienden?
Zullen we dat onderwerp eens bespreken tijdens de gezinsaanbidding?
Wil jij anders iets opzoeken over Martha?
Ik zal het ook aan David vragen.
En dan kunnen we het later samen als gezin bespreken.
Sofie, ben je er klaar voor? -Ja.
Martha. Een jodin en de zus van Lazarus en Maria.
Ze woonden in Bethanië:
een dorp in de buurt van Jeruzalem op een afstand van ongeveer 3 kilometer.
Dat was waarschijnlijk Jezus’ thuisbasis als hij in die omgeving was.
Martha hield van koken.
Ja, dat klopt ja.
Dus als Jezus en zijn discipelen op bezoek kwamen...
dan kookte ze voor hen allemaal.
Wow. Dan moest ze wel heel veel koken.
Ja, en het was heel veel werk.
Maar ze deden het samen, en dan lukte het gewoon.
Maar sommige van hun vrienden, dachten anders over Jezus.
Martha maakt echt de lekkerste abrikozentaarten.
Dat is gewoon zo.
Je geeft me altijd zo veel complimentjes, Talia.
Nou als ik daardoor meer abrikozentaart van je krijg...
blijf ik je complimentjes geven.
O Talia, heb je het gehoord?
Jezus, de onderwijzer, hij komt ons weer bezoeken.
Die man uit Galilea?
Komt hij alweer bij jullie thuis?
Ja, jazeker.
Hij komt vanavond al.
Heb je niet gehoord wat ze over hem zeggen?
De farizeeën in Jeruzalem denken heel erg slecht over die man.
Ik weet niet of het zo handig is om bekend te staan als een vriend van hem.
Oké nou, ik ga maar weer eens. Tot later.
Martha. Jezus is er.
Wacht even hoor, even voor de duidelijkheid.
Hij wilde dat jij en Maria ook bij hem kwamen zitten...
om net als de mannen over God te leren?
Een leraar die een vrouw onderwijst?
Een vrouw hoort thuis voor het eten te zorgen.
Dat klopt.
Een goede vrouw is bereid om hard te werken.
Dat is belangrijk. Jij bent zo, Martha.
Laat je niet beïnvloeden door die rare ideeën van die Jezus.
Lazarus.
Lief van je.
Hoe gaat het met hem? -Niet goed.
Ik heb een boodschap naar Jezus gestuurd.
Hij zal m’n broer helpen.
Je hebt een boodschap naar Jezus gestuurd?
Heb je het nou nog niet gehoord?
Iedereen is boos op hem omdat hij hele rare dingen zegt.
Hij beweert dat hij Gods Zoon is.
Hij is gek, hij is...
Hij is trouw aan Jehovah en hij is een vriend van ons.
Helaas stierf Lazarus.
Maar weet je nog wat er daarna gebeurde?
Jezus kwam terug naar Bethanië en hij gaf Lazarus een opstanding.
Jezus was een goede vriend.
Hij gaf echt om Martha, Maria en Lazarus...
en hij liet ze zien wat voor soort vriend Jehovah voor ons kan zijn.
Maar dat is nog niet het einde van het verhaal.
Weet je wat sommige mensen daarna deden?
Veel Joden die zagen wat hij deed, gingen in hem geloven.
Maar sommigen van hen gingen naar de farizeeën...
en vertelden hun wat Jezus had gedaan.
Waarom deden ze dat?
Omdat ze niet geloofden dat hij de Christus was...
zelfs niet nadat ze hadden gezien dat hij iemand een opstanding had gegeven.
Het waren een soort van vrienden van Martha...
maar ze hadden een hekel aan Jezus.
Hoe denk je dat Martha daarmee omging?
Jezus is de Christus, de opstanding en het leven.
Hij is de Zoon van God.
En hij is een vriend van me.
Talia, je bent altijd vriendelijk voor me geweest.
Maar je gelooft niet wat Jezus leert, dus we kunnen geen vrienden zijn.
Martha koos Jezus en zijn vrienden als haar vrienden.
En zij hielpen haar om een vriend van Jehovah te worden.
Dus Sofie, wat denk je dat Jehovah je wil leren over het kiezen van vrienden?
Dat ik er goed over na moet denken wie ik als vrienden kies.
En hoe weet je wie je als vrienden moet kiezen?
Een goede vriend helpt me om een vriend van Jehovah te zijn.
Ik ga niet mee op kamp.
Wat goed van je.
We zijn heel trots op je, Sofie.
En Jehovah is ook trots op je.
Weet je wat, ga nu maar snel je huiswerk afmaken...
want straks komt er iemand op bezoek.
Oké.
Jehovah, help me alstublieft om goede vrienden te vinden...
iemand die ook een vriend van u is.
Ik heb in ieder geval jou nog.
Sofie! Lydia is er.
Ons toespraakje.
Houd je van schildpadden?
Ik ben gek op schildpadden!
Echt waar?
Kom, ik wil je iets laten zien.
Aw, wat cute.
Weet je, ik denk dat wij goede vrienden kunnen worden.
Ik weet het wel zeker.
Geef het maar toe.
Jullie vinden David en Sofie net zo leuk om te kijken als onze kinderen dat vinden.
Dat weten we, omdat we vaak brieven van volwassenen krijgen.
Nu gaan we luisteren naar de eerste lezing van een lid van het Besturende Lichaam...
en die zal worden gehouden door broeder Gerrit Lösch.
Hij heeft een heel interessant thema:
Laat de waarheid een steunpilaar in je leven zijn.
Broeder Lösch.
Is de volgende uitspraak waar of niet waar?
Waarheid is relatief.
Die uitspraak is niet relatief onwaar, maar absoluut onwaar.
Sommigen denken dat iets voor de een waar is...
en voor de ander niet.
Veel religies beweren dat ze de waarheid hebben.
Maar ze leren allemaal verschillende dingen.
Is dat dan een bewijs dat waarheid relatief is...
en dat er geen absolute waarheid bestaat?
Nee. De waarheid is...
dat waarheid niet relatief is maar absoluut.
Mensen die zeggen dat waarheid relatief is...
hebben het niet relatief maar absoluut bij het verkeerde eind.
Het Hebreeuwse woord, ʼemeth...
wordt vaak weergegeven met waarheid...
en geeft aan dat iets bestendig, betrouwbaar, stabiel of getrouw is.
Het Griekse woord voor waarheid, aletheia...
is afgeleid van een woord dat niet verborgen betekent...
dus de waarheid heeft vaak te maken met de onthulling...
van wat voorheen verborgen was.
Jezus zei in Lukas 12:2:
Op meer dan zeventig plaatsen is in de evangeliën opgetekend...
dat Jezus een unieke uitdrukking gebruikte...
om de waarheidsgetrouwheid van zijn woorden te beklemtonen.
Jezus gebruikte vaak amen om een zin in te leiden.
Het overeenkomstige Hebreeuwse woord betekent: zeker, waar.
In The New International Dictionary of New Testament Theology wordt opgemerkt:
Door zijn woorden in te leiden met amen...
bestempelde Jezus ze als zeker en betrouwbaar.
Hij stond achter dat wat hij zei en maakte zijn woorden bindend...
voor zichzelf en voor zijn toehoorders.
In The New International Dictionary of New Testament Theology...
Deel 3, blz. 901 staat, ik citeer:
Veel mensen proberen alles te ontmaskeren...
in de mening dat niemand en niets...
werkelijk aanspraak op de waarheid kan maken.
Maar de waarheid is wel te vinden.
Nederige onderworpenheid aan de waarheid is nodig ...
wanneer en waar ze maar ook aan de dag treedt.
Dit openstaan voor de waarheid is een vereiste...
voor degenen die de God der waarheid aanbidden.
Gepaste eerbied voor de waarheid garandeert...
dat iemand zowel in woord als in daad...
eerlijk met zijn naaste omgaat.
Dit is de houding waarvan zowel het Oude Testament...
als het Nieuwe Testament getuigenis aflegt.
Einde citaat.
Verandert de waarheid ooit?
Die vraag werd gesteld door Vincent Ruggiero...
in zijn boek The Art of Thinking.
Zijn antwoord is nee.
Hij legt uit:
De waarheid lijkt soms misschien te veranderen...
maar bij nader onderzoek zal blijken dat dit niet het geval is.
Ja, de waarheid verandert nooit.
Sta eens stil, zegt hij, bij het geval van het auteurschap...
van het eerste boek van de bijbel, het boek Genesis.
Eeuwenlang geloofden zowel christenen als joden...
dat het boek één auteur had.
Na verloop van tijd werd die zienswijze...
in twijfel getrokken en uiteindelijk vervangen...
door de overtuiging dat maar liefst vijf auteurs...
een aandeel hebben gehad aan het schrijven van Genesis.
Toen, in 1981, werden de resultaten gepubliceerd...
van een taalkundige analyse van Genesis...
die vijf jaar had geduurd, en er werd verklaard...
dat er een waarschijnlijkheid van 82 procent bestaat...
dat Genesis één auteur heeft gehad, zoals men aanvankelijk dacht.
Is de waarheid omtrent het auteurschap van Genesis veranderd?
Nee. Alleen wat wij geloven is veranderd.
Einde citaat.
Ook schreef hij:
De waarheid verandert niet door onze kennis...
of door onze onwetendheid.
Daar zijn we het mee eens.
Eigenlijk gelooft niemand echt dat er geen waarheid bestaat.
Als het gaat om dingen zoals geneeskunde, wiskunde...
of de wetten van de natuurkunde...
geloven alle mensen dat sommige dingen waar zijn.
Wie van ons zou met een vliegtuig durven reizen...
als we niet zouden geloven dat de wetten van de aërodynamica...
absolute waarheden zijn?
Er zijn veel verifieerbare waarheden.
We worden erdoor omringd en we vertrouwen ons leven eraan toe.
Verandert de waarheid ooit?
Nee, zeker niet.
Ons begrip van de waarheid verandert misschien...
als we de waarheid beter gaan begrijpen...
maar de waarheid verandert nooit.
Toen Jezus zei dat ons doel in het leven is...
om over de waarheid te spreken, had hij het over iets...
waar trouwe Joden al eeuwenlang grote waarde aan hechtten.
Als de Joden in de heilige geschriften over waarheid lazen...
dan bezagen ze de waarheid als iets concreets, niet iets theoretisch.
In de Bijbel is waarheid een vertaling van het Hebreeuwse woord ʼemeth...
dat iets aanduidt dat zeker, solide...
en misschien wel het belangrijkste, betrouwbaar is.
Einde citaat.
De Joden hadden goede redenen om waarheid op die manier te bezien.
Ze noemden hun God, Jehovah, de God van waarheid.
Dit was zo omdat Jehovah alles deed wat hij had gezegd te zullen doen.
Als hij een belofte deed, hield hij zich daaraan.
Als hij een voorspelling deed, ging die in vervulling.
Als hij een eindoordeel uitsprak, werd dat voltrokken.
Miljoenen Israëlieten waren ooggetuigen van die dingen geweest.
De geïnspireerde schrijvers van de Bijbel...
hebben ze als onbetwistbare historische feiten opgetekend.
In tegenstelling tot andere boeken die als heilig worden beschouwd...
heeft de Bijbel geen achtergrond van mythen of legenden.
De Bijbel is stevig gefundeerd op verifieerbare waarheden...
op historische, op archeologische...
op wetenschappelijke en op sociologische feiten.
Geen wonder dat de psalmist over Jehovah zei:
Uw wet is waarheid.
Al uw geboden zijn waarheid.
Waarheid is de essentie van uw woord.
Aangezien Jehovah de auteur van de Bijbel is...
is de Bijbel waarheid.
Jezus Christus herhaalde de woorden van die psalm...
toen hij in gebed tot Jehovah zei: Uw woord is waarheid.
Jezus wist dat alles wat zijn Vader zei...
volkomen zeker en betrouwbaar was.
Jezus was zelf ook vol waarheid.
Ja, Jezus was zelfs de personificatie van waarheid.
De wet van Mozes was waarheid.
Maar het was niet de volledige waarheid.
Wat Jezus onderwees verschilde van de wet van Mozes.
In de Bijbel staat dat de wet van Mozes...
een schaduw was of een profetisch beeld...
van grotere werkelijkheden die via Jezus in vervulling ging.
Dus de wet van Mozes was niet de volledige waarheid...
maar een schaduw van de waarheid.
Jezus was niet de schaduw, maar de werkelijkheid.
Hij zei in Johannes 14:6: Ik ben de waarheid.
Maar als het om leerstellingen gaat, wat is dan waarheid?
Wat helpt ons die te begrijpen?
De Bijbel heeft het over de geest van de waarheid.
Wat is de geest van de waarheid?
Het is de geest die van Jehovah God komt.
Die geest is zuiver en heilig.
Jezus zei in Johannes 16:12,13 tegen zijn volgelingen:
Gods geest zou hun alles leren...
wat ze moesten weten om hun werk te kunnen doen...
door de dingen die ze eerder van Jezus hadden gehoord...
maar niet hadden begrepen...
in hun herinnering terug te brengen en die begrijpelijk voor hen te maken.
Gods geest zou hun ook toekomstige dingen bekendmaken...
zoals de betekenis van Jezus’ dood en opstanding...
omdat deze gebeurtenissen toen nog in de toekomst lagen...
en tot de dingen behoorden die zijn discipelen niet begrepen.
Broeder Charles Taze Russell...
schreef het boek Het Goddelijk Plan der Eeuwen...
dat hij in 1886 publiceerde.
In het boek stond een uitvoerige bespreking...
over het onderwerp:
de Bijbel als een goddelijke openbaring...
in het licht der rede beschouwd.
Er stond: de diepte en kracht en wijsheid en reikwijdte...
van het Bijbelse getuigenis overtuigen ons ervan...
dat niet de mens maar de Almachtige God de auteur is.
Waarmee kunnen we de waarheid vergelijken...
om onze waardering voor de waarheid te vergroten?
Waarheid is als een spiegel die je helpt de feiten te zien...
en jezelf te verbeteren als dat nodig is.
Waarheid is als een sterke pilaar die enorm veel steun geeft...
en je helpt valse leringen te bestrijden.
Waarheid wordt ook vergeleken met een gordel of riem...
die soldaten gebruikten.
Zo’n gordel helpt je om het goede te blijven doen.
Waarheid is als een prachtige regenboog.
Waarheid is net zo mooi als het gezang van een nachtegaal.
Waarheid is als een romantisch kampvuur...
dat je warm houdt op een koude avond.
En de volgende vergelijking zullen velen van jullie kunnen waarderen:
Waarheid is als je eerste kopje koffie in de ochtend, het is verkwikkend.
Ja, de waarheid is verkwikkend.
Waarheid is als een magneet.
Oprechte mensen worden door waarheid tot God getrokken.
Waarheid is als een oase in de woestijn.
Waarheid is als een anker in een onstuimige zee.
Waarheid is als een reddingsboot bij een zinkend schip.
Waarheid is als een vuurtoren in de nacht...
die een boot veilig naar de haven leidt.
Waarheid is als een kompas dat schippers helpt de weg te vinden.
En het is ook als een kompas dat je uit de jungle leidt...
naar een veiliger gebeid.
Waarheid is als de opkomende zon die het landschap een warme gloed geeft.
Waarheid is net zo mooi als siervuurwerk.
Waarheid is als het magnetische schild van de aarde...
dat haar beschermt tegen dodelijke kosmische straling.
Waarheid is als licht.
Volgens de Bijbel is de vrucht van het licht elke soort van waarheid.
Wie doet wat goed is, komt naar het licht, zegt de Bijbel.
Stel dat je blind bent geboren en je door een operatie weer kunt zien.
Zou je dan niet in de wolken zijn?
Zo is waarheid voor iemand die de waarheid leert kennen...
en die gaat waarderen.
Waarheid is als prachtige muziek...
gespeeld door een solist of door een heel orkest.
Waarheid is als het lekkerste eten ooit...
eten waar je weer energie van krijgt.
Waarheid is wat een zogende moeder voor haar baby is.
Waarheid is als een verborgen schat.
Je moet ernaar zoeken.
Waarheid is als verfrissend water op een bloedhete dag.
Waarheid is als een grote rivier...
waarvan het water zelfs met een dam niet tegen te houden is.
Niemand kan de waarheid tegenhouden.
Waarom niet?
Omdat het van Jehovah, de Almachtige, komt.
Waarheid is als een mooie bloem of zelfs als een boeket vol mooie bloemen.
Broeder Russell schreef eens:
De waarheid wordt, als een bescheiden bloempje...
in de wildernis des levens...
omringd en bijna verstikt door de weelderige groei...
van het onkruid der dwaling.
Als u het wilt vinden, moet u er steeds naar zoeken.
Als u de schoonheid ervan wilt zien, moet u het onkruid der dwaling...
en de doornstruiken van het fanatisme opzij duwen.
Als u het wilt bezitten, moet u zich bukken om het te bemachtigen.
Wees niet tevreden met één waarheidsbloem.
Was één voldoende geweest, dan zouden er niet meer geweest zijn.
Blijf ze plukken, zoek naar meer.
Waarheid is als een heerlijk geurtje of parfum.
Waarheid is als een schitterende diamant.
Houd je van diamanten?
Maar de waarheid is veel meer waard dan diamanten...
want het leidt tot vriendschap met Jehovah en tot eeuwig leven.
Waarheid wordt vergeleken met een weg waarop we lopen.
2 Petrus 2:2 heeft het over de weg van de waarheid.
God is een Geest, en wie hem aanbidden...
moeten hem met geest en waarheid aanbidden.
Dit is de tijd om de waarheid te bestuderen...
en om vergaderingen bij te wonen, waar de waarheid wordt onderwezen.
Mis geen enkele vergadering.
In 1 Timotheüs 3:15 wordt de gemeente vergeleken...
met een steunpilaar van de waarheid.
De gemeente beschermt de waarheid en komt voor de waarheid op.
Het is waar dat Jehovah ons door middel van de Bijbel onderwijst...
maar ook door middel van de vergaderingen.
En we moeten over de waarheid spreken door te prediken.
We spreken ook de waarheid tegen elkaar.
We hebben de waarheid op onze lippen, en om onze heupen.
In Efeziërs 6:14 staat dat je de waarheid...
als gordel om je middel moet hebben.
Het is op dit moment een enorme chaos in de wereld.
Wat is het een zegen om de waarheid te kennen.
De waarheid maakt ons gelukkig.
We staan klaar om de waarheid te prediken en te onderwijzen.
Ja, we spreken de waarheid en we wandelen in de waarheid.
In 3 Johannes 3 staat: Blijf de weg van de waarheid volgen.
Iedereen die nu de weg van de waarheid volgt...
zal dat voor eeuwig kunnen doen.
In Micha 4:5 staat:
En dat is een lange tijd.
Help je Bijbelstudies om van de waarheid te houden...
en ernaar te leven, en bereid te zijn om als dat nodig is...
zelfs te sterven voor de waarheid en voor Jehovah.
De waarheid is onoverwinnelijk en zal deze slechte wereld overwinnen.
Laten we allemaal, ook onze familie en onze Bijbelstudies...
vastbesloten zijn om de weg van de waarheid...
te blijven volgen en over de waarheid te praten.
Waarom?
Omdat we van de waarheid houden en van de God van waarheid.
En we willen door ons gedrag laten zien dat we naar de waarheid leven.
Broeders en zusters, dit is de waarheid.
Gods Woord is waarheid.
Blijf de waarheid spreken.
Blijf de weg van waarheid volgen.
Dan zul je eeuwig leven...
en voor eeuwig de God van waarheid loven.
Bedankt voor die interessante uiteenzetting, Gerrit.
We hebben ervan genoten.
Laten we nu gaan luisteren naar broeder Geoffrey Jackson...
die het thema gaat bespreken: Wees alert en besluitvaardig.
We leven in het laatste deel van de laatste dagen.
Dat betekent dat we binnenkort dingen gaan meemaken die onze trouw aan Jehovah...
meer dan ooit op de proef zullen stellen.
Ja, nu is het de tijd om alert te zijn en de juiste beslissingen te nemen.
De christenen in de eerste eeuw zaten in een soortgelijke situatie.
Ja, hun stonden enkele ingrijpende gebeurtenissen te wachten.
Wat waren enkele van die gebeurtenissen...
waar de eerste-eeuwse christenen mee te maken kregen...
en hoe bereidde Jezus ze op die gebeurtenissen voor?
En wat betekent het voor ons in deze tijd?
Ten eerste, stel je het volgende eens voor.
We gaan terug in de tijd, naar 9 nisan in het jaar 33 n.Chr.
Weet je nog wat er die dag gebeurde?
Jezus zat op een ezel.
En zie je het al voor je?
Jij bent bij Jezus en jullie dalen van de Olijfberg af naar het Kidrondal.
Je kijkt omhoog en ziet de stad Jeruzalem liggen. En wat gebeurt er?
Je ziet allemaal mensen komen, steeds meer en meer.
Ze spreiden hun bovenkleren op de weg uit.
Anderen kappen takken van bomen af en beginnen ermee te zwaaien.
Ze roepen uit: Gezegend is degene die komt in Jehovah’s naam!
De hele stad is in rep en roer!
Wat moet dat een geweldige sfeer zijn geweest!
Maar op dat bijzondere moment in Jezus’ leven...
begint hij te huilen en te snikken.
Waarom? Laten we naar het verslag in Lukas hoofdstuk 19 gaan.
Lukas 19:41-44.
In dit geïnspireerde verslag staat...
dat toen Jezus dichterbij kwam en naar de stad keek...
hij begon te huilen en zei:
Had jij vandaag maar ingezien wat vrede brengt...
maar nu is dat voor je ogen verborgen.
Want er komt een tijd...
dat je vijanden een belegeringswal van puntige palen om je heen zullen bouwen.
Ze zullen je omsingelen en je van alle kanten belegeren.
Ze zullen je met de grond gelijkmaken en je kinderen verpletteren.
Ze zullen in jou geen steen op de andere laten...
omdat je de tijd waarin je werd geïnspecteerd, niet hebt herkend.
Wat leren we hieruit?
Zie je hoeveel medelijden Jezus had...
met de mensen die zouden omkomen bij de vernietiging van Jeruzalem?
Hij zag voor zich hoe de stad verwoest zou worden.
Dat zou in het jaar 70 gaan gebeuren.
Hij werd daardoor diep geraakt...
hij werd daar zo door geraakt dat hij hardop huilde...
niet zachtjes, zoals hij deed toen hij op het punt stond Lazarus een opstanding te geven...
maar hardop, hoorbaar.
Wat leren we hiervan?
Om te beginnen, zien we in Jezus de liefde die Jehovah voor mensen heeft.
Het deed Jezus veel verdriet...
als hij eraan dacht wat er met die stad en de inwoners ervan zou gebeuren.
En wat was volgens vers 44 nog een reden waarom Jezus veel verdriet had?
Omdat dat een tijd was van oordeel of inspectie.
Dus Jezus dacht na over dingen die in de toekomst zouden gebeuren.
En hij besefte dat mensen de kans misliepen...
om op dat moment iets belangrijks te doen...
iets dat nodig was om voorbereid te zijn op de toekomst.
En er is nog iets wat we ervan kunnen leren.
Dus we leren van het medelijden dat Jezus met mensen had...
en dat moeten wij ook hebben als we denken aan wat er met deze slechte wereld gaat gebeuren.
Maar we leren nog iets. Als Jezus al zo veel verdriet had...
om slechte mensen die vernietigd zouden worden...
hoe denk je dan dat hij dacht over z’n volgelingen?
Denk je dat hij ze wilde voorbereiden? Natuurlijk.
En daarom verbaast het ons niet dat hij twee dagen later...
zijn apostelen apart nam en hen wat instructies gaf.
Laten we dat eens lezen in Lukas 21:20-22.
Jezus zegt daar:
Maar wanneer jullie zien dat Jeruzalem door legertroepen omsingeld is...
en hij heeft het hier over het jaar 66 n.Chr...
weet dan dat de verwoesting van de stad dichtbij is.
Dan moeten degenen die in Judea zijn, naar de bergen vluchten...
en degenen die in de stad zijn, dus middenin Jeruzalem, moeten vertrekken.
En wie op het land is, moet niet de stad in gaan, oftewel Jeruzalem ingaan...
want dit zijn dagen waarin het oordeel wordt voltrokken...
zodat alles wat geschreven staat zal worden vervuld.
Zie je dat hij het heeft over drie verschillende groepen?
Ten eerste had hij het over degenen die in Judea woonden...
dus dat was niet alleen Jeruzalem, maar ook de omgeving ervan.
Tegen hen zei hij:
Ga daar weg. Vlucht. Ga naar de bergen.
Daarna had hij het tegen degenen die in Jeruzalem woonden. En wat zei hij tegen hen?
Ga weg uit de stad.
En dan heb je nog de derde groep, degenen die op het land waren.
We weten dat velen toen in de landbouw werkten...
ze woonden op het platteland en waren boer.
Normaal zou je verwachten dat als er een leger op zo’n gebied afkwam...
de mensen juist naar een vestingstad toe zouden vluchten.
Maar wat Jezus tegen ze zei, was het tegenovergestelde.
Dus waar zijn volgelingen ook zouden zijn...
of ze nou op het land waren, in de stad of in de omgeving van de stad...
wat moesten ze allemaal doen?
Vlucht niet naar de stad.
Vertrouw niet op Jeruzalem voor bescherming.
Ja, Jezus vertelde ze wat ze moesten weten...
voordat de gebeurtenissen zouden plaatsvinden.
Dus welke les probeerde Jezus zijn volgelingen te leren?
Jezus had het hier tegen de Joden.
Maar ze moesten beseffen dat Jeruzalem...
niet langer Gods bestuur op aarde vertegenwoordigde.
Ze moesten ook beseffen dat de tempel niet langer het centrum...
van zuivere aanbidding was.
Dus christenen moesten die feiten duidelijk voor ogen houden...
en op dat moment keuzes maken, voordat de gebeurtenissen zouden plaatsvinden.
Misschien zouden we dat als volgt kunnen illustreren.
Velen van ons hebben te maken gehad met de bloedkwestie.
Op welk moment moet je daarover een beslissing nemen?
Is dat in de ambulance, als je half bewusteloos bent en pijn hebt?
Zeg je dan: O geef me het medische-richtlijnenkaartje.
Kun je nog even voorlezen wat erop staat?
Of is dat pas als je in de operatiekamer ligt?
Is dat het moment dat je pas in gesprek gaat en vragen gaat stellen?
Nee.
We beseffen dat het nu de tijd is dat je er een beslissing over moet nemen.
En je moet je aan die beslissing houden.
En als zich dan een noodsituatie voordoet, ben je erop voorbereid.
Dat is de les die Jezus zijn volgelingen leerde.
De christenen in de eerste eeuw...
moesten alle gevoelens van nationale trots de kop indrukken...
het gevoel dat Jeruzalem nog steeds Jehovah’s stad was.
Anders zouden ze de verkeerde beslissing nemen.
Dat gold helemaal in het jaar 66 n.Chr.
Wat gebeurde er in dat jaar?
Laten we eens een kort overzicht bekijken.
De meesten van ons weten wat er gebeurde tegen het einde van het jaar 66.
Toen viel het Romeinse leger onder aanvoering van Cestius Gallus Jeruzalem aan.
Maar tegen de verwachting in trokken ze zich terug...
waardoor christenen de tijd hadden om uit Jeruzalem weg te vluchten.
Was dat het enige dat er gebeurde in het jaar 66?
Nee.
Laten we teruggaan in de tijd om te zien welke gebeurtenissen er nog meer plaatsvonden.
Dat zal ons helpen te begrijpen waarom christenen al van tevoren...
alert moesten zijn en een beslissing moesten nemen.
Denk eens na over de setting.
Al in Jezus’ tijd hadden de Joden genoeg van Romeinse belastingen en de corruptie.
Maar rond het begin van het jaar 66 was de situatie zelfs nog erger geworden.
De Romeinse gouverneur van Judea, Gessius Florus...
was ontzettend corrupt en was berucht om zijn wreedheid.
Overal in Judea heerste er een geest van opstand.
De situatie kon elk moment escaleren.
Rond het voorjaar van 66...
stal Florus een geldbedrag van zo’n 17 talenten uit de schatkist van de tempel in Jeruzalem.
Dat was de aanleiding voor een opstand onder de Joden.
Als vergelding gaf Florus zijn soldaten het bevel om de rebellen aan te vallen...
en liet hij zijn soldaten honderden huizen plunderen en zo’n 3600 Joden doden.
Maar de Romeinse aanval werd stopgezet...
en Florus en zijn mannen trokken zich terug uit de stad.
Als jij in die tijd leefde, hoe zou je dan gereageerd hebben?
Zou je woedend zijn geworden door wat Florus had gedaan?
Als jij op het platteland had gewoond...
zou je dan denken dat de Romeinen misschien terug zouden komen...
en dat dit het moment was om naar Jeruzalem te vluchten?
Christenen moesten alert en besluitvaardig zijn.
Houd in gedachte, Jeruzalem was niet meer belangrijk voor christenen.
Het was niet de plek waar je veilig was.
Wat gebeurde er daarna?
Eleazar, de zoon van de hogepriester Ananias, overmeesterde het tempelterrein.
Hij maakte een eind aan de offers die aan de keizer werden gebracht...
en verjoeg de overgebleven Romeinen uit de stad.
Als jij daarbij was geweest...
zou je dan blij en trots zijn dat de corrupte Romeinen gedwongen waren om te vertrekken?
Maar houd in gedachte, Jeruzalem was niet meer belangrijk voor christenen.
Het was niet de plek waar je veilig was.
Christenen moesten alert en besluitvaardig zijn en niet afgeleid worden.
Rond juli en augustus veroverde Menahem...
de leider van een andere Joodse afsplitsing...
de Romeinse vesting Masada en nam er Romeinse wapens in beslag.
Vervolgens keerde hij terug naar Jeruzalem...
en nam de toren, of burcht, Antonia in.
Hij stak het paleis van Herodes in brand...
de paleizen van Agrippa en Bernice en het huis van de hogepriester Ananias.
Toen gaf hij het bevel om de hogepriester Ananias en zijn broer Hizkia te doden.
Daarna keerden ze terug naar de burcht Antonia...
en slachtten het Romeinse garnizoen dat daar nog was af.
Er was verdeeldheid en onrust in de stad.
Dus Menahem en zijn mannen vluchtten terug naar Masada.
Snap je hoe snel je in zo’n situatie partij zou kunnen kiezen?
Maar bedenk dat al die gebeurtenissen voor christenen...
niets veranderden aan het feit dat ze alert en besluitvaardig moesten zijn.
Ze moesten zich niet laten afleiden.
Rond november trok Cestius Gallus, de gouverneur van Syrië...
met zijn legertroepen richting Jeruzalem...
en ze legerden zich op een afstand van ongeveer 10 kilometer van de stad.
Hoewel het sabbat was, stormden de Joodse rebellen de stad uit...
om snel de Romeinen aan te vallen.
De Romeinen trokken zich terug richting Beth-Horon...
en de Joden namen de Romeinse voorraden en wapens in beslag.
Agrippa stuurde twee woordvoerders, zijn eigen vrienden, naar de Joodse rebellen...
om ze over te halen hun wapens neer te leggen...
en om ze clementie toe te zeggen.
Maar de rebellen doodden een van de mannen en verwondden de ander.
Cestius achtervolgde de rebellen naar Jeruzalem...
en legerde zich drie dagen lang op de Scopusberg.
Daarna begon hij de stadsmuren te ondermijnen...
en probeerde hij de poort van de tempel in brand te steken.
Maar toen, geheel tegen de verwachting in...
trokken Gallus en zijn legertroepen zich terug.
Alerte christenen in Jeruzalem en Judea kwamen onmiddellijk in actie en vluchtten.
De rebellen achtervolgden het Romeinse leger, doodden veel Romeinse soldaten...
en stalen hun voorraden en wapens.
Daarop gaf Gallus het leger het bevel zich terug te trekken.
Na zeven dagen staakten de Joodse rebellen hun achtervolging...
en namen ze alle spullen mee die waren achtergebleven.
Na acht dagen keerden ze terug naar Jeruzalem.
Wat was op dat moment de situatie in Jeruzalem?
Josephus zei:
Degenen die aan de kant van Rome stonden vertrokken.
Als je daarbij was geweest, wat zou jij dan hebben gedaan?
Veel Joden vluchtten naar Jeruzalem om daar bescherming te zoeken.
Maar was het veilig in Jeruzalem?
Nee. Er heerste anarchie in stad.
Verschillende Joodse politieke groeperingen streden tegen elkaar.
Uiteindelijk werd in het jaar 70 n.Chr. Jeruzalem samen met de tempel verwoest.
Maar de christenen die alert en besluitvaardig waren geweest, waren veilig.
Ze waren ver weg in Pella, aan de andere kant van de Jordaan.
Wat leren we van dit korte overzicht van de gebeurtenissen in het jaar 66?
Sta je ervan te kijken wat er allemaal gebeurde in het jaar 66?
En dit was nog maar een korte samenvatting.
Er speelden veel politieke en religieuze kwesties die verdeeldheid veroorzaakten.
Die kwesties hadden christenen kunnen afleiden.
Ze moesten daarom gefocust blijven op hun hoop.
Ze moesten in gedachte blijven houden...
dat Jeruzalem en de tempel ze niet konden beschermen.
Waarom is dat voor ons in deze tijd zo interessant?
Kijk eens wat Jezus nog meer zei in Lukas 21:34-36:
Jezus zei dat alle mensen die op aarde leven deze dingen zouden meemaken.
Dat betekent dat hij het niet alleen had over de christenen in de eerste eeuw.
Hij had het ook over ons in deze tijd.
Ja, we moeten waakzaam en alert zijn.
Hij moedigde ons er ook toe aan om Jehovah te blijven smeken...
en zo onze band met hem te versterken.
Wat betekent dat voor ons?
De grote verdrukking komt steeds dichterbij, broeders en zusters...
en we weten niet precies alle details van wat er staat te gebeuren...
maar we weten wel dat Jezus niet bedoelde...
dat we moeten wegvluchten uit een letterlijke stad...
of letterlijk naar de bergen moeten vluchten.
Hoe zou dat ook kunnen?
We zijn verspreid over de hele wereld.
Maar we moeten wel dezelfde dingen in gedachte houden...
die de eerste-eeuwse christenen in gedachte moesten houden.
Vertrouw niet op de religieuze of politieke organisaties van Satans wereld.
Waarom is dat zo belangrijk?
Net als in het jaar 66 zien we de ene gebeurtenis na de andere elkaar opvolgen...
die uiteindelijk zullen leiden tot Armageddon.
Overal om ons heen zien we bewijzen van politieke instabiliteit en conflicten...
niet alleen tussen landen maar zelfs binnen landen.
Religieuze, politieke en sociale kwesties...
waaronder abortus en homoseksualiteit...
zijn controversiële onderwerpen geworden.
Zelfs wetenschappelijke onderwerpen, zoals de opwarming van de aarde...
zijn politieke kwesties geworden.
Net als in de eerste eeuw moeten we luisteren naar Jezus’ waarschuwing:
Kies geen partij in alle chaos die je in de wereld ziet.
Ja, blijf gefocust op de Koninkrijkshoop.
Houd in gedachte dat we binnenkort gebeurtenissen zullen meemaken...
die onze trouw als nooit tevoren op de proef zullen stellen.
Dus wat hebben we allemaal geleerd?
Ten eerste, besef dat het nu de tijd is...
om de juiste beslissingen te nemen en om je eraan te houden.
Ja, wees echt vastbesloten om niet je vertrouwen te stellen in de politiek.
Blijf altijd neutraal en houd Gods Koninkrijk voor ogen.
Houd ook in gedachte...
dat ons niet slechts één gebeurtenis staat te wachten in de toekomst.
Het is misschien een opeenvolging van gebeurtenissen die tegelijk plaatsvinden.
Dat zou je kunnen afleiden.
Maar als je nu al je beslissing hebt genomen, ben je voorbereid op die tijd.
Vergeet ook niet dat je altijd je band met Jehovah God sterk moet houden.
En denk aan het medelijden dat Jezus met mensen had.
Dus Jehovah en Jezus willen dat we in die tijd veilig zullen zijn.
Wees dus vastbesloten om altijd alert en besluitvaardig te zijn!
Dat was interessant, hè?
Er zal vast veel werk in die video hebben gezeten.
We hebben er echt van genoten.
Het heeft ons echt geholpen om het beter te begrijpen.
We bidden vaak voor de broeders en zusters in Oekraïne.
En zoals jullie weten, zijn velen vanwege de oorlog het land uit gevlucht.
Sommigen van hen hadden niet veel meer mee...
dan de kleding die ze op dat moment aanhadden.
Dus de vraag is:
Hoe werden ze in andere landen opgevangen?
In de volgende video, het is maar een korte, wordt verteld over de liefde...
die de broeders en zusters in aangrenzende landen hebben getoond...
en al het werk dat kwam kijken bij het zorg dragen...
voor de gevluchte broeders en zusters.
We wisten dat de twee koningen met elkaar in botsing zouden komen...
maar wat er gebeurde, was nog veel erger dan we hadden verwacht.
We waren ons ervan bewust dat we ons moesten voorbereiden...
op grote veranderingen.
Er waren duizenden mensen bij de grens.
Er waren kilometerslange files.
Bijna elke dag kwamen er 200 of meer broeders en zusters aan...
die gevlucht waren en onderdak zochten in Polen.
Het was heel aangrijpend.
De meeste broeders en zusters hadden maar één tas bij zich.
Ze konden gewoon niet meer meenemen.
De broeders van het Coördinatorscomité van het Besturende Lichaam...
hielpen ons te bepalen hoe we ze moesten helpen...
en wat we konden doen.
Meteen werd er een hulpverleningscomité opgericht.
En toen we beseften dat er in heel Polen hulp nodig was...
werden er nog 15 extra comités opgericht.
Het aantal DC-50-formulieren dat werd ingevuld door personen die wilden meehelpen...
nam elke week met duizenden toe.
Dat liet zien dat de broeders en zusters ontzettend graag wilden helpen.
We bereidden ons goed voor...
om de vluchtelingen op te kunnen vangen bij de grensovergangen...
bij locaties die de overheid bij de Oekraïense grens had opgezet...
en bij andere locaties waar treinen uit Oekraïne aankwamen.
We wisten dat we de gemeentes moesten vragen om onderdak te bieden.
Om alles goed te organiseren gingen we eerst inventariseren...
wie er allemaal precies konden helpen.
We merkten echt dat Jehovah ons steunde...
want in slechts een paar dagen kregen we meer dan 7500 reacties.
Vier congreshallen en 22 Koninkrijkszalen...
werden tijdelijk omgebouwd tot opvangcentra voor vluchtelingen.
De broeders en zusters hadden soms dagenlang gereisd...
en hadden behoefte aan basisproducten, zoals verzorgingsproducten...
luiers voor kinderen en veel andere dingen...
niet alleen kleding maar ook veel andere basisbenodigdheden.
Ze kregen eten, ze konden zich opwarmen, een douche nemen en uitrusten.
Daar kwam nog bij dat op verschillende plaatsen vrijwilligers...
ruimtes hadden gecreëerd waar broeders en zusters kleren konden uitkiezen...
die waren gedoneerd.
In sommige plaatsen waren er zelfs ruimtes ingericht voor kinderen.
Er was van alles: speelgoed, kleurpotloden, papier en andere dingen...
waar kinderen mee konden spelen, zodat ze iets te doen hadden.
Dat hielp ze om niet te denken...
aan wat ze tijdens het vluchten allemaal gezien hadden.
De kinderen maakten tekeningen om te laten zien hoe dankbaar ze waren.
Overal zag je de woorden: Dziękuję en spasiba.
Dankjewel.
Ze maakten tekeningen van het paradijs.
Het waren uitingen van hun geloof.
Dat was zo ontroerend.
Wat de kringopzieners samen met de ouderlingen deden...
was echt spectaculair.
In het begin brachten sommige van die broeders...
wel honderden herderlijke bezoekjes in twee of drie weken tijd.
Ons doel was om 40.000 hulppakketten af te leveren.
We waren verantwoordelijk voor het inkopen van voedsel...
verzorgingsproducten, EHBO-spullen en andere medische benodigdheden.
En we moesten een plek vinden waar we dit allemaal konden opslaan.
Daarna moesten we bedenken hoe we het allemaal gingen inpakken...
hoe we het naar de grens konden brengen...
en hoe we het vervolgens in Oekraïne konden krijgen...
waar ondertussen de oorlog gewoon doorging.
Het was geweldig te zien hoeveel vrijwilligers er kwamen helpen...
met het inpakken van alle spullen.
Toen broeders en zusters in heel het land hoorden hoeveel hulp er nodig was...
waren ze bereid om vele uren te reizen, soms wel meer dan 300 kilometer...
om een paar uur dozen in te pakken.
Uiteindelijk bleek het om zo’n 190 ton goederen te gaan.
Ook stopten we in elk pakket wat tekeningen van kinderen.
Zo zat er in elk hulppakket een uiting van liefde.
Alles wat we voor de broeders en zusters deden...
was eigenlijk een uiting van Jehovah’s liefde en kracht.
Alleen dankzij Jehovah’s hulp konden we zo georganiseerd en doeltreffend te werk gaan.
Veel broeders en zusters zeggen dat als ze zien wat er op dit moment...
allemaal gedaan wordt voor de broeders en zusters uit Oekraïne...
ze ervan overtuigd zijn dat als ze in de toekomst zelf in zo’n situatie zitten...
als ze zelf hulp en liefde nodig hebben, Jehovah’s organisatie er ook voor hen zal zijn.
Het is van onschatbare waarde om bij Jehovah’s gezin te horen...
en deel te zijn van een wereldwijde familie.
De haat in de wereld blijft maar groeien.
En er zijn steeds meer conflicten en onenigheid.
Maar tegelijkertijd blijft de eenheid en liefde onder Jehovah’s volk...
alleen maar toenemen en sterker en sterker worden.
We willen iedereen hartelijk bedanken...
die betrokken is bij het humanitaire werk dat wordt gedaan.
Al het werk, en al het denkwerk en de planning die erbij kwam kijken...
we hebben er veel waardering voor.
Maar hoe kwamen de broeders en zusters uit Oekraïne...
terecht in die aangrenzende landen?
Ze hebben wat heftige ervaringen achter de rug.
In de volgende video vertellen enkele broeders en zusters wat van die ervaringen.
En misschien moet je een zakdoekje bij de hand houden.
We dachten eerst dat het een vrachtwagen was die voorbij reed.
Maar toen we het weer hoorden, stonden we op...
en begonnen we op internet het nieuws te lezen.
Toen kwamen we erachter dat het explosies waren...
en dat het in heel veel steden was.
M’n moeder werd wakker van de sirenes, die overal in de stad afgingen.
We waren natuurlijk heel bang en we deden meteen de tv aan.
Maar we hoefden niet eens naar informatie te zoeken...
want op alle zenders ging het erover dat de oorlog was begonnen.
We begonnen meteen tot Jehovah te bidden...
en we belden vrienden op om te vragen hoe het met ze ging...
en ondertussen wachtten we op instructies van de broeders.
Om half zes ’s ochtends werden we gebeld door een broeder in Kiev.
Hij zei dat de stad getroffen was door bombardementen.
We stonden meteen op en maakten de kinderen wakker.
We vertelden ze wat er aan de hand was.
We lieten ze niet naar school gaan.
We beseften dat ons hele leven was veranderd.
We lazen de dagtekst...
en ik moet daarbij vermelden dat het een hele bekende tekst voor ons was.
Het was de jaartekst geweest, dus we kenden die natuurlijk goed.
Maar op dat moment werd die tekst ineens heel bijzonder voor ons.
Het voelde alsof Jehovah ons persoonlijk leiding gaf.
Het was echt een antwoord van Jehovah aan een ieder van ons.
En toen wist ik wat ik moest doen.
Op die dag startten de broeders een Zoom-vergadering...
en lieten die de hele dag open staan.
Broeders en zusters konden inloggen om samen via Zoom te prediken...
met elkaar te praten en elkaar steun te geven.
Zo waren we toch samen.
Het werd elke dag moeilijker.
Het werd steeds moeilijker om aan eten te komen.
Eten werd steeds duurder.
Heel veel mensen begonnen in paniek te raken.
Mensen begonnen uit paniek van alles in te slaan...
zoals bijvoorbeeld medicijnen van de apotheek...
maar ook gewoon basisproducten.
En daarvoor hadden de broeders ons twee jaar lang tijdens de pandemie...
constant eraan herinnerd dat we een noodpakket klaar moesten hebben staan.
En toen de oorlog eraan zat te komen, herinnerden de broeders ons er ook aan...
dat we onze rugzakken niet alleen klaar moesten hebben staan...
maar ook moesten checken of alles nog in goede staat was.
En het werd ons ook aangeraden om voor twee maanden aan eten in huis te hebben.
Toen de oorlog begon, waren we heel bang...
want ik zat al in de negende maand van m’n zwangerschap...
en ik kon elk moment gaan bevallen.
We hebben toen heel veel gebeden.
We moesten bedenken wat we moesten doen, wat voor ons het beste zou zijn om te doen.
We wisten niet goed wat er aan de hand was en hoe het zou aflopen.
Maar toen we hoorden dat er vlak bij ons een ziekenhuis was gebombardeerd...
en dat er ook een studentenflat was gebombardeerd...
wisten we gewoon dat we een veiligere plek moesten gaan vinden.
Dat was het moment waarop m’n man de beslissing nam dat we gingen vertrekken.
We konden niet weg omdat ik niet in staat was om te reizen.
Het was zelfs al moeilijk om me van de ene kamer naar de andere te verplaatsten.
Dus onze situatie maakte het voor ons heel moeilijk om te vertrekken.
Maar het was ook moeilijk om te blijven...
omdat er in onze omgeving bijna dagelijks bombardementen waren.
Op dit moment gaat het heel slecht met de gezondheid van m’n vader.
Hij is volledig blind en hij hoort heel slecht.
En een paar maanden geleden heeft hij een beroerte gehad en z’n heup gebroken.
Dus nu is hij bedlegerig en heeft hij continue zorg nodig.
Katya’s moeder is hardhorend en ze heeft net haar arm gebroken.
Het is onze taak om voor onze ouders te zorgen.
Het is een gebod van Jehovah.
Maar we wisten gewoon niet hoe we dat in deze situatie moesten doen.
Toen de oorlog begon, in de eerste paar dagen...
kreeg m’n opa voor de tweede keer een beroerte.
Dus die zorgen kwamen er nog eens bij.
We moesten voor hem zorgen, want hij kon niet eens eten.
In onze familie zijn alleen m’n moeder, m’n oudere broer...
m’n oma en ik in de waarheid.
M’n vader maakte zich zorgen om m’n veiligheid.
We beseften dat ik de enige was van onze hele familie die weg kon gaan.
Voordat we vertrokken, belde m’n man een ouderling uit onze gemeente.
Hij zat op dat moment al samen met z’n vrouw in het westen van Oekraïne...
en ze gaven ons veel goede tips.
Ze vertelden ons wat we moesten doen als we bij wegblokkades kwamen...
dat we onze telefoons moesten verbergen en nergens foto’s van moesten maken.
Ze vertelden ons ook welke weg we het beste konden nemen...
want er waren op dat moment veel lange files...
soms wel files van 10 tot 12 uur lang.
Er was geen verlichting langs de weg.
We reden urenlang achter elkaar...
en we baden aan een stuk door dat we geen lekke band zouden krijgen...
dat de auto het niet zou begeven...
en dat we niet ergens vast zouden komen te zitten.
We waren steeds heel zenuwachtig als we langs een controlepost moesten...
want daar had je burgersoldaten, en als die dronken waren...
waren ze heel onvoorspelbaar.
En ze hadden wapens, gevechtswapens.
Dus we waren niet alleen bang voor de bezetters...
maar ook voor onze eigen landgenoten.
Volgens mij hebben we nog nooit zo veel gebeden als toen...
toen we in die auto zaten.
M’n man probeerde zelf zo rustig mogelijk te blijven...
en hij stelde mij steeds gerust zodat ik me geen zorgen zou maken.
Een zuster kwam erachter dat er een evacuatietrein zou komen...
en eigenlijk wilden we die nemen.
Maar we wisten niet zeker of dat zou lukken.
We maakten het allemaal tot een onderwerp van gebed.
Toen lukte het de zuster om het te regelen, voor ons en voor haar gezin.
Wat zo bijzonder was, was dat die trein speciale zitplaatsen had...
voor mensen met een beperking, en daar werd ik heen gebracht.
De trein liep zelfs vertraging op en vertrok pas toen wij eenmaal zaten.
Ze hadden dus op ons gewacht.
Voordat we vertrokken hadden we tegen de ouderlingen gezegd...
dat we het besluit hadden genomen om te gaan.
Toen stuurden de broeders wat geld naar ons toe en zeiden:
Dit is om jullie te helpen.
Toen we op de trein stapten...
kwamen we erachter dat we ervoor moesten betalen...
terwijl alle evacuatietreinen daarvoor gratis waren.
Ze vertelden hoeveel de treinkaartjes samen kostten...
en het was precies het bedrag dat we van de broeders hadden gekregen.
De enige manier waarop ik kon vluchten was door een evacuatietrein te nemen.
Meestal is een coupé gemaakt voor 4 personen...
maar wij zaten er met z’n dertienen.
Ik zat daar samen met een gezin uit m’n gemeente.
We reisden samen.
We besloten om van de gelegenheid gebruik te maken om tot mensen te prediken.
Zo konden we onze gedachten verzetten en met positieve dingen bezig zijn.
We waren wel 16 uur onderweg...
en we kwamen heel laat aan.
In Lviv kwam er een groep agenten op me af...
en ze namen me toen mee naar de Oekraïense Veiligheidsdienst.
Ik heb een Russisch paspoort.
Dus in hun ogen hoor ik eigenlijk bij de vijand.
Ik wist dat Jehovah papa zou helpen en dat hij hem zou beschermen...
en dat ze hem waarschijnlijk niet in de gevangenis zouden gooien ofzo.
Maar ik was wel bang dat ze ons misschien niet verder zouden laten reizen...
en dat we dan in Oekraïne zouden moeten blijven.
Ik zat daar maar te wachten.
Ondertussen bad ik tot Jehovah.
En dat hielp me om niet te focussen op negatieve gedachten...
maar om volledig op Jehovah te vertrouwen.
Ze zetten me onder druk om dingen te zeggen als:
Glorie aan Oekraïne.
Toen zei ik: Ik ben een van Jehovah’s Getuigen.
En wij nemen in deze oorlog een neutraal standpunt in.
We staan niet aan de kant van Rusland...
maar we kiezen ook niet de kant van een ander land.
En toen zei hij dat ik Poetin moest vervloeken.
Ik zei: Ik ben gelovig, dus ik vloek niet.
Dus dat kan ik ook niet doen.
Toen zei de agent: Ja, ik ken Jehovah’s Getuigen wel.
Jullie willen je vaderland niet verdedigen.
Ik zei: Ik ben Russisch.
Dus als ik opgeroepen zou worden om mee te vechten...
zou ik nu tegen Oekraïne moeten vechten.
Toen zei hij: Oké, ga dan maar voor je gezin zorgen.
Ga met God, Alexsei!
Toen gaf hij me m’n papieren terug en wenste hij me een goede reis.
We moesten zo’n 17 uur bij de grens wachten.
Dat was niet makkelijk, want het was heel erg koud.
Het werd al heel snel koud in de auto en er waren geen toiletten.
Toen wij aan de beurt waren, stond daar een vrouwelijke grenswacht.
We legden haar uit dat ik elk moment kon gaan bevallen...
en dat ik echt de hulp van m’n man nodig had.
Ik kon niet eens m’n eigen tas dragen.
Toen zei ze dat m’n man sowieso niet het land uit zou mogen...
dus ze zei: als ik wou, kon ik in Oekraïne blijven.
Onze eindbestemming was de stad Chelm in Polen.
Toen we daar aankwamen, waren we heel emotioneel...
want de vrijwilligers brachten ons meteen naar onze zusters toe...
en we zagen het jw.org-bordje.
Dat was echt heel emotioneel.
En we konden niks meer uitbrengen, er waren gewoon geen woorden voor.
Dit was het moment dat we beseften dat het voorbij was.
We waren veilig.
Toen we in de Koninkrijkszaal aankwamen, waren we heel emotioneel.
We hadden ons heel veel zorgen gemaakt...
en we waren zenuwachtig over hoe het verder zou gaan.
Maar toen we eenmaal de zaal binnenstapten, kwamen we eindelijk tot rust.
Er waren heel veel plaatselijke broeders en zusters...
die ons welkom heetten en ons een knuffel gaven.
Velen hadden zelfs tranen in hun ogen toen ze zagen dat ik hoogzwanger was.
Op dat moment beseften we dat wat de situatie ook is...
Jehovah altijd voor ons zal zorgen...
en onze broeders en zusters ons zullen opvangen als hun eigen familie.
Ik zat in de Koninkrijkszaal en ik wist niet waar ik daarna zou moeten.
De ouderling die toen dienst had nam echt de tijd voor me.
Hij moedigde me enorm aan.
Hij toonde begrip voor alles wat ik had doorstaan...
en hij troostte me.
Hij verzekerde me ervan dat ik nu veilig was.
Ook zei hij dat Jehovah me zou helpen en me zou blijven steunen...
en dat ik niet bang hoefde te zijn.
Ik weet nog goed dat ik ’s avonds een keer naar buiten ging...
en dat ik de bergen, de Karpaten zag.
Ik hoorde de vogels fluiten. Dat gaf me zo veel kracht.
En ik dacht aan wat een broeder een keer had gezegd...
dat als Jehovah dat allemaal had gemaakt, hij toch ook voor ons zou zorgen?
En later merkte ik echt dat Jehovah dat deed...
want alles begon zo snel op z’n plek te vallen...
op een manier die ik nooit verwacht had.
M’n grootste angst is denk ik de angst voor het onbekende...
maar nu weet ik echt dat we nergens bang voor hoeven te zijn.
Er was daar een hulpverleningscomité...
dat hielp bij het zoeken naar onderdak voor gevluchte broeders en zusters.
En de zusters die met het comité samenwerkten...
zochten uit welke route iedereen moest nemen...
en met welk vervoer: met de bus, de trein of het vliegtuig.
We kwamen bij een geweldig gezin terecht en we voelden ons daar helemaal thuis.
We voelden ons helemaal begrepen.
Dat is gewoon ongelofelijk.
Natuurlijk heeft Jehovah ons altijd al geholpen.
En dat hebben altijd zo ervaren...
maar nu was het net een stortvloed van hulp...
een stortvloed van wonderen, hulp en steun.
We kregen direct bezoek van verschillende broeders en zusters...
Ze hadden altijd tassen of dozen bij zich.
Elke keer namen ze wel iets voor ons mee.
En de niet-Getuigen stonden vol verbazing te kijken.
Ze bleven maar vragen:
Kennen jullie die mensen? Is dat familie van jullie?
Nee, we hebben ze nog nooit eerder gezien.
Waarom helpen ze jullie dan?
Het was gewoon zo’n mooi getuigenis.
Op 24 maart, precies een maand nadat de oorlog was begonnen...
werd ons mooie dochtertje, Miroslava, geboren.
Het was heel fijn dat er een zuster die kon vertalen...
bij me was tijdens de bevalling.
Daardoor werd ik rustiger.
M’n man en ik praten wanneer het maar kan met elkaar.
We sturen elkaar berichtjes of we zijn aan het videobellen.
Ik stuur Daniil steeds video’s en foto’s van ons dochtertje, van Miroslava.
En we zeggen constant tegen elkaar dat we van elkaar houden...
en constant aan elkaar denken.
Als je je gedwongen voelt om naar een ander land te vluchten...
is dat heel moeilijk.
Maar dankzij Jehovah ben ik ervan overtuigd geraakt...
dat zijn organisatie echt als één lichaam functioneert.
En ik ben heel blij dat ik daar mag bij horen...
dat ik er een deel van ben.
De broeders en zusters: dat zijn de mensen die met open armen voor je klaarstaan.
We hadden het gevoel dat het Jehovah was...
die ons persoonlijk hielp.
Het is duidelijk te zien...
dat veel vluchtelingen uit Oekraïne die hierheen komen...
zich alleen voelen met al hun problemen en dat ze het heel zwaar hebben.
Voor ons is het veel makkelijker...
omdat we onze lieve broeders en zusters hebben.
En ook al zijn we in een ander land, we voelen ons toch thuis.
En dat allemaal dankzij Jehovah!
Dat was echt geloofversterkend, hè?
We weten zeker dat Jehovah ons in elke situatie zal helpen.
Nu gaan we luisteren naar broeder Tony Morris.
Hé, Tony. -Hé, hé.
Wat was jouw naam ook alweer?
En broeder Morris zal het thema met ons bespreken:
Het zal sensationeel zijn.
Ik ga jullie straks uitleggen wat er zo sensationeel zal zijn.
Maar sla alsjeblieft eerst je bijbel open...
bij Hebreeën hoofdstuk 6, of zoek het op in je telefoon of tablet.
Paulus richt zich hier in zijn brief tot degenen met de hemelse hoop.
En hij heeft het hier over twee dingen...
die hij in vers 17 van Hebreeën 6 heeft genoemd...
namelijk de belofte en de eed.
En in vers 18 staat dat Jehovah onmogelijk kan liegen.
Dat geldt dus voor de hoop die degenen hebben die naar de hemel gaan...
en bij uitbreiding de andere schapen.
Dus het staat vast.
Het gaat gebeuren zoals hij heeft beloofd.
We weten dat Paulus op z’n minst...
drie keer schipbreuk heeft geleden.
Misschien komen we er later achter dat het nog vaker was gebeurd.
Maar kijk eens wat hij, met die ervaringen in z’n achterhoofd, in vers 19 schrijft:
Die hoop is voor ons als een anker voor de ziel...
is zeker en vast en leidt ons tot voorbij het gordijn.
Een anker.
Het is cruciaal dat de andere schapen en de gezalfden...
hun anker in goede staat houden.
In de Wachttoren van vorig jaar, van februari 2021...
stond op bladzijde 30 deze interessante gedachte:
Een anker houdt een schip stabiel in een storm...
en voorkomt dat het op de klippen loopt.
Maar je hebt alleen wat aan een anker...
als de ketting waarmee het aan het schip vastzit niet breekt.
Dus als je je geloof verliest, verlies je je hoop.
En die diepe wijsheid geldt voor al Gods aanbidders.
Op dit moment kijken we uit...
naar wat er symbolisch wordt beschreven in Openbaring hoofdstuk 21.
Laten we dat lezen.
Dat laat namelijk zien waarom het zo belangrijk is...
dat onze hoop als een anker is.
In vers 1 van Openbaring 21 staat:
En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.
Want de vroegere hemel en de vroegere aarde waren voorbijgegaan...
en, let op, de zee is er niet meer.
Dus de zee is er niet meer. Wat wordt daarmee bedoeld?
Het betekent dat er na Armageddon geen zee meer zal zijn.
Dat slaat natuurlijk niet op de letterlijke zee of de oceanen.
Het is de zee van goddeloze mensen die onder invloed staan van de demonen.
Weg.
Maar die zee is nu nog niet weg.
In een letterlijke oorlog worden onderzeeërs gebruikt...
om schepen onopgemerkt aan te vallen.
Satan doet hetzelfde, samen met z’n demonen.
En hij gebruikt alle middelen die hij heeft om onze schepen aan te vallen.
We hebben allemaal individueel een band met Jehovah.
En weet je, velen van jullie, ik kijk de echtparen aan...
jullie zijn heel hecht. Jullie houden van elkaar.
Nou, jullie weten dat jullie huwelijkspartner...
zelf zo’n persoonlijke band moet hebben met onze Vader, Jehovah.
Dat geldt voor iedereen, tenzij je nog een peuter bent.
Dan ben je in Gods handen.
Maar als je ouders Getuigen zijn, heb je een goede kans dat het goed met je komt.
Dus we zijn in een oorlog. Daar gaat het om.
We zijn in oorlog.
En het zal er niet makkelijker op worden...
totdat de zee er niet meer is.
In deze tijd, in deze oorlog, hebben we vaak te maken met een stormachtige zee.
Dat kan in verschillende vormen komen, zoals het verlies van je bezittingen.
Er doen zich allerlei verschillende stormen voor...
die een gevolg zijn van de zee van goddeloze mensen.
Maar we gaan het nu over de volgende storm hebben:
de dood van een dierbare.
De dood van een dierbare.
Wat een storm.
Op zo’n moment is je anker essentieel.
Dat anker is essentieel voor ons allemaal.
Verlies je anker nooit!
Ik zeg niet dat je er niet kapot van zult zijn, of dat ik er niet kapot van zou zijn...
maar verlies nooit je anker.
Jehovah heeft het aan ons gegeven, Paulus maakte dat heel duidelijk.
Een zuster schreef ons, en ik zal niet haar naam noemen.
Waarschijnlijk krijgt ze dit programma uiteindelijk ook te zien...
maar ik vond het de moeite waard om met jullie te delen.
Ze was heel eerlijk en nederig.
Maar het laat wel zien dat Gods aanbidders onvolmaakt zijn.
Ik weet niet of je dat al doorhad.
Zeg maar niks, David, als jij hier straks weer staat.
Dus haar vader stierf in getrouwheid.
En dit geeft ze toe over wat ze dacht voordat hij stierf.
Ze zegt dat als ze anderen zag huilen als zij een dierbare hadden verloren in de dood...
ze bij zichzelf dacht:
Waarom huilen ze zo veel?
Ze gaan ze toch terugzien?
Zou dat jou troosten als je net een dierbare verloren had? Nee.
Maar nu stierf haar vader.
En dit is wat ze er eerlijk over zegt, en dat siert haar:
Nu pas begrijp ik het.
En ze huilde, ze had veel verdriet.
Ja, als je een dierbare verliest kun je er kapot van zijn.
Dat is zonder twijfel een heel zware storm.
Nu ons thema: Het zal sensationeel zijn!
Maar wat dan?
De familiereünies in de nieuwe wereld.
Wat er dan staat te gebeuren!
Probeer het je eens voor te stellen.
Dat vindt Jehovah niet erg hoor.
Het gaat sensationeel worden!
Echt waar.
Een ander woord voor sensationeel is spectaculair, of opzienbarend.
En wat zo mooi is, dit is geen sprookje.
Dit gaat echt gebeuren. Het is een realiteit.
Dus laten we het hebben over enkele gezinnen in de Bijbel.
Om te beginnen, gaan we het hebben over Noach.
Hij werd geboren in 2970 v.Chr...
126 jaar nadat Adam was gestorven.
Dus hij heeft Adam nooit ontmoet.
Ik denk persoonlijk dat dat maar goed was ook.
En toen z’n vader Lamech hem de naam Noach gaf, dat staat namelijk in de Bijbel...
zei hij het volgende:
Hij zal ons verlichting geven...
bij het werken en zwoegen op de grond die door Jehovah vervloekt is.
Wat een mooie uitspraak! En Noach heeft dat waargemaakt.
Tijdens zijn leven kreeg hij te maken met gematerialiseerde engelen.
Die hun eigen woonplaats verlieten...
en bastaardkinderen kregen, de Nefilim.
De aarde was vol geweld.
Maar Noach en z’n gezin hielden zich daar ver van.
Hij gedroeg zich onberispelijk en wandelde met de ware God.
Dus hij voldeed aan wat Jehovah van hem verwachtte.
En zoek alsjeblieft Genesis op, dan gaan we naar hoofdstuk 8.
Genesis hoofdstuk 8.
En ik lees eerst iets voor dat in het hoofdstuk hiervoor staat...
hoofdstuk 7, daar staat in vers 13:
Diezelfde dag nog ging Noach de ark in...
samen met zijn zonen, Sem, Cham en Jafeth...
en let op, zijn vrouw en de vrouwen van zijn drie zonen.
Dus ze gingen de ark in. Ze hadden daar allemaal hard aan gewerkt.
En dan gaan we nu naar hoofdstuk 8, naar vers 16 en 17, dit is na de vloed:
Ga de ark uit, samen met je vrouw, je zonen en de vrouwen van je zonen.
Dus daar gaan ze.
We weten dat het gaat om Sem, Cham en Jafeth.
Dat zegt de Bijbel.
We weten niet de naam van Noachs vrouw...
of van de vrouwen van zijn zoons.
Waarom niet?
Je kunt dat aan God vragen...
maar ik zie hier niks dat uitlegt waarom hij besloot hun namen niet te laten opschrijven.
Weet je, dat zegt niks over hun waarde in Gods ogen.
Het ging om Noachs geslachtslijn.
En weet je, waarom zou je...
met God in discussie gaan?
Weet u, God, ik hou echt van uw Woord, maar er zijn een paar dingen...
Niet echt slim als je zo’n houding hebt.
Dus dit waren trouwe vrouwen.
En hier gaat het om: in de nieuwe wereld, man...
wat zullen zij een geweldige familiereünie hebben.
En je zult het zelf ook fantastisch vinden...
want ik weet zeker dat je wel wat vragen wilt stellen over hoe het toen was.
Want we weten niet zoveel over hoe het in de ark was, hoe alles precies ging.
Ik bedoel, neem nou degenen die al heel lang op Bethel zijn...
hier en op andere bijkantoren, ze hebben zo veel verhalen...
dat is heerlijk om naar te luisteren.
Dus bereid je maar voor.
We gaan nog heel veel sensationele verhalen horen...
van sensationele familiereünies zoals deze.
We hebben een prachtige toekomst.
Laten we nu in hetzelfde Bijbelboek, in Genesis, naar hoofdstuk 21 gaan.
En daar zien we nog een ander voorbeeld van een gezin...
dat straks in de nieuwe wereld een sensationele reünie zal beleven.
Hier zien we dat Sara zwanger werd, en zij was Abrahams grote liefde.
En samen kregen ze een zoon, Isaäk.
En moet je je voorstellen, ga naar hoofdstuk 22 van Genesis...
en lees wat Jehovah van Abraham vroeg.
En als je nu luistert en je bent zelf vader...
trouwens je hoeft niet eens een vader te zijn om hierdoor geraakt te worden...
want je houdt natuurlijk van Jehovah en van Jezus, maar in vers 2 zegt hij:
Neem alsjeblieft je zoon Isaäk, je enige zoon, van wie je zo veel houdt.
Oh ja, hij wist dat Abraham veel van Isaäk hield.
Dus dit is opmerkelijk.
Hij wist hoeveel hij van hem hield.
Maar wat vraagt Jehovah hem te doen?
Offer hem.
We weten niet precies...
hoe Abraham zich op dat moment gevoeld moet hebben.
Maar er zijn wel wat aanwijzingen van wat daar allemaal gebeurde.
Maar degenen die een zoon of meerdere zoons hebben snappen...
de enorme impact.
Hij stond al helemaal...
met z’n mes klaar en in z’n hart en in z’n gedachten...
had hij het al gedaan, hem offeren.
Maar zoals je weet...
toen hij op het punt stond z’n zoon met het mes te doden...
riep Jehovah’s engel: Abraham, Abraham!
Precies op tijd.
Het ging net niet door.
Toen zei Abraham: Hier ben ik!
En in vers 12 zei Jehovah:
Raak de jongen niet aan.
Wat deed dat met Abraham? Wat een opluchting.
En daarvoor moet Isaäk zich de hele tijd afgevraagd hebben:
Dit is allemaal leuk en aardig, maar waar is het schaap?
Ik weet het niet, maar ze moeten een interessant gesprek hebben gehad...
na dit gebeuren.
Denk je ook niet dat hun familiereünie straks sensationeel gaat zijn?
Echt wel.
En dan als ze erachter komen, want ze wisten het niet...
maar als ze erachter komen dat Jehovah een stap verder is gegaan...
en zijn Zoon echt heeft geofferd.
Wow.
Wat een pijn, enorm veel pijn.
Dus wat wordt dat een sensationele familiereünie...
voor Abraham, Isaäk, Sara en de rest van hun familie.
Nu een ander voorbeeld. Dat van Job.
Wat hebben we veel waardering voor Job.
En als we naar Job gaan, naar hoofdstuk 1...
zien we gelijk wat voor persoon hij was.
In vers 1 zien we dat hij een oprecht en getrouw man wordt genoemd.
En in vers 2 staat...
dat hij zeven zonen en drie dochters had.
Hij had ook heel veel dieren.
En het is interessant wat er staat in vers 4 van hoofdstuk 1:
Zijn zonen hadden de gewoonte een feestmaal te geven...
elk om de beurt in zijn eigen huis.
Wat hield dat in?
Nou, we hebben natuurlijk het Inzicht-boek en veel andere naslagwerken.
Maar het Inzicht-boek is echt een geschenk, altijd geweest. Er staat:
Naar het schijnt hielden Jobs zeven zonen een familiebijeenkomst...
mogelijk een lente- of een oogstfeest...
en nodigde ieder van de zonen in de loop van een week...
op zijn dag de anderen voor een feestmaal in zijn huis uit.
Wat een hechte familie.
Ze waren heel hecht met elkaar en ze hielden van elkaar.
Ze hielden gewoon van elkaar.
Maar in de verzen daarna zien we wat Satan beweerde en dat is...
allemaal voor ons opgeschreven.
En dan staat er in vers 13:
Jobs zonen en dochters waren aan het eten.
En dan krijgt Job het bericht over zijn dieren en de Sabeeërs die een inval deden.
En dan zien we wat Satan verder deed...
en we hebben nooit gezegd dat hij niet intelligent is...
vers 16: vuur van God viel uit de hemel.
Dus zie je, ze gaven God hiervan de schuld.
Satan zei: ze zullen allemaal denken dat God hierachter zit.
Terwijl hij er natuurlijk zelf achter zat.
Dus er was vuur dat oplaaide en de schapen doodde.
En dan vers 18 en 19:
Hij was nog niet uitgesproken. Uw zonen en dochters waren aan het eten...
en dronken wijn in het huis van hun oudste broer.
Plotseling kwam er een hevige wind.
Blijkbaar liet Jehovah dat in dit geval toe, dat Satan dat deed.
Ze kwamen allemaal om.
Dood.
Allemaal dood.
Dus zeven zoons en drie dochters.
Dat is wat er gebeurde.
Laten we nu naar Job 42, Job hoofdstuk 42.
En hij heeft die beproevingen doorstaan...
en hier zien we hoe...
Jehovah hem het dubbele teruggaf, nadat dat allemaal was gebeurd.
Hij was weer een rijk man.
Vers 13. Job 42:13:
Ook kreeg hij nog zeven zonen en drie dochters.
Dat is toch, ik bedoel zo...
Jehovah is zo geweldig.
Maar kijk, Jehovah is nog niet klaar met hem, want in de nieuwe wereld...
en hij zal het op het goede moment timen, zal hij al z’n 20 kinderen terughebben.
Job en z’n vrouw.
Snap je?
Een sensationele...
familiereünie.
Nu een voorbeeld uit onze tijd dat ik graag even wil noemen.
Ik zag het op de website, op 26 september dacht ik, een heel onroerend verhaal.
Er is eerder iets over in de Ontwaakt! verschenen.
Het levensverhaal van David Maza: Hoe ons gezin herstelde van een tragedie.
Ze hebben het over Davey, of David, zij noemen hem Davey.
En ik bleef maar denken: Man, wat gaan zij een sensationele familiereünie beleven...
straks in de nieuwe wereld.
We weten dat veel van jullie lieve broeders en zusters verdoofd zijn door verdriet...
over het verlies van een dierbare in deze laatste dagen.
Maar geef het alsjeblieft niet op.
Jullie hebben jullie anker. Snap je?
En een zuster beschrijft dit heel mooi, een goede vriendin van ons:
Mijn ouders hadden 17 kinderen.
En onlangs schreef ze dus:
Kort geleden is de laatste van mijn broers en zussen overleden.
Nu ben ik de enige van al m’n broers en zussen die nog leeft.
Ik kan me nog van elk van hen precies herinneren...
waar ik was en wat ik deed toen ze stierven.
Wat zal het een zegen zijn...
als die verschrikkelijke herinneringen er straks niet meer zullen zijn...
en vervangen zullen worden als ik mijn vader en moeder weer terugzie...
en elk van m’n broers en zussen die nu veilig zijn in Jehovah’s herinnering.
Ze schrijft verder: Wat een geweldige reünie zal dat zijn.
Straks groeien we geleidelijk naar volmaaktheid toe met het vooruitzicht...
op eeuwig leven.
Wat een ontroerende uitspraak van onze kostbare zuster.
Ja, het is een zekerheid dat je je dierbaren weer zal terugzien.
Binnenkort zul je genieten van familiereünies...
binnenkort.
Houd je anker in goede staat...
totdat de zee van goddeloze mensen er niet meer zal zijn.
Focus op de komende sensationele familiereünies.
Was dat niet ontroerend?
Echt aanmoedigend. Heel erg bedankt, Tony.
Nu mag ik een mededeling voorlezen die interessant is...
voor de wereldwijde Bethelfamilie...
de wereldwijde Bethelfamilie.
Zoals jullie weten worden de ouderlingen opgeleid...
op de School voor Gemeenteouderlingen.
Op Bethel hebben we veel ouderlingen...
en velen van hen hebben heel wat ervaring.
Maar ze hebben ook veel verantwoordelijkheden.
Velen van hen zijn opziener.
Ze hebben misschien de leiding over een grote afdeling.
Dus hoe kunnen we aan hun behoeften voldoen?
Wat dacht je van een nieuwe school?
Een nieuwe school voor broeders die de leiding over een afdeling hebben:
De naam van de school is:
Goede opzieners volgen Jehovah na — Een school voor opzieners.
Laten we eens naar een paar broeders luisteren die ons iets meer vertellen.
Welkom bij de School voor opzieners:
Goede opzieners volgen Jehovah na — Handelingen 6:3!
Laten we eens samen kijken naar de tekst die de basis vormt voor deze school:
Handelingen 6:3.
Vanwege de snelle groei van het werk dat wereldwijd plaatsvindt...
is er een enorme behoefte aan liefdevolle en goede opzieners.
Wat maakt iemand tot een goede opziener?
De belangrijkste taak van een opziener is voor mensen zorgen.
Hij accepteert nederig dat hij niet alles weet en niet alle antwoorden heeft.
Blijf niet in het verleden hangen.
Wees het aanspreekpunt voor degenen met wie je samenwerkt.
Een goede opziener doet dat allemaal, maar hij moet ook Jehovah navolgen.
Opleiding is essentieel, maar hoe dat wordt gedaan is cruciaal.
Daarom zal de School voor opzieners:
Goede opzieners volgen Jehovah na — Handelingen 6:3...
broeders die opziener zijn helpen om anderen erop voor te bereiden...
in de toekomst een goede en liefdevolle opziener te worden.
Laten we samen het laatste vers uit Ezechiël 48 lezen.
In vers 35 staat:
Broeders, als jullie het voorbeeld van Jehovah volgen...
door proactief anderen op te leiden en nederig open blijven staan voor nieuwe ideeën...
dan kunnen jullie er absoluut zeker van zijn...
dat Jehovah jullie oprechte inspanningen zal zegenen.
Ja, Jehovah zal niet alleen jouw afdeling zegenen...
maar het zal op je hele bijkantoor merkbaar zijn.
En dat heeft uiteindelijk een goede uitwerking op alle broeders en zusters over de hele wereld.
Jehovah’s grote geestelijke stad zal voorspoed blijven hebben...
en blijven groeien.
Wat een goede school.
We hebben ‘m al uitgeprobeerd op een paar Bethelieten...
en ze vonden het echt prachtig.
Dus we zijn ervan overtuigd dat de school een echte zegen zal zijn...
niet alleen hier in de Verenigde Staten maar op bijkantoren wereldwijd.
Wat denk je dat er nog meer op het programma staat?
In de uitzending van volgende maand gaan we naar deel 2 van de jaarvergadering kijken...
met nog veel meer interessante onderwerpen.
Tot slot gaan we naar onze broeders en zusters in Niger.
Het land loopt van de vruchtbare deltagebieden bij de rivier de Niger...
tot aan de uitgestrekte Sahara.
Vanwege de enorme contrasten in het landschap...
moeten onze broeders en zusters gebruikmaken van verschillende predikingsmethoden.
Op de drukke straten van de hoofdstad Niamey...
spreken ze mensen aan die onderweg zijn naar hun werk.
In afgelegen steden in de woestijn prediken ze tot handelaren...
en waden ze door rivierbeddingen op zoek naar boeren die daar hun gewassen verbouwen.
Als de verkondigers in de woestijn prediken...
wikkelen ze vaak een doek om hun hoofd als bescherming tegen opstuivend zand.
De zware omstandigheden worden draaglijker...
doordat Nigerezen enorm gastvrij zijn.
Een bekende uitspraak in het Hausa, de taal die daar wordt gesproken...
is de gast is koning.
Als de broeders en zusters ze iets uit de Bijbel laten zien...
willen velen graag luisteren.
Jong en oud vindt het een voorrecht om mensen over Gods Koninkrijk te vertellen...
en zelf van geestelijk voedsel te genieten.
Onze lieve broeders en zusters uit de gemeentes Bobiel...
Haro Banda Zarma en Arlit doen jullie de hartelijke groeten.
Vanuit het hoofdkantoor van Jehovah’s Getuigen...
was dit JW Broadcasting.