Welkom bij JW Broadcasting van december 2022.
Op 10 september bereikten 24 studenten een mijlpaal...
toen ze afstudeerden van de 152ste klas van Gilead.
Veel van de studenten waren al eerder uitgenodigd om naar de school te gaan...
maar moesten geduldig wachten op versoepelingen van COVID-19-richtlijnen.
Ze hebben vijf maanden intensief gestudeerd, maar hoe gaan ze alles toepassen?
Hoe kunnen ze succes hebben in hun toewijzing?
En hoe kunnen ze hun broeders en zusters versterken?
Deze en andere vragen worden beantwoord in deel 1 van dit Gileadgraduatieprogramma.
Nou studenten, eindelijk is het zover.
Leuk om jullie blije gezichten te zien.
Ik zie dat jullie er echt zin in hebben.
Het is moeilijk te geloven dat het nu...
dan echt de dag van de graduatie is.
Maar we weten ook dat jullie er echt naar uitkijken...
om naar jullie toewijzingen te gaan...
of je nou teruggaat naar waar je vandaan komt...
of een nieuwe toewijzing hebt.
De afgelopen maanden hebben jullie zo veel geleerd.
Je hebt zitten blokken...
en al die informatie zit nu in je hoofd en hart.
En nu ben je er helemaal klaar voor...
om dat allemaal in je toewijzing te gaan toepassen.
Maar zorg ervoor dat je niet alleen enthousiast, vurig en ijverig bent...
maar ook geduldig.
Dus daarom gaan we het nu hebben over het thema:
Wees enthousiast, maar ook geduldig.
Hoezo?
Nou, als je naar je toewijzing gaat met alles wat je hier geleerd hebt...
zul je in de verleiding komen om alles meteen te willen toepassen.
Maar houd in gedachte, je kunt niet de hele wereld in één dag veranderen.
En ook niet je hele bijkantoor.
Want weet je, je raakt al snel overweldigd...
als je te veel dingen tegelijkertijd probeert aan te pakken.
Dus daarom is het belangrijk om enthousiast te zijn, maar ook geduldig.
Onze Heer Jezus Christus gaf daar een geweldig voorbeeld in.
Toen Jezus naar de aarde kwam, moest de hele wereld zijn boodschap horen.
En toch moest hij zo’n 30 jaar wachten.
Volgens Jehovah’s tijdschema moest hij eerst opgroeien...
voordat hij met zijn bediening begon.
Dus daar had hij geduld voor nodig.
Maar wat zien we toen Jezus eenmaal met zijn bediening begon?
Waar focuste hij zich op?
Je kunt je voorstellen dat hij om zich heen keek...
en zag wat er allemaal wel niet in de wereld moest gebeuren.
Pak je bijbel er eens bij...
en zoek alsjeblieft Mattheüs hoofdstuk 15 eens op.
Mattheüs 15:24.
Daar zie je wat Jezus tegen zijn apostelen zei:
Hij zei: Ik ben alleen naar de verloren schapen...
van het huis van Israël gestuurd.
Dat is interessant.
Jezus zegt hier eigenlijk dat hij een specifieke toewijzing had.
En wat was zijn toewijzing?
Hij moest naar de verloren schapen van het huis van Israël gaan.
Als we een aantal hoofdstukken teruggaan, naar Mattheüs hoofdstuk 10...
zie je in vers 5 en 6 wat Jezus tegen zijn apostelen zei...
toen hij ze eropuit stuurde.
Sla niet de weg naar de heidenen in...
en ga geen enkele Samaritaanse stad binnen.
Ga in plaats daarvan steeds weer...
naar de verloren schapen van het huis van Israël.
Dus hier stuurde Jezus zijn apostelen eropuit om te prediken.
En waar herinnerde hij ze aan?
Hij vertelde ze dat ook zij een specifieke toewijzing hadden.
Het was niet de bedoeling...
dat ze allemaal verschillende dingen tegelijkertijd zouden doen...
ze moesten nu niet naar de Samaritanen en de heidenen gaan.
Ze moesten zich focussen op de verloren schapen...
van het huis van Israël.
Dus als we hierover nadenken...
wat kunnen we dan leren van deze twee verzen?
Ten eerste: ja, de hele wereld moest de boodschap horen.
Maar wat deed Jezus en wat verwachtte hij van zijn apostelen?
Ze moesten beseffen dat ze een specifieke toewijzing hadden.
Hij wilde niet dat ze overweldigd zouden raken...
door te denken dat ze meteen de hele wereld moesten veranderen.
Jezus vertrouwde echt op Jehovah.
Hij wist dat Jehovah de boodschap stap voor stap zou verbreiden...
zodat steeds meer mensen het zouden horen.
En we weten natuurlijk dat Jehovah dat deed met Pinksteren...
en in 36 n.Chr. nog een keer.
Maar wat betekent dat voor jou?
Kijk, als je naar je toewijzing terugkeert of een nieuwe toewijzing krijgt...
zijn er oneindig veel gelegenheden waarbij je anderen kunt helpen...
en ze sterker en stabieler kunt maken.
Maar als je alles tegelijkertijd op je wilt nemen...
raak je zelf uitgeput en zorg je er waarschijnlijk voor...
dat anderen ook uitgeput raken.
Je kent vast wel de uitdrukking te veel hooi op je vork nemen.
Doe stap voor stap alle dingen die Jehovah je heeft toegewezen.
Als je veel te veel in een keer probeert te doen...
is misschien het enige dat je uiteindelijk bereikt...
dat je jezelf uitput.
Dus wees net als Jezus geduldig en houd in gedachte...
dat je een specifieke toewijzing hebt gekregen.
Probeer je daarop te concentreren...
en vertrouw erop dat Jehovah ervoor zal zorgen...
dat jouw goede voorbeeld tot voordeel van anderen is.
Je werk zal geleidelijk een goede uitwerking op anderen hebben.
Om dat te illustreren, gaan we naar de Stille Zuidzee.
Daar wil ik jullie graag iets over vertellen.
Als zendelingen daar aankomen, zou het bijvoorbeeld kunnen...
dat ze worden toegewezen aan een land met zo’n 100 bewoonde eilanden.
Je bent net zendeling geworden.
Ik ken het gevoel.
En dan kom je erachter dat er maar op 10 van die eilanden Getuigen wonen...
maar 10 eilanden met verkondigers en gemeentes.
Dus 90 eilanden hebben dat niet.
Hoe denk je dat de gemiddelde enthousiaste zendeling zou reageren?
Een boot. Een boot.
We hebben een boot nodig. We moeten naar al die 90 eilanden toe.
Dat moet nu gebeuren, meteen.
Nou, meestal wordt je toegewezen aan één gemeente, in één bepaald gebied.
Dus waar gaat het om?
Nou, wat gebeurt er vaak?
Kijk, als je een boot regelt...
en er is natuurlijk niks mis met een boot of naar andere eilanden gaan.
Maar als je alleen maar daarmee bezig bent...
en je toewijzing verwaarloost, hoe kun je dan nabezoeken brengen...
bij geïnteresseerde personen op al die 90 eilanden?
Het is niet genoeg om ze alleen wat tijdschriften te geven.
Je moet ze aandacht kunnen geven, ze opbouwen en zo gemeentes oprichten.
Dus wat gebeurt er vaak?
Vaak is het zo dat zendelingen en anderen in wat grotere steden werken.
En wat geweldig is om te zien:
Ze werken heel ijverig in hun toewijzing.
Er komen misschien mensen van andere eilanden...
de stad bezoeken waar de zendelingen zijn...
en zo komen die mensen met de Getuigen in contact.
Ze hebben interesse, ze krijgen Bijbelstudie...
en gaan vervolgens terug naar hun eiland.
En wat gebeurt er?
Geleidelijk verbreidt het werk zich over al die eilanden.
Dus wat is de les?
Denk niet dat je alles in een keer moet oppakken.
Focus net als Jezus op jouw specifieke toewijzing.
Als je dat doet, zal het je misschien verbazen...
wat er allemaal nog kan gebeuren.
En dat is precies wat er bij Jezus gebeurde.
Laten we nog eens naar Mattheüs hoofdstuk 15 gaan.
Weet je nog welke toewijzing Jezus ook alweer had gekregen?
In vers 24 had hij het over Israël.
Als je op deze kaart kijkt, zie je dat dat gebied begrensd was.
Dat zou je dus zijn gebiedstoewijzing kunnen noemen.
Maar waar was Jezus toen hij dit zei?
Weet je dat nog?
Kijk eens in vers 21:
Jezus vertrok en ging naar het gebied van Tyrus en Sidon.
Dus als je naar de kaart kijkt, waar lagen Tyrus en Sidon dan?
Wat valt je op?
Hij was dus niet in zijn gebied.
Hij bevond zich onder de heidenen.
Waarom?
Als je kijkt naar het parallelverslag, in Markus hoofdstuk 7...
lees je dat Jezus wat tijd met zijn apostelen wilde doorbrengen.
Hij wilde wat ontspanning omdat er zo veel mensen waren...
ze hadden het zo druk.
Ik weet zeker dat we dat gevoel allemaal wel herkennen.
Dus hij nam ze mee uit het gebied dat aan hem toegewezen was...
waar hij dus normaal gesproken predikte, zodat ze wat konden uitrusten.
Maar wat gebeurde er?
In het verslag staat dat er een Syro-Fenicische vrouw was.
En de aantekening in de Studiebijbel helpt ons te begrijpen...
dat ze waarschijnlijk van Griekse afkomst was...
maar misschien in het Syro-Fenicische gebied woonde.
Dus deze vrouw kwam naar Jezus toe.
Ze smeekte hem om hulp.
Maar ze zag er niet Joods uit...
en sprak waarschijnlijk niet eens Hebreeuws.
Ze behoorde zeker niet tot de categorie verloren schapen van het huis van Israël.
Dus toen de vrouw met Jezus probeerde te praten...
zei hij dat dan ook tegen zijn apostelen in vers 24:
Denk aan onze toewijzing.
Maar merk op dat dit toch een klein beetje anders lag...
want deze vrouw had waardering voor Jezus.
Kijk eens wat ze in vers 22 zei:
Heer, Zoon van David, heb medelijden met mij!
Dus dit was een heidense vrouw.
Was het vanzelfsprekend dat ze wist wie David was?
Door Jezus Zoon van David te noemen, erkende ze hem blijkbaar...
als de beloofde Messias, zoals je kunt lezen in de aantekening.
Dus ze was niet zoals de meeste Syro-Fenicische mensen.
Dus wat deed Jezus toen?
Nou hij testte haar een beetje.
Hij maakte duidelijk dat in een gezin de kinderen eerst te eten krijgen...
en dan pas de hondjes.
Misschien maakte hij hier een woordspeling.
Interessant.
We weten niet zeker in welke taal Jezus met haar sprak.
Maar in De Wachttoren stond dat Jezus naast Hebreeuws...
waarschijnlijk ook Grieks sprak en die taal soms gebruikte.
Zijn apostelen konden kennelijk ook Grieks spreken.
Ze schreven enkele Bijbelboeken in het Grieks.
Hoe het ook zij, dit verslag, dit geïnspireerde verslag...
is in het Grieks geschreven, en daar wordt de term hondjes gebruikt.
Was dat beledigend? Nee.
Er is weleens uitgelegd dat het juist een vertederend woord was.
Denk aan het woord puppy’s.
Dus hoe het ook zij, hij moet heel vriendelijk hebben gekeken.
Misschien zei hij het met een glimlach, want het schrikte haar niet af.
En wat deed Jezus verder?
Nou, hij wist wat zijn gebied was, zijn toewijzing.
Maar in vers 28 zei hij:
Vrouw, je hebt een groot geloof.
Wat je graag wilt, zal gebeuren.
Was dit de enige keer dat Jezus zoiets deed voor een niet-Jood?
Denk aan Johannes hoofdstuk 4.
Daaruit blijkt dat de Syro-Fenicische vrouw niet de enige was.
In Johannes 4 zie je dat Jezus ook een Samaritaanse vrouw hielp.
Jezus gaf getuigenis aan deze niet-Joodse vrouw...
en zelfs haar dorpsgenoten aanvaardden Jezus als de Messias.
En dan had je ook nog de Romeinse legerofficier...
die door Jezus geholpen werd.
Jezus zei tegen hem dat hij bij niemand in Israël...
zo’n groot geloof had gevonden.
Dus wat kunnen we hiervan leren?
Nou, Jezus focuste zich op zijn toewijzing.
Hij hield altijd goed in het oog wat hem gevraagd was te doen.
Maar als zich een gelegenheid voordeed...
om iemand te helpen die niet per se in zijn gebiedstoewijzing woonde...
hielp hij ze toch omdat ze oprecht waren en zijn hulp nodig hadden.
Ja, hoewel Jezus wist dat het nog niet de tijd was om het werk uit te breiden...
was hij wel bereid om deze personen te helpen.
Dus wat kunnen wij hiervan leren?
Als jullie teruggaan, hebben jullie een specifieke toewijzing.
Of dat nou op Bethel is of in het veld...
het zal duidelijk zijn wat je toewijzing is.
Dus begin nou niet om je heen te kijken...
en te bedenken hoe je iedereen kunt helpen om het beter te doen.
En zeg niet: O, dat moet allemaal anders.
Ik bedoel, jij bent echt veranderd de laatste maanden, maar bedenk: zij niet.
En ze hebben het ook zonder jou overleefd.
Dus wat moet je doen?
Focus je op je toewijzing.
Wees ijverig, wees enthousiast maar wees ook geduldig.
Ja, vertrouw erop dat als jij...
je op je toewijzing focust, je hard werkt...
en je gelegenheden die je krijgt om anderen te helpen benut...
Jehovah je zal zegenen...
omdat je enthousiast bent maar ook geduldig.
Met dat alles in gedachten...
staat ons een heel mooi programma te wachten.
We gaan eerst naar broeder Kenneth Cook, lid van het Besturende Lichaam.
Broeder Cook gaat het thema behandelen:
Volg de stappen die tot zegeningen leiden.
Broeder Cook.
Ik wil jullie om te beginnen graag iets persoonlijks vertellen.
Toen ik te horen kreeg dat ik was aangesteld als lid van het Besturende Lichaam...
zei één van de broeders tegen me:
Je zult merken dat je in deze toewijzing veel meer verantwoordelijkheid krijgt.
Maar je zult ook zien dat je van Jehovah meer heilige geest krijgt om je te helpen.
Het is niet te zwaar voor je.
Geloof me, die woorden waren heel geruststellend voor mij.
Maar als je erover nadenkt: eigenlijk geldt voor ons allemaal hetzelfde.
Wie je ook bent, je hebt Jehovah’s hulp nodig om hem trouw te kunnen dienen.
Maar wat moet je doen om zijn hulp te krijgen?
Er is veel dat je kunt doen, maar we gaan kijken naar drie stappen.
Volg instructies op.
Toon geloof.
En gebruik je gezonde verstand...
het denkvermogen dat je van Jehovah hebt gekregen.
We beginnen met de eerste stap.
Om Jehovah’s zegen te krijgen hoef je soms alleen maar...
simpelweg de instructies op te volgen.
Laten we eens kijken naar een Bijbels voorbeeld daarvan.
Het staat in Markus 14.
Markus 14.
Je kent het verslag wel.
Gods Zoon stuurt twee van zijn discipelen naar Jeruzalem...
om daar in een bovenkamer voorbereidingen te treffen voor het Pascha.
Jezus gaf specifieke instructies.
Hij zei bijvoorbeeld dat ze een man zouden tegenkomen die een kruik met water droeg...
en dat ze hem moesten volgen.
En dan lees je vanaf vers 14 wat Jezus nog meer zegt.
Waar hij binnengaat, moeten jullie tegen de eigenaar van het huis zeggen:
De Meester vraagt: Waar is het gastenvertrek waar ik met mijn discipelen de paschamaaltijd kan eten?
Hij zal jullie dan boven een grote kamer laten zien die ingericht en klaar is.
Tref daar de voorbereidingen.
De discipelen gingen op weg.
Ze kwamen in de stad en vonden het precies zoals hij hun had gezegd.
En ze maakten alles klaar voor het Pascha.
Dat waren simpele instructies, toch?
Jezus zei waar ze naartoe moesten, wie ze moesten volgen...
wat ze moesten zeggen en wat ze moesten doen.
En de twee discipelen volgden de instructies meteen op.
En we weten dat hun gehoorzaamheid tot veel zegeningen leidde.
Maar welke les kun jij hier nou uit halen?
De les dat je dienst voor Jehovah soms simpelweg...
een kwestie is van de instructies opvolgen.
En je krijgt volop de kans om dat te doen in je toewijzing.
Volg de instructies op en zie hoe Jehovah dat zegent.
Maar wat nou als je een taak krijgt...
waar veel meer bij komt kijken dan instructies opvolgen?
Stel bijvoorbeeld dat aan jou wordt gevraagd iemand te helpen die bekendstaat als...
moeilijk in de omgang.
Of je wordt gevraagd om een lastig probleem op te lossen waar anderen niet uitkomen.
Jij mag het oplossen, want jij hebt de school gehad.
Wat zal je in zo’n geval helpen?
Stap twee: je sterke geloof.
Kijk, soms heb je gewoon meer geloof nodig om een toewijzing te doen.
Denk maar aan Ananias, een man met een sterk geloof.
Hij kreeg een taak waarvoor hij meer geloof nodig had...
zoals je kunt lezen in Handelingen 9.
We beginnen bij vers 10.
Handelingen 9:10.
In Damaskus was een discipel die Ananias heette.
In een visioen zei de Heer tegen hem: Ananias!
Hij antwoordde: Hier ben ik, Heer.
De Heer zei tegen hem: Sta op en ga naar de Rechtestraat.
Zoek in het huis van Judas naar Saulus, een man uit Tarsus.
Hij is aan het bidden en hij heeft in een visioen gezien dat een man die Ananias heet,
binnenkomt en zijn handen op hem legt zodat hij weer kan zien.
Maar Ananias antwoordde: Heer, ik heb van velen gehoord...
dat deze man uw heiligen in Jeruzalem veel kwaad heeft aangedaan.
En hij heeft toestemming van de overpriesters...
om hier iedereen die uw naam aanroept, te arresteren.
Maar de Heer zei tegen hem: Ga!
Ik heb deze man uitgekozen als instrument om mijn naam uit te dragen aan de heidenen...
en ook aan koningen en de Israëlieten.
Want ik zal hem duidelijk laten zien hoeveel lijden hij voor mijn naam moet ondergaan.
Dus de instructies waren duidelijk.
Waar moest Ananias naartoe?
De Rechtestraat.
Wie moest hij daar zoeken?
Een man genaamd Saulus.
Waar was hij?
In het huis van Judas.
Ananias kreeg zelfs te horen wat Saulus daar deed: hij is aan het bidden.
Daarna hoort Ananias wat hij moet doen.
Hij moet zijn handen op hem leggen zodat hij weer kan zien.
Simpel, toch? En Jezus zou de rest wel doen.
Dit is een schoolvoorbeeld van duidelijke instructies geven.
Maar waarom had Ananias dan meer geloof nodig?
Omdat de man die hij moest opzoeken de heiligen in Jeruzalem had vervolgd.
Ananias zegt daarover tegen de Heer:
Hij heeft toestemming van de overpriesters...
om hier iedereen die uw naam aanroept te arresteren.
Tja, alsof Jezus dat zelf niet wist.
Waar het om gaat is dat Ananias gewoon een moment had...
waarop zijn opdracht hem even te veel werd, meer niet.
Wat had hij nodig? Meer geloof.
En Jezus wist dat bij hem naar boven te halen.
Kijk nog eens naar Jezus’ reactie. Hij herhaalde eenvoudig zijn bevel: Ga.
En dan zegt Jezus: Ik heb deze man uitgekozen als instrument...
om mijn naam uit te dragen aan de heidenen en ook aan koningen en de Israëlieten.
Is je opgevallen wat Jezus deed?
Hij sprak over de toekomst.
En waarom?
Jezus hielp Ananias om vooruit te kijken.
En dat vooruitkijken heeft Ananias blijkbaar het geloof gegeven dat hij nodig had.
Waaruit blijkt dat? Kijk maar wat hij tegen Saulus zei.
Als Ananias Saulus in vers 17 treft, noemt hij hem broeder.
Hoewel hij eerst nog had geaarzeld...
toonde hij nu volledig vertrouwen in de instructies van Jezus.
Net als Ananias zul jij in de toekomst met uitdagingen te maken krijgen.
Wij allemaal.
Vertrouw er dus altijd op dat Jehovah ziet wat je nodig hebt.
Jehovah en Jezus zullen je helpen.
Focus op het totaalbeeld.
En richt je op de zegeningen voor je harde werk.
Jehovah zal je sterke geloof altijd zegenen.
Dus we hebben gezien dat je instructies moet opvolgen en een sterk geloof nodig hebt.
Wat is de derde stap?
Gebruik je gezonde verstand, je denkvermogen.
Het Bijbelse voorbeeld? Elia.
Op een gegeven moment ging Elia naar Sarfath, een Fenicische stad aan de kust.
Waarom naar Sarfath?
Vanwege de aanhoudende droogte in het land.
En Jehovah zou in die stad iemand gebruiken om zijn profeet te helpen.
Hij zei tegen Elia:
Ik zal daar een weduwe opdragen je voedsel te geven.
Blijkbaar was dat het enige dat hij over die weduwe zei.
Dus hoe moest Elia haar dan vinden?
Zou Elia op zoek gaan naar de rijkste weduwe?
Of zou hij zijn gezonde verstand, zijn denkvermogen, gebruiken?
Laten we eens kijken in 1 Koningen.
Hoofdstuk 17.
En dan lezen we vers 10. 1 Koningen 17:10.
Hij (Elia) ging dus naar Sarfath.
Toen hij bij de stadspoort kwam, was daar een weduwe hout aan het sprokkelen.
Hij riep naar haar en zei:
Haal voor mij alsjeblieft in een beker een beetje water om te drinken.
Dus wat deed Elia?
Kennelijk sprak hij gewoon de eerste vrouw aan die hij tegenkwam.
En het was geen rijke maar een arme weduwe.
Er staat zelfs dat Elia nog niet eens voorbij de stadspoort was.
Wat zegt dat over Elia?
Ten eerste dat hij onbevooroordeeld Jehovah’s instructie opvolgde.
En ten tweede dat hij niet alleen gehoorzaam was en geloof toonde...
maar ook zijn denkvermogen gebruikte.
Z’n gezonde verstand zal hem namelijk hebben gezegd vertrouwen te hebben...
en het gewoon te proberen bij de eerste vrouw die hij trof.
Elia had het vertrouwen dat Jehovah duidelijk zou maken wie hij had gekozen.
Zijn gehoorzaamheid, geloof en gezonde verstand werden beloond...
want die weduwe was inderdaad Jehovah’s keuze.
Natuurlijk werd Elia geleid door heilige geest.
Maar we kunnen er niet aan voorbijgaan dat hij ook geloof toonde...
en dat hij zijn denkvermogen gebruikte terwijl hij Gods wil deed.
Bedenk dat Jehovah eerder al vogels had gebruikt om hem voedsel te brengen.
Dan kon Jehovah toch ook wel een arme weduwe gebruiken?
Wat is de les voor jullie en voor ons allemaal?
Soms krijg je veel informatie als je een nieuwe toewijzing hebt.
Maar andere keren misschien niet zo veel.
In zo’n geval kun je geloof tonen en je denkvermogen gebruiken door altijd...
op Jehovah en op zijn leiding te vertrouwen terwijl je zijn wil blijft doen.
Lieve vrienden, Jehovah zal jullie altijd op het juiste moment helpen.
De besproken voorbeelden leren ons: gehoorzaam direct, toon sterk geloof...
en gebruik gezond verstand en denkvermogen in je dienst voor je lieve hemelse Vader.
Onthoud die belangrijke lessen...
want ze zullen je helpen als je in jouw bijkantoor Jehovah’s werk ondersteunt.
Jehovah geeft kracht die wat normaal is te boven gaat aan degenen die op hem vertrouwen...
en de stappen volgen die tot zegeningen leiden.
En wij zijn ervan overtuigd dat dit altijd voor jullie zal gelden.
Heel erg bedankt broeder Cook.
Je hebt ons echt geholpen om in te zien welke stappen er nodig zijn...
om gezegend te worden.
De volgende lezing wordt gehouden door broeder Jeffrey Winder...
helper bij het Personeelscomité.
En broeder Winder gaat met ons de volgende interessante vraag bespreken:
Hoe hecht kan jullie band zijn?
Hoe zouden jullie, studenten, deze vraag beantwoorden?
Is de band die je met Jehovah hebt nu hechter dan voordat je naar Gilead kwam?
Het antwoord is toch een overduidelijk ja, of niet soms?
Misschien vind je deze uitspraken...
van enkele afgestudeerden van Gilead herkenbaar.
Een broeder zei: Absoluut.
Ik weet nu veel beter wat het inhoudt om met God te wandelen, ik vertrouw op hem.
Hij is nu een echte Vriend, niet iemand tot wie ik alleen maar bid.
Een zuster zei:
Gilead heeft me echt dichter bij Jehovah gebracht.
Door de grondige manier waarop we de Bijbel bestudeerden...
kreeg ik het gevoel dat de Bijbel een brief was...
die Jehovah heeft geschreven aan mij.
Een andere broeder zei:
Jehovah heeft z’n boodschap zo duidelijk overgebracht.
Dat maakt het zo realistisch en persoonlijk.
Ik voelde me dichter bij Jehovah dan ooit en dat gevoel zal ik nooit vergeten.
Ongetwijfeld heeft jullie diepe studie van Gods Woord hier op Gilead...
jullie ook dichter bij Jehovah gebracht.
Maar nu de vraag:
Hoe hecht kan jullie band zijn?
Hoe hecht kan je band met Jehovah zijn?
Je zag hoe snel het in 5 maanden kon gaan door diepgaande Bijbelstudie.
Maar is daar een grens aan? Is er meer? Zul je ooit klaar zijn?
Kijk voor het antwoord eens naar twee dingen.
Het eerste vind je in Jakobus 4.
En we zullen samen het eerste deel van vers 8 lezen.
En houd de vraag in gedachte:
Is er een grens aan hoe hecht je band met Jehovah kan zijn?
Jakobus 4:8 zegt:
Nader tot God, dan zal hij tot jou naderen.
Dus kun je hieruit opmaken dat er een grens is?
Het is waar dat de uitdrukking tot iemand naderen...
letterlijk genomen kan worden.
Je kunt fysiek dicht bij iemand staan.
En in dat geval is er grens waarop je niet meer dichterbij kunt komen.
Maar dat is niet waar het in Jakobus 4:8 over gaat.
Waar gaat het dan wel over?
Als je het over hechte vrienden hebt...
heb je het niet over degenen die letterlijk dicht bij je staan.
Maar dan heb je het over hoe close jullie zijn...
over hoe hecht jullie band is.
Dus als er staat: Nader dicht tot God...
dan gaat het over je band met hem versterken...
je vriendschap met hem.
En als je dan naar dat vers kijkt...
lijkt het er dan op dat er grens is aan hoe hecht je band met hem kan worden?
Eigenlijk staat er dat zolang we tot Jehovah naderen...
hij tot ons zal blijven naderen.
Het tweede punt waar we het over gaan hebben.
Dat is het voorbeeld van Gods Zoon, want hij had een hechte band met Jehovah.
Hij was door Jehovah onderwezen.
Denk maar aan Jesaja 50:4...
over Jezus’ voormenselijke bestaan, waar hij zei:
Hij maakt me elke ochtend wakker...
hij wekt mijn oor om te luisteren als iemand die onderwijs krijgt.
Klinkt dat een beetje als jullie Gileadopleiding?
Elke ochtend wekte Jehovah jullie om te luisteren.
En de opleiding die Jezus van Jehovah kreeg duurde niet vijf maanden...
zijn opleiding duurde miljarden jaren.
En gedurende al die tijd...
werd z’n band met z’n Vader alleen maar hechter en hechter.
Dus wat hebben we geleerd?
Jullie band met Jehovah is veel hechter geworden...
gedurende de vijf maanden van diepgaande Bijbelstudie.
Jakobus 4:8 moedigt ons aan om tot Jehovah te blijven naderen.
Jezus heeft dat miljarden jaren lang gedaan...
en kijk eens hoe hecht z’n band met Jehovah is.
Dus wat is het antwoord?
Hoe hecht kan je band met Jehovah zijn?
Je kunt voor eeuwig doorgaan met het versterken van je band met Jehovah.
Dat is toch geweldig om bij stil te staan?
Maar laten we eens kijken naar de toepassing...
want van deze belangrijke les...
kunnen jullie je hele leven lang voordeel hebben.
Neem deze les mee van Gilead:
Je diepgaande studie van de Bijbel heeft invloed op je band met Jehovah.
En een van de redenen waarom dit zo’n belangrijke les is...
is omdat je succes in je toewijzing rechtstreeks verband houdt...
met hoe hecht je band met Jehovah is.
Je succes in je toewijzing houdt rechtstreeks verband...
met hoe hecht je band met Jehovah is.
Waarom kunnen we dat zeggen?
Het heeft te maken met wat er gebeurt...
wanneer we tot Jehovah naderen door een studie te maken van zijn Woord.
Kijk eens mee naar het boek Psalmen.
En dan lezen we Psalm 25:4.
Psalm 25:4.
Daar staat:
Maak mij uw wegen bekend, Jehovah, leer mij uw paden.
Dit is wat er gebeurt als we Gods Woord bestuderen.
We leren Jehovah’s wegen kennen.
In de Wachttoren stond eens het volgende:
Naarmate wij een steeds grondiger begrip van Gods Woord krijgen...
raken wij doordrongen van Gods denkwijze.
We raken doordrongen van Gods denkwijze.
De uitdrukking doordrongen raken doet je misschien denken...
aan ergens helemaal in opgaan of ergens helemaal in ondergedompeld zijn...
zoals een kledingstuk dat helemaal ondergedompeld wordt in verf.
Maar nu hebben we het over doordrongen raken van Gods denkwijze...
dat je hele wezen doordrongen is van Gods manier van denken.
Is dat mogelijk?
Denk nog eens terug aan het voorbeeld van Jezus.
Jezus had dus een hechte band met Jehovah.
Hij was miljarden jaren door Jehovah onderwezen.
En wat gebeurde er tijdens die hele periode?
Hij raakte doordrongen van Jehovah’s manier van denken.
En het was zo’n deel van hemzelf geworden...
dat hij kon zeggen zoals in Johannes 14:9 staat:
Wie mij heeft gezien, heeft ook de Vader gezien.
Dus met andere woorden, alles wat Jezus zei...
alles wat hij deed toen hij op aarde was, was waarschijnlijk precies hetzelfde...
als wat Jehovah gezegd of gedaan zou hebben.
En dát is waarom je succes in je toewijzing rechtstreeks verband houdt...
met hoe hecht je band met Jehovah is.
Hoe hechter je band met Jehovah wordt door zijn Woord te bestuderen...
hoe meer je doordrongen raakt van zijn manier van denken...
en hoe meer wat jij zegt of doet overeen zal komen...
met wat Jehovah zou zeggen of doen.
Wat zal dan het resultaat zijn?
Je hebt misschien in je toewijzing het voorrecht om betrokken te zijn...
bij belangrijke beslissingen...
die invloed hebben op personen op je afdeling...
of op Bethel of misschien in het veld.
Nou, dan wil je je toch laten leiden door Jehovah’s manier van denken...
en dingen aanpakken zoals hij ze zou aanpakken?
Hoe hechter je band met Jehovah is...
hoe meer je dezelfde soort beslissingen zult nemen als hij zou nemen.
Maar natuurlijk draait het bij het versterken en stabiliseren van anderen...
niet altijd om grootse dingen, zoals ingrijpende beslissingen...
nieuwe organisatorische regelingen.
Vaak gaat het juist om hoe we in het dagelijkse leven met iemand omgaan.
Dat is hoe we ze aanmoedigen.
En is het niet zo dat het juist de persoonlijke gesprekjes zijn...
die Jezus met anderen had die zo leerzaam voor ons zijn?
En hoe hij in het dagelijkse leven met mensen omging?
Op diezelfde manier zul jij anderen sterken.
Een voorbeeld.
Als je je door Jehovah’s manier van denken laat leiden bij persoonlijke kwesties...
zoals in je keuze van kleding en uiterlijke verzorging...
zullen anderen dat opmerken.
En zal dat ze aanmoedigen om op die terreinen...
zelf ook goede beslissingen te nemen.
Als je je door Jehovah’s manier van denken laat leiden in hoe je je tijd indeelt...
hoe druk je het ook hebt...
als broeders en zusters je in de velddienst zien...
op de vergaderingen, als ze je hard zien werken...
in je toewijzing zullen ze dat opmerken.
En dat zal ze aanmoedigen om zelf ook goede prioriteiten te stellen.
Elke keer dat je een negatief gesprek ombuigt naar iets positiefs...
elke keer dat je laat zien dat je graag nederige taken doet...
elke keer dat je de tijd neemt om achter de andere kant van het verhaal te komen...
voordat je je oordeel klaarhebt...
ja op al die terreinen van het dagelijks leven...
kun je bewijzen dat je een hechte band met Jehovah hebt...
dat je doordrongen bent van zijn manier van denken...
en dat je dingen op Jehovah’s manier wilt aanpakken.
Dan zul je je broeders en zusters echt kunnen versterken en stabiliseren.
En weet dat we van jullie houden...
omdat jullie een hechte band met Jehovah hebben.
En we willen je aanmoedigen om deze les van Gilead mee te nemen...
de invloed van je diepgaande studie van de Bijbel op je band met Jehovah.
En blijf dichter tot Jehovah naderen.
Dat kun je voor eeuwig blijven doen, en dan zul je echt succes hebben.
Ja, mag Jehovah, onze Vriend, je rijkelijk zegenen...
terwijl je je Gileadopleiding gebruikt...
in de toewijzing die hij je heeft toevertrouwd.
Jullie zijn het vast allemaal met me eens dat dat een prachtig antwoord was op de vraag:
Hoe hecht kan jullie band zijn?
Natuurlijk hebben we allemaal al een hechte band met Jehovah...
maar wat een mooie aanmoediging om tot hem te blijven naderen.
De volgende broeder die aanmoedigende gedachtes met jullie gaat delen...
heeft een intrigerend thema:
Koop een veld in Anathoth.
Broeder Gage Fleegle, helper bij het Dienstcomité...
gaat dat onderwerp bespreken:
Koop een veld in Anathoth.
Het was het jaar 608 v.Chr.
Jeremia had Jehovah al bijna 40 jaar trouw gediend als profeet.
En nu zat hij opgesloten in het Hof van de Wacht in Jeruzalem.
Jeruzalem werd toen belegerd door de Babyloniërs.
Binnen een jaar zou er niks meer van de stad over zijn.
Jeremia kon nergens heen. Hij zat vast. Er was geen uitweg.
Hij zat in lockdown.
Heb jij je weleens net als Jeremia gevoeld, alsof je wereld was ingestort?
Misschien kwam het door een ernstig gezondheidsprobleem...
van jou of van een dierbare...
of de dood van een dierbare.
Of misschien had je door COVID-19 het gevoel dat je geen uitweg had.
Sommige broeders en zusters hebben net als Jeremia te maken gehad...
met vervolging of gevangenschap.
Dan kan ons in deze wereld allemaal overkomen.
Wat kan jullie studenten, of eigenlijk ons allemaal...
in deze moeilijke laatste dagen helpen als we daarmee te maken krijgen?
Zoek alsjeblieft Jeremia hoofdstuk 32 eens op.
We gaan kijken naar een interessante illustratie in het leven van Jeremia.
Jeremia zit dus in lockdown.
Jeremia 32:6-8.
Jeremia zei:
Het woord van Jehovah kwam tot mij:
Hanameël, de zoon van je oom Sallum, zal bij je komen en zeggen:
Koop voor jezelf m’n veld in Anathoth...
want jij hebt het eerste recht om het terug te kopen.
En vers 8: Zoals Jehovah had gezegd kwam Hanameël, de zoon van m’n oom...
bij me in het Hof van de Wacht.
Hij zei tegen me: Koop alsjeblieft m’n veld in Anathoth...
in het land van Benjamin, want jij hebt het recht om het in bezit te nemen en het terug te kopen.
Koop het voor jezelf.
Toen wist ik dat het door het woord van Jehovah kwam.
Welke instructie gaf Jehovah aan Jeremia?
Koop een veld. Koop een veld?
Op het moment dat de Babyloniërs bij de poort staan?
Jeremia dacht misschien: Ik heb een uitweg nodig, geen veld.
En in Anathoth?
Waar was Anathoth?
Jeremia wist precies waar het was:
een aantal kilometer noordoostelijk van Jeruzalem.
Hij was daar geboren, in een priesterlijke familie.
Zou hij goede herinneringen hebben gehad aan z’n jeugd in Anathoth?
Waarschijnlijk wel. Maar nu voelde dat lang geleden.
Kort daarvoor hadden mannen uit Anathoth, misschien zelfs familie...
hem met de dood bedreigd omdat hij profeteerde.
Dus gehoorzaamde Jeremia Jehovah...
ondanks dat hij het misschien moeilijk vond om naar Anathoth te gaan?
Jeremia gehoorzaamde altijd...
zelfs toen Jehovah hem had gevraagd om niet te trouwen en geen kinderen te krijgen.
En wat deed hij in deze situatie?
Vers 9 en 10: Ik kocht dus van Hanameël, de zoon van mijn oom, het veld in Anathoth.
Ik woog het geld voor hem af, zeven sikkels en tien zilverstukken.
Toen legde ik het vast in een akte, drukte het zegel erop...
liet getuigen komen en woog het geld op de weegschaal.
Hij had zo op de Juridische Afdeling kunnen werken.
Hij deed wat wettelijk vereist was om het te kunnen kopen.
Hij deed wat volgens de wet nodig was.
Hij legde de koop vast in twee aktes: de een verzegeld en de andere niet.
De transactie was voor iedereen in te zien.
Waarom vroeg Jehovah Jeremia een veld in Anathoth te kopen?
Jeremia was er al volledig van overtuigd dat Jehovah’s belofte zou uitkomen...
dat de Joden na 70 jaar zouden terugkeren naar hun thuisland.
Maar nu versterkte Jehovah Jeremia’s geloof...
door hem iets specifieks te geven om over na te denken.
Jeremia werd geholpen na te denken...
over de tijd waarin er weer gekocht en verkocht zou worden in Israël.
En was Jeremia’s geloof in Jehovah’s belofte terecht?
Absoluut.
Ezra schreef later dat 128 mannen uit Anathoth...
bij de eerste groep hoorden die uit Babylonische ballingschap terugkeerden.
Jehovah’s Woord komt altijd uit.
Maar hoe kunnen wij, hoe kun jij, een veld kopen in Anathoth?
We verwachten niet dat je op zoek gaat naar een stukje land...
in een plaats die Anathoth heet.
Maar we vinden een aanwijzing in Hebreeën 11.
Hebreeën 11:1:
Geloof is zeker weten dat waar je op hoopt uitkomt.
Het is het overtuigende bewijs dat wat je niet ziet toch bestaat.
Een andere vertaling zegt hier:
Het geloof is een eigendomsbewijs van wat wij hopen.
De meesten die in de speciale volletijddienst zijn, bezitten geen grond.
Maar misschien heb je wel een auto in eigendom.
Wat wil dat zeggen?
Dat jij persoonlijk de eigenaar van die auto bent.
Ons geloof is het eigendomsbewijs van de toekomstige goede dingen...
een garantie van die dingen.
Jeremia had een eigendomsbewijs.
En wij hebben een eigendomsbewijs van geloof.
Dus hoe kun je een veld in Anathoth kopen?
Het is geen beeld-tegenbeeld. Het is gewoon een illustratie.
In de context van deze lezing betekent het...
dat we geloof stellen in Jehovah’s beloften.
Als je moeilijkheden meemaakt kun je in Jehovah’s Woord zoeken...
naar beloften over de toekomst.
En dat kan je de kracht geven om te blijven volharden.
Als je ernstig ziek bent, belooft Gods Woord:
Geen inwoner zal zeggen: Ik ben ziek.
Als je rouwt omdat een dierbare is overleden...
verzekert de Bijbel je ervan dat er een opstanding zal zijn.
Daardoor is de beproeving nog niet weg...
maar als je geloof stelt in Jehovah’s beloften, helpt dat je om te volharden.
En er is nog iets wat we kunnen leren van deze illustratie uit het leven van Jeremia.
Kijk in Jeremia hoofdstuk 32 eens naar vers 13 tot 15.
Onder inspiratie schreef Jeremia:
Toen gaf ik Baruch in hun bijzijn de volgende opdracht:
Dit zegt Jehovah van de legermachten, de God van Israël:
Neem deze akten...
deze koopakte die verzegeld is en de andere akte die niet verzegeld is...
en doe ze in een aardewerken kruik, zodat ze lang bewaard kunnen worden.
Want dit zegt Jehovah van de legermachten, de God van Israël:
Er zullen weer huizen, velden en wijngaarden gekocht worden in dit land.
Jeremia betrok Baruch bij de wettelijke procedure toen hij het veld in Anathoth kocht.
Jeremia’s geloof had een positieve uitwerking op Baruch.
Je kunt bijna de overtuiging in z’n stem horen toen hij zei:
Dit zegt Jehovah van de legermachten, de God van Israël.
Jeremia had het vaker over Jehovah van de legermachten...
dan andere Bijbelschrijvers.
Het was alsof hij zei: Onze God zal de Babyloniërs zeker verslaan.
Deze beloften zijn betrouwbaar. Je kunt er echt van op aan.
Er is geen woord van gelogen. Het is waar.
Wat is de les voor ons?
Je geloof kan anderen aanmoedigen.
Joyce, een zuster die tegen kanker streed...
maakte speciale kaartjes voor anderen.
Daarop stonden Bijbelteksten, afbeeldingen uit onze publicaties...
aanhalingen uit onze liederen of uit Wachttoren-artikelen...
en dan gaf ze die aan personen die wel wat aanmoediging konden gebruiken.
Een van haar favoriete teksten was Psalm 112:7,8.
Daar staat: Slecht nieuws maakt hem niet bang.
Zijn hart is standvastig en vertrouwt op Jehovah.
Zijn hart is vastberaden, hij heeft geen angst.
Uiteindelijk zal hij de ondergang van zijn tegenstanders zien.
Onze zus Joyce kreeg in haar leven veel slecht nieuws te horen.
Maar haar geloof in de vervulling van Jehovah’s beloften was sterk.
Helaas heeft Joyce een paar jaar geleden de strijd tegen kanker verloren.
Maar ze had een veld in Anathoth gekocht...
en ze zal de vervulling van Jehovah’s beloften meemaken.
Zelfs nu is ze nog een aanmoediging voor ons...
zowel door deze Bijbelteksten als door haar voorbeeld van geloof.
Dus lieve Gileadstudenten, wat hebben we geleerd?
Geloof is als een eigendomsbewijs van wat wij hopen.
Je geloof in Jehovah’s Woord helpt je moeilijkheden en tegenstand te doorstaan.
Je geloof kan een krachtige uitwerking hebben op anderen.
Dus als je vervolgd wordt, koop dan een veld in Anathoth.
Als je ernstig ziek wordt, koop dan een veld in Anathoth.
Verlies je een dierbare, koop een veld in Anathoth.
Heel binnenkort zal je geloof beloond worden.
Je zult in dat veld wandelen wanneer Jehovah’s Woord uitkomt.
Wat een mooie lezing!
Ik weet niet of jullie dat ook hadden, maar eerlijk gezegd...
toen ik het thema ‘Koop een veld in Anathoth’ hoorde, dacht ik:
Ik ben heel benieuwd waar dit naartoe gaat.
Ik geef het eerlijk toe.
Maar bedankt broeder Fleegle...
je hebt dat heel mooi uitgelegd met dat eigendomsbewijs, mooie toepassing.
En als we dat nu tegen elkaar zeggen koop een veld in Anathoth...
dan weten we precies wat we bedoelen.
En als je het tegen iemand zegt en hij kijkt je verbaasd aan...
dan weet je: oh, jij hebt het graduatieprogramma nog niet gezien.
Heel erg bedankt.
Lieve studenten de afgelopen maanden...
hebben jullie een goede band gekregen met jullie leraren.
Jullie hebben dag in dag uit naar ze geluisterd.
Jullie hebben heel veel van ze geleerd.
Dus tijdens de volgende twee lezingen krijgen twee van jullie Gileadleraren...
de kans om nog een paar laatste aanmoedigende woorden met jullie te delen.
We gaan eerst naar een lezing van broeder Trent Lippold luisteren.
Hij bespreekt de interessante vraag:
Waar sta jij om bekend?
Hij was een dapper man.
Hij overwon de helden van de vijand.
Hij doodde een reus. Hij doodde zelfs een leeuw.
En zijn naam was niet David.
Wie was het wel?
Zoek in je Bijbel alstublieft 1 Kronieken hoofdstuk 11 eens met me op.
1 Kronieken 11:22:
Benaja, de zoon van Jojada, was een moedig man...
die veel heldendaden deed in Kabzeël.
Hij doodde de twee zonen van Ariël uit Moab.
Een andere keer, toen er sneeuw lag...
daalde hij af in een waterput en doodde een leeuw.
Hij doodde ook een Egyptenaar die buitengewoon groot was: vijf el.
De Egyptenaar had een speer in zijn hand...
zo groot als de boom van een weefgetouw.
Toch viel hij de Egyptenaar aan met een stok.
Hij rukte de speer uit zijn hand en doodde hem met zijn eigen speer.
Dat was Benaja.
Zie je wat we in dit gedeelte allemaal over hem te weten komen...
over de eigenschappen die Benaja had?
Vers 22 zegt dat hij een moedig man was.
Hij deed veel heldendaden in Kabzeël.
Kabzeël.
Kabzeël is een klein plaatsje helemaal aan de zuidgrens van Juda.
Het grensde helemaal aan Edom, in the middle of nowhere.
Maar daar werkte Benaja.
Hij had het daar goed.
Misschien woonde hij daar, of misschien was het zijn toewijzing.
In ieder geval, hoe verafgelegen het ook was...
dat is waar hij werkte.
Het verslag zegt dat hij moedig was en veel heldendaden deed in Kabzeël.
Hij doodde een leeuw, moed.
En zag je dat hij afdaalde in een waterput en een leeuw doodde?
Moed.
Als je afdaalt in een waterput met een leeuw...
is er maar een die er uitkomt.
En dat was Benaja.
Hij daalde af in een waterput toen er sneeuw lag.
Hij wachtte niet op lekker weer.
Dit was de dag.
Slechte weersomstandigheden, geen probleem.
Benaja ging erin en doodde de leeuw.
En vers 23, nog meer mooie eigenschappen.
Hij doodde ook een reus...
een Egyptenaar die buitengewoon groot was.
En de Egyptenaar had een speer in zijn hand...
zo groot als de boom van een weefgetouw.
Maar Benaja viel hem aan met een stok.
Met een stok.
Hij had niet de goeie uitrusting.
Moed, aanpassingsvermogen, toewijding.
En kijk eens wat hij daarna deed.
Hij viel de Egyptenaar aan met een stok, hij rukte de speer uit zijn hand...
en doodde hem met zijn eigen speer.
Moed, toewijding, aanpassingsvermogen, vindingrijkheid.
Mooie, bewonderenswaardige eigenschappen.
Waren dat alle eigenschappen waar Benaja om bekendstond?
Nee er was nog meer.
Er was één eigenschap die daar nog bovenuit stak...
en dat was zijn trouw.
Hij bleef onder alle omstandigheden dicht bij Jehovah.
Dat is wat de Bijbel over Benaja laat zien.
Hij bleef altijd trouw aan Jehovah.
Toch is er iets waar we voor moeten oppassen.
Het is soms moeilijk...
onderscheid te maken tussen trouw aan Jehovah...
en trouw aan jezelf.
Waarom is dat soms moeilijk?
Soms is het moeilijk het onderscheid te maken...
door onvolmaaktheid en egoïsme.
De scheidslijn tussen trouw zijn aan Jehovah...
en trouw zijn aan onszelf, kan soms heel vaag lijken.
Het kan soms zo zijn dat je niet doorhebt...
dat je eigenlijk jezelf op de eerste plaats zet...
totdat omstandigheden plotseling veranderen...
en dan kom je daar opeens achter.
Benaja en z’n tijdgenoten laten mooi het contrast zien...
tussen trouw zijn aan Jehovah...
en trouw zijn aan jezelf.
Denk maar aan de onrustige tijd waarin Benaja leefde.
David was samen met z’n dappere mannen op de vlucht.
Benaja was waarschijnlijk een van hen.
Deze mannen vochten schouder aan schouder met David.
Ze waren als broers voor elkaar.
Ze waren altijd trouw aan David en zeker ook trouw aan Jehovah.
En onder deze mannen had je drie broers, vleselijke broers.
Ze worden genoemd in vers 20 en 26: Joab, Abisaï en Asaël.
Maar wat gebeurde er...
toen de omstandigheden plotseling veranderden...
toen Saul stierf en David koning werd?
Toen de omstandigheden plotseling veranderden...
wat gebeurde er toen met deze mannen?
Wat een contrast: Joab en Benaja.
Wat gebeurde er met Joab?
Joab zag een kans in die veranderende omstandigheden...
en zijn trouw aan Jehovah werd overschaduwd...
door zijn trouw aan zichzelf.
Een voorbeeld.
Joab nam het heft in eigen hand...
en hij doodde Abner met wie David een verbond had gesloten.
Hij nam het heft in eigen hand. Waarom?
Hij wilde Abners positie innemen.
Zijn zelfzuchtige ambitie kreeg de overhand...
en die overschaduwde zijn trouw aan Jehovah.
Joab was een moedig man.
Hij was vindingrijk en hij kon zich aanpassen.
Prachtige eigenschappen.
Maar zonder echte trouw aan Jehovah zijn die eigenschappen...
opeens een stuk minder mooi.
Maar wat deed Benaja in diezelfde omstandigheden?
Benaja deed, in tegenstelling tot Joab en zijn broers...
niet mee aan dit soort complotten.
Benaja bleef trouw aan Jehovah...
en hij bleef trouw aan degene die Jehovah had uit uitgekozen, David.
En kijk nu eens naar vers 24 en 25:
Die dingen deed Benaja, de zoon van Jojada...
en hij had net zo’n reputatie als de drie dappere strijders.
Hij had meer aanzien dan de dertig...
maar hij bereikte niet de status van de drie.
Toch stelde David hem aan over zijn eigen lijfwacht.
Dus Benaja’s omstandigheden waren hetzelfde als die van Joab.
Maar Benaja bleef dicht bij Jehovah, hij bleef Jehovah echt trouw...
en dat beschermde hem in deze omstandigheden.
Wat zag David in Benaja?
David zag in Benaja zijn eigen kenmerkende eigenschap...
een innige persoonlijke gehechtheid aan Jehovah.
Dat zie je terugkomen in vers 25.
Toch stelde David hem aan over zijn eigen lijfwacht.
David wist dat als de persoon...
in deze zeer belangrijke vertrouwenspositie...
hoofd van zijn eigen lijfwacht...
trouw zou zijn aan Jehovah, hij ook trouw zou zijn aan hem.
En dat is precies wat David in Benaja zag.
Tientallen jaren later veranderen de omstandigheden weer.
Toen David stierf en Salomo koning werd.
Veranderende omstandigheden betekenden nieuwe kansen.
Hoe ging Benaja daarmee om?
Zoals hij altijd deed.
Hij was echt trouw aan Jehovah.
En toen Salomo koning werd, beloonde hij Benaja.
Davids zoon Salomo, Jehovah’s gezalfde, beloonde Benaja voor zijn trouw.
Zoek alsjeblieft Spreuken 19:22 op.
Salomo wist wat trouw was.
Hij was de zoon van David.
En kijk eens wat hij over trouw schreef in Spreuken 19:22.
Salomo zei: Het aantrekkelijke in een mens is zijn loyale liefde.
Loyaliteit, dat is wat Jehovah zoekt in ons.
Dus Benaja was inderdaad een dapper man...
en hij had veel mooie eigenschappen.
Is dat alles waar hij om bekendstond?
Er was nog meer.
Hij was in de eerste plaats aan Jehovah gehecht...
hij was trouw aan hem en dat was wat hem kenmerkte.
En omdat hij altijd trouw was aan Jehovah...
waren de eigenschappen die Benaja had ook echt mooi.
Werk dus elke dag aan jouw trouw aan god...
door te bidden en te studeren.
Dat is waar jullie opleiding om ging.
Gebruik je opleiding...
om je trouw aan Jehovah te blijven versterken.
Dat is wat Benaja deed.
Denk aan zijn opleiding.
Hij was de zoon van Jojada.
Jojada was een van de Levitische overpriesters in Israël.
Benaja groeide op met boekrollen, niet met zwaarden.
Opgroeien als de zoon van een priester, dat was zijn opleiding.
Dus wees net als Benaja bereid...
om het werk te doen zonder op eer uit te zijn.
Bedenk dat je trouw niet op de proef wordt gesteld...
als alles makkelijk gaat.
Je bewijst je trouw onder moeilijke omstandigheden.
Dus wees voorzichtig als omstandigheden veranderen.
Bescherm je hart.
Lieve studenten, we hebben de afgelopen maanden gezien...
dat jullie allemaal mooie eigenschappen hebben.
Maar waar sta je om bekend?
Mag je altijd bekend blijven staan om je trouw aan Jehovah.
Heel erg bedankt broeder Lippold.
We hadden allemaal het gevoel dat we als Gileadstudent in de klas zaten.
Je hebt ons echt geholpen in te zien hoe belangrijk het is trouw te zijn.
De volgende leraar is ook helper bij het Onderwijscomité, broeder Mark Noumair.
Hij zal het bezielende thema bespreken:
Trek mee met Jehovah.
De jonge man kreeg z’n toewijzing en die was niet voor lafaards.
Hij moest gaan vertellen dat geliefde steden verwoest zouden worden...
dat de tempel in vlammen zou opgaan en dat het volk in ballingschap zou gaan.
En vanwege die boodschap, die hard zou aankomen...
zouden mensen hem bespotten en zelfs proberen te doden.
Daar kwam nog bij...
dat hij te maken zou krijgen met ontmoediging, eenzaamheid, onzekerheid.
Toen hij zijn toewijzing kreeg, zei deze jonge man:
Jehovah, ik kan dit niet.
Ik ben nog maar een jongen.
De jongen kwam uit Anathoth.
En z’n naam was Jeremia.
Maar wat zou hem helpen om van z’n toewijzing een succes te maken?
Hij moest de lessen toepassen...
die broeder Fleegle noemde in z’n lezing over geloof.
Hij moest een sterk geloof hebben en op Jehovah blijven vertrouwen.
En daar kwam nog bij dat hij moest leren om te strijden.
Jeremia was bereid om in de frontlinie te gaan staan in de strijd.
Welke strijd?
De strijd om de zuivere aanbidding te verdedigen tegen de vijanden ervan.
Letterlijke soldaten moeten eerst leren hoe ze ten strijde moeten trekken.
Als ze ten strijde trekken, wandelen ze niet gewoon, ze marcheren.
En dat vergt vastberadenheid.
Het vergt uithoudingsvermogen, volharding...
en je moet constant vooruit blijven gaan op hetzelfde tempo als de rest.
Dus toen Jeremia de strijd aanging...
moest hij heel veel leren.
Wat zou hem daarbij helpen?
Hij moest terugdenken aan wat er eeuwen geleden...
in Gods Woord was opgeschreven....
woorden die staan in Deuteronomium 31:6.
Ik lees het graag aan jullie voor.
Deze woorden waren zo belangrijk voor Jeremia.
De context was dat Mozes Jozua aanmoedigde op Jehovah te vertrouwen.
Het volk Israël stond op het punt het beloofde land in te gaan.
Ze kregen met vijanden te maken, ze moesten vechten, strijden.
Maar kijk eens wat Mozes zegt in Deuteronomium 31:6:
Wees moedig en sterk.
Wees niet bang voor ze en laat je niet door angst verlammen...
want Jehovah, je God, zelf trekt met je mee.
Hij trekt met je mee.
Hij zal je nooit in de steek laten en je nooit verlaten.
Maar hoe trok Jehovah met deze jongen mee?
In Jeremia 1:8 zegt Jehovah tegen Jeremia:
Laat je niet bang maken door hun uiterlijk, want ik ben met je om je te redden.
Laat je niet bang maken.
Met andere woorden, als iemand met Jehovah meetrekt...
dan trekt Jehovah met hem mee.
Jehovah strijd met hem mee, hij maakt hem sterk.
Het is alsof Jehovah tegen Jeremia zei:
Maak je geen zorgen, trek gewoon met mij mee.
En dat is precies wat Jeremia de volgende 67 jaar deed...
met Jehovah’s hulp.
Denk er eens over na wat hij met Jehovah’s hulp allemaal kon.
Jeremia predikte tot koppige mensen, onder wie slechte koningen...
oneerlijke priesters, afvalligen.
En terwijl hij dat deed, zag hij dat Jehovah met hem meetrok.
Daar was hij zich goed van bewust.
Jehovah redde hem toen hij in een kerker opgesloten zat.
Jehovah zorgde dat hij elke dag te eten had tijdens een hongersnood.
Jehovah redde hem uit een waterput.
Dit was echt. Dit was tastbaar. Dit was concreet.
Hij had het zich niet ingebeeld. Jehovah trok met hem mee.
En toen Jeremia zag hoe Jehovah hem hielp, gaf hem dat kracht en meer zelfvertrouwen.
Jehovah trok met hem mee.
Jeremia was nu klaar voor wat er nog komen zou.
Waarom bespreken we dit?
Omdat jouw situatie heel veel lijkt op die van Jeremia.
Hoezo?
Nu jullie Gilead-opleiding erop zit worden jullie naar de frontlinie gestuurd.
Jullie zullen de zuivere aanbidding moeten verdedigen, misschien meer dan ooit.
Dus we willen dat jullie blijven strijden.
We willen dat jullie de strijd niet opgeven.
Een voorbeeld.
Wat als in je toewijzing tegenstand omslaat in regelrechte vervolging?
Of wat als je in je bijkantoorgebied...
te maken krijgt met politieke onrust of oorlog?
Wat als je je leven op het spel moet zetten om noodhulp te kunnen bieden...
zoals onze broeders en zusters in en rond Oekraïne doen?
Wat als dat gebeurt?
Je broeders en zusters zullen jou als voorbeeld nemen.
Zul je het goede voorbeeld geven? Kun je het goede voorbeeld blijven geven?
Ja, je kunt het.
Want als jij met Jehovah meetrekt...
let goed op nu, als jij met Jehovah meetrekt...
doet hij iets heel bijzonders voor je op momenten dat je je zwak voelt.
Denk nog eens aan Jeremia.
Op een keer voelde hij zich zo down dat hij ermee wilde stoppen.
Ik stop ermee.
Jeremia 20:9: Ik ga niet meer over Jehovah praten.
Ik doe het gewoon niet meer. Ik ben ontmoedigd.
Ik ben moe. Ik ben uitgeput. Ik stop met strijden.
Hij verloor z’n focus.
Dus hoe gaat Jehovah hem helpen? Wat deed Jehovah?
Zei hij: Oké, Jeremia dat was het dan.
Als jij uitgeput bent, zoek ik wel een andere profeet.
Nee, dat deed Jehovah niet.
Wat deed Jehovah dan wel?
En neem deze les alsjeblieft mee. Jeremia 20:11.
Hoe hielp Jehovah hem om te blijven strijden?
Maar Jehovah was met me...
...als een wat? Vriend? Als een broer?
Nee, nee, nee.
...als een ontzagwekkende strijder.
En op wat voor manier bewees Jehovah dat hij een ontzagwekkende strijder was...
een machtige soldaat die aan Jeremia’s zijde streed?
Hoe deed Jehovah dat?
Wat gebeurt er in een strijd?
Als een soldaat een medesoldaat ziet struikelen en vallen, wat doet hij dan?
Hij rent naar hem toe, ondersteunt hem, pakt hem vast, laat hem niet alleen...
hij slaat z’n arm om hem heen en samen gaan ze naar een veiligere plek.
Dat is wat Jehovah deed voor Jeremia.
En Jeremia zegt dat ook, in Jeremia 20:7.
Wat zegt Jeremia daar?
Hij had het ervaren.
Hij zegt:
U hebt uw kracht tegen me gebruikt en u hebt gewonnen.
U hebt uw kracht tegen me gebruikt. Wat betekent dat?
Jehovah had zijn kracht gebruikt tegen Jeremia’s zwakheid.
Jeremia ervaarde keer op keer dat Jehovah dat voor hem deed.
En daardoor kon hij dingen doen...
die hij nooit op eigen kracht had kunnen doen.
En dit is de les die jullie moeten meenemen.
Al die ervaringen sterkten Jeremia en veranderden hem.
Hij overwon z’n verlegenheid, z’n twijfels en z’n gebrek aan zelfvertrouwen.
Hij werd juist heel moedig.
Jehovah was met hem als een ontzagwekkende strijder.
Jehovah hield van de toewijzing die hij Jeremia had gegeven.
Hij werkte met Jeremia samen om van die toewijzing een succes te maken.
Dat was belangrijk voor Jehovah.
Net zoals jouw toewijzing, die is kostbaar voor Jehovah.
Daarom kun je er zeker van zijn dat Jehovah hetzelfde voor jou zal doen.
We willen graag dat je daarvan overtuigd bent.
Een voorbeeld.
Een zuster die kort geleden afgestudeerd is van Gilead...
heeft dit persoonlijk meegemaakt.
Kort nadat ze in haar toewijzing aankwam, werd ze gearresteerd.
Zij werd ook opgesloten, niet in een kerker maar in een gevangenis.
En al die tijd kreeg ze maar weinig te eten en werd ze aanhoudend wreed behandeld.
Hoe kon ze dat volhouden? Hoe kon ze sterk blijven? Hoe?
Door te strijden met Jehovah.
En ze bleef in gedachte houden dat ze deel uitmaakte van een heel leger.
Ze streed samen met de ontzagwekkende strijder.
Ze zegt er zelf het volgende over:
Als ik aan m’n klasgenoten van Gilead dacht...
en hun gezichten voor me zag, gaf dat me kracht.
Ik bleef aan hun blije gezichten denken.
Ik zag voor me waar elke klasgenoot zat:
Elke rij: van links naar rechts, van voor naar achter.
Ik dacht aan waar ze vandaan kwamen, wat hun toewijzing was.
Daardoor ging de tijd heel snel en voelde ik de pijn niet.
In m’n hoofd zong ik Koninkrijksliedjes.
Het lied dat ik het vaakst zong was: Jehovah is uw naam.
Een ander lied dat echt m’n hart raakte was lied 38: Hij zal je sterk maken.
Ik maakte het nog persoonlijker door het woordje je te vervangen door me.
Dit lied hielp mij het niet op te geven.
Ik had geen bijbel.
Dus ik mediteerde elke dag over Bijbelse waarheden...
zoals eeuwig leven in het paradijs en de opstandingshoop.
Door dat te doen kreeg ik innerlijke vreugde...
en een rust die niet te beschrijven is.
Er waren momenten waarop ik bang was voor de dood...
maar de angst voor de dood kreeg nooit de overhand.
Ja, soms was ze bang voor de dood...
maar de angst voor de dood kreeg nooit de overhand.
De ontzagwekkende strijder, Jehovah, trok met haar mee.
Geen gevangenismuren, geen tralies...
konden Jehovah ervan weerhouden met haar mee te trekken.
En onze zus werd onlangs vrijgelaten uit de gevangenis.
Dus wat voor beproeving je ook meemaakt...
we weten niet wat voor beproevingen je zult meemaken...
jij weet het niet, wij weten het niet...
maar denk erover na hoe Jehovah je helpt.
Blijf strijden.
En als je erover nadenkt hoe Jehovah je helpt...
wordt het tastbaar, wordt het echt, wordt het concreet.
Sta daar eens bij stil.
Jehovah zal altijd met je mee blijven trekken.
En bedenk dat je deel uitmaakt van een heel leger, je bent niet alleen.
Dus als je ziet dat een broeder of zuster het moeilijk heeft, negeer dat dan niet.
Help ze het niet op te geven. Help ze.
Je maakt deel uit van een leger.
Je bent hiervoor opgeleid.
Dat is wat je op Gilead hebt geleerd.
Niet om onafhankelijk te zijn maar juist afhankelijk.
Niet onafhankelijk, maar afhankelijk van je broeders en zusters.
Dat is je taak.
Wees er snel bij om ze te helpen met Jehovah mee te blijven trekken.
En ook al weet je niet met wat voor uitdagingen je te maken gaat krijgen...
je bent erop voorbereid.
Nu je op het punt staat naar je toewijzing te gaan...
moet je moedig en sterk zijn.
Weet dat elke beproeving die je meemaakt, elke beproeving die je doorstaat...
je sterker maakt voor de volgende beproeving.
Vertrouw erop dat de ontzagwekkende strijder...
de machtige soldaat, altijd met je mee zal trekken.
Jehovah is er voor je.
Dus ga nu...
waar de strijd je ook heen leidt.
Ga en wees vastbesloten om in je toewijzing je broeders en zusters te steunen...
terwijl jij meetrekt met Jehovah.
Wat een krachtige aanmoediging.
Ik weet zeker dat het jullie nog jaren zal bijblijven.
En studenten ik moet even m’n excuses aanbieden.
Ik wist niet dat Anathoth vandaag het kernwoord zou gaan worden.
Als ik dat had geweten tijdens m’n openingswoorden, dan had ik gezegd:
We moeten het voorbeeld volgen van Jezus...
van wie de mensen volgens Mattheüs 16:14 dachten dat hij Jeremia was...
die uit Anathoth kwam.
Maar goed, ik heb het nu gezegd.
Maar nogmaals bedankt broeder Noumair.
Dat was een hele aanmoedigende en motiverende lezing.
Hoewel deze lezingen waren gericht aan de Gileadstudenten...
kunnen we er allemaal mooie lessen van leren.
We hopen dat jullie van deel 1 hebben genoten.
Deel 2 en 3 komen later deze maand beschikbaar op jw.org.
Jullie krijgen deze maand de groetjes uit de Verenigde Staten.
Het is een uitgestrekt gebied met verschillende landschappen.
Je vindt er indrukwekkende bergen, kronkelige ravijnen...
tropische eilanden en uitgestrekte woestijnen.
Naast de grote variëteit aan landschappen is er een nog grotere variëteit aan mensen.
Om al die mensen te kunnen helpen...
prediken ruim 1,2 miljoen verkondigers in 114 talen!
De verkondigers doen veel moeite om het hart te bereiken...
of dat nu in hun moedertaal is of in een taal die ze aan het leren zijn.
Een van de grootste taalgroepen in de Verenigde Staten is Haïtiaans Creools.
In het bijkantoorgebied zijn er naar schatting één miljoen mensen van Haïtiaanse afkomst...
en meer dan 10.000 verkondigers die in dat veld dienen.
Haïtianen zijn enthousiaste mensen.
Ze staan bekend om hun liefde voor dansen, hun kleurrijke kleding...
en hun heerlijke gerechten.
Ten noorden van Miami in Florida is er een gemeenschap...
die Little Haiti wordt genoemd.
Daar zoeken de 80 verkondigers van de gemeente Haïtiaans Creools West...
naar mensen die de waarheid willen horen.
Ze prediken in parken en op de hoeken van de straten.
Ze schrijven brieven en proberen familieleden van hun Bijbelstudies te bereiken.
In de gemeente worden nu gemiddeld 126 Bijbelstudies geleid!
De broeders en zusters van de gemeente Haïtiaans Creools West in Miami in Florida...
doen jullie de hartelijke groeten!
Vanuit het hoofdkantoor van Jehovah’s Getuigen...
was dit JW Broadcasting!