Hallo, welkom bij JW Broadcasting.
Wat kun je deze maand allemaal verwachten?
Samuele vond het heel moeilijk...
om te kiezen tussen zijn carrière en de waarheid.
Hoe ging hij daarmee om...
en welke stappen deed hij om zijn geestelijke doelen te bereiken?
Misschien heb je weinig geduld met iemand...
omdat hij anders met een situatie omgaat dan jij zou doen.
In een nieuwe video van Neeta en Jade leren ze om geduld te ontwikkelen.
In een nieuwe aflevering van Onze dynamische geschiedenis...
gaan we zien hoe congressen...
de eenheid en liefde onder Jehovah’s volk versterken.
Dit is JW Broadcasting van november 2022.
In de uitzending van deze maand gaan we het hebben over de eigenschap:
geduld.
Denk eens aan situaties waarin je geduld nodig hebt:
als je in de file staat, als je een lastige collega hebt...
als je kinderen moet opvoeden, als je huwelijksproblemen hebt...
als een dierbare van je ziek is of als je zelf misschien ziek bent.
Het is duidelijk, wij allemaal krijgen met situaties te maken...
waarin we geduld nodig hebben, elke dag weer.
Als je niet geduldig bent, kun je gefrustreerd raken...
moe worden of ontmoedigd raken.
Maar wat je omstandigheden ook zijn, we kunnen allemaal geduld ontwikkelen.
Hoe weten we dat?
Omdat volgens Galaten 5:22 geduld bij de vrucht van Gods geest hoort.
En met Gods geest kunnen we geduld...
echt een deel van onze persoonlijkheid laten worden.
Om dat te bereiken, gaan we twee belangrijke vragen beantwoorden.
Ten eerste: Hoe kan de eigenschap geduld je helpen om liefde voor Jehovah te tonen?
Ten tweede: Hoe kan de eigenschap geduld je band met anderen verbeteren?
Laten we beginnen met onze eerste vraag:
Laten we eens kijken wat er staat in 1 Korinthiërs hoofdstuk 13.
In dit hoofdstuk staat een beschrijving van liefde en hoe liefde zich uit.
Lees eens mee in vers 4:
Hier staan verschillende eigenschappen die uit liefde voortkomen.
Maar welke wordt als eerste genoemd?
Geduld.
Geduld is een belangrijk onderdeel van liefde.
We hebben liefde en geduld nodig om te zorgen...
dat we de juiste koers blijven volgen en om Jehovah’s goedkeuring te hebben.
Als je denkt aan situaties waarin er te weinig geduld werd getoond...
is het toch bijna altijd zo dat er ook te weinig liefde was?
Neem het voorbeeld van Gods uitverkoren volk, het volk Israël.
Uit Psalm 106, dat jaren na Israëls bevrijding uit Egypte werd geschreven...
blijkt dat het volk steeds weer blijk gaf van een gebrek aan geduld en liefde.
Toch zie je dat Jehovah jarenlang geduldig met ze was.
Lees eens mee wat er staat in Psalm 106:7, 8:
Maar wat was het resultaat?
Laten we vers 13 lezen.
Wat treurig.
Het volk had niet gewacht.
Ze hadden geen geduld.
Dat toont aan dat ze geen waardering hadden voor Jehovah’s geduld en loyale liefde.
Uit liefde voor God hadden ze moeten nadenken over de consequenties van hun gedrag.
Ze hadden moeten nadenken over Jehovah’s zorg en liefde voor hen.
Dat had ze ertoe moeten aanzetten om geduldig te zijn...
en op Jehovah’s leiding te wachten.
Maar steeds weer opnieuw lieten ze door hun gedrag zien...
dat ze niet zo veel van Jehovah hielden als zou moeten.
Dat kwam ze duur te staan.
Ze stelden Jehovah’s geduld tot het uiterste op de proef...
en verloren uiteindelijk als volk z’n goedkeuring.
Wat kunnen jij en ik van hun voorbeeld leren?
Stel je nooit onafhankelijk van Jehovah op.
Vertrouw niet op jezelf.
En wacht geduldig op Jehovah’s leiding bij het nemen van beslissingen.
Denk eens aan de goede leiding die we de afgelopen tijd hebben gekregen...
tijdens de pandemie, bij natuurrampen en over hoe we moeten prediken.
Zelfs als we het niet volledig begrepen...
of het niet helemaal eens waren met de beslissingen...
hielp onze liefde voor God ons om na te denken over Jehovah’s zorg voor ons.
Het hielp ons op hem te vertrouwen.
Als we geduldig zijn en ons aan Jehovah’s leiding onderwerpen...
zullen we nooit afdwalen.
En dat is tot voordeel van onszelf en anderen.
En door geduldig te zijn, laten we zien dat we echt van Jehovah houden.
Laten we nu de tweede vraag bespreken.
In de Engelse aantekening bij 1 Korinthiërs 13:4 staat:
Geduld is een eigenschap die Jehovah en Jezus constant tonen...
in de manier waarop ze met mensen omgaan.
Als navolgers van Jezus en Jehovah...
moeten christenen geduldig zijn met anderen.
Dus als Jehovah en Jezus geduldig met ons zijn...
moeten wij ons best doen om hun voorbeeld te volgen...
en geduldig zijn met anderen.
Laten we eerst kijken naar ons grootste voorbeeld, Jehovah.
Hij heeft nog steeds geen eind gemaakt aan deze wereld.
Wat een geduld moet hij daarvoor hebben!
Jehovah heeft al besloten op welk moment die gebeurtenis gaat plaatsvinden.
En hij wacht geduldig op dat moment.
Hij houdt vast aan z’n eigen tijdschema.
Wees er zeker van dat Jehovah precies weet hoe elk van zijn aanbidders zich voelt.
Hij weet dat we het liefst zouden zien dat het einde van deze wereld zo snel mogelijk komt.
En dat we verlangen naar de vervulling van al z’n beloften.
En hij verlangt ernaar om ze te vervullen.
Maar hij zal niet optreden voor z’n vastgestelde tijd.
Hij blijft geduldig.
Waarom kunnen we blij zijn dat Jehovah wat dat betreft geduld heeft?
Lees eens mee wat er staat in 2 Petrus 3:15:
Is dat geen mooie les?
Jehovah’s geduld betekent redding voor ons.
Sta er eens bij stil hoe veel mensen elk jaar in de waarheid komen.
Zelfs tijdens de pandemie...
toen we een tijdlang niet van huis tot huis konden gaan...
zijn er wereldwijd tienduizenden personen gedoopt.
Misschien zat daar wel één van jouw Bijbelstudies bij...
of een familielid, goede vriend...
of misschien ben je zelf wel gedoopt.
En denk hier eens over na:
Als Jehovah ongeduldig was geweest en al een eind aan deze wereld had gemaakt...
misschien 5, 10 of 20 jaar geleden, zou jij dan in de waarheid zijn gekomen?
Dus we kunnen heel blij zijn dat Jehovah nog steeds geduldig wacht met ingrijpen...
waardoor nog veel mensen tot berouw zijn gekomen...
en een band met hem hebben opgebouwd.
Hoe moet dat onze band met anderen beïnvloeden?
Het kan je helpen meer geduld te hebben met iemand...
met wie je een progressieve Bijbelstudie leidt, maar die nog wel wat dingen moet overwinnen.
Of misschien hebben familieleden er nog steeds moeite mee...
dat je een Getuige van Jehovah bent...
en moeten ze wennen aan je geloofsopvattingen en leefstijl.
Maar als je het voorbeeld van Jehovah navolgt, blijf je geduldig met ze.
Bovendien moet Jehovah’s geduld ons motiveren...
om ons volledig in te zetten in de dienst...
om te blijven zoeken naar mensen met de goede instelling voor het eeuwige leven...
en om ze te helpen een band met Jehovah te krijgen.
Dan kunnen ook zij voordeel hebben van Jehovah’s geduld, net als wij.
We kunnen ook veel leren van het voorbeeld van Jezus.
Hij had ontzettend veel geduld met z’n discipelen...
bijvoorbeeld toen ze aan het ruziën waren over wie de belangrijkste was.
Waarschijnlijk is dat meerdere keren gebeurd.
Dat zal Jezus vast verdriet hebben gedaan.
Maar Jezus was geduldig met ze.
Hij had medegevoel.
Hij wist hoe veel invloed hun cultuur en de omgeving waarin ze waren opgegroeid...
op hun manier van denken en hun gedrag hadden.
Daardoor kon hij vriendelijk reageren.
Laten we eens een voorbeeld bekijken.
We gaan naar Markus hoofdstuk 9.
Markus 9:33, 35:
We weten het antwoord.
Ze hadden ruzie gemaakt over de vraag wie de belangrijkste was.
Lees eens mee in vers 35:
Zie je wat Jezus deed?
Hij wachtte geduldig op het juiste moment om ze vriendelijk te corrigeren.
Hij deed dat niet toen ze nog onderweg waren.
In vers 33 staat dat hij daarmee wachtte tot hij thuis was.
En in vers 35 staat dat hij eerst ging zitten.
Hij bleef kalm.
Hij zette ze niet onder druk.
In plaats daarvan gaf hij ze geduldig onderwijs...
en hij gaf het goede voorbeeld.
Dus volg z’n voorbeeld door niet snel geïrriteerd te raken.
Probeer niet meteen te reageren...
maar wacht op het juiste moment om iets aan te kaarten...
zelfs als je geduld op de proef wordt gesteld.
Wat kunnen we nog meer van het voorbeeld van Jezus leren?
Als je kinderen hebt...
wat kun je dan leren van de manier waarop Jezus met z’n apostelen omging?
Het kan frustrerend zijn als je kinderen niet gelijk naar je luisteren...
of als ze steeds weer dezelfde fouten maken.
Of misschien ben je ouderling...
en reageert iemand die jij probeert te helpen niet snel op je Bijbelse raad.
Denk dan aan het voorbeeld van Jezus.
Hij verloor nooit het vertrouwen in z’n apostelen.
Hij was gefocust op hun goede punten, uitte z’n vertrouwen in hen...
en herhaalde geduldig de raad die ze nodig hadden...
zodat ze een hechtere band met Jehovah konden krijgen.
Als wij hetzelfde doen en het niet opgeven...
zal ons geduld uiteindelijk ook beloond worden.
Dus samenvattend:
Hoe kan de eigenschap geduld je helpen om liefde voor Jehovah te tonen?
Het voorkomt dat we voor Jehovah uit gaan lopen.
Het helpt ons juist om trouw aan hem te blijven.
Als we geduldig op Jehovah’s leiding wachten...
weten we dat we hem daar blij mee maken.
Ten tweede: Hoe kan de eigenschap geduld je band met anderen verbeteren?
Het voorkomt dat we overhaast reageren.
Het helpt ons juist om te focussen op het goede in anderen...
en ons vertrouwen in hen te uiten.
Hopelijk heeft deze bespreking je geholpen...
de voordelen te zien van de eigenschap geduld.
Terwijl de druk in deze laatste dagen steeds meer toeneemt...
wordt het steeds belangrijker om geduld te tonen.
Als we het geduld van Jehovah en Jezus navolgen...
zal dat ons helpen de juiste instelling te bewaren.
We zullen dan niet snel ontmoedigd of overweldigd raken...
door alle slechtheid in deze wereld.
We zullen niet ongeduldig worden over wanneer het einde komt.
In plaats daarvan zullen we op de juiste weg blijven.
We zullen druk bezig blijven, blijven werken aan onze band met Jehovah...
actief blijven prediken...
en anderen blijven helpen Jehovah te leren kennen...
en voordeel te trekken van z’n geduld.
Laten we allemaal ons best blijven doen om de eigenschap geduld...
een kenmerkend deel van onze persoonlijkheid te laten zijn.
Als we dat doen...
laten we zien hoe veel waarde we hechten aan deze mooie eigenschap...
en gaat alle lof en eer naar Jehovah.
Sommigen offeren een goedbetaalde en prestigieuze baan op...
om Jehovah het beste te kunnen geven.
Er kan veel tijd overheen gaan voordat iemand dat doet.
Maar wees geduldig.
Kijk in de volgende video waarom dat goed is.
Ik speelde op het hoogste niveau in de Italiaanse competitie.
Ik zat eerst in het nationale jeugdteam...
en later stroomde ik helemaal door naar het nationale basketbalteam.
Als je goed bent in wat je doet...
geeft dat je voldoening.
En dan heb ik het nog niet eens over de financiële voordelen.
M’n ouders waren Jehovah’s Getuigen en m’n oudere broer ook.
Op een bepaald moment had ik het gevoel...
dat ik heen en weer geslingerd werd tussen twee werelden...
vooral toen ik eenmaal besloten had om voor de waarheid te kiezen.
Ik bezag de waarheid niet langer als een gezinsproject.
Na een tijdje begon er iets in me te branden...
een vuur, een klein vuurtje.
Uiteindelijk droeg ik m’n leven aan Jehovah op.
Maar ik speelde wel nog steeds basketbal.
Maar misschien, nee niet misschien, het was zo...
dat ik Jehovah nog niet het beste gaf: m’n energie.
Ik probeerde m’n geestelijke leven om m’n werk heen te bouwen...
in plaats van dat ik m’n werk om m’n geestelijke leven heen bouwde.
Ik probeerde het goed te praten.
Ik zei tegen mezelf: Het is gewoon m’n werk.
Het is m’n beroep.
Oké, het kost veel tijd.
Maar sporters stoppen eerder met werken dan mensen met een gewone baan.
Dus ik dacht: het is maar tijdelijk.
Maar hoe hechter m’n band met Jehovah werd, hoe meer ik in tweestrijd kwam.
Ik kreeg hulp van de kringopziener die ons altijd kwam bezoeken.
Daar had ik echt heel veel aan.
Ik kende hem al van jongs af aan.
Toen we elkaar weer een keertje tegenkwamen...
was het eerste dat hij me vroeg:
Ben je gelukkig met hoe je leven er nu uitziet?
Het leek toen een eenvoudige vraag.
Maar deze vraag zette me echt aan het denken.
Ik ben hem en z’n vrouw heel dankbaar...
voor alle tijd die ze aan me besteed hebben.
Ze hadden het altijd heel druk.
Maar zelfs als ze een dagje vrij hadden...
of ’s avonds als ze net een heel drukke dag hadden gehad...
brachten ze alsnog tijd met me door.
In die tijd verhuisde ik vaak omdat ik dan van team wisselde.
Dus hij vertrouwde me als het ware aan twee andere gezinnen toe.
Ze goten zich als een drankoffer voor me uit...
want ze offerden hun tijd voor me op...
zonder me ooit een schuldgevoel aan te praten over wat ik deed.
Als het ging over basketbal vertelden ze me nooit wat ik moest doen.
Ik moest zelf de beslissing nemen of ik ermee door moest gaan of niet.
Eigenlijk kwam het door hun manier van leven dat ik gecorrigeerd werd.
Het kwam door hun voorbeeld, hun leefstijl...
de prioriteiten die ze in hun leven stelden.
Ik zag hoe gelukkig ze waren door wat ze deden.
Daardoor ging ik nadenken.
Eigenlijk was het dus meer het voorbeeld dat ze gaven dan wat ze zeiden.
Daardoor ging ik beseffen wat ik in m’n leven wilde.
Ik was begonnen met basketbal in 1995 en ging ermee door tot april 2008.
Toen speelde ik m’n laatste wedstrijd.
Ik stopte toen volledig met basketbal.
Ik ben blij dat ik dat gedaan heb.
Soms zeg ik tegen mezelf:
Had je die beslissing maar eerder genomen.
Had je maar eerder de moed gehad.
Ik heb het voorrecht gehad om tweeënhalf jaar als gewone pionier te dienen.
Toen werd me gevraagd of ik het formulier wilde invullen...
voor de Betheldienst.
En tot m’n verbazing werd ik uitgenodigd om op het bijkantoor van Italië te dienen...
en dat heb ik 5 jaar gedaan.
Een paar maanden nadat ik van Bethel was gegaan...
kreeg ik het voorrecht om naar de School voor Koninkrijkspredikers te gaan.
Dat was fantastisch.
Deze sport, basketbal, is geweldig.
Het is spannend, het is een fantastische sport.
Maar het is uiteindelijk niet de bron van geluk.
Het is waar dat de wereld je een mate van voldoening kan geven...
maar je moet er wel een prijs voor betalen.
Maar het duurde lang voordat ik dat begreep.
Nu geef ik Jehovah het beste en dat maakt me echt gelukkig.
Ja, er is een team, een heel groot team, waarin iedereen voor Jehovah speelt.
Ons doel is geweldig en de overwinning staat vast.
Samuele zei: was ik maar eerder met basketbal gestopt...
om geestelijke doelen na te streven.
Dus als je veel tijd besteedt aan persoonlijke belangen...
gaat dat ten koste van de tijd die je aan Jehovah zou moeten geven.
Hoe eerder je Jehovah’s geduld naar waarde schat...
hoe eerder je van alle zegeningen kunt genieten die je echt rijk maken.
We zijn blij dat Jehovah geduldig is geweest met broeder Podestà...
en hem heeft geholpen de juiste prioriteiten te stellen.
Als jij voor zo’n beslissing staat...
wees er dan zeker van dat als je je focust...
op het dienen van Jehovah en op de prediking...
je het gelukkigst zult zijn.
Samuele werd beïnvloed door het geduld en het goede voorbeeld...
van lieve broeders en zusters.
Maar als je ziet hoe iemand een situatie aanpakt...
ben jij misschien niet altijd zo geduldig als je zou willen.
Dat overkomt Neeta en Jade in de volgende video.
Hoe leren ze om meer geduld te hebben met elkaar?
Je bent te laat.
Ik zei: Je bent te laat.
Sorry.
Werk je nu hier?
Ja, al een paar weekjes.
Je ziet er goed uit.
Uhm, wat wil je hebben?
Ik heb je nog geappt, nadat je het had uitgemaakt.
Cappuccino, daar was je altijd gek op.
Jade, ik was gek op jou.
Ollie, je weet toch waarom ik...
Nou, ik weet het.
Maar ik wil over je geloof leren.
Daarom appte ik je.
Nou, ik heb niks gezien.
Ik heb een nieuwe telefoon.
Oké, weet je wat?
Ik geef je m’n nummer en dan kunnen we eens afspreken.
Wat denk je?
En dat was dus het moment dat je wegliep.
Zeg dat je toen wegliep.
Hij gaf me z’n nummer.
Wat?
Nee.
Jade!
Hij zei dat hij wilde studeren. -Ja, hij wil jou bestuderen.
We kunnen geen harten lezen.
Ik denk dat ik jouw hart nu wel kan lezen.
Hij was heel lief.
En als hij echt de waarheid wil leren kennen...
Ik, ik kan het gewoon niet geloven.
Wat staat hier?
Dat je batterij bijna leeg is.
Nee, niet dat, dit: 2 Korinthiërs 6:14.
Kom niet onder een ongelijk juk met ongelovigen.
Hoezo juk? Ik heb niet gejukt.
Maar dit leidt misschien tot een juk.
Wat denk je nou? Je doet net alsof ik dat niet weet ofzo.
Nee, jij doet alsof je het niet weet.
Wat een verhaal, zeg.
Jij vroeg ernaar.
Ja maar ik dacht: ik krijg even de korte versie te horen ofzo.
Anyway, dat was het dus.
Dus ga je hem bellen?
Denk het niet.
Waarom niet?
Omdat het hem denk ik niet om ons geloof gaat.
Dat had ik je ook wel kunnen vertellen.
Ik heb koffie voor je.
Thanks, lief van je.
Sorry. -Sorry.
Het spijt me. -Het spijt me.
Ik reageerde veel te heftig.
Nee, je had gelijk.
Maar ik had meer geduld moeten hebben.
Ik reageerde te snel.
Ik weet dat je ook wel weet wat het beste is.
Ik had je gewoon moeten laten uitpraten.
Ik heb broeder Van Dijk gebeld en hem alles verteld...
en gezegd dat als hij echt interesse heeft, hij hem studie kan geven.
Daarna heb ik Olivers nummer verwijderd.
Ik wist het.
Ik wist gewoon dat je het goede zou doen.
Nou, soms.
Maar ik had meer geduld moeten hebben en ik had rustig naar je moeten luisteren.
Ik wilde het toen alleen niet horen.
Dus het is weer goed?
Tuurlijk.
Nu hebben we wel genoeg sorry gezegd.
Eerst koffie nu. Even wakker worden.
Zo lekker. -Ja lekker, hè?
Hebben jullie ook zo genoten van het verhaal van Neeta en Jade...
vanaf de eerste congresvideo’s tot aan deze laatste paar afleveringen?
Ze maakten dingen mee die voor ons allemaal heel herkenbaar zijn:
Jade werd van een Bijbelstudent een Bijbelleraar.
Ze leerde onware verhalen over Jehovah’s volk af te wijzen...
en ze werkte aan mooie eigenschappen zoals geduld.
Neeta werd een betere onderwijzer.
Ook werd ze als een lieve en zorgzame zus voor Jade.
De les voor ons: Blijf altijd geestelijk groeien.
Het is niet makkelijk om de nieuwe persoonlijkheid aan te doen.
Het kan onmogelijk lijken voor personen die tegen een verslaving vechten.
Daar gaat de volgende video over.
Wat heeft Takeei geholpen zijn gokverslaving te overwinnen?
M’n vader liet ons in de steek toen ik ongeveer 5 was.
Toen ik 15 was...
kreeg m’n moeder te horen dat ze kanker had.
Zes maanden later overleed ze.
Ze was nog maar 39.
M’n twee jongere broertjes zaten nog op de basisschool.
Dus ik moest elke dag vroeg opstaan om melk rond te brengen.
Overdag werkte ik in een fabriek en ’s avonds ging ik naar school.
Ik had het ongelooflijk druk.
Nadat ik getrouwd was, werd m’n leven een stuk makkelijker.
M’n vrouw deed alles in huis, dus ik hoefde alleen maar te werken.
Eerder had ik het altijd zo druk dat ik nooit eens lol kon hebben.
Op een dag nam een vriend me mee naar een wedkantoor.
We gingen bij een paardenrace wedden.
En tot m’n verrassing won ik de weddenschap.
Ik was helemaal verbaasd...
dat je gewoon een beetje geld kon inzetten...
en ineens sta je daar met heel veel geld in je handen.
Zo is het dus begonnen.
Het werd langzaamaan steeds erger.
Op een gegeven moment was het zelfs zo erg...
dat ik na m’n nachtdienst altijd direct naar de paardenraces ging.
Ik hield meer van gokken dan van eten en slapen.
Als ik terug naar huis ging...
dacht ik steeds aan m’n vrouw en m’n kinderen.
Het begon aan me te knagen.
Ik wist dat ik m’n leven op orde moest zien te krijgen.
Als ik blut was, verkocht ik spullen van thuis.
Ik verkocht onze camera en zelfs de sieraden van m’n vrouw.
M’n vrouw begon de Bijbel te bestuderen.
En om haar en de kinderen een plezier te doen, ging ik ook meedoen.
Voordat ik gokte, kweekte ik m’n eigen groente.
Weet je, alles wat een plantje nodig heeft, alles wat hij moet weten om te groeien...
zit in een klein zaadje van 1 of 2 millimeter.
Dat kon nooit vanzelf ontstaan zijn.
Daardoor was ik ervan overtuigd...
en wist ik gewoon, dat er wel een God moest zijn.
Door de Bijbelstudie leerde ik dat die God Jehovah is.
Dat maakte me echt gelukkig.
Ik dacht bij mezelf: ik heb u eindelijk gevonden.
Maar ik vond het heel moeilijk om met gokken te stoppen.
Ik had al heel vaak willen stoppen.
En dan betaalde ik m’n schulden af...
om me vervolgens opnieuw in de schulden te steken.
M’n schoonzus zei tegen me:
Jij stopt pas met gokken als je dood bent.
Dus ik was ervan overtuigd dat er een Schepper bestond...
maar tegelijkertijd was ik zwaar verslaafd aan gokken.
Ik wist dat Jehovah alles zag, en ik haatte mezelf.
Ik ging voor het eerst naar een kringvergadering.
Doe de oude persoonlijkheid weg en doe de nieuwe persoonlijkheid aan.
Toen ik die woorden uit de Bijbel las, dacht ik bij mezelf: dat gaat over mij.
Ik vroeg me af: wat doe ik eigenlijk met m’n leven?
Ik ging inzien hoe slecht ik eigenlijk was geworden.
Ik voelde tranen opkomen.
Jehovah praatte tegen mij.
Ik was vastbesloten om te veranderen.
Ik kon dit niet alleen.
Dus ik bad tot Jehovah vanuit het diepst van m’n hart.
Ik wil echt stoppen, koste wat het kost.
Ik wil niet alleen stoppen met gokken, ik wil het haten.
Help me het te haten.
Dat bad ik elke dag.
Sindsdien is m’n verlangen om te gokken totaal verdwenen.
Een keer kwam ik tijdens het werk...
langs een stadion waar wielerraces werden gehouden.
Voorheen hield ik van gokken op wielerraces...
maar nu voelde ik een diepe afkeer.
M’n gebeden waren verhoord.
Jehovah was zo geduldig met me geweest.
Ik was heel dankbaar dat hij me tot zich had toegelaten...
terwijl hij wist hoe ik was.
Als ik door was gegaan met gokken zou dat ons gezin kapot hebben gemaakt.
M’n familie staat er versteld van dat ik ben gestopt.
Als je wilt stoppen met gokken, kan dat onmogelijk lijken.
Maar zolang je je hart bij Jehovah uitstort...
en als het ware in zijn armen kruipt, zal hij je helpen.
Hij laat je niet in de steek.
Ik zou willen dat iedereen die probeert te stoppen met gokken...
Jehovah op die manier leert kennen.
Wat aanmoedigend.
Als jij tegen een verslaving vecht, geef de strijd dan niet op.
Stort je hart uit bij Jehovah en vraag om zijn hulp.
Raak niet ontmoedigd als je een terugval hebt.
Jehovah zal geduld met je hebben, net zoals hij geduld had met Takeei.
Zag je dat Takeeis verslaving heel geleidelijk begon?
Had hij maar oog gehad voor de waarschuwingssignalen.
Hoe kunnen wij alert blijven en ons hart beschermen?
Dat wordt besproken in de volgende ochtendaanbidding...
van broeder David Splane, lid van het Besturende Lichaam.
Salomo had drie verschrikkelijke halfbroers:
Amnon, Adonia en Absalom.
Ze waren een stuk ouder dan hij, maar Salomo wilde niet net als zij zijn.
En hij liet niet toe dat hij door hun slechte gedrag tot struikelen werd gebracht...
zoals sommigen die zeggen:
Als het er hier zo aan toe gaat, wil ik niks met Jehovah’s Getuigen te maken hebben.
Nee, Salomo maakte z’n eigen keuzes.
Hij ontwikkelde een sterke persoonlijke band met Jehovah.
En weet je nog wat de Bijbel in eerste instantie over Salomo zei?
Jehovah hield van hem. Is dat niet mooi?
Zou je het niet geweldig vinden als dat over jou werd gezegd? Ik wel.
Jehovah hield van Salomo.
En Jehovah zegende Salomo op veel manieren.
Toen Salomo nog trouw was aan Jehovah was er vrede in Israël.
Salomo zei zelfs:
Jehovah, mijn God heeft me aan alle kanten rust gegeven.
Ik heb geen tegenstanders en er is geen gevaar.
Pas nadat Salomo Jehovah ontrouw was geworden...
kreeg hij in Israël met tegenstanders te maken.
Toen Salomo vrede met God had, was er ook vrede in Israël.
Maar dat niet alleen, Israël was ook rijk.
Salomo had nou niet bepaald geldzorgen.
In de Bijbel staat dat zilver net zo gewoon was als steen.
Maar toen Salomo van Jehovah begon af te dwalen...
nam Jehovah z’n zegen weg.
Dus toen was het nog tijdens Salomo’s regering snel gedaan met de welvaart.
In het Inzicht-boek kun je lezen dat Israëls economie uitgeput raakte.
Salomo gaf nog steeds bakken met geld uit, maar z’n inkomsten bleven achter.
Dus ook op materieel gebied had Israël te lijden.
De rijkdom die Salomo tijdens het hoogtepunt van z’n regering had...
ging dus niet over op z’n zoon Rehabeam.
Maar zoals in het dagtekstcommentaar staat, deed Salomo ook veel goede dingen.
Maar ook al ondernam hij allerlei theocratische projecten...
had er eigenlijk niet al meteen vanaf het begin een alarmbelletje bij hem moeten afgaan...
omdat er iets niet helemaal klopte?
Misschien wel.
Zoals er in het dagtekstcommentaar staat...
was Salomo nog een jonge man toen hij koning werd.
Een getrouwde jonge man.
Toen Salomo koning werd...
was hij waarschijnlijk zelfs al een aantal jaar getrouwd.
Hij had al een zoontje. Hij was papa.
Hij had een zoontje van een jaar: Rehabeam.
Maar wie was Salomo’s vrouw, waarschijnlijk z’n eerste vrouw?
Ze was een Ammonitische.
Een Ammonitische?
Wat weten we over de Ammonieten?
O ja, Deuteronomium hoofdstuk 23.
Vers 3.
Bedenk dat toen Salomo trouwde koning David nog leefde.
Waarschijnlijk was David op de bruiloft.
In Deuteronomium 23:3 staat:
Geen enkele Ammoniet of Moabiet...
mag deel uitmaken van de gemeente van Jehovah.
Zelfs tot in de tiende generatie mag niemand van hun nakomelingen...
ooit deel uitmaken van de gemeente van Jehovah.
Wat was er nou zo moeilijk te begrijpen aan het woordje niemand?
Zou het kunnen dat Salomo zelfs al voordat hij koning werd...
makkelijk dacht over Jehovah’s wetten over het huwelijk?
Misschien wel.
Waarom zeg ik: misschien?
We kunnen hier niet dogmatisch over zijn, omdat het Inzicht-boek zegt...
dat sommige buitenlandse vrouwen Jehovah wel gingen dienen...
zoals de Moabitische Ruth.
Maar het Inzicht-boek zegt ook dat Salomo onder andere...
door de invloed van z’n Ammonitische vrouw afvallig kan zijn geworden.
Hoe het ook zij, waarom was z’n eerste vrouw...
überhaupt een buitenlandse, en ook nog eens een Ammonitische?
Stel dat Salomo met een leuk Joods meisje was getrouwd, gewoon eentje...
en blij was geweest met de vrouw van z’n jeugd?
Denk je niet dat de geschiedenis van Israël er dan heel anders had uitgezien?
Ik denk het wel.
Laten we nu stilstaan bij de vrouwen met wie Salomo wel trouwde:
heidense vrouwen.
Misschien heb je familieleden die niet in de waarheid zijn.
Je houdt van ze en je gaat af en toe bij ze op bezoek.
Maar hoe lang duurt het voordat je geen gespreksstof meer hebt?
We hebben nou eenmaal het belangrijkste niet met elkaar gemeen: de waarheid.
Dus je vraagt je al snel af:
hoe komt het dat Salomo zich zo op z’n gemak voelde bij al die heidense vrouwen?
Waar hadden ze het over?
Ze bestudeerden in ieder geval niet De Wachttoren samen.
Waar was hij mee bezig?
Waarom voelde hij zich zo tot ze aangetrokken?
Was het hun nederigheid?
Hun bescheiden kleding?
Hun eerbare gedrag?
Hun kalme en zachtaardige geest?
Of was het puur hun uiterlijk?
Laten we eerlijk wezen.
Het is duidelijk dat Salomo op foute vrouwen viel.
En dat was waarschijnlijk al te merken toen hij nog jong was.
Over alarmbellen gesproken:
toen Salomo met veel vrouwen begon te trouwen...
is er toen een profeet of een priester geweest die hem raad heeft gegeven?
Hebben ze hem ooit op Deuteronomium 17:17 gewezen...
wat specifiek voor de koning bedoeld was?
Deuteronomium 17:17.
Daar staat over de koning:
Ook is het hem niet toegestaan veel vrouwen te hebben...
anders zou zijn hart kunnen afdwalen.
Als iemand hem die raad heeft gegeven, heeft hij er niks mee gedaan.
En als hij die raad niet heeft gekregen, kun je je afvragen: waarom niet?
Wat kunnen we hiervan leren?
Misschien heb je veel te doen in Jehovah’s organisatie...
en lijkt alles goed te gaan.
Maar als er ergens ook maar één alarmbelletje afgaat...
kom dan direct in actie.
Een single broeder gaat regelmatig in de dienst.
Hij komt naar alle vergaderingen.
Maar als hij vrij is, vindt hij het leuk om uit te gaan...
en hij geniet van dat sfeertje.
Hij maakt graag een praatje met mensen die hij daar ontmoet...
en hij houdt van dansen.
Er zijn daar geen zusters, dus danst hij met wereldse vrouwen.
Waarom vindt hij dat zo leuk?
Hij zet zich in voor de waarheid, maar er is iets wat niet helemaal klopt.
Een jonge broeder die pioniert, houdt van flirten.
Meerdere zusters denken: hij vindt me leuk.
Door z’n aandacht denken ze dat ze de enige voor hem zijn.
Een dienaar besteedt heel veel tijd aan een getrouwde vrouw.
Als iemand ernaar vraagt, praat hij het goed en zegt:
We zijn gewoon vrienden. We praten toch alleen?
Ja, dat zeggen ze allemaal.
Een jonge zuster is beledigd als een oudere zuster tegen haar zegt...
dat haar rokken en broeken te strak zitten en te onthullend zijn.
Allemaal alarmbellen die afgaan.
We moeten onszelf van tijd tot tijd onderzoeken.
Dus hoeveel voorrechten je ook hebt...
onderzoek of er iets in je gedrag is dat niet helemaal klopt.
Als je een huwelijkspartner zoekt...
kun je ook veel hebben aan het voorbeeld van Salomo.
Wat vind je belangrijke eigenschappen in een huwelijkspartner?
Geestelijke eigenschappen?
Of gaat het puur om het uiterlijk...
en hoop je dat de geestelijke eigenschappen vanzelf wel komen?
Een jonge zuster leert een jonge broeder kennen.
Hij ziet er goed uit, heeft een leuke persoonlijkheid...
kan met iedereen opschieten.
Maar is hij geestelijk ingesteld?
Heeft hij een goede geestelijke routine en houdt hij daaraan vast?
Een voorbeeld.
Als je het over een recent artikel uit onze tijdschriften hebt, zegt hij dan vaak:
Dat heb ik denk ik net gemist?
Als dat vaak gebeurt, is dat een slecht teken.
Geeft hij prioriteit aan geestelijke zaken?
Als hij dat nu al niet doet, nu hij nog single is...
waarom denk je dan dat hij dat na het trouwen wel zal doen?
Zul jij hem veranderen, of zal hij jou veranderen?
Zoals in het dagtekstcommentaar staat, had Salomo veel voorrechten.
Maar blijkbaar vond hij dat sommige van Gods wetten niet voor hem golden.
Waarom dacht hij dat? Dat weten we niet.
Heeft het te maken met wat Salomo schreef in Prediker:
De koning kan doen wat hij wil.
Misschien.
Salomo had veel paarden en trouwde met heel veel vrouwen.
Wat kunnen wij daarvan leren?
Hoe lang we ook in de waarheid zijn, hoeveel voorrechten we ook hebben...
hoe vaak we ook door Jehovah zijn gebruikt, we kunnen gewoon niet verslappen.
We moeten ons hart beschermen.
Dus negeer nooit alarmbellen...
die aangeven dat er iets niet helemaal goed zit.
Het congres is elk jaar weer echt een theocratisch hoogtepunt.
Congressen spelen een belangrijke rol bij het bevorderen van de eenheid...
en liefde onder Jehovah’s volk.
In deze aflevering van Onze dynamische geschiedenis...
gaan we zien hoe onze congressen...
een belangrijk onderdeel van onze aanbidding zijn geworden.
Welkom, broeders en zusters!
Wat zijn we blij om samen...
van dit congresprogramma te gaan genieten!
Jehovah’s Getuigen houden van congressen.
Ze komen graag samen om te leren, Jehovah te aanbidden en samen te zingen.
Maar zulke grote congressen, waar tienduizenden personen samenkomen...
hebben we als organisatie niet altijd gehad.
Wanneer is dat begonnen?
Daar kom je achter in deze aflevering van Onze dynamische geschiedenis.
De eerste grote vergadering van Jehovah’s volk...
werd eigenlijk al duizenden jaren geleden gehouden...
toen de Israëlieten met Mozes samenkwamen bij de berg Sinaï...
om instructies van Jehovah te krijgen.
Later kwamen de Israëlieten drie keer per jaar bij elkaar op verschillende feesten.
Op die bijeenkomsten kwamen mensen uit verschillende stammen samen...
om Jehovah te loven als één grote familie, net als op onze congressen nu.
In onze moderne geschiedenis werden de eerste congressen...
eind jaren 80 van de negentiende eeuw gehouden.
Maar die waren niet echt te vergelijken met wat we nu onder congressen verstaan.
Met maar een paar honderd aanwezigen waren het eigenlijk gewoon grote vergaderingen...
waarbij de Bijbelonderzoekers samenkwamen om het Avondmaal te vieren.
En die bijeenkomsten vonden allemaal plaats in de VS, in Allegheny, in Pennsylvania.
Maar in 1893 kwam daar verandering in...
bij de opening van de Wereldtentoonstelling in Chicago.
De tentoonstelling trok miljoenen mensen.
En vanwege de korting op treinkaartjes naar Chicago...
zagen de Bijbelonderzoekers dit als een uitgelezen kans...
om de broeders en zusters voor een vijfdaags congres uit te nodigen.
Er waren 360 aanwezigen...
maar een klein groepje vergeleken met de bezoekersaantallen van nu.
Maar dit soort congressen hielpen de Bijbelonderzoekers in te zien...
hoe aanmoedigend het was...
om broeders en zusters uit andere delen van het land te ontmoeten.
Uiteindelijk werden congressen een jaarlijks evenement.
Sommige werden buiten of in een tent gehouden...
zoals het congres van 1908 in Put-in-Bay, een plaatsje bij het Eriemeer in Ohio.
Dat congres duurde tien dagen.
Het was tot dan toe het grootste congres, met zo’n 3500 aanwezigen.
Op dat congres konden broeders en zusters, jong en oud, opgebouwd worden...
samen tijd doorbrengen, samen lachen, samen eten...
en vriendschappen voor het leven sluiten.
Toen brak de Eerste Wereldoorlog uit, die een verwoestende uitwerking had.
En in 1918 brak er een grieppandemie uit...
die naar schatting 50 miljoen mensenlevens kostte.
Maar dat hield Gods volk niet tegen.
Onze liefde en eenheid waren nog duidelijker merkbaar...
in 1919 in Cedar Point, Ohio.
Toen werd namelijk het eerste grote congres gehouden...
nadat broeder Rutherford en z’n medewerkers uit de gevangenis waren vrijgelaten.
De Bijbelonderzoekers vonden het geweldig dat ze nu eindelijk veilig samen konden komen.
Er kwamen zo veel mensen op af...
dat het hele programma verplaatst moest worden naar buiten.
Er waren in totaal wel zo’n 7000 aanwezigen!
Slechts drie jaar later, in 1922...
was Cedar Point de locatie van een nog unieker congres...
met gemiddeld zo’n 10.000 aanwezigen per dag.
Het gaf Gods volk de kracht om het goede nieuws nog ijveriger te prediken.
Veel congressen in de daarop volgende jaren...
hielpen Gods volk zelfs nog beter om aan hun eenheid te werken...
zoals het onvergetelijke congres dat in 1931 in Columbus, Ohio werd gehouden.
Stel je voor dat je erbij was.
Je loopt het congresterrein op. De hal is afgeladen.
Er zijn wel 15.000 mensen.
Op de voorkant van het programma staan twee grote letters: JW.
De eerste twee dagen van het congres...
probeert iedereen te raden waar die letters voor staan:
Just Watch? Just Wait?
Dan komt broeder Rutherford het podium op.
Tegen het besluit van z’n lezing leest hij een resolutie voor...
die eindigt met de krachtige verklaring:
Wij willen bekendstaan als en genoemd worden bij de naam...
Jehovah’s Getuigen.
De letters betekenden dus: Jehovah’s Witnesses.
In de jaren veertig van de vorige eeuw...
waren veel landen door de Tweede Wereldoorlog verwoest...
en verdeeld geraakt.
Maar Jehovah’s Getuigen groeiden in aantal en waren juist verenigd.
In 1946 kwamen ze samen in Cleveland, Ohio voor het Verheugde Natiën-congres.
Er had op dat moment geen beter congresthema kunnen zijn.
Het was echt een internationaal congres...
want er waren 55.000 aanwezigen uit 33 verschillende landen.
Sommigen sliepen zelfs in tenten of caravans om erbij te zijn.
Tentenkampen waren in die tijd een heel normaal fenomeen bij grote congressen.
Onze geestelijke familie bleef groeien.
In de jaren 50 van de vorige eeuw werden er over de hele wereld congressen gehouden...
zelfs in landen met beperkte middelen.
Een bijzonder voorbeeld van hoe internationaal congressen waren geworden...
was het internationale Goddelijke wil-congres in New York in 1958...
dat werd bijgewoond door meer dan een kwart miljoen mensen uit 123 landen.
Er was tot dan toe nog nooit zo’n groot internationaal congres gehouden in één stad.
Het Yankee Stadium en de daar vlakbij gelegen Polo Grounds waren tot de nok toe gevuld.
Maar wat Gods volk op zulke congressen eenheid bracht...
was niet gewoon het feit dat ze in grote aantallen bij elkaar kwamen.
Het was het geestelijke aspect:
boeiende lezingen, praktische symposiums, nieuwe publicaties...
en vanaf de jaren zestig van de vorige eeuw gekostumeerde Bijbelse drama’s.
Die geestelijke cadeaus, samen met de omgang met nieuwe en oude vrienden...
maakten deze congressen echt een zegen voor alle aanwezigen.
Maar het was niet altijd makkelijk.
In Georgië, waar Getuigen met hevige tegenstand te maken hadden...
waren plannen gemaakt om het Bevrijding nabij!-congres van 2006...
in het concertgebouw van het Filharmonisch Orkest van Tbilisi te houden.
Maar het management van het gebouw annuleerde het contract...
slechts één week voor het congres!
Met nog maar een paar dagen voor het congres te gaan...
kwam er een groot leger broeders en zusters samen...
om een enorm stuk land om te toveren tot een congresterrein.
Ze oogstten de aardappelen op het land...
bouwden een podium en bankjes en monteerden de geluidsinstallatie.
Toen het tijd was voor de eerste lezing stond alles klaar.
Er waren meer dan 17.000 aanwezigen...
op de locatie zelf en via een telefoonverbinding.
Het congres was een groot succes.
En de bezoekers waren overweldigd door nog een onverwacht geschenk:
de Nieuwewereldvertaling in het Georgisch.
Daardoor voelden ze zich nog meer verbonden met de broeders en zusters over de hele wereld.
Er zijn inmiddels veel speciale en internationale congressen gehouden...
in verafgelegen plekken overal op aarde.
En toen het niet mogelijk was om fysiek bij elkaar te komen...
kwamen we gewoon online bij elkaar!
Van Polen tot Zuid-Korea, van Australië tot Zuid-Afrika...
congressen waren en zijn nog steeds...
echte hoogtepunten voor al Jehovah’s aanbidders.
Ze motiveren ons en bouwen ons op.
Ze verenigen ons als broeders en zusters.
En belangrijker nog, ze brengen ons dichter bij Jehovah.
Als we als één geestelijke familie samenkomen...
is dat echt tot lof en eer van Jehovah.
Het bewijst ook dat we een wereldwijde broederschap zijn.
Natuurlijk moeten we elke dag de eenheid bevorderen...
vooral als iemand ons heeft gekwetst en ons geduld op de proef wordt gesteld.
Maar met Jehovah’s hulp, kunnen we weer vrienden zijn.
Dat is de titel van onze nieuwe muziekvideo.
Voordat we daarnaar gaan kijken, willen we jullie een functie laten zien...
die je kan helpen nog meer aan de broadcast te hebben.
In veel talen is er ondertiteling beschikbaar.
Als er in jouw taal ondertiteling beschikbaar is...
zie je dit icoontje onder aan je scherm.
Daarmee kun je de ondertiteling aan- en uitzetten.
Geniet van de muziekvideo: Weer vrienden zijn.
Wat jij toen zei dat deed me pijn.
Ik kom niet los van dat gevoel.
Al veel te lang hou ik het vast.
Dat is niet goed.
Jij had het vast niet zo bedoeld.
Dus het is echt de hoogste tijd.
Het is nu tijd dat ik iets doe.
Ja, ik vergeef en zoek je op.
Ik wil dat wij weer vrienden zijn.
Vergeven lijkt een grote stap...
een groot gebaar dat moeite kost.
Maar ik besef:
‘t valt in het niet bij wat Jehovah voor me doet...
ja, voor ons doet.
Dus het is echt de hoogste tijd.
Het is nu tijd dat ik iets doe.
Ja, ik vergeef en zoek je op.
Ik wil dat wij weer vrienden zijn.
Ik ben aan zet, nu.
Geen uitvlucht meer, ik ga ervoor.
Wij willen allebei gewoon weer door.
Weer samen door.
Jehovah ziet ons allebei.
Hij houdt van ons, van jou en mij.
En hij weet ook hoe goed het voelt...
als ik vergeef.
Dat voelt zo vrij, zo heerlijk vrij!
Dus het is echt de hoogste tijd.
Het is nu tijd dat ik iets doe.
Ja, ik vergeef en zoek je op.
Ik wil dat wij weer vrienden zijn.
Ik ben aan zet, nu.
Dit maandprogramma ging over de belangrijke eigenschap geduld.
We hebben geleerd om geduldig te zijn...
als anderen dingen anders aanpakken dan wij zouden doen.
We hebben gezien hoe geduldig Jehovah met mensen is...
als ze moeite doen om met schadelijke gewoontes te breken.
En we zagen hoe wij anderen kunnen helpen...
door geduldig en liefdevol te zijn.
Deze maand reizen we naar Guatemala in Centraal-Amerika.
Van wat voor landschap hou jij het meest?
Hou je van jungles, stranden, bergen...
of het regenwoud?
Guatemala heeft het allemaal.
Er zijn ook vulkanen, heel veel vulkanen.
In het zuiden van Guatemala vind je wel 27 vulkanen vlak bij elkaar.
In 1945 kwamen de eerste zendelingen naar Guatemala.
In 1958 waren er al meer dan 700 Getuigen...
verdeeld over drie kringen.
In de jaren 80 ontstonden er moeilijkheden...
toen de regering gewapende burgers ging inzetten...
om op straat te patrouilleren.
Sommige broeders werden met de dood bedreigd...
omdat ze weigerden daaraan mee te doen.
Maar ze bleven standvastig.
Nu zijn er zo’n 40.000 verkondigers in meer dan 850 gemeentes.
Hun predikingsmethoden zijn net zo gevarieerd als het landschap.
Spaans is de officiële taal van Guatemala...
maar er worden ook meer dan 20 inheemse talen gesproken...
waaronder Mam.
Er zijn meer dan 500 verkondigers in 20 gemeentes...
die het goede nieuws in het Mam prediken.
Dit zijn een aantal van de 49 verkondigers...
uit de gemeente Ostuncalco Mam in Quetzaltenango.
Ze doen jullie de hartelijke groeten.
Vanuit het hoofdkantoor van Jehovah’s Getuigen...
was dit JW Broadcasting.