Welkom bij het vijfde deel van ons Streef naar vrede-congres.
We behandelen vandaag het zondagochtendprogramma.
We gaan eerst naar een muziekvideo kijken.
Tijdens het kijken, kun je erop letten...
hoe vrede met God je echt gelukkig kan maken.
Geniet van de muziekvideo.
Welkom broeders en zusters.
De thematekst voor dit deel en het volgende...
is genomen uit de geïnspireerde woorden in Romeinen 15:13, waar staat:
Mag de God die hoop geeft, jullie alle vreugde en vrede geven.
We nodigen jullie allemaal uit om lied 101 te zingen:
In eenheid samenwerken.
Dus lied nummer 101.
Soms zijn er uitdagingen die het voor aanbidders van Jehovah moeilijk maken...
om de vrede na te streven.
Wat voor uitdagingen zijn dat en hoe kun je ze overwinnen?
Die vragen worden beantwoord in een zevendelig symposium.
We gaan zien hoe we het voorbeeld kunnen volgen van personen...
die vrede oogstten nadat ze het eerst hadden gezaaid.
Laten we eerst gaan luisteren naar broeder William Turner...
helper bij het Dienstcomité, die de lezing houdt:
Hoe ze vrede zaaiden en oogstten — Jozef en zijn broers.
In de Bijbel staan veel fundamentele principes...
waar christenen zich elke dag door kunnen laten leiden.
Een voorbeeld.
In Spreuken 13:20 staat:
Wie met wijzen omgaat wordt wijs.
En in Spreuken 28 staat dat wie betrouwbaar is...
veel zegeningen krijgt.
Waarschijnlijk laat jij je ook leiden door Bijbelse principes.
Als het gaat om vrede nastreven...
is er één principe dat echt essentieel is.
Laten we eens kijken welk principe.
Zoek alsjeblieft Galaten hoofdstuk 6 met me op...
en laten we Galaten 6:7,8 lezen.
Daar staat:
Maak jezelf niets wijs: God laat niet met zich spotten.
Want wat je zaait zul je ook oogsten.
Wie naar zijn vlees zaait, oogst uit zijn vlees verderf...
maar wie naar de geest zaait oogst uit de geest eeuwig leven.
Dus het principe is: je oogst wat je zaait.
Misschien denk je aan een boer.
Die zaait ook wat hij wil gaan oogsten.
Hij weet ook dat hij niet meteen kan oogsten...
maar hij vertrouwt erop dat zijn gewassen na verloop van tijd gaan groeien.
Zo is het ook met vrede.
Je kunt alleen vrede oogsten als je het eerst zaait.
En als we ons best doen om vrede na te streven...
vertrouwen we erop dat we na verloop van tijd...
de voordelen ervan oogsten.
In dit symposium zullen we het hebben over Bijbelse en hedendaagse voorbeelden...
van personen die, ondanks uitdagingen...
vrede oogstten nadat ze het eerst gezaaid hadden.
Een van de dingen die bijvoorbeeld vrede in de weg kunnen staan, is gezinsproblemen.
Vanwege onze onvolmaaktheid...
is het niet ongewoon dat er van tijd tot tijd meningsverschillen...
of zelfs spanningen ontstaan binnen het gezin.
En gezinsleden kunnen elkaar op veel manieren kwetsen.
Vaak gaat het om kleine dingen...
en kan er snel weer vrede gezaaid en geoogst worden.
Maar wat als het om ernstiger dingen gaat...
en een gezinslid iets zegt of doet waardoor je diep gekwetst bent?
Zelfs dan is het vaak nog steeds mogelijk...
om vrede te zaaien en te oogsten.
Dat blijkt duidelijk uit het Bijbelverslag over Jozef en zijn broers.
We kennen het verhaal.
Jozefs broers werden jaloers op hem en verkochten hem als slaaf.
Dat was nou niet bepaald een klein foutje te noemen.
Het leidde ertoe dat Jozef werd meegenomen naar Egypte.
Een tijdje later werd hij vals beschuldigd en in de gevangenis gegooid.
Dertien jaar lang werd Jozef slecht behandeld...
terwijl hij dat niet had verdiend.
Jozef had makkelijk kunnen denken dat als hij zijn broers ooit weer zou tegenkomen...
het beter voor de vrede zou zijn om ze compleet te vermijden.
Misschien denk je dat zelf ook weleens.
Maar Jozef reageerde anders.
Het is zelfs zo dat jaren later Jozef en zijn broers vrede konden zaaien.
Kijk eens hoe dat ging. Zoek alsjeblieft Psalm 105 met me op.
En kijk eens naar vers 19 van Psalm 105.
Daar staat: Tot de tijd dat zijn woord uitkwam...
werd hij gelouterd door wat Jehovah zei.
Jozef vertrouwde erop dat Jehovah hem zou louteren...
zijn denken, zijn persoonlijkheid zou vormen.
Hij weigerde om verbitterd te raken.
Het is ook interessant dat nergens uit de Bijbel blijkt...
dat Jozef ook maar iemand had verteld, zelfs de farao niet...
dat hij door zijn broers ontvoerd was en verkocht was als slaaf.
En hoe zit het met Jozefs broers?
Jaren nadat ze hem zo slecht behandeld hadden, zagen ze hem weer in Egypte.
Toen Jozef zijn broers testte...
door zijn jongste broer Benjamin een betere behandeling te geven dan de rest...
merkte hij dat ze veranderd waren.
Ze waren niet jaloers meer.
Ze gaven echt om hun broer en om hun vader Jakob.
Jozef zag dat zijn broers echt berouw hadden...
en hij vergaf ze.
Omdat Jozef en zijn broers moeite deden om vrede te zaaien...
oogstten ze de voordelen daarvan...
en konden ze eindelijk een goede band met elkaar ontwikkelen.
Hoe kan het voorbeeld van Jozef en zijn broers een hulp voor ons zijn?
Kijk in de volgende video hoe het een broeder lukt vrede te zaaien.
En elke ochtend, en dan bedoel ik élke ochtend...
zong Jeremy de longen uit z’n lijf.
Oké, ik was niet de enige, hoor.
Nee, maar hij zong wel het hardst.
Zegt de oudere broer.
Het was altijd zo bijzonder hoe hecht jullie waren.
Het is niet altijd zo geweest.
Nee, ik bedoel, in het begin wel.
We waren niet gewoon broers, we waren echt vrienden.
Maar toen kwam ons familiebedrijf in de problemen.
En wat begon als een kleine onenigheid, liep helemaal uit de hand.
Je begrijpt helemaal niks van zakendoen!
Kun je in plaats van kritiek leveren gewoon eens...
Jeremy!
Heb je enig idee hoeveel dat gaat kosten?
Ik had geen keus. Jij hebt dingen verzwegen!
Wat is jouw probleem?
Jij! Jij bent het probleem.
We probeerden het wel goed te maken.
Maar het werd alleen maar erger.
Het was alsof de deur naar vrede was dichtgegooid.
Ik deed alsof alles in orde was.
Maar vanbinnen kon ik het niet loslaten.
Ik voelde me echt een huichelaar.
En dat moest veranderen.
Ik had echt hulp van Jehovah nodig om het los te laten...
om eroverheen te stappen...
en om het goed te maken met Nick.
Het duurde lang voordat alle wonden geheeld waren...
en voordat we elkaar weer vertrouwden zoals vroeger.
Maar het is ons gelukt.
Ik ben zo blij dat we het goed hebben gemaakt...
voordat alles in de wereld veranderde.
Hoe kunnen jij en ik Jozef en zijn broers navolgen?
We gaan kijken naar drie manieren.
De eerste staat in Efeziërs 4:32.
Laten we dat samen lezen, Efeziërs 4:32.
Wees juist vriendelijk voor elkaar...
heb intens medegevoel en vergeef elkaar van harte...
net zoals God jullie door Christus van harte vergeven heeft.
Ten eerste moeten we dus bereid zijn te vergeven.
Als je maar blijft stilstaan bij wat iemand fout heeft gedaan en het niet loslaat...
wordt het steeds moeilijker om hem te vergeven.
Zag je in de video dat een klein meningsverschil tussen Nick en Jeremy...
compleet uit de hand liep?
Waarom?
Jeremy kon niet loslaten wat er was gebeurd tussen hem en z’n broer.
We moeten proberen anderen van harte te vergeven...
net zoals Jehovah ons van harte vergeeft.
Ten tweede:
blijf niet nadenken over wat iemand fout heeft gedaan.
Spreuken 17:9 zegt:
Wie steeds op een zaak terugkomt, drijft goede vrienden uit elkaar.
Is dat niet wat Jeremy zegt over z’n band met z’n broer?
Het was alsof de deur naar vrede was dichtgegooid.
Ze moesten in actie komen en vrede zaaien.
Pas toen ze open en eerlijk met elkaar gingen praten...
tijd met elkaar doorbrachten, met elkaar samenwerkten in de velddienst...
pas toen werden dingen echt beter.
En viel het je ook op dat het niet meteen allemaal beter ging?
Het kostte tijd om vrede te kunnen oogsten...
om de wonden te laten helen...
en om elkaar weer te vertrouwen zoals vroeger.
We moeten geen wonderen verwachten...
maar we kunnen wel verwachten dat het steeds beter wordt.
Vertrouw er net als de boer op dat je...
na verloop van tijd goede resultaten zult oogsten van je werk.
Tot slot de derde manier om Jozef en zijn broers na te volgen:
Vraag Jehovah in gebed om je te helpen wrokgevoelens los te laten.
Denk aan Psalm 105:19.
Jozef werd gelouterd door wat Jehovah zei.
Daardoor kon hij eigenschappen ontwikkelen...
die hem hielpen wrokgevoelens los te laten...
en niet verbitterd te raken.
In de video zei Jeremy dat hij echt hulp van Jehovah nodig had...
om het los te laten en eroverheen te stappen.
Jehovah kan ook ons daarbij helpen.
Het is niet makkelijk om in een situatie te zitten die de vrede in je gezin bedreigt.
Leef daarom naar het fundamentele principe:
Je oogst wat je zaait.
Als je bereid bent van harte te vergeven...
naar gelegenheden zoekt om vrede te zaaien en Jehovah om zijn hulp smeekt...
zul je gezegend worden.
Uiteindelijk zal jij, samen met je gezin echte vrede oogsten.
Broeder Ronald Curzan, helper bij het Onderwijscomité...
zal nu het volgende deel van het symposium bespreken:
Hoe ze vrede zaaiden en oogstten – De Gibeonieten.
Er is een eeuwenlange strijd gaande die voortduurt tot in deze tijd.
We hebben het over de strijd...
die ongehoorzame mensen voeren tegen Jehovah’s wil.
De meeste mensen onderwerpen hun eigen wil niet aan Jehovah’s wil...
en willen geen vrede met hem.
Ze zijn vredeverstoorders.
Maar door de eeuwen heen zijn er ook miljoenen mensen...
die zich wel nederig hebben onderworpen aan Jehovah’s wil...
zodat zijn wil hun wil werd.
Zij zijn vredestichters.
Door vrede met Jehovah te zaaien hebben ze de voordelen geoogst...
van een hechte persoonlijke vriendschap met hem...
en hebben ze de prachtige hoop om voor eeuwig in een vredige nieuwe wereld te leven.
Maar natuurlijk kan het soms moeilijk zijn om Jehovah’s leiding...
of de leiding die we van z’n organisatie krijgen, te accepteren en te volgen...
vooral als we de redenen achter de richtlijnen niet begrijpen...
of als we zelf graag iets anders zouden willen.
Wat heb je nodig om vrede te zaaien en te oogsten?
Nederigheid.
Nederigheid wordt ook wel gedefinieerd als ootmoedigheid van geest...
en afwezigheid van trots of arrogantie.
Iemand die nederig is, is niet eigenzinnig maar zoekt actief naar manieren...
om vrede te zaaien met Jehovah en met anderen.
Hij staat bekend als een vredestichter.
Wat is het resultaat van nederigheid en vrede zaaien?
Kijk eens wat er in Spreuken 22:4 staat:
Het resultaat van nederigheid en ontzag voor Jehovah is [let op]...
rijkdom, eer en leven.
Ja, eeuwig leven.
In de Bijbel staan veel mooie voorbeelden van personen die vrede zaaiden en oogstten...
door zich nederig aan Jehovah’s wil te onderwerpen.
Laten we eens kijken naar het voorbeeld van de Gibeonieten.
De Gibeonieten? Waren dat geen vijanden van de Israëlieten?
Ja.
Dus hoe zaaiden en oogstten ze nederig vrede met Jehovah en z’n volk?
Nadat Jozua en de Israëlieten de Jordaan waren overgestoken...
en in het beloofde land waren aangekomen...
gebood Jehovah ze om de heidense, Kanaänitische volken uit te roeien.
Gibeonieten hoorden daar ook bij.
In Jozua hoofdstuk 9 staat dat de Gibeonieten hadden gehoord...
dat het Jehovah’s wil was dat de Kanaänieten uitgeroeid zouden worden.
De spectaculaire overwinningen op Jericho en Ai toonden duidelijk aan...
dat Jehovah voor zijn volk streed.
En de Gibeonieten wilden niet de volgende zijn.
Maar wat konden ze doen als dit Jehovah’s wil was?
Ze bedachten een interessant plan.
Ze stuurden vertegenwoordigers om vrede te sluiten met de Israëlieten...
en dus ook met Jehovah.
Volgens vers 11 zeiden de Gibeonieten:
We willen uw dienaren zijn.
Sluit alstublieft een verbond met ons.
Dus dat moesten de vertegenwoordigers zeggen.
In vers 4 staat dat de Gibeonieten een list hadden verzonnen.
Ze droegen versleten kleding en namen versleten wijnzakken mee.
Ze deden net alsof ze een lange reis hadden gemaakt vanuit een ver land...
terwijl ze eigenlijk maar 30 kilometer hadden gereisd.
Werkte dat plannetje?
Ondanks het bedrog werkte hun plan inderdaad.
In vers 15 staat dat Jozua zelfs een vredesverbond met de Gibeonieten sloot.
Dit was duidelijk in lijn met Jehovah’s wil.
Het liet zien dat ze nederig waren...
en graag vrede wilden met Jehovah en met z’n volk.
Ze toonden hun nederigheid...
en onderworpenheid aan Jehovah’s wil en z’n vertegenwoordiger, Jozua...
door alle instructies die ze kregen op te volgen.
In vers 27 staat wat ze moesten doen:
Jozua maakte hen houthakkers en waterputters...
voor de gemeenschap en voor Jehovah’s altaar.
Hoewel de Gibeonieten waarschijnlijk bekwame strijders waren...
waren ze blij en tevreden met elk werk dat ze mochten doen...
om de zuivere aanbidding te ondersteunen.
Doordat ze nederig instructies opvolgden, werd hun leven gered en kregen ze vrede.
Hoe kun je de Gibeonieten navolgen?
Door je leven in lijn te brengen met Jehovah’s wil.
Sommigen moeten daarvoor grote veranderingen aanbrengen.
Ze moeten hun manier van denken aanpassen, stoppen met slechte gewoontes...
en breken met slechte omgang.
Je kunt de Gibeonieten ook navolgen door bereid te zijn...
elke taak die je maar krijgt om de zuivere aanbidding te ondersteunen...
nederig uit te voeren.
Dus de les is duidelijk.
Je zaait en oogst vrede door nederig instructies op te volgen.
Die les komt duidelijk naar voren in de volgende video.
Kijk wat de voordelen zijn als je je onderwerpt aan Jehovah’s leiding.
Weet je, de pandemie duurde veel langer dan we hadden verwacht.
En alle tegenstrijdige nieuwsberichten maakten het alleen maar stressvoller.
Toen verloor m’n zus haar werk en kwam ze bij ons inwonen.
Dus ja, ik, Kelly, Nicole en m’n pa woonden allemaal bij elkaar.
Twintig seconden, jongen, twintig seconden.
Tot later.
Ja.
Uh, mondkapje?
Maak je niet druk.
Hier, gebruik deze maar.
Ik hou toch afstand.
Geert.
Luister! Niemand op m’n werk draagt een mondkapje.
En weet je hoeveel collega’s er ziek zijn geworden? Nul.
Tot nu toe.
Je hebt toch de update van het Besturende Lichaam gezien?
Het is nu niet de tijd om te verslappen. Niet nu.
Pap, ik snap het, oké.
Kijk, het is mooi dat de broeders ons willen beschermen, maar...
Maar wat?
Vind je niet dat ze, nou ja, een beetje overdrijven?
Maar het probleem lag natuurlijk niet aan de broeders.
Het lag aan mij.
Een week later hoorde ik dat een broeder van onze velddienstgroep...
in het ziekenhuis was beland met COVID-19...
en dat terwijl hij nog jong was en alle richtlijnen had opgevolgd.
Ik was echt te makkelijk geworden.
Het is nu niet de tijd om makkelijker te worden met de maatregelen.
Blijf op je hoede.
Denk niet dat het virus jou of je gezin niet treft.
Ik begon in te zien hoe de organisatie echt moeite deed om ons te beschermen...
en welk effect mijn beslissingen op anderen hadden...
onder wie de mensen van wie ik het meest hou.
Terwijl de pandemie bleef voortduren...
leerde ik hoe belangrijk het was om nederig en gehoorzaam te zijn.
Jehovah’s leiding volgen was niet alleen een bescherming voor ons.
Het bracht ons vrede.
Wat een nuttige lessen...
vooral als je kijkt naar wat er nu allemaal speelt.
Net als Geert moeten we soms onze kijk op bepaalde kwesties veranderen...
en onze persoonlijke mening en voorkeuren opzijzetten...
zodat we trouw en nederig de leiding kunnen volgen van Jehovah...
of de leiding die we krijgen van z’n vertegenwoordigers, de getrouwe en beleidvolle slaaf.
Geert leerde een belangrijke les.
Als je nederig instructies opvolgt, is dat niet alleen een bescherming voor je gezin.
Het maakt je ook gelukkig en geeft je vrede.
Dat is een belangrijke les voor ons allemaal.
Wat kan ons helpen om nederig instructies op te volgen...
nu en in de toekomst?
Kijk eens wat Paulus zegt in Efeziërs 5:17. Hij zegt:
Wees daarom niet onverstandig, maar probeer te begrijpen...
wat de wil van Jehovah is.
Uit de Bijbel blijkt duidelijk hoe Jehovah over dingen denkt.
Maar wat als je dat niet zo duidelijk ziet of als je het lastig te begrijpen vindt...
hoe je het op jezelf of op een bepaalde situatie moet toepassen?
Wat zei Paulus daarover?
Probeer te begrijpen wat de wil van Jehovah is.
Hoe doe je dat?
Om kostbare edelstenen te vinden, moet je diep graven...
en niet aan de oppervlakte blijven.
Zo is het ook met het Bijbellezen. Lees niet oppervlakkig.
Dat betekent dat je dieper moet graven...
en ijverig moet zoeken naar juweeltjes in de vorm van Bijbelse principes.
En mediteer dan gebedsvol over wat je gevonden hebt.
Als je dat doet, worden Jehovah’s kostbare gedachten...
jouw gedachten.
Als je weet hoe Jehovah over dingen denkt...
is dat een hulp om dingen niet op je eigen manier te doen...
maar zijn leiding te volgen of de leiding van het Besturende Lichaam.
Wees net als de Gibeonieten een vredestichter...
door ermee door te gaan vrede te zaaien met Jehovah en zijn volk.
Als je nederig je eigen wil aanpast aan Jehovah’s wil...
zul je voor eeuwig vrede in overvloed oogsten.
Broeder Kenneth Flodin, helper bij het Onderwijscomité...
zal nu het volgende deel van het symposium bespreken:
Hoe ze vrede zaaiden en oogstten — Gideon.
We gaan nu het voorbeeld van Gideon bespreken.
Maar welke uitdaging gaan we in deze lezing bespreken?
Hou je vast.
Meningsverschillen tussen broeders en zusters.
Misschien denk je: Nee, dat kan toch niet?
Jezus zei dat zijn discipelen te herkennen zouden zijn aan hun liefde voor elkaar...
niet aan hun meningsverschillen.
En dat is ook zo.
Onder broeders en zusters heerst er liefde.
De liefde is duidelijk merkbaar. Het overheerst.
Maar als individu zijn we door en door onvolmaakt.
Meningsverschillen zijn nu eenmaal overmijdelijk.
Jakobus 3:2 windt er geen doekjes om.
Er staat dat we allemaal heel vaak struikelen.
Niet constant, niet elke dag, maar er staat dat we allemaal veel fouten maken.
Een broeder of zuster zegt misschien iets dat je kwetst.
Of misschien zeg je net iets dat bij iemand in het verkeerde keelgat schiet...
of andersom.
Meestal gaat dat niet expres.
Vaak gaat het om een misverstand.
Jij of de ander zegt iets met de beste bedoelingen.
De een vat het goed op, de ander niet.
Of misschien zeg of doe je iets...
dat totaal anders wordt opgevat dan je bedoeling was.
Maar het gebeurt, en dan...
moet je vrede zaaien om vrede te kunnen oogsten.
Als je zaadjes zaait, ontkiemt het ene zaadje veel sneller dan het andere.
In de eerste lezing van dit symposium werd er gezegd dat een boer erop vertrouwt...
dat hij na verloop van tijd zal kunnen oogsten.
Als je een meningsverschil met een broeder of zuster hebt...
kan het voorbeeld van Gideon je helpen vrede te zaaien en te oogsten.
Gideon voerde oorlog tegen de Midianieten...
en hij vroeg zijn medeaanbidders, de Efraïmieten...
om hem te helpen bij de strijd.
Rechters hoofdstuk 8.
De strijd werd gewonnen. Je zou zeggen: geweldig.
Maar na de strijd werden de Efraïmieten boos.
Ze begonnen ruzie te maken met Gideon.
Ze vroegen Gideon...
waarom hij ze niet eerder bij de strijd had betrokken.
Rechters 8:1:
Toen zeiden de mannen van Efraïm tegen hem:
Wat heb je ons aangedaan?
Waarom heb je ons niet geroepen toen je tegen Midian ging vechten?
En ze maakten hem heftige verwijten.
Deze mannen waren gewapende soldaten.
Als dit meningsverschil zou escaleren, zou het probleem niet te overzien zijn.
In dit geval...
zou er al gauw gevochten kunnen worden.
Maar...
wat zei Gideon waardoor hij vrede zaaide?
Laten we vers 2 en 3 lezen:
Hij, Gideon, zei tegen ze:
Wat stellen mijn daden nu voor vergeleken met die van jullie?
Zijn de nalezingen van Efraïm niet beter dan de druivenoogst van Abiëzer?
God heeft Midians vorsten Oreb en Zeëb in jullie handen gegeven.
Vergeleken daarmee stellen mijn daden toch niets voor?
En merk op:
Toen hij dat zei, zakte hun woede.
In dit geval ontkiemden de zaadjes heel snel.
Gideon zaaide vrede met goedgekozen woorden...
en in slechts één gesprek oogstte hij vrede.
Kijk in de volgende video...
hoe een broeder voorkomt dat een klein probleem...
escaleert en een groot probleem wordt.
En je weet hoe Jehovah’s volk is.
Als er ergens hulp nodig is, staat iedereen klaar om te helpen.
Dus ook al hadden we toen heel veel werk te doen...
er waren altijd genoeg bereidwillige broeders en zusters.
Zo veel dat sommigen het gevoel kregen dat ze gepasseerd werden.
He Rick! Alles goed?
He Mark, ik hoorde dat je de voedselverdeling voor onze gemeente regelt?
Ja, ik doe m’n best.
Kan ik nog helpen? Ik heb een busje, ik kan nu komen.
We zijn eigenlijk net klaar voor vandaag, dus het hoeft niet, hoor.
Maar superbedankt voor het aanbod.
Oké, en wanneer is de volgende ronde?
We staan nu op het punt om te vertrekken. Kan ik je anders straks even terugbellen?
Ja, is goed.
Rick was zo’n harde werker.
Hij deed meer dan we beseften.
Hij gaf zich helemaal voor elke taak die hij kreeg.
Wie was dat?
Maar toen ik hem vertelde dat we verder geen hulp nodig hadden...
reageerde hij niet zoals ik had verwacht.
Rick, je staat nog op mute.
Dus wat je eigenlijk zegt is dat je denkt dat ik niet aan de juiste vereisten voldoe?
Nee, nee, het is alleen...
We weten dat je druk bent met de zorg voor je moeder. We wilden niet...
Zit Paul de Jong in je team?
Ja, maar...
En Oliver Jansen?
Oliver is m’n assistent, maar...
Dus zo werkt het dus.
Je vraagt alleen je vrienden en de rest van ons mag gewoon niet helpen.
Denk je dat ik niet doorheb dat jullie me overslaan?
Rick, ik moet m’n excuses aanbieden.
Het spijt me.
Ik had hier eerder met je over moeten praten.
Je hebt het al zo druk met de zorg voor je moeder.
En we wilden je gewoon niet met nog meer werk opzadelen.
En we wilden je...
al helemaal niet vragen iets te doen waardoor jij of je moeder een groter risico zou lopen.
Ik weet het. Daar zit ik ook mee.
Weet je, je moeder...
we willen niet dat haar iets overkomt.
Ze is zo kostbaar voor de gemeente.
Ik weet het.
En jij kan er ook mee door.
Nee serieus, je bent zo’n goed voorbeeld.
Denk eens aan hoe blij Jehovah is als hij ziet wat je allemaal doet...
voor ons en voor je moeder.
Bedankt. Dat is goed om te horen.
Als er toch iets is waarbij ik kan helpen, al is het iets kleins...
en ik kan het vanuit huis doen...
Dat is eigenlijk een goed idee.
Misschien mag ik je mening over iets vragen, als je nog even tijd hebt?
Twee goede broeders.
Maar vanwege hun onvolmaaktheid keken ze naar dezelfde situatie...
vanuit totaal verschillende gezichtspunten.
Mark had het beste...
met Rick voor.
Hij wist dat Rick voor zijn zieke moeder zorgde en wilde rekening met hem te houden.
Maar Rick vatte het verkeerd op.
Hij beschuldigde Mark er zelfs van...
dat hij zijn vrienden voortrok en anderen oversloeg.
Hoe werd dit gesust?
Nou, gelukkig...
ging Rick met Mark zelf praten...
en vertelde hij hem onder vier ogen waar hij mee zat.
Waarom was dat zo goed?
Mark kreeg zo de kans om goed te luisteren.
Zo kon hij Rick beter begrijpen.
Dat pakte goed uit.
En wat gebeurde er daarna? Zoals je hebt gezien...
bleef Mark rustig en...
bood hij zijn excuses aan.
Net als Gideon koos hij z’n woorden goed en zo werd Rick gekalmeerd.
Het zaadje was snel ontkiemd.
Hij zaaide en oogstte vrede in maar één gesprek.
Hoe kunnen we Gideon navolgen...
als wij een meningsverschil met een broeder of zuster hebben?
2 Timotheüs 2:24.
Weet je nog dat toen de Efraïmieten met Gideon gingen praten...
ze nogal agressief waren?
Ze waren kwaad, ze hadden al bijna hun zwaarden getrokken.
Maar Paulus vertelt hier...
hoe christenen Gideons instelling kunnen navolgen.
2 Timotheüs 2:24:
Een slaaf van de Heer hoort niet te ruziën.
Niet met woorden en niet met zwaarden.
Hij moet juist, net als Gideon, vriendelijk zijn tegen iedereen.
Hij moet een goede onderwijzer zijn.
Hij moet zich beheersen als hem onrecht wordt aangedaan.
Dat is echt niet makkelijk.
Maar als je je beheerst als je onrecht wordt aangedaan...
is dat een manier om vrede te zaaien.
Als het om iets kleins gaat, kun je je afvragen:
Kan ik dit door de vingers zien om een ruzie te vermijden?
Maar Rick was natuurlijk diep gekwetst.
Mark besefte dat ze de situatie heel verschillend beleefden.
En achteraf gaf hij toe:
Ik had hier eerder met je over moeten praten.
Met die woorden zaaide hij zaadjes van vrede.
Bijzonder eigenlijk hè, dat Gideon precies deed...
wat eeuwen later pas...
een principe voor christenen werd.
In Filippenzen 2:3 staat:
Wees nederig en bezie anderen als superieur aan jezelf.
Weet je nog wat Gideon precies zei?
Twee keer zei hij:
Wat stellen mijn daden nu voor vergeleken met die van jullie?
Door zijn nederigheid kalmeerden de Efraïmieten meteen.
Wat leren we daarvan?
Bied je excuses aan voor jouw bijdrage aan het meningsverschil...
zelfs als je vindt dat het niet jouw schuld was.
Bid voor de ander. Geef een oprecht compliment.
Doe iets vriendelijks voor hem of haar.
En als je het samen uitpraat, let er dan op wat je zegt...
en hoe je het zegt.
Het zou natuurlijk mooi zijn als alle meningsverschillen...
tussen broeders en zusters snel zouden kunnen worden opgelost.
Maar misschien door de omstandigheden, persoonlijkheden...
of de aard van het probleem...
is dat niet altijd mogelijk.
Maar wees vastbesloten om jouw deel te doen in het zaaien van vrede.
Dan kun je, net als de boer, na verloop van tijd vrede verwachten.
En oh...
wat is het heerlijk als de vrede hersteld is!
Nu zal broeder Robert Luccioni, helper bij het Uitgeverscomité...
de volgende lezing van dit symposium houden:
Hoe ze vrede zaaiden en oogstten — Abigaïl.
Het kan een uitdaging zijn om naar vrede te streven.
Vanwege onze onvolmaaktheid en de uitdagingen waar we mee te maken hebben...
moeten we hard werken voor vrede, zelfs onder normale omstandigheden.
Maar het wordt nog moeilijker om naar vrede te streven als het maar van een kant komt.
In de gemeente en in het gezin ontstaan problemen...
als de een vrede nastreeft maar de ander niet.
Misschien is er in de gemeente een broeder of zuster...
die een probleem heeft met een andere broeder of zuster...
maar niets aan de situatie doet.
Of het kan bijvoorbeeld voor een gehuwde christen...
moeilijk zijn om de vrede na te streven...
als zijn of haar partner geen Bijbelse principes toepast.
Wat doe je dan?
In zulke situaties kan het Bijbelse verslag over Abigaïl een hulp zijn.
Lees alsjeblieft 1 Samuël hoofdstuk 25 in je bijbel mee.
We maken hier kennis met Abigaïl en haar man Nabal.
Zie je hoe Nabal hier in vers 3 genoemd wordt?
Wreed. En in vers 25 noemt Abigaïl hem dwaas.
In vers 17 noemt een van z’n eigen dienaren hem waardeloos...
en zegt dat er niet met Nabal te praten valt.
Met zo’n karakter is het geen wonder dat hij Davids mannen slecht behandelt.
En nu is David uit op wraak.
Hoe kun je in zo’n situatie naar vrede streven?
Kijk eens wat Abigaïl doet.
Bedenk eens...
wat ze had kunnen doen.
Abigaïl had niks kunnen doen.
Je kunt je wel voorstellen dat ze geen makkelijk leven had met zo’n man.
Ze had een stapje opzij kunnen doen en David z’n gang kunnen laten gaan.
Ze had ook naar David toe kunnen gaan om het vuurtje op te stoken.
Misschien door hem te vertellen wat een verschrikkelijke man Nabal was...
en hoe slecht hij haar behandelde.
Beide opties hadden haar het leven makkelijker kunnen maken...
maar toch deed ze dat niet.
Abigaïl kon haar man niet veranderen...
maar ze deed wat ze wel kon om de boel te sussen.
Kijk eens naar haar respectvolle, goedgekozen woorden.
We gaan weer naar 1 Samuël 25.
We lezen vers 27 tot 31.
Geef dit geschenk dat uw dienares voor mijn heer heeft meegenomen...
alstublieft aan de jonge mannen die u volgen.
Vergeef me alstublieft wat ik verkeerd heb gedaan...
want Jehovah zal uw huis beslist duurzaam maken...
omdat mijn heer de oorlogen van Jehovah voert...
en er is in uw hele leven geen slechtheid bij u gevonden.
Als iemand u wil achtervolgen en u wil doden...
zal Jehovah, uw God, uw leven beschermen...
zoals kostbaarheden veilig in een buidel worden opgeborgen.
Maar het leven van uw vijanden zal hij wegslingeren als een steen uit een slinger.
En wanneer Jehovah alle goede dingen die hij mijn heer beloofd heeft...
laat uitkomen en hij u als leider over Israël aanstelt...
zal uw hart niet gekweld worden door schuldgevoel...
omdat u zonder reden bloed hebt vergoten en zelf wraak hebt genomen.
Wanneer Jehovah u beloont...
denk dan aan uw dienares.
Kijk eens wat Abigaïl doet.
Ze neemt een geschenk mee, ze knielt voor David neer, ze neemt de schuld op zich...
en ze gebruikt Gods principes om met hem te redeneren.
Daardoor kalmeert David en wordt er een ramp voorkomen.
Ze streefde naar vrede.
Maar om dat te kunnen, moest ze haar eigen gevoelens opzijzetten...
en nadenken over wat het beste was voor Jehovah’s naam.
Dat is niet altijd makkelijk.
Maar wat was het gevolg?
Omdat ze vrede zaaide, naar vrede streefde...
oogstte ze vrede.
Wat hebben wij aan Abigaïls voorbeeld?
Waarom is het belangrijk om haar na te volgen?
Kijk eens naar de volgende video.
En later, toen alles nog moeilijker werd...
werd onze vrede pas echt op de proef gesteld.
Ja maar Tim, jij wist de sfeer altijd positief te houden.
Dat heb ik geleerd van mijn betere helft.
Amy was altijd echt een vredestichter in de gemeente.
Vlak voor de pandemie waren er bijvoorbeeld twee pioniersters in onze gemeente.
Rebekka was altijd vol energie, ijverig en heel moedig in de dienst.
Lena was heel ervaren, zelfopofferend en echt een goede onderwijzer.
Maar ze konden het niet echt goed met elkaar vinden.
Zullen we gaan?
Gaat het wel?
Het is Rebekka. Ze noemt zich wel een pionier...
maar ondertussen zien we haar nooit.
Sorry hoor, maar ze zou haar dienst echt wat serieuzer mogen nemen.
Ze staat vaak bij de karretjes en...
Ja, ja, en ze doet ook PBA, toch?
Ze doet loodgieterswerk?
Betonstorten.
Ze heeft gewoon veel energie.
Zo waren wij vroeger toch ook?
Ik was volgens mij nooit zoals Rebekka.
Nee, dat klopt.
Jij was nog veel erger.
Ik kon je nooit bijhouden...
die lange velddienstdagen in dat rode autootje van jou.
Dat is lang geleden.
Weet je, Rebekka lijkt echt veel op je, op ons allebei, twintig jaar geleden.
Ze werkt hard en ze heeft heel veel offers voor de waarheid gebracht, net als jij.
Misschien moeten we samen wat doen, wij drietjes.
Leer haar beter leren kennen.
De week erop had ik ze bij ons thuis uitgenodigd.
En hoe beter ze elkaar leerden kennen, hoe hechter hun band werd.
Ken je die spreuk: De tong van de wijze is genezing.
Amy heeft me laten zien wat dat betekent.
Oké, iedereen eruit!
Toen alles veranderde en we opeens samen opgesloten zaten...
probeerde ik hetzelfde te doen zodat we onze eenheid konden bewaren.
En met Jehovah’s hulp lukte dat.
Is het je opgevallen wat onze zuster deed, en wat ze niet deed?
Ze had niets kunnen doen. Dan had Lena, haar pionierspartner...
hetzelfde blijven denken over Rebekka.
Of Amy had olie op het vuur kunnen gooien.
Ze had met Lena mee kunnen praten...
en kunnen zeggen wat zij irritant vond aan Rebekka.
Maar dat deed ze niet.
Amy wilde vrede zaaien, en dat motiveerde haar om Lena te helpen...
haar kijk bij te stellen.
Dat kwam de vrede in de gemeente echt ten goede.
Kijk eens wat de apostel Paulus zegt over hoe we ons moeten opstellen.
Zoek in je Bijbel Romeinen hoofdstuk 12 eens op, en dan vers 18.
Romeinen 12:18:
Leef zo mogelijk, voor zover het van jou afhangt...
in vrede met alle mensen.
Voor zover het van jou afhangt.
Ja, het komt je gemeente en je gezin ten goede als je zaadjes van vrede zaait...
voordat dingen uit de hand lopen.
Stel je ziet een brandje in je huis.
Wat doe je dan? Negeer je het gewoon, in de hoop dat het vanzelf uitgaat?
Wakker je het vuur aan? Gooi je er olie op?
Nee, je probeert het te doven. Waarom?
Omdat je weet dat als je er niks aan doet, het vuur je hele huis kan verwoesten.
Zo is het ook als je ziet dat er problemen ontstaan die de vrede bedreigen.
Dan doe je er ook iets aan. Waarom?
Omdat je weet dat als je er niks aan doet...
de problemen...
je gezin of de gemeente kunnen verwoesten.
De vraag is dus: Hoe kun je zaadjes van vrede zaaien?
Denk aan het goede voorbeeld van Abigaïl. Weet je nog wat ze deed?
Ze dacht na over hoe ze de situatie het beste kon aanpakken.
Ze nam initiatief.
Ze wachtte niet af tot het probleem vanzelf opgelost werd.
Ze gebruikte respectvolle, kalmerende woorden.
Ze gooide geen olie op het vuur en maakte het niet nog erger.
Allemaal dingen die wij ook kunnen doen.
En wij hebben ook nog allemaal hulpmiddelen tot onze beschikking.
We kunnen nazoekwerk doen in de Bijbel en in onze publicaties...
en zien hoe anderen vrede hebben gezaaid in soortgelijke situaties.
Ook kunnen we de ouderlingen om hulp vragen.
Dat kan natuurlijk vooral een uitdaging zijn...
als zich problemen voordoen in het gezin...
net als bij Abigaïl.
Dat is echt niet makkelijk.
Als dat voor jou geldt...
probeer dan te focussen op de goede eigenschappen van je partner...
niet op zijn of haar irritante trekjes.
Maar we moeten realistisch zijn.
Denk nog eens aan wat Paulus zei in Romeinen 12:18.
Leef zo mogelijk, voor zover het van jou afhangt, in vrede met alle mensen.
Paulus erkent dus dat vrede met anderen misschien niet altijd mogelijk is.
Wat moet je dan doen? Doe alles wat in je vermogen ligt...
en laat het voor de rest aan Jehovah over.
Wees vastbesloten om de gewoonte te ontwikkelen...
om altijd de vrede na te streven.
Of het nu in de gemeente is of in je gezin...
je kunt er zeker van zijn dat als je vrede zaait...
je vrede zult oogstten, zelfs als een ander niet goed reageert.
Je zult vrede hebben met Jehovah en innerlijke vrede hebben...
omdat je weet dat je het goede hebt gedaan.
En als in de toekomst vrede van levensbelang wordt...
zul jij daarop voorbereid zijn.
Broeder William Malenfant, helper bij het Onderwijscomité...
zal nu de volgende lezing van dit symposium houden:
Hoe ze vrede zaaiden en oogstten — Mefiboseth.
Overgeërfde onvolmaaktheid:
het is niet leuk...
en we hebben er allemaal last van.
Onvolmaaktheid betekent dat niemand perfect is...
dus zullen we af en toe oneerlijk behandeld worden...
zelfs door broeders en zusters.
Hoewel het niet vaak voorkomt...
zou iemand het slachtoffer kunnen worden van laster of zelfs van bedrog.
We gaan een voorbeeld van laster bespreken...
dat voorkwam in Israël in de tijd van koning David.
Het gaat om een man met de naam Mefiboseth...
en hij werd belasterd door ene Ziba.
Als we nadenken over de manier waarop Mefiboseth met deze situatie omging...
kan dat ons helpen vrede te zaaien...
en vrede te oogsten.
Jonathan was Mefiboseths vader, en koning Saul was zijn opa.
Toen Jonathan en Saul waren gestorven...
gaf koning David Mefiboseth al het land van Saul.
David stelde Ziba als dienaar aan...
om zorg te dragen voor het land dat hij aan Mefiboseth had gegeven.
Een tijdje later moest David vanwege een opstand binnen de familie...
uit Jeruzalem vluchten...
en Ziba kwam naar David toe.
Toen David Ziba naar Mefiboseth vroeg...
en wilde weten waarom hij niet met Ziba was meegekomen om David te steunen...
belasterde Ziba Mefiboseth.
Ziba zei dat Mefiboseth zelf koning wilde worden.
Jammer genoeg geloofde David die leugen...
en hij gaf het land van Mefiboseth aan Ziba.
Een tijdje later kwam Mefiboseth bij koning David...
en hij legde uit waarom hij niet met hem meegegaan was.
Hij zei tegen David dat Ziba over hem had gelogen.
Toen David Mefiboseths kant van het verhaal hoorde...
besloot hij dat Mefiboseth en Ziba het land moesten delen.
In plaats van te klagen of wraak te nemen...
toonde Mefiboseth eigenschappen waaruit bleek dat hij een vredestichter was.
Hij was bereid onrecht te verduren.
Hij zei tegen David, zoals staat in 2 Samuël hoofdstuk 19...
vers 30, het volgende:
Mefiboseth zei:
Hij mag alles hebben...
want mijn heer de koning is in vrede thuisgekomen.
Ja, Mefiboseth maakte zich meer zorgen over Davids koningschap...
dan over zichzelf.
Kijk in de volgende video hoe een broeder reageerde...
toen hij het gevoel had dat hij onrechtvaardig werd behandeld...
en hoe hij daarna vrede zaaide met z’n broeders.
Toen we David leerden kennen, zaten we gewoon nog in de gevangenis.
Als bewaker had ik heel wat gezien...
maar de vrede die jullie hadden had ik nog nooit gezien.
Gevangenzitten is niet makkelijk...
maar we hadden allemaal iets dat ons sterk maakte.
Maar we hadden hard gewerkt voor de vrede, toch Freek?
Ja, klopt.
Er was ooit een misverstand dat helemaal uit de hand liep.
En ik ging er niet al te best mee om.
Hoe meer ik mezelf probeerde te verdedigen, hoe erger het werd.
Broeders, dit moet een vergissing zijn.
Dit is niet waar! Jullie kennen me toch?
Ik was niet voorbereid op de gevolgen.
Dan de volgende mededeling:
Broeder Kim dient niet langer als ouderling.
Dan gaan we nu de vergadering beëindigen met het zingen van een lied.
Laten we gaan staan.
De maanden daarop waren echt heel zwaar.
Op een gegeven moment kwamen er meer feiten boven tafel.
Ik dacht toen dat ik weer aangesteld zou worden.
Maar dat gebeurde niet.
Freek!
Ik begreep niet waarom niet.
Freek, kom op...
Ik was verbitterd en had wrokgevoelens.
Wacht nou.
Ik was alleen met mezelf bezig.
Met hoe ik me voelde en waar ik recht op had.
Het was als een soort mist...
waardoor ik niet kon zien waar Jehovah recht op had.
Ik had echt z’n hulp nodig.
Ik vond troost in de verslagen van Jehovah’s aanbidders...
die ook verkeerd begrepen of verkeerd beoordeeld waren...
maar toch trouw aan Jehovah bleven.
Ze hielpen me in te zien...
dat alleen al deel uitmaken van Jehovah’s organisatie een voorrecht is.
Vrede met m’n broeders was belangrijker dan welke aanstelling maar ook.
Zonder vrede weet ik niet hoe we de periode die ons te wachten stond...
hadden kunnen doorstaan.
Last van je artritis?
Laat me je secretaris zijn net als Baruch voor Jeremia was.
Ik weet niet wat ik zonder je zou moeten.
We moeten ons allemaal afvragen:
Hoe kan ik het voorbeeld van Mefiboseth volgen?
Ten eerste.
Als je het slachtoffer bent van geroddel...
of als iemand je onvriendelijk heeft behandeld...
kun je er dan voor kiezen het door de vingers te zien...
en er geen punt van te maken?
Is dat niet waartoe 1 Petrus 4:8 ons aanmoedigt?
In 1 Petrus 4:8 staat:
Heb vóór alles intense liefde voor elkaar.
En dan staat er waartoe liefde in staat is. Er staat:
Want liefde bedekt een groot aantal zonden.
Ja, liefde bedekt fouten en zonden...
als we bereid zijn liefde te laten overheersen.
Maar wat als je het slachtoffer bent van ernstig onrecht?
De broeder in de video...
had bijvoorbeeld het gevoel dat hij het slachtoffer was van onrecht...
toen hij werd ontheven als ouderling.
Hij probeerde de kwestie op te helderen...
maar omdat hij niet de reactie kreeg waar hij op hoopte...
werd hij heel kwaad.
Hij verloor z’n innerlijke vrede en...
hij liet toe dat anderen hun vrede met hem verloren.
Om z’n vrede terug te krijgen, dook hij in Bijbelse verslagen...
en hij zocht hij naar voorbeelden die hem zouden kunnen helpen.
En hij vroeg Jehovah om hem te helpen.
Hij zag in hoe belangrijk het was om zelfbeheersing te hebben...
en om je te laten leiden door Gods geest.
En daardoor kon hij weer innerlijke vrede krijgen...
en kon hij vrede zaaien met de broeders.
Sta nu eens stil bij Davids oneerlijke besluit...
toen hij tegen Mefiboseth zei...
dat hij en Ziba het land moesten delen.
Ziba was de oorzaak van het probleem, niet Mefiboseth.
Maar Mefiboseth liet zien dat hij geestelijk ingesteld was...
door niet aan z’n eigen belangen te denken...
door geduldig te zijn...
en door niet uit te zijn op wraak.
Ga eens naar 2 Samuël hoofdstuk 19...
vers 25 tot 28.
2 Samuël 19:25-28. Daar staat:
Toen hij naar Jeruzalem ging, dus Mefiboseth ging naar Jeruzalem...
om de koning te verwelkomen, zei de koning tegen hem:
Waarom ben je niet met me meegegaan, Mefiboseth?
Hij antwoordde: Mijn heer de koning, mijn dienaar heeft me bedrogen.
Omdat ik verlamd ben, had ik gezegd:
Ik zal mijn ezel laten zadelen, zodat ik daarop kan rijden...
en met de koning mee kan gaan.
Hij heeft me dus vals beschuldigd bij mijn heer de koning.
Maar u bent als een engel van de ware God.
Doe wat u het beste lijkt.
Mijn heer de koning had de hele familie van mijn vader ter dood kunnen veroordelen...
en toch ben ik een van degenen die aan uw tafel mogen eten.
Welk recht heb ik dan nog om me bij de koning te beklagen?
Wat bijzonder.
Mefiboseth was dankbaar voor wat hij had...
en dat was genoeg voor hem.
Hij had rust in z’n hoofd en in z’n hart.
Als je in deze tijd te maken krijgt met laster of bedrog...
moet je misschien Jezus’ raad opvolgen die staat in Mattheüs 18:15-17.
Maar als hierdoor de kwestie om een of andere reden niet opgelost wordt...
kun je ervoor kiezen het onrecht te verduren...
en je verlies te nemen...
in plaats van de vrede in de gemeente op het spel te zetten.
Je kunt elke onopgeloste kwestie aan Jehovah overlaten...
in het vertrouwen dat hij alles ziet wat jij doet en wat anderen doen...
en hij zal dingen op het juiste moment rechtzetten.
Probeer echt...
je boosheid los te laten, voor je eigen bestwil.
Als je dat doet, is dat in je eigen voordeel.
Als je vergeeft, als je anderen vergeeft, zal Jehovah jou vergeven.
Dat betekent niet dat je verkeerd gedrag...
van een broeder of zuster afzwakt of goedpraat. Nee.
Het betekent dat je Mefiboseth navolgt...
door boosheid los te laten en naar vrede te streven.
Je band met Jehovah wordt hechter als je doet wat staat in Psalm 55:22:
Leg je last neer bij Jehovah en hij zal je steunen.
Nooit zal hij toelaten dat de rechtvaardige ten val komt.
En zoals in Romeinen 15:13 staat...
zal Jehovah je alle vreugde en vrede geven...
doordat je op hem vertrouwt.
Broeder Joel Dellinger, helper bij het Dienstcomité...
zal nu het volgende deel van dit symposium bespreken:
Hoe ze vrede zaaiden en oogstten — Paulus en Barnabas.
Over welke uitdaging gaan we het nu hebben?
Over meningsverschillen tussen ouderlingen.
Als jij ouderling bent, heb je dat weleens meegemaakt?
Sprak iemand met stemverheffing?
Kwam het tot een uitbarsting?
Is de vriendschap tussen jou en een medeouderling bekoeld?
Hoewel we mogen verwachten dat aangestelde broeders een voorbeeld zijn...
is het gewoon een feit dat wij allemaal, ook ouderlingen, onvolmaakt zijn.
Verschillende achtergronden, persoonlijkheden, ervaringen...
en meningen kunnen tot onenigheid leiden.
En als een onenigheid niet wordt bijgelegd, kan dat jouw vrede wegnemen...
en je vrede met anderen verstoren.
In deze lezing gaan we bespreken hoe twee ouderlingen in de eerste eeuw...
Paulus en Barnabas, vrede zaaiden en oogstten.
We gaan zien hoe hun voorbeeld aangestelde broeders in deze tijd...
onder wie jullie, lieve ouderlingen, kan helpen een meningsverschil bij te leggen.
Zoek alsjeblieft in je bijbel Handelingen 15 eens op...
en dan lezen we vers 36 tot 39.
En let tijdens het lezen op het probleem dat ontstond tussen Paulus en Barnabas.
Dus Handelingen hoofdstuk 15, vanaf vers 36:
Na een aantal dagen zei Paulus tegen Barnabas:
Laten we nu teruggaan en de broeders bezoeken...
in alle steden waar we Jehovah’s woord hebben verkondigd...
om te kijken hoe het met ze gaat.
Barnabas was vastbesloten om Johannes, die Markus werd genoemd, mee te nemen.
Maar Paulus vond het geen goed idee om hem mee te nemen...
omdat hij hen in Pamfylië had verlaten en niet met hen was meegegaan voor het werk.
Ze kregen daarover een hoogoplopende ruzie en gingen uit elkaar.
Barnabas nam Markus mee en ging per schip naar Cyprus.
Dus wat was het probleem?
Deze twee ouderlingen waren het totaal niet eens over de vraag...
of ze Markus met zich mee moesten nemen op hun volgende zendingsreis.
Natuurlijk is het niet altijd verkeerd om te zeggen dat je ergens een andere mening hebt.
In vers 7 van hetzelfde hoofdstuk staat dat de apostelen en ouderlingen in Jeruzalem...
een hevige discussie hadden met een goede uitkomst.
Maar wat was in dit geval de uitkomst?
Kijk nog eens naar vers 39.
Het zou leuk zijn als er had gestaan:
Paulus en Barnabas legden het in gebed aan Jehovah voor...
en werden het met elkaar eens.
Maar helaas staat er dat hun discussie in dit geval leidde...
tot een hoogoplopende ruzie en dat ze uit elkaar gingen.
Hun vriendschap liep hierdoor een deuk op, in ieder geval tijdelijk.
Waarom zeg ik tijdelijk?
Omdat het erop lijkt dat Paulus en Barnabas...
de kwestie uiteindelijk achter zich hadden gelaten.
Kort hierna schreef Paulus in z’n brief aan de Galaten...
over Barnabas en over het werk dat ze samen hadden mogen doen.
Paulus zei niets over hun ruzie.
En toen Paulus later naar de Kolossenzen en naar Timotheüs schreef...
sprak hij positief over Markus.
In Paulus laatste geïnspireerde brief, de tweede brief aan Timotheüs, zei hij:
Neem Markus met je mee, want ik kan hem goed gebruiken in de dienst.
Het lijkt er inderdaad op dat Paulus en Barnabas hun ruzie hadden bijgelegd.
Laten we daar eens bij stilstaan, broeders.
Waardoor was dat mogelijk?
Bedenk dat ze lang voordat ze onenigheid kregen hadden samengewerkt...
en mooie dingen hadden meegemaakt in de dienst.
Jarenlang waren ze verenigd in wat de Bijbel een band van vrede noemt.
Ook al hadden ze een meningsverschil, ze hadden een sterke band.
Hun band was sterk genoeg om stand te houden.
Laten we eens zien wat wij daaraan kunnen hebben.
Kijk in de volgende video hoe een ouderling vrede zaait.
Maar dat is nog niet het hele verhaal.
Freek wist niet hoe gespannen de situatie was tussen Tim en mij.
‘k Had geen idee.
Eigenlijk hadden we er nooit goed over gepraat...
tot het uit de hand liep.
Luister, we moeten praten.
Ik denk dat we Freeks aanstelling echt moeten heroverwegen.
Hij is niet het type dat...
Genoeg over Freek.
Ik weet dat hij een vriend van je is...
maar het lichaam is het erover eens dat hij niet langer aan de vereisten voldoet.
Vriend? We hebben jaren met hem samengewerkt!
Het lichaam heeft unaniem besloten dat hij geen ouderling meer kan zijn.
Omdat jij ze onder druk hebt gezet!
Pardon?
Het is al erg genoeg dat we door mensen buiten de gemeente onder druk worden gezet.
Dat kunnen we binnen de gemeente niet gebruiken.
Dat gesprek, die ruzie, was verschrikkelijk.
We hebben allebei dingen gezegd die we niet meenden.
En daarna gingen we er allebei niet goed mee om.
We moesten het goedmaken.
Het was niet makkelijk, maar we hebben het uitgepraat.
Jehovah hielp ons om vrede te sluiten.
Kun je je voorstellen hoe het in die cel moet zijn geweest als we dat niet hadden gedaan?
Toen we uiteindelijk in dezelfde cel terechtkwamen...
vertelden we Freek het hele verhaal.
Wow!
We zijn klaar!
Laten we gaan zingen.
...beschut door Gods volk...
een plek waar nog vrede bestaat.
Buiten raast de storm...
maar ik wacht rustig af...
totdat straks de wind liggen gaat.
Overal waar je kijkt zal er vrede zijn...
voor eeuwig en altijd.
Van de eilanden ver...
Ouderlingen, nu een vraag aan jullie:
Hoe kunnen we Paulus en Barnabas navolgen?
Als eerste, moeten ouderlingen in hun omgang met elkaar...
Bijbelse raad toepassen.
In de video zag je hoe onvolmaakte trekjes de overhand kregen bij Tim en Karel.
Je zag het in hun lichaamstaal, in hun woordkeus en in de toon van hun stem.
Zoals Tim zei: Die ruzie was verschrikkelijk.
Maar weet je nog wat die twee ouderlingen uiteindelijk na de ruzie deden?
Ze pasten Bijbelse raad toe en sloten vrede.
De geïnspireerde woorden in Jakobus 3:17 moedigen ons er allemaal toe aan...
om vredelievend en redelijk te zijn.
In De Wachttoren stond hoe ouderlingen dat kunnen toepassen.
Er stond:
Vredestichters brengen hun gedachten bescheiden onder woorden...
en luisteren vervolgens respectvol naar die van anderen.
In plaats van z’n zin door te drijven, zal een vredestichter gebedsvol...
het standpunt van z’n broeder beschouwen.
Als er geen Bijbels beginsel wordt overtreden, is er gewoonlijk ruimte...
voor verschillende gezichtspunten.
Een ervaren opziener weet dat het bewaren van de vrede...
belangrijker is dan z’n eigen zin door te drijven.
Wat een mooie raad!
Dus wat is de eerste les?
Als je als ouderling Bijbelse raad toepast in je omgang met anderen...
zul je nooit toelaten dat een meningsverschil tot vijandige gevoelens leidt.
In Romeinen 12:10 staat een tweede les.
Zoek dat alsjeblieft eens op.
Onder inspiratie schreef Paulus in Romeinen 12:10:
Wees met broederlijke liefde innig aan elkaar gehecht.
Neem de leiding in het eren van elkaar.
Broeders, ouderlingen, voordat het leven nog moeilijker wordt...
moeten we dit toepassen.
Versterk jullie liefde en genegenheid voor elkaar.
Hoe kun je dat doen?
Praat thuis en in het openbaar positief over je medeouderlingen.
Weersta de neiging om met andere ouderlingen...
negatief te praten over eventuele meningsverschillen.
En denk regelmatig na...
over de goede eigenschappen van je medeouderlingen...
en over hoe jullie altijd hebben samengewerkt.
Was het niet mooi om in de video te zien hoe Tim en Karel...
Paulus en Barnabas navolgden en uiteindelijk vrede oogstten?
Het was niet makkelijk, maar ze pasten Bijbelse raad toe en legden hun ruzie bij.
Denk aan Karels warme glimlach toen hij voor Tims deur stond...
aan wat hij meenam, misschien wel Tims favoriete taart...
hun openhartige gesprek...
en hun blijvende vriendschap, zelfs in de gevangenis.
Ze lieten zien dat ze liefde en genegenheid voor elkaar bleven houden.
Lieve broers, ouderlingen, laten wij datzelfde doen.
Leg meningsverschillen snel bij en blijf daarbij vriendelijk.
Als je dat doet, zul je niet alleen vrede oogsten...
maar ben je ook een voorbeeld voor de kudde, net als Paulus en Barnabas.
Broeder Stephen Lett, lid van het Besturende Lichaam...
zal nu het laatste deel van dit symposium bespreken:
Hoe ze vrede zaaiden en oogstten — Hedendaagse voorbeelden.
Hoe reageren veel mensen als ze corruptie en onrecht zien?
Ze worden woedend en ze willen er iets aan doen.
Hoe proberen ze dat te doen?
Door zich in te zetten voor maatschappelijke of politieke bewegingen...
die beweren corruptie en onrecht te bestrijden.
Waarom zijn Jehovah’s Getuigen...
niet betrokken bij maatschappelijke of politieke bewegingen?
Het antwoord is eenvoudig.
Omdat ze uit de Bijbel hebben geleerd dat mensen de problemen in deze wereld...
niet kunnen oplossen.
In Prediker 1:15 staat:
Wat krom is kan niet recht worden gemaakt.
Satans wereld is als een boomstam die zo krom, verwrongen en scheef is...
dat die onmogelijk recht kan worden gemaakt.
Jehovah’s Getuigen hebben geleerd dat het geen zin heeft...
om tijd en energie te besteden aan het oplossen van problemen...
die volgens Jehovah niet op te lossen zijn.
En daarnaast hebben Jehovah’s Getuigen geleerd...
hoe en waar nu al echte vrede gevonden kan worden.
Laten we in dit verband eens stilstaan bij twee hedendaagse voorbeelden...
van personen die Jehovah’s kijk hebben overgenomen.
We gaan het hebben over Egidio Nahakbria en Frede Bruun.
We beginnen met Egidio.
Hij werd geboren in een afgelegen deel van Oost-Timor.
Als kind maakte hij een afschuwelijke guerrillaoorlog mee.
Veel van z’n buren verdwenen of werden vermoord...
en hij was bang dat hij de volgende zou zijn.
Maar enkele jaren later verhuisde hij naar de hoofdstad...
om te gaan studeren aan de universiteit.
Daar ontmoette hij veel jongeren met een vergelijkbare achtergrond.
Hij ging deel uitmaken van een studentengroep...
die door politieke acties maatschappelijke veranderingen wilde bereiken.
Er werden allerlei politieke demonstraties georganiseerd...
waarvan de meeste op rellen uitliepen.
Veel van z’n vrienden raakten daarbij gewond en sommige kwamen zelfs om het leven.
Maar toen kwam Egidio via een familielid in contact met Jehovah’s Getuigen...
en begon hij de Bijbel te bestuderen.
Hij zegt er zelf het volgende over:
Tijdens m’n studie van de Bijbel merkte ik dat ik nooit echt liefde had gekend.
Ondanks m’n ruige uiterlijk en stugge houding...
behandelden de Getuigen me met medegevoel en broederlijke genegenheid.
Hij werd al snel gedoopt, ging pionieren...
en was gelukkig, omdat hij merkte dat hij anderen nu echt kon helpen.
Hij besluit z’n levensverhaal als volgt:
Vroeger voelde ik me boos, niet geliefd en ongewenst.
Maar dankzij Jehovah heb ik eindelijk echte liefde en vrede gevonden!
Nu het voorbeeld van Frede Bruun.
Al van jongs af aan...
kon hij slecht tegen alle haat, bloedvergieten en oorlog die hij om zich heen zag.
Hij vond het vooral erg om te zien welke rol religie daarin speelde.
Hij zag dat veel haat, bloedvergieten en oorlog...
aangemoedigd, ondersteund of in ieder geval goedgekeurd werden door religie.
Maar in 1955 bezocht hij een congres van Jehovah’s Getuigen.
En na dat congres begon hij de Bijbel te bestuderen.
Tijdens z’n Bijbelstudie leerde hij veel mooie dingen.
Eén ding vond hij vooral interessant.
Hij leerde over de identiteit van de grote hoer, of Babylon de Grote...
die wordt beschreven in Openbaring hoofdstuk 17 en 18.
Hij kwam erachter dat deze hoer het wereldrijk van valse religie is.
Hij was helemaal verbaasd toen iemand hem Openbaring 18:24 liet lezen.
Daar staat: In deze stad [Babylon de Grote]...
is het bloed gevonden van iedereen die op aarde is geslacht.
Dus hij leerde dat de religies van de wereld...
nooit voor internationale vrede konden zorgen...
omdat ze partij kiezen, verdeeld zijn en in oorlog gaan.
Hij zag ook dat Jehovah’s Getuigen juist een internationale broederschap vormen...
die echt toepast wat Jezus leert.
Frede maakte snel vorderingen.
Hij werd gedoopt, ging pionieren, mocht naar de 50ste klas van Gilead...
en heeft jaren in Guatemala gediend, waar hij mensen hielp...
om ook de echte Bron van vrede te vinden.
Nu de vraag: wat kunnen we leren van Egidio en Frede?
Hier volgen drie belangrijke dingen.
Ten eerste:
Je kunt nooit de corruptie en het onrecht in de wereld oplossen...
door middel van maatschappelijke of politieke bewegingen.
Dit doet me denken aan een illustratie die een broeder vertelde.
Hij vergeleek het oplossen van een probleem...
met het weghalen van spinnenwebben zonder de spin te weg te halen.
Je haalt het web weg, maar de spin maakt gelijk een nieuwe.
Je haalt het weg, er komt er nog een. Het probleem blijft.
In deze illustratie is Satan de spin.
Hij is de bron van corruptie en onrecht...
dus zolang hij bestaat, blijft het probleem bestaan.
Wij mensjes kunnen niets tegen Satan beginnen.
Hij is bovenmenselijk, dus is er ook een bovenmenselijke oplossing nodig.
En daar komt dus Gods Koninkrijk in beeld.
Gods Koninkrijk kan en zal niet alleen de spinnenwebben weghalen...
maar ook Satan, de spin zelf.
En nu de tweede les:
We moeten in gedachte houden dat politiek activisme ...
vaak leidt tot geweld, het tegenovergestelde van vrede.
Wij streven naar vrede, toch?
Niet naar gedrag dat vaak tot geweld leidt.
De derde les:
In tegenstelling tot religies in deze wereld...
moeten wij de vrede bevorderen met alle mensen.
Dat betekent sowieso dat we op geen enkele manier betrokken raken...
bij de oorlogen in Satans wereld.
Dat doet me denken aan de ervaring die een jonge broeder in de velddienst had.
Een vrouw die heel geëmotioneerd was zei tegen hem:
Mijn zoon is gestorven voor jullie vrijheid.
Waarom vechten jullie niet voor je land?
De jonge broeder antwoordde kalm:
Ik vind het heel erg om te horen dat uw zoon gestorven is.
Maar één ding kan ik u garanderen:
het was niet een Getuige van Jehovah die uw zoon heeft gedood.
Ik weet niet of u hetzelfde over uw religie kan zeggen...
maar ik kan dat garanderen.
Het bleek dat ze katholiek was, dus zij kon zoiets zeker niet garanderen.
Laten we deze drie krachtige lessen goed onthouden.
Maar nu willen we ons even richten tot de geïnteresseerden die kijken.
Als je nog geen Getuige van Jehovah bent, nodigen we je van harte uit...
om de Bijbel met ons te bestuderen.
Ontdek zelf dat oprechte liefde de beste manier van leven is...
en de beste manier is om om te gaan met de problemen...
die nu voor zo veel verdeeldheid zorgen.
Jezus was er heel duidelijk over...
wat het kenmerk was van ware christenen: liefde.
In Johannes 13:35 zei hij:
Hierdoor zal iedereen weten dat jullie mijn discipelen zijn:
als jullie liefde voor elkaar hebben.
Dus lieve geïnteresseerden, ontdek zelf...
of deze oprechte liefde onder Jehovah’s Getuigen te vinden is.
Nu een paar woorden aan degenen die al Jehovah’s Getuigen zijn.
Ga er alsjeblieft mee door...
liefde voor de hele broederschap te ontwikkelen en te tonen.
Dat betekent dat je in deze wereld strikt neutraal blijft...
in politieke of andere controversiële kwesties...
net zoals onze Leider neutraal bleef.
In Johannes 17:14 zei Jezus over zijn discipelen:
Ze zijn geen deel van de wereld, net zoals ik geen deel van de wereld ben.
Dus blijf tijdens gesprekken in de velddienst of ergens anders...
strikt neutraal in politieke kwesties.
Kies geen partij als het gaat om welke wetten er moeten komen...
moeten verdwijnen of veranderd moeten worden.
Zet ook anderen niet onder druk om het met je eens te zijn.
Om dat te kunnen, moeten we ervoor oppassen...
dat we ons niet laten beïnvloeden door de media in deze wereld.
Nieuwsuitzendingen zijn vaak gekleurd en bevooroordeeld.
Pas daarom op dat je niet de mening van de commentator overneemt.
Alleen als we in onze gedachten neutraal blijven...
kunnen we neutraal blijven in wat we zeggen en doen.
Bedenk dat als jij neutraal blijft en daar een goed voorbeeld in geeft...
oprechte mensen misschien tot de waarheid aangetrokken worden.
Dus wat hebben we van dit symposium geleerd?
Laten we nog eens een paar waardevolle lessen herhalen...
uit de zes onderdelen.
De eerste lezing, Jozef en zijn broers, heeft ons geleerd om vrede te zaaien...
door niet boos te blijven.
De tweede lezing, de Gibeonieten:
Onderwerp je nederig aan Jehovah’s wil, zelfs als je zelf iets anders zou willen.
De derde lezing, Gideon:
Voorkom dat een probleem escaleert...
door woorden te kiezen die kalmerend, geruststellend en genezend werken.
De vierde lezing, Abigaïl:
Doe wat je kunt om de vrede te bevorderen en leg het dan bij Jehovah neer.
De vijfde lezing, Mefiboseth:
Wees bereid om offers te brengen omwille van de vrede in de gemeente.
Nog een belangrijk punt: Bedenk altijd dat Jehovah’s naam en reputatie...
veel belangrijker zijn dan je eigen naam en reputatie.
Wees bereid om offers te brengen omwille van de vrede in de gemeente.
Deze lezing, Hedendaagse voorbeelden:
Dien de God van vrede samen met z’n volk en je zult vrede hebben.
We hebben tijdens dit symposium veel waardevolle lessen geleerd...
over hoe we vrede kunnen zaaien.
Doe alles wat je kunt om vrede te zaaien.
Wat zal dan het resultaat zijn?
Het antwoord is te zien in de laatste video van dit symposium.
Maar er is nog een verhaal.
Ik had het toen nog niet door...
maar er werden waarheidszaadjes in m’n hart geplant.
Jullie waren zo anders.
Ik begreep het niet.
Jullie waren gevangenen, maar jullie voelden je vrij.
Echt vrij.
Nadat jullie werden vrijgelaten...
werd het me duidelijk dat jullie Gods goedkeuring hadden.
En ik wilde weten waarom.
Freek heeft me geholpen het antwoord te vinden.
Dan zul je de waarheid kennen en de waarheid zal je vrijmaken.
Freek moedigde me aan om me de waarheid eigen te maken.
Dat vond ik in het begin heel moeilijk.
Met alle onrust in de wereld...
en dan het idee om vredelievend te zijn en op Gods Koninkrijk te wachten...
ik vond het moeilijk te begrijpen.
Maar met Jehovah’s hulp...
en het geduld van deze lieve mensen...
werd ik nog vóór het begin van de grote verdrukking gedoopt.
Jozef, toen we in de gevangenis zaten, werd jouw verhaal...
toen jij in de gevangenis zat en hoe Jehovah altijd met je was...
voor ons echt een bron van kracht.
Ik weet nog goed dat Karel een keer zei...
wat zei je nou precies?
Ik zei: Ooit gaan we Jozef uitnodigen...
en dan kunnen we zeggen: Bedankt.
En hier zitten we dan!
Echt, ik moet jullie bedanken.
Jullie verhalen hebben me echt geraakt.
Jullie weten al veel over m’n leven...
maar vinden jullie het goed als ik nog wat meer ervaringen vertel?
Graag, we hebben zo veel vragen.
Vertel eens over Egypte.
Hoe was de farao in het echt?
En die dromen! Vertel eens over die dromen.
Jullie hebben echt veel vragen!
En ik heb zo veel te vertellen.
En dankzij onze God, Jehovah, hebben we alle tijd van de wereld.
Wat een mooie video.
Als we met heel ons hart vrede zaaien...
zullen we onszelf redden en degenen die naar ons luisteren.
Welke fundamentele waarheid hebben we dus tijdens dit symposium...
van Jehovah geleerd?
Dat staat in Galaten 6:7:
Wat je zaait, zul je ook oogsten.
Als je zaadjes van een tomaat zaait, komen er tomatenplantjes uit.
Die fundamentele waarheid gaat ook op voor vrede.
Als je vrede zaait, zul je hoe dan ook vrede oogsten.
Soms kan het een tijdje duren voordat de vrede die je hebt gezaaid...
goede resultaten oplevert.
Maar als je je best blijft doen om vrede te zaaien...
zul je rust krijgen in je hoofd, vrede krijgen met anderen...
en vrede krijgen met Jehovah.
En je zult de beloning oogsten van eeuwig leven...
in een wereld met vrede in overvloed.
Wees dus vastbesloten om nu vrede te zaaien..
zodat je voor eeuwig vrede kunt oogsten.
Als je daarover nadenkt...
is dat best een goede investering van je tijd en moeite, toch?
Dus zaai nu vrede en oogst vrede voor altijd.
Bedankt broeders, voor die praktische lessen.
Laten we aan deze mooie voorbeelden blijven denken...
en nu vrede zaaien zodat we voor eeuwig vrede kunnen oogsten.
Laten we nu samen lied 28 zingen: Vriendschap met Jehovah.
Dus lied nummer 28.