Dan willen we nu graag gaan luisteren...
naar een lid van het Besturende Lichaam, broeder David Splane.
De titel van zijn lezing is: Wees in alles nederig.
Jullie allemaal zijn nederige mensen.
Als dat niet zo was, zouden jullie niet zijn uitgenodigd voor Gilead.
Maar is het je weleens opgevallen dat als het om nederigheid gaat...
we het in de ene situatie heel goed doen en in de andere niet zo best.
Als iemand ons bijvoorbeeld een compliment geeft...
over een aandeel op de doordeweekse vergadering...
of misschien een commentaar bij de Wachttoren-studie...
dan geven we alle eer aan Jehovah en de opleiding die we hebben gekregen...
en dat is heel goed.
Maar in andere situaties gaat het misschien niet zo goed.
In zulke situaties kan onze nederigheid op de proef worden gesteld.
En op Bethel, zoals al eerder in het programma is gezegd...
moet iedereen samenwerken met anderen.
We moeten allemaal nauw met anderen samenwerken.
Sommigen van jullie, zusters, werken in een team...
jullie werken met anderen.
En jullie, broeders, hebben verantwoordelijkheden in de gemeente of op Bethel of misschien allebei.
In al die situaties hebben we nederigheid nodig.
Dus ik wil vanochtend graag bespreken wat we over nederigheid kunnen leren...
van Jehovah God...
en van de apostelen van Jezus Christus.
Nederigheid is een hele brede term...
dus we gaan vandaag niet alles bespreken.
We gaan het hebben over een paar aspecten van nederigheid...
en de eerste zal je misschien verrassen.
In Inzicht in de Schrift wordt gezegd dat nederigheid het vermogen omvat...
om barmhartigheid en medegevoel voor anderen te tonen.
Het vermogen om barmhartigheid en medegevoel voor anderen te tonen.
Het vermogen om uitzonderingen te maken als dat gerechtvaardigd is.
Dat is een hele goede beschrijving van Jehovah.
Jehovah is niet star.
Hij weet wanneer het nodig is om een uitzondering te maken.
Hoe vaak heb je in de Bijbel kunnen lezen dat Jehovah van gedachten veranderde?
Jehovah geeft volmaakte regels, maar toch maakt hij soms uitzonderingen.
Laten we dat eens illustreren.
De Israëlieten staan klaar om het beloofde land in te nemen.
En de eerste stad die ze moeten veroveren is Jericho.
Nu is er een regel voor oorlogvoering en die is heel duidelijk.
Jehovah zegt: Je mag geen verbond sluiten met hen...
en je mag geen medelijden met ze hebben.
Geen verbond, geen medelijden, dat is de regel.
Het is een volmaakte regel, want het is Jehovah’s regel.
Jozua stuurde twee verkenners naar de stad...
en ze gingen naar het huis van een prostituee die Rachab heette.
Wacht eens even.
Daar gaan we even over nadenken.
Daar kun je zo overheen lezen.
Jozua stuurde twee verkenners naar de stad.
Ze gingen naar het huis van een prostituee die Rachab heette.
Oké, we hebben het vaak over het geloof van Rachab.
Maar hoe zat het dan met het geloof van die twee verkenners?
Kun je je voorstellen hoeveel geloof die mannen nodig hadden...
en volgens de Bijbel waren het jonge mannen...
om die stad binnen te gaan?
Als die verkenners jonger dan 40 waren, dan waren ze geboren in de woestijn.
In hoeveel steden zullen ze geweest zijn?
Hadden ze ooit in hun leven een stad gezien?
Zullen ze ooit weleens in een echt huis geweest zijn?
Hoeveel mensen van andere volken hadden ze ooit ontmoet?
Misschien niet heel veel.
Misschien een paar aan de andere kant van de Jordaan, maar niet heel veel.
Dus wat gebeurt er zodra de verkenners de stad binnengaan?
Iemand roept de politie.
Ze worden meteen herkend.
En dat is ook niet zo gek!
Ze droegen andere kleren dan de Kanaänieten.
In die tijd konden mensen nu eenmaal geen kleren bestellen bij Amazon.
Nee, ze waren gekleed als Israëlieten.
Waarschijnlijk droegen ze 40 jaar oude afdankertjes van hun vaders...
die waren omgekomen in de woestijn.
Ze zagen er dus niet uit als Kanaänieten.
Ze vielen heel erg op.
En zodra ze hun mond opendeden, zullen de mensen gezegd hebben:
Jij komt hier niet vandaan, dat hoor je.
Je spreekt niet de taal van de Kanaänieten.
Dus het was geen wonder dat ze werden ontdekt.
Ze moesten snel van de straat af.
Ze moesten zich verbergen.
En we kunnen ons afvragen of Jehovah ze naar Rachab leidde.
We kunnen ons afvragen of Jehovah iets in Rachab zag...
iets in haar hart waarmee hij kon werken.
Of denk je dat het soms toeval was dat de verkenners werden geleid...
naar de enige familie in Jericho die het waard was om gered te worden?
Het kan heel goed zijn dat Jehovah daarbij betrokken was.
Dus Rachab besluit om de verkenners te verbergen...
maar ze stelt een voorwaarde.
Zoek alsjeblieft Jozua eens op.
Jozua hoofdstuk 2.
Dan gaan we zien wat haar voorwaarde was.
Ik geef je even de tijd.
We gaan Jozua 2:13 lezen.
We weten niet precies hoe Rachab met de verkenners communiceerde...
daar is vast gebarentaal bij gebruikt.
Het ging eerder nog over gebarentaal.
Die gebaren waren vast nodig...
want de Kanaänitische taal kwam niet echt overeen met het Hebreeuws.
In ieder geval begrepen ze elkaar.
Nu gaan we lezen wat ze zegt in vers 13:
Jullie moeten het leven sparen van mijn vader en moeder...
mijn broers en zussen en iedereen die bij ze hoort...
en jullie moeten ons redden van de dood.
Waar vraagt ze eigenlijk om?
Ze vraagt hier om een uitzondering.
Dit was de regel: Je mag geen verbond met ze sluiten.
Je mag in geen enkel opzicht medelijden met ze hebben.
En nu vraagt ze om een uitzondering, en niet zomaar een uitzondering.
Ze vraagt niet alleen of haar eigen leven gespaard kan worden...
maar ook het leven van al haar familieleden.
Sommigen dachten misschien dat ze te ver ging.
Maar dat is waar ze om vroeg.
En de verkenners hadden medelijden met Rachab.
Ze maakten een uitzondering.
En ze beloofden dat als het moment daar was...
Rachab en haar familie gespaard zouden worden.
De Bijbel zegt niet dat het verkeerd was dat de verkenners die uitzondering maakten.
Dus het kan zijn dat Jehovah er de hand in had.
Misschien zette Jehovah de verkenners ertoe aan dit te doen.
Misschien zag Jehovah iets in Rachab en wilde hij haar daarom redden.
Later hielden Jozua en de oudsten zich niet aan de instructies...
toen ze een verbond sloten met de Gibeonieten.
Dat vermeldt de Bijbel wel.
Maar de Bijbel zegt dat niet in het geval van de verkenners van Jericho.
Ze maakten een uitzondering, en we weten dat Jehovah het daarmee eens was.
Hoe weten we dat?
Toen Jehovah de muren van Jericho liet instorten...
zorgde hij ervoor dat het gedeelte van de muur waar Rachabs familie woonde overeind bleef.
Jehovah was het eens met een uitzondering op zijn volmaakte regel.
Ik denk dat jullie begrijpen waar ik heen wil.
We hebben regels nodig.
En in de meeste gevallen werkt een regel heel goed.
Maar er zijn ook gevallen waarin het alleen maar logisch is...
om een uitzondering op de regel te maken.
Ik moet denken aan iets wat een paar jaar geleden gebeurde...
toen de Bethelfamilie wegging uit Brooklyn.
Er zaten toen veel Bethelieten in de gemeenten...
die daar dienden als ouderling of als dienaar.
Dus dat betekende een enorme reorganisatie van de gemeenten in de stad New York.
En de ouderlingen en kringopzieners moesten ervoor zorgen dat er in elke gemeente...
voldoende ouderlingen, dienaren en verkondigers waren.
Daarom werden de verkondigers toegewezen aan verschillende gemeenten.
Kun je je dat voorstellen?
Er moesten honderdduizenden verkondigers aan gemeenten worden toegewezen.
Dus kwam er een regel, een hele goede regel:
Ga naar de gemeente waaraan je wordt toegewezen.
We hebben niet de mogelijkheden om rekening te houden...
met de persoonlijke gevoelens van elke verkondiger in de stad New York.
Dus alsjeblieft, ga naar de gemeente waaraan je wordt toegewezen.
Nu waren er twee zusters, alleenstaande zusters...
die aan een gemeente werden toegewezen.
Ze hadden geen auto, en de gemeente waaraan ze werden toegewezen...
was niet bereikbaar met het openbaar vervoer.
Dus ze zouden moeten lopen naar de Koninkrijkszaal...
en het gebied waar de Koninkrijkszaal lag was gevaarlijk.
Hun veiligheid zou gevaar lopen.
Nu was er natuurlijk de regel:
Ga naar de gemeente waaraan je wordt toegewezen.
Maar de kringopziener maakte liefdevol een uitzondering.
Dus waar het om gaat is: we hebben regels nodig.
En in de meeste gevallen zullen onze regels...
zelfs onze onvolmaakte regels, goed werken.
Maar gebruik je gezonde verstand.
Er zijn momenten waarop we moeten overwegen een uitzondering te maken.
Kun je iemand bedenken die misschien heel dankbaar was...
dat Jehovah een uitzondering voor Rachab maakte...
en dat ze niet in Jericho omkwam?
Kun je iemand bedenken?
Hij is al eerder genoemd.
Het is Boaz, de man van Ruth.
Rachab was zijn moeder.
En denk hier eens over na:
Als Rachab in Jericho was gestorven zou er dan ooit een David zijn geweest?
We gaan snel door.
Jehovah gaf opdracht om zeven volken in Kanaän uit te roeien...
en de Gibeonieten waren daar één van.
Maar ze hadden een plan.
Ze deden alsof ze uit een ver land kwamen dat niet bestemd was voor de vernietiging.
Daarom legden de oudsten, zonder Jehovah te raadplegen, een eed af...
dat ze de Gibeonieten zouden sparen.
Ze sloten een verbond met de Gibeonieten.
Al snel beseften de Israëlieten dat ze erin geluisd waren.
Maar ook al waren ze onder valse voorwendsels overgehaald om de eed af te leggen...
ze beloofden zich eraan te houden.
Maar het gaat er nu om wat er daarna gebeurt.
Vijf koningen van de Amorieten komen erachter...
dat de Israëlieten en de Gibeonieten een verbond hebben gesloten...
en ze zijn woedend.
Daarom zijn ze vastbesloten om alle Gibeonieten om te brengen...
wat eigenlijk was wat Jehovah in eerste instantie wilde.
Wat deed Jehovah?
Hij had kunnen zeggen: Probleem opgelost.
Jullie hebben de Gibeonieten beloofd ze niet om te brengen...
dus jullie kunnen achteroverleunen en de Amorieten het werk laten doen.
Maar wat deed Jehovah?
Jozua 10:8.
En houd in gedachte dat hij een regel had.
Hij had de regel dat iedereen vernietigd moest worden.
Jozua 10:8.
Jehovah zei tegen Jozua:
Wees niet bang voor ze, want ik geef ze je in handen.
Niemand van hen zal tegen je kunnen standhouden.
Wat een nederigheid.
Jehovah helpt de Israëlieten om zich te houden aan een belofte...
die ze eigenlijk niet hadden mogen doen.
Dat is nederigheid.
We gaan het nu hebben over Jezus’ apostelen.
Ook van hen kunnen we veel leren over nederigheid.
We hebben het vaak over de discussies die ze hadden...
maar dat gebeurde voornamelijk vóór Pinksteren.
Maar als je erover nadenkt, na Pinksteren was het een heel ander verhaal.
Hoe leren we de apostelen kennen na Pinksteren?
Ze waren er niet mee bezig de eer op te strijken...
en ze wilden niet in de schijnwerpers staan.
De apostelen waren personen die zichzelf echt wegcijferden.
Mattheüs schreef het eerste evangelie...
het eerste geïnspireerde verslag over Jezus.
Zien we Mattheüs op bijna elke pagina terugkomen?
Mattheüs houdt een openbare lezing.
Mattheüs doet een wonder.
Mattheüs als herder.
Nee, zijn naam komt in het hele evangelie maar twee keer voor...
en beide keren beschrijft hij zichzelf als een belastinginner...
niet bepaald een flatterend beeld.
En hoe zit het met de apostel Johannes?
De naam Johannes komt 23 keer voor in zijn evangelie...
maar er wordt nooit de apostel Johannes mee bedoeld.
Het gaat bijna altijd om Johannes de Doper.
Toen de apostelen en ouderlingen samenkwamen om de besnijdeniskwestie te bespreken...
denk je dat dat een belangrijke vergadering was?
De apostelen en ouderlingen waren er.
Wie was de voorzitter?
Wie van de 12 probeerde de leiding te nemen.
Jakobus, de broer van Jezus, was niet eens een apostel...
maar hij was de voorzitter.
En later, toen de knoop werd doorgehakt, wie maakte toen die beslissing bekend?
Opnieuw Jakobus.
En je hoort Petrus en Johannes niet zeggen:
Moet je horen, dit is nogal een belangrijke beslissing.
We denken dat een van ons die zou moeten aankondigen.
De apostelen hadden hun lesje geleerd.
Denk daaraan als de kringopziener je gemeente bezoekt.
Misschien heb je grote verantwoordelijkheden op Bethel...
maar als hij de gemeente bezoekt, heeft hij die week de leiding.
Volg zijn instructies op.
Wees niet kritisch op de kringopziener...
en aarzel niet om hem te laten weten hoeveel waardering je voor zijn dienst hebt.
En de Bethelfamilie hier in de Verenigde Staten geeft daarin echt een geweldig voorbeeld.
Als kringopzieners voor het eerst een gemeente met veel Bethelieten bezoeken...
zijn ze een beetje nerveus de eerste tien minuten.
Maar de Bethelfamilie laat merken dat ze de raad heel erg waarderen.
En soms hebben ze het weken na het bezoek van de kringopziener...
nog over de raad die hij heeft gegeven.
Ze hebben veel waardering voor het bezoek van de kringopziener...
en ze hebben respect voor hem.
En we weten dat dat ook voor jullie zal gelden.
Nederige mensen willen graag op alle mogelijke manieren...
bijdragen aan het Koninkrijkswerk, het maakt niet uit hoe.
Ze zijn niet bezig met voorrechten.
Ze zijn niet bezig met prestige of aanzien.
Ze zoeken niet de schijnwerpers op.
In dat verband gaan we het nu even hebben over de apostel Paulus.
Broeder Lippold zei in zijn lezing dat Paulus iemand was...
die normaal niet opschepte, en dat is helemaal waar.
In feite was hij iemand die heel nederig was.
Denk hier eens over na:
Toen Paulus bekeerd werd, rond het jaar 34...
zei Jezus tegen Ananias dat Paulus een heel mooi voorrecht zou krijgen.
We gaan dat lezen in Handelingen hoofdstuk 9.
Handelingen 9:15.
En hier spreekt Jezus tegen Ananias.
Maar de Heer zei tegen hem: Ga!
Ik heb deze man uitgekozen als instrument...
om mijn naam uit te dragen aan de heidenen...
en ook aan koningen en de Israëlieten.
Uitgekozen als instrument.
Dat was bijzonder.
Hoe reageerde Paulus?
Steeg het hem naar het hoofd?
Maakte hij plannen om meteen naar Jeruzalem te gaan...
om zich daar aan te bieden als lid van het besturende lichaam nu hij gezalfd was.
Nee, hij bleef waar hij was in Damaskus en hij bleef het goede nieuws prediken.
In het jaar 36 ging hij naar het internationale hoofdkantoor in Jeruzalem.
Wat deed Paulus toen?
Zei hij: Hier ben ik, het uitgekozen instrument.
Ik kom jullie helpen om de boel te runnen?
Hij bleef een aantal weken bij de apostel Petrus.
Blijkbaar was Petrus verhuisd naar Jeruzalem.
Maar Paulus bleef prediken.
Hij was gewoon nederig en bleef het goede nieuws prediken...
totdat Jezus op een zekere dag...
aan Paulus verscheen toen hij in de tempel was.
En Jezus zei tegen hem dat hij Jeruzalem onmiddellijk moest verlaten...
omdat de Joden hem wilden vermoorden.
Hoe reageerde Paulus?
Zei hij: Maar het besturende lichaam heeft me nodig.
Als ik wegga, hoe zullen ze het dan redden zonder mij?
Ze hebben m’n wijsheid nodig?
Paulus was gehoorzaam aan theocratische leiding, en hij vertrok.
Hij aanvaardde een nieuwe toewijzing: Tarsus.
Tarsus?
Wat voor toewijzing was dat voor een uitgekozen instrument?
Dat lag in de rimboe.
Het was 800 kilometer van het besturende lichaam in Jeruzalem.
Hoe zou het besturende lichaam zijn geweldige capaciteiten leren kennen...
als hij 800 kilometer van Jeruzalem was?
Paulus ging naar Tarsus en hij ging door met prediken.
We weten niet eens of er een gemeente in Tarsus was toen Paulus daar aankwam.
Maar Paulus bleef prediken.
Ik moest denken aan het prachtige interview dat we hebben gehoord...
waarin de broeder vertelde hoe hij uiteindelijk in de kringdienst belandde.
Maar voor die tijd gaf Jehovah hem een beetje opleiding.
En misschien gebeurde dat ook met de apostel Paulus.
Wist je dat Paulus misschien wel acht jaar in Tarsus is gebleven om te prediken?
En toen kwam Barnabas...
11 jaar na Paulus’ bekering.
Barnabas kwam en vroeg hem naar Antiochië te komen.
En vanaf dat moment kreeg Paulus allerlei voorrechten.
Zo’n vijf jaar later schreef Paulus z’n eerste geïnspireerde brief...
die we tot op de dag van vandaag koesteren.
Hij werkte z’n hele leven hard.
Hij deed meer dan elk van de 12 apostelen...
maar hij maakte zich er niet druk over dat hij niet tot hen werd gerekend.
Paulus waardeerde de voorrechten die hij had.
Hij bezag ze als onverdiende goedheid.
En we weten dat jullie hetzelfde zullen doen.
Als je gevraagd wordt een velddienstbijeenkomst te leiden...
koester dat voorrecht dan.
Koester elk voorrecht dat je krijgt als een uiting van liefde van Jehovah.
Als je straks naar je toewijzing gaat...
zul je vaak situaties meemaken die je nederigheid testen.
En ik weet dat jullie, broeders en zusters, die test zullen doorstaan.
Het bijkantoor vraagt je te helpen bij een project...
maar diep vanbinnen ben je het er niet helemaal mee eens.
Diep vanbinnen vraag je je af of het wel gaat werken...
en je vraagt je af of het geen tijdverspilling is.
Maar je gaat het project niet uitstellen en zeggen:
Dat doe ik nog weleens als ik tijd overheb.
Dat ga je niet doen.
Je steekt je hele ziel en zaligheid in het project.
Je vraagt Jehovah in gebed om het project te zegenen...
het project waar je het niet helemaal mee eens was.
Of misschien wordt je gevraagd een aanbeveling te doen...
en vind je de ene optie beter dan de andere.
Nederigheid zal je ertoe aanzetten alle opties te presenteren...
en eerlijk alle voor- en nadelen te noemen.
Je gaat geen gekleurd beeld geven omdat je denkt:
Tja, ik moet die broeders toch helpen om de goede keus te maken.
Dus ik zal vooral de nadruk leggen op de voordelen...
en de nadelen een beetje afzwakken.
Doe dat niet.
Ik weet dat je alles eerlijk zult presenteren...
en dat je zult erkennen dat het de heilige geest is...
die de broeders helpt beslissingen te nemen.
Vertrouw erop dat de geest de broeders zal helpen het juiste te doen.
Stel dat je als zuster in een team werkt...
of dat je als broeder in een lichaam van ouderlingen werkt.
Ik weet dat je zelfs diep vanbinnen niet zult denken...
dat jij het beste beoordelingsvermogen hebt van alle teamleden...
en dat je weliswaar beleefd zult luisteren naar wat de anderen zeggen...
maar dat je eigenlijk denkt dat jouw conclusies de enige juiste zijn...
en dat je hoopt dat de broeders en zusters het met jou eens zullen zijn.
Dat zul je niet denken, want niemand heeft altijd gelijk.
Jehovah’s geest kan inwerken op elk lid van het team.
Raak niet ontmoedigd als elk idee waarmee je op een vergadering komt wordt afgeschoten.
Dat overkomt de besten van ons.
Er zullen nog meer vergaderingen komen...
en hopelijk zullen sommige daarvan beter voor je gaan.
Raak niet ontmoedigd en denk ook niet:
De volgende keer zeg ik helemaal niks meer, ze bekijken het maar.
Wees nederig en erken dat het best mogelijk is...
dat we soms met ideeën komen die helemaal niet zo geweldig zijn.
Ik ben in ieder geval heel blij dat het Besturende Lichaam...
heel vriendelijk reageert als ik met minder slimme ideeën kom.
Gebruik wat je hebt geleerd in je commentaren...
en aandelen op de doordeweekse vergadering om anderen op te bouwen.
En ik weet dat je niet naar fouten gaat zoeken.
Dat was niet zo’n goede illustratie.
Die tekst is niet goed toegepast.
Dat is niet het correcte woord.
Dat ga je niet doen.
Ga gewoon ontspannen luisteren en geniet van de vergaderingen.
Neem het geestelijke voedsel tot je.
Wees blij met wat de broeders en zusters voor je hebben klaargemaakt.
Ik heb je vandaag geen dingen verteld die je nog niet wist.
Jullie zijn allemaal heel nederig.
Dit zijn dingen waar we allemaal aan herinnerd moeten worden.
Het grootste deel van de tijd zijn we nederig.
We bidden dat de dag komt dat we altijd nederig zijn.
En ondertussen moeten we eraan werken, jij en ik.
Laten we er samen aan werken.
Laten we in alles nederig zijn.
Als we dat doen, zal Jehovah ons blijven gebruiken.
We houden van jullie.
Mag Jehovah jullie rijkelijk zegenen.
Heel erg bedankt, broeder Splane, voor die mooie Bijbelse voorbeelden...
en natuurlijk vooral voor het voorbeeld van Jehovah.
Je hebt ons eraan herinnerd dat nederige mensen regels opvolgen...
maar dat ze ook redelijk zijn.
Dat waren echt goeie herinneringen en voorbeelden in je lezing!
En dan nu de uitreiking van de diploma’s.
En daarbij word ik geassisteerd door broeder William Malenfant...
helper bij het Onderwijscomité.
Als eerste hebben we broeder en zuster Cheung.
Zij gaan terug naar het Canadese bijkantoor.
Hier hebben we broeder en zuster Ciupek.
Zij gaan terug naar het Midden-Europese bijkantoor.
Broeder Ciupek is aangesteld als lid van het bijkantoorcomité.
Nu hebben we broeder en zuster De Chavigny.
Zij gaan terug naar het Franse bijkantoor.
Broeder en zuster Dolev gaan terug naar het bijkantoor in Bulgarije.
En broeder en zuster Eisa zijn toegewezen...
aan het internationale hoofdkantoor in Warwick...
waar broeder Eisa zal werken voor de Ziekenhuisinformatiedienst.
Broeder en zuster Grim zijn toegewezen aan het bijkantoor in Ghana.
Broeder Grim is aangesteld als lid van het bijkantoorcomité.
Broeder Kitts is toegewezen aan het Midden-Europese bijkantoor...
waar hij zal werken onder toezicht van de Office of Public Information...
van het internationale hoofdkantoor.
Broeder N’Gwete gaat terug naar het Surinaamse bijkantoor.
Broeder en zuster Peltonen zijn toegewezen aan het Midden-Europese bijkantoor.
Broeder Peltonen zal werken onder toezicht...
van de Office of Public Information van het internationale hoofdkantoor.
Broeder Velev gaat terug naar het Bulgaarse bijkantoor.
Broeder Vita is toegewezen aan het Albanese bijkantoor.
Broeder en zuster Weaver gaan terug naar het Spaanse bijkantoor.
Broeder Weaver is aangesteld als lid van het bijkantoorcomité.
Oké, nou dat was mooi om te zien.
Nu zijn ze afgestudeerd.
En dus presenteren we jullie:
de afgestudeerden van de 151ste klas van Gilead.
Jullie houden echt van ze, hè? Dat is mooi om te zien.
Er zal nu een brief worden voorgelezen...
door een van de afgestudeerden van de 151ste klas.
Broeder Davide Vita uit Italië, die naar Albanië gaat, zal hem voorlezen.
Aan het Besturende Lichaam en de Bethelfamilie.
Lieve broeders en zusters...
de afgelopen vijf maanden hebben we gereisd door de Bijbel...
van de eerste bladzijde tot de laatste.
We hebben de hitte van de Sinaï gevoeld...
en zijn geweest op de bodem van de Rode Zee...
in de smalle straatjes van Jeruzalem en op de top van de Hermon.
We hebben profeten ontmoet, we hebben de tempel bezocht...
we hebben de schitterende hemelse wagen gezien...
en hebben genoten van het fantastische gezelschap van Jezus en de apostelen.
Wat is het resultaat van onze reis?
Precies hetzelfde wat Job voelde na zijn gesprek met God:
enorm veel ontzag.
Hoewel hij erkende dat hij alleen de zomen van zijn wegen kon begrijpen...
was het genoeg om helemaal onder de indruk te zijn van Jehovah.
Nu weet ik dat niets wat u van plan bent onmogelijk is voor u.
Tegelijkertijd voelde hij zich door de ervaring zo klein...
dat hij zijn hand op zijn mond legde.
Zo voelen wij ons vandaag.
Het resultaat van onze Gileadopleiding...
is dat we ontzag, nederigheid en dankbaarheid voelen.
De Bijbel bestuderen betekent studeren over Jehovah zelf.
En wat we hebben geleerd heeft ons nog meer doordrongen...
van de diepte van Jehovah’s liefde voor elk van zijn aanbidders.
We hebben die liefde niet alleen in talloze Bijbelverslagen gezien...
maar ook in personen die hem en zijn Zoon, Jezus, navolgen:
het Besturende Lichaam, de gastleraren, onze Gileadleraren...
en de Bethelfamilie hier in Patterson en in de andere complexen.
Jullie voorbeeld is het levende antwoord...
op de vraag wat christelijke liefde echt inhoudt.
We willen onze diepe dankbaarheid uiten voor het Besturende Lichaam...
en iedereen die deze onvergetelijke ervaring heeft mogelijk gemaakt.
We weten dat dit onderwijs van Jehovah niet alleen voor ons is.
Het is de bedoeling dat we het delen.
Het einde van de Gileadschool...
is voor onze klas als het besluit van een hoofdstuk.
En we zijn vastbesloten om het volgende hoofdstuk van ons verhaal te schrijven...
door dezelfde liefde en persoonlijke belangstelling te tonen...
die we hebben ervaren.
We bidden dat terwijl we toepassen wat we hebben geleerd...
we anderen kunnen inspireren en Jehovah’s hart kunnen verheugen.
Het is zoals wordt gezegd in Psalm 106:48:
Jehovah komt alle eer toe, voor eeuwig en altijd.
Loof Jah!
Jullie broeders en zusters van de 151ste klas van Gilead.
Bedankt voor die prachtige brief.
Jullie mooie, oprechte woorden zullen we niet vergeten.
Tot slot zijn er nog een paar dingen die we jullie graag willen meegeven.
Jullie zijn nu afgestudeerd van Gilead.
Eerder noemden we jullie studenten omdat jullie nog geen diploma hadden...
maar dat heb je nu wel.
En dat is heel opbouwend en echt mooi om te zien.
Misschien weet je nog dat het Besturende Lichaam in 2011...
het doel van Gilead iets heeft aangepast.
Die is er nu nog meer op gericht broeders en zusters op te leiden...
om het veld en ook de bijkantoororganisatie...
sterker en stabieler te maken.
Sindsdien zijn veel afgestudeerden aangesteld...
als lid van een bijkantoorcomité of landscomité.
En dus werpt de school met Jehovah’s zegen vrucht af.
Maar niet iedereen die op Gilead afstudeert...
krijgt zulke verantwoordelijkheden.
Er zitten in elke klas ook veel zusters, toch?
De vraag is dus:
hoe kan elk van jullie een aandeel hebben aan het bereiken van dat doel...
namelijk het veld en het bijkantoor sterker en stabieler maken?
Dat doel wordt bereikt als anderen door wat je doet en zegt...
kunnen zien dat je een man of vrouw met een sterk geloof bent.
Paulus schreef in 1 Thessalonicenzen 1:8:
Het woord van Jehovah...
is dankzij jullie niet alleen in Macedonië en Achaje gehoord...
maar jullie geloof in God heeft zich overal verspreid.
Dat is precies wat nu ook gebeurt.
Zulke voorbeelden zijn onbetaalbaar.
Jullie opleiding was erop gericht je geloof sterker te maken...
en we zijn ervan overtuigd dat dat ook is gelukt.
Je bent klaar voor wat komen gaat.
Maar je moet je geloof sterk houden.
Johannes schreef in 1 Johannes 5:4:
Hiermee hebben we de overwinning op de wereld behaald:
ons geloof.
Laten we met dat in gedachten...
eens bekijken hoe je een sterk geloof behoudt...
zodat je een positieve invloed kunt zijn in je toewijzing...
waardoor het veld en de bijkantoororganisatie...
sterker en stabieler worden.
Als je straks in je toewijzing bent...
en misschien nieuwe verantwoordelijkheden hebt...
blijf dan gefocust op wat het allerbelangrijkste is...
namelijk het doen van Gods wil.
Wat zou de oorzaak kunnen zijn dat je die focus verliest?
Nou, je loopt gevaar als je ooit het gevoel zou krijgen dat je er bent...
dat je alles hebt bereikt wat je wilde bereiken...
al je geestelijke doelen.
Kijk, als je dat zou toelaten...
dan ga je je bezighouden met andere dingen.
En om dat te voorkomen moet je altijd gefocust blijven...
op Jehovah en op zijn werk en op het helpen van anderen.
Vermijd elk zijpad en verlies nooit uit het oog...
dat je geestelijk moet blijven groeien.
Wees nooit tevreden met wat deze lege wereld te bieden heeft.
Blijf gefocust op Jehovah’s beloften en op het doen van zijn wil.
Zorg er altijd voor dat je schild van het geloof sterk is.
Vroeger zorgden soldaten goed voor hun schild als er geen strijd was.
Als een soldaat een beschadiging of zwak punt ontdekte...
deed hij z’n best om z’n schild te repareren.
Op die manier was hij altijd klaar voor het volgende gevecht...
en werd hij nooit verrast.
Wij moeten dat doen in geestelijk opzicht.
Een broeder of zuster zou na verloop van tijd...
zijn of haar schild van het geloof kunnen neerleggen...
en zich gaan bezighouden met dingen die geen blijvende waarde hebben.
De Duivel wil niets liever dan dat je je geloof verwaarloost...
want dan kan hij je meesleuren, weg van Jehovah.
Je laat zien dat je je geloof sterker maakt door de tijd te nemen...
om aandacht te besteden aan je geestelijke behoeften.
Het is de basis die telt.
Dus zorg dat je geregeld naar de vergaderingen gaat.
En binnenkort zal dat weer in de Koninkrijkszaal kunnen.
Predik ijverig over Jehovah’s naam en zijn Koninkrijk.
Lees elke dag in de Bijbel om je geloof sterk te houden.
En pas de raad eruit gebedsvol toe in alles wat je doet.
Die dingen vormen de basis, het fundament van een sterk geloof.
Dus samengevat:
denk niet dat je die basisdingen niet meer hoeft te doen...
nu je bent afgestudeerd van deze geweldige school.
Maar houd juist vast aan je geestelijke routine...
en word nooit zelfvoldaan omdat je een speciaal voorrecht hebt dat je leuk vindt.
En tot slot: blijf groeien als geestelijk persoon...
omdat je weet hoe goed Jehovah voor je is geweest, en voor ons allemaal.
Wees als die soldaat die goed zorgt voor zijn schild...
en zijn volledige wapenrusting.
Blijf gefocust op wat je op Gilead hebt geleerd te doen.
En dan zul je altijd klaar zijn voor de goede strijd van het geloof.
En zoals eerder gezegd zijn we ervan overtuigd...
dat jullie dat goed zullen doen.
Mogen Jehovah en zijn geliefde Zoon elk van jullie daarvoor zegenen.