Welkom bij JW Broadcasting!
Wat kun je deze maand verwachten? Hier zijn enkele hoogtepunten.
DiDi Brown kreeg een zware klap te verwerken toen ze haar dochter verloor.
Hoe troostte Jehovah haar?
Veel mensen vinden het moeilijk om hun vooroordelen te overwinnen.
We gaan naar Griekenland om te zien hoe broeders en zusters...
onbevooroordeeld liefde tonen.
En onze nieuwe original song herinnert ons eraan...
dat als we tijd voor Jehovah maken onze band met hem steeds hechter wordt.
Dit is JW Broadcasting van maart 2022.
Het is overduidelijk dat we in de laatste dagen leven die moeilijk te doorstaan zijn...
precies zoals de apostel Paulus onder inspiratie opschreef...
in 2 Timotheüs hoofdstuk 3.
We hebben al heel vaak gelezen wat er staat in Mattheüs 24, Markus 13...
Lukas 21 en Openbaring hoofdstuk 6.
Maar je had toch nooit kunnen bedenken hoeveel impact een pandemie...
natuurrampen, geweld en onrust op ons zouden hebben.
Het raakt ons op economisch, lichamelijk en ook op emotioneel vlak.
Sommige broeders en zusters hebben het ongelofelijk zwaar.
Ze hebben bijvoorbeeld te maken met het verlies van een dierbare, gevangenschap...
lichamelijke mishandeling, ziekte, financiële problemen...
en soms hebben ze meerdere van deze problemen tegelijkertijd.
We bidden voor jullie, lieve broeders en zusters.
Met jullie in gedachten is het thema van deze maand:
Jehovah troost je als je het moeilijk hebt.
Een tekst die heel bekend is geworden onder Jehovah’s aanbidders...
is 2 Korinthiërs 1:3,4:
De Engelse Studiebijbel zegt het volgende over de uitdrukking...
de Vader van tedere barmhartigheid:
Het Griekse zelfstandig naamwoord dat met tedere barmhartigheid wordt weergegeven...
beschrijft hier een gevoel van compassie, of medelijden, met anderen.
God wordt de Vader, of de Bron, van tedere barmhartigheid genoemd...
omdat compassie bij hem haar oorsprong vindt en deel uitmaakt van zijn wezen.
Zulke tedere gevoelens bewegen hem ertoe...
zijn trouwe dienaren die moeilijkheden ondergaan barmhartig te helpen.
Verder staat er over de uitdrukking de God van alle troost:
Het Griekse zelfstandig naamwoord dat wordt weergegeven met troost...
betekent letterlijk iemand aan zijn zijde roepen.
Het brengt de gedachte over van naast iemand staan om hem te helpen of aan te moedigen...
als hij moeilijkheden ondergaat of verdrietig is.
God gebruikt zijn actieve kracht om troost en hulp te geven...
in situaties die vanuit menselijk standpunt bezien uitzichtloos lijken.
Wat betekent dat?
Jehovah wil dat we weten dat waar we ook mee te maken krijgen...
hij naast ons staat om ons te helpen als we beproevingen meemaken.
Nee, hij belooft niet dat hij onze beproevingen wegneemt.
Maar hij verlicht onze pijn en ons verdriet als we moeilijkheden doormaken.
Wat een mooie beeldspraak...
dat God naast ons staat, vooral als de situatie uitzichtloos lijkt.
Waarom zou je hier niet een studieproject van maken?
Gebruik de publicatie Studiehulp voor Jehovah’s Getuigen...
of de Watchtower ONLINE LIBRARY en zoek op troost.
Het zal je dichter bij Jehovah brengen...
en je ervan overtuigen dat hij je, meer dan wie dan ook, kan en wil troosten.
Jehovah inspireerde Paulus er ook toe om op te schrijven...
hoe hij naast ons staat om ons te troosten.
Kijk maar in Romeinen 15:4:
Troost uit de Schrift.
Als we alle manieren waarop de Bijbel dat doet zouden bespreken...
zouden we tijd tekort komen.
Maar hier zijn een paar voorbeelden.
Een Bijbeltekst waar Jehovah’s volk de afgelopen tijd vaak over gemediteerd heeft...
staat in Jeremia hoofdstuk 29.
Toen Jehovah Jeremia inspireerde om z’n boodschap aan de Joden over te brengen...
waren ze als ballingen uit Jeruzalem naar Babylon gevoerd.
Ze waren ontmoedigd.
Maar ook tijdens hun ballingschap gaf Jehovah ze een vertroostende boodschap.
Kijk wat hij zei in Jeremia 29:10:
God zei tegen deze Joodse ballingen...
dat ze nog een lange tijd in ballingschap zouden blijven.
Maar hij maakte ze ook duidelijk...
dat hij in de toekomst vrede voor ze in gedachten had.
Het tweede deel van vers 10 zegt:
In vers 11 zegt hij:
Jehovah kwam z’n belofte aan de Israëlieten na.
Hij liet ze weten dat ze een mooie toekomst te wachten stond.
Een naslagwerk zegt over Jeremia 29:11:
Er is bijna geen belofte in de Bijbel te vinden die het liefdevolle medegevoel...
van Jahweh [Jehovah] tegenover deze ballingen zo mooi laat uitkomen.
Deze belofte geeft ze eindelijk een echte reden voor optimisme en hoop.
Jehovah’s belofte gaf mannen zoals Jeremia, Ezechiël en Daniël veel kracht.
Jehovah stelde de Joden gerust door z’n belofte te herhalen in Jeremia 31:17:
En er is hoop voor je toekomst.
Je zonen zullen naar hun eigen gebied teruggaan.
En inderdaad, zoals Jehovah had voorspeld...
werd Babylon veroverd door de Perzische koning Cyrus...
die de Joden toestond om naar hun thuisland terug te keren.
Na 70 jaar ballingschap waren ze terug in Jeruzalem.
Jehovah was z’n belofte nagekomen.
Wat betekent dat voor ons in deze tijd?
De vervulling van Jehovah’s beloften verzekert ons ervan...
dat z’n beloften aan ons ook zullen uitkomen, wat er ook om ons heen gebeurt.
Zoals hij zei: Ik zal mijn belofte nakomen.
Is dat niet vertroostend?
Maar we weten dat de grootste uiting van Jehovah’s troost...
z’n eniggeboren Zoon, Jezus, is.
Toen hij op aarde was, gaf hij mensen hoop.
Jezus deed geweldige dingen tijdens z’n bediening:
hij genas zieken, deed wonderen en belangrijker nog...
hij onderwees mensen over Gods Koninkrijk.
Maar de sterkste basis voor hoop voor de mensheid is Jezus’ loskoopoffer.
In Gods geïnspireerde Woord...
lezen we dat Jehovah niet alleen begrijpt wat we meemaken...
maar dat hij ook het verlangen heeft om ons te vertroosten en te versterken.
Onze liefdevolle hemelse Vader...
heeft speciale aandacht voor iedereen die z’n wil probeert te doen.
En in al z’n barmhartigheid...
trekt hij ook nederige mensen tot zich die hem nog niet kennen.
Hoeveel broeders en zusters...
leerden de waarheid wel niet kennen op precies het juiste moment...
een moment waarop ze het heel moeilijk hadden?
Dat kan geen toeval zijn.
Het is een uiting van Jehovah’s liefde...
en van z’n verlangen om mensen te troosten door de hoop die hij geeft.
Lieve broeders en zusters...
hoe dichter we bij de grote verdrukking komen...
hoe meer moeilijkheden we zullen meemaken.
En tijdens de grote verdrukking...
moeten we een rotsvast vertrouwen in Jehovah hebben.
We moeten alert zijn op de manieren waarop hij ons troost en versterkt...
en er open voor staan.
Houd in gedachte wat Paulus zei in 2 Korinthiërs 1:4.
Probeer het uit je hoofd te leren!
Jehovah is een God die ons troost bij al onze beproevingen.
Een tijdje geleden heb ik twee broeders geïnterviewd...
die al heel lang op Bethel in Amerika dienen:
Broeder Gerald Grizzle, helper bij het Personeelscomité...
en broeder Sam Roberson.
Deze broeders hebben, voordat ze naar Bethel kwamen...
jarenlang als kringopziener gediend.
Broeder Grizzle dient al op Bethel sinds 1978...
en broeder Roberson is hier nu al bijna 20 jaar.
Ze hebben de toewijzing om het Besturende Lichaam te helpen...
bij het geven van herderlijke zorg aan de Bethelfamilie.
Herderlijke zorg aan de Bethelfamilie, zeg je misschien.
Bethelieten hebben toch nooit problemen?
Luister naar wat deze broeders te zeggen hebben.
Broeder Grizzle, wat zijn enkele uitdagingen...
waarmee leden van de Bethelfamilie te maken hebben?
De Bethelfamilie is een afspiegeling...
van de wereldwijde broederschap.
Wat bedoel ik daarmee?
In 1 Petrus 5:9 staat dat de broederschap in de hele wereld...
op dezelfde manier lijdt.
En dat geldt ook voor Bethelieten.
Sommige hebben ernstige gezondheidsproblemen...
maar ze blijven volharden.
Andere maken zich zorgen over hun bejaarde ouders...
en sommige hebben hun geliefde toewijzing op Bethel moeten verlaten.
Weer andere hebben af en toe last van depressies.
Maar door de goede instelling van deze lieve broeders en zusters...
zijn ze vastbesloten om niet te focussen op hun problemen.
Door hun geloof in Jehovah zijn ze juist vastbesloten...
om op hun toewijzing te focussen.
Bedankt, broeder Grizzle.
Broeder Roberson, hoe heb jij zulke personen kunnen troosten?
Als we te horen krijgen dat een Betheliet iets tragisch heeft meemaakt...
dan zijn er vier dingen die we doen.
Ten eerste bidden we voor ze...
en denken we na over specifieke geestelijke puntjes, speciaal voor hen.
Dat doen we voordat we een bezoekje brengen.
Ten tweede luisteren we heel goed tijdens het bezoekje.
En niet alleen met onze oren, we proberen met ons hart te luisteren.
We proberen te voelen wat zij voelen.
We proberen mee te leven.
Ten derde gebruiken we Gods Woord, de Bijbel...
om ze eraan te herinneren dat ze er niet alleen voor staan.
Dat helpt ze echt.
We zijn bijvoorbeeld recent bij een broeder geweest...
die het heel erg moeilijk had.
En toen hebben we onder andere Exodus 3:7,12 met hem gedeeld.
Ik zal het eens voorlezen:
Ik heb gezien hoe moeilijk mijn volk het in Egypte heeft...
en ik heb hun hulpgeroep vanwege hun onderdrukkers gehoord.
En kijk eens wat er verder staat. Het is heel mooi.
Jehovah zegt niet: Ik weet wat voor lijden ze ondergaan.
Maar hij zegt: Ik weet heel goed wat voor lijden ze ondergaan.
En daarna zie je hoe Jehovah Mozes geruststelde...
toen hij bang was om naar de farao te gaan.
In het eerste deel van vers 12:
Daarop zei hij: Ik zal laten zien dat ik met je ben.
Het zijn maar een paar woorden maar ze zijn zo krachtig.
Jehovah garandeert dat hij zou bewijzen...
dat hij achter ze zou staan en dat hij ze nooit in de steek zou laten.
Dit geeft ons ook troost.
En ten vierde gaan we aan het eind van het bezoekje altijd met ze bidden.
En als we hun naam in het gebed noemen, dan voelen ze...
dat ze eigenlijk getroost worden door Jehovah, de Grote Herder.
Paulus zei in 1 Thessalonicenzen 5:14:
We sporen jullie aan, broeders, om de moedelozen te bemoedigen...
de zwakken te ondersteunen en geduldig te zijn met iedereen.
En dat is precies wat we proberen te doen.
Bedankt voor het delen van die interessante punten.
Broeder Grizzle en broeder Roberson...
Hoe heeft het troosten van anderen jullie geholpen?
Broeder Grizzle?
In deze moeilijke tijd voel ik gewoon hoeveel Jehovah van zijn volk houdt.
Door de jaren heen heb ik zijn zorg gezien en ervaren...
op momenten waarop ik het zelf moeilijk had.
Een aantal jaar geleden zijn m’n moeder, m’n broer en m’n vader ...
alledrie binnen een jaar overleden.
En in 2017 verloor ik m’n lieve vrouw, Bonnie.
We hadden Jehovah bijna 65 jaar samen gediend.
Maar door het gebed, persoonlijke studie en de liefde van broeders en zusters...
heeft Jehovah me getroost.
En nu ben ik gelukkig in staat om anderen aanmoedigen.
Dat is heel mooi, broeder Grizzle, bedankt.
Broeder Roberson, hoe heeft het troosten van anderen jou geholpen?
Toen m’n vrouw Linda en ik jaren geleden nog in de kringdienst waren...
raakte ik op een gegeven moment m’n stem kwijt.
Dat kan ik me nog heel goed herinneren.
Ik moest geopereerd worden aan m’n stembanden...
en ik kon zes weken lang niet praten.
Voor een kringopziener is dat alsof je een vogel zonder vleugels bent.
Ik heb in m’n hele leven nog nooit zoveel briefjes geschreven als in die zes weken.
Maar in die tijd en ook tijdens andere moeilijke situaties...
vergelijkbaar met die van Gerald, heeft Jehovah ons door alles heen geholpen.
En ik zal je vertellen, het is echt heerlijk...
om de troost die we van Jehovah krijgen met anderen te delen.
En door dat te doen, zien we de zorg van het Besturende Lichaam...
voor al Jehovah’s aanbidders, onder wie degenen met veel verantwoordelijkheden.
Zij weerspiegelen gevoelens van Jehovah, de God van alle troost.
Dankjulliewel broeders.
We hebben heel veel waardering voor jullie mooie woorden...
en het herderlijk werk dat jullie doen.
Het was leerzaam om te horen hoe Jehovah jullie getroost heeft...
en hoe jullie anderen troosten.
Heel erg bedankt.
Het Besturende Lichaam heeft soortgelijke regelingen getroffen...
voor herderlijke zorg op bijkantoren over de hele wereld.
Nu willen we graag een specifieke groep aanspreken.
Door stress, teleurstellingen...
of gekwetste gevoelens veroorzaakt door een broeder of zuster...
zijn sommigen van Jehovah’s organisatie afgedwaald.
Anderen zijn misschien uitgesloten, maar zouden nu graag terug willen komen.
Aan jullie willen we graag zeggen: Laat Jehovah je troosten en je versterken.
Hij wil dat je tot hem nadert en hij zal je helpen.
In Jakobus 4:8 staat:
Nader tot God, dan zal hij tot jou naderen.
Jehovah geeft heel veel om jullie.
Laten we eens kijken wat hij zegt in Ezechiël 34:16:
Sommigen die inmiddels hersteld zijn...
zeiden dat de Koninkrijkszaal weer binnenstappen een van de moeilijkste dingen voor ze was.
Als dat ook voor jou geldt...
bedenk dan dat het Jehovah is die jou als zijn schaapje verbindt.
Hij helpt je te herstellen.
In Ezechiël 34:12 zegt hij:
De getrouwe slaaf volgt Jehovah’s liefde na en zegt:
Wij bezien je als een verloren schaap, niet als een verloren zaak.
Tegen iedereen willen we zeggen:
Wat je nu ook moet doorstaan, houd in gedachte:
Jehovah troost je als je het moeilijk hebt.
In dit programma zullen we ervaringen van broeders en zusters horen...
die door Jehovah getroost zijn.
Let er bij het horen van hun verhalen op hoe Jehovah ze heeft geholpen...
en denk erover na hoe jij anderen kunt helpen.
We beginnen met de ervaring van Maombi Vianney.
Ik ben geboren in Congo (Kinshasa).
Ons gezin moest vluchten, omdat er oorlog was.
Ik kan me nog goed herinneren dat we de geluiden hoorden van bommen...
en geweerschoten toen we wegvluchtten.
We hoorden mensen schreeuwen.
Dag in dag uit, bij alles wat we deden, waren we bang dat ons iets zou overkomen.
We wisten nooit of we de dag zouden overleven.
M’n moeder en ik zijn de enigen van ons gezin die het hebben overleefd.
En dat is een van de redenen waarom we naar Rwanda zijn gevlucht.
Ik ben opgegroeid in een vluchtelingenkamp.
En ik kan je zeggen, het leven in zo’n kamp is niet makkelijk.
Het moeilijkste was om te zien dat mensen honger leden.
En omdat ik geen oudere broer had die me kon helpen...
werd ik vaak door andere kinderen in elkaar geslagen.
Ik voelde me een slachtoffer.
Ondanks al het verdriet wist ik dat er een God bestond die om mensen geeft.
Dus ik begon tot God te bidden.
Daarna begon ik naar de katholieke kerk te gaan om God te zoeken.
Toen ik zeven was, zag ik een keer twee vrouwen...
en ik kwam erachter dat ze Jehovah’s Getuigen waren.
Ik werd geraakt door hun glimlach.
En deze vrouwen hadden een bijbel in hun hand...
en ze gaven me een traktaat over het paradijs.
Ik leerde dat er nog hoop was. Er is een hoop voor de toekomst.
Er komt een betere tijd en ik leerde dat het leven een doel had.
Dat maakte me zo gelukkig.
Later zag ik een kind dat een boek van de Getuigen had.
Toen ik door het boek bladerde, zag ik een Bijbeltekst: Exodus 20:4.
In die tekst staat dat je geen andere goden mag aanbidden.
Toen ik dat las, was dat echt een schok voor me.
En dat niet alleen, ik was ook teleurgesteld in mezelf...
omdat ik nu wist dat ik iets verkeerds deed.
Ik aanbad niet de ware God.
Vanaf dat moment ging ik niet meer naar de katholieke kerk.
Ik bad om kracht, of ik Jehovah’s Getuigen mocht vinden...
en of ik de Koninkrijkszaal mocht vinden.
Later ging ik voor het eerst naar de zaal. Ik ging naar m’n eerste vergadering.
De eenheid onder Gods volk, dat raakte me echt.
En na de vergadering kwam iedereen naar me toe en gaf me een knuffel.
Die liefde had ik nog nooit gezien.
En nog belangrijker dan dat, ik leerde toen Gods naam kennen: Jehovah.
Die naam vond ik zo bijzonder.
Dat ik die naam kende, gaf me kracht. Het gaf me energie.
Vanaf het moment dat ik Jehovah’s naam gebruikte...
en tot Jehovah begon te bidden, werd hij zo reëel voor me.
Hij werd m’n grote Broer, hij werd zelfs meer dan m’n grote Broer...
want toen ik voor het eerst Jehovah’s naam gebruikte bij het bidden...
die dag wilden alle kinderen die me in elkaar hadden geslagen opeens m’n vriend zijn.
Dat was de dag na m’n eerste vergadering.
Jehovah had echt een muur tussen mij en m’n vijanden geplaatst.
Jehovah werd m’n Redder.
En op dat moment wist ik gewoon dat hij m’n God was...
en ik was vastbesloten hem nooit te verlaten.
Ik was vastbesloten om hem m’n hele leven te dienen.
In 2011 verhuisden we van Rwanda naar de Verenigde Staten.
Ik vroeg aan een vrouw of ze de Getuigen kende en ze zei: Ja, ik ken er een paar.
Dus ze belde hen op, en zo werd ik herenigd met m’n broeders en zusters.
In 2012 werd ik gedoopt.
En nu was ik officieel een Getuige van Jehovah, een deel van z’n volk.
Na m’n doop kwamen er steeds meer vluchtelingen het land binnen.
Ik wist wat ze hadden doorgemaakt.
Ik kende dat leven omdat ik het zelf heb meegemaakt.
Jehovah hielp me om ze te troosten.
Ik heb echt een donkere periode in m’n leven gehad...
maar door alles wat Jehovah voor me heeft gedaan...
voelde het alsof hij me uit het donker trok: Kind, kom eruit.
Hij trok me uit het donker naar het licht toe.
Als je Jehovah gaat dienen, op hem vertrouwt en hem tot je Redder maakt...
dan laat hij je zien wie hij is.
Als jij met moeilijkheden te maken hebt en je op zoek bent naar God...
leer dan van het verhaal van Maombi.
Jehovah ziet wat je doormaakt en hij trekt iedereen die het waard is tot zich.
Heb je gezien dat Maombi door de troost die hij had gekregen...
gemotiveerd werd om anderen te helpen?
In de volgende video gaan we zien...
hoe krachtig de liefde van onze broeders en zusters kan zijn.
LaQuita werkte voor de gemeente van de stad Virginia Beach.
Ze had daar gunstige werktijden...
waardoor ze zich kon focussen op de prediking.
Ik weet nog dat ik die vrijdag thuiskwam.
M’n moeder en ik waren die dag allebei bij de dokter geweest.
We kwamen thuis en wilden wat te eten gaan klaarmaken.
En toen werd ik gebeld.
Het was familie en ze vroegen of ik het nieuws al had gezien.
Ik probeerde gelijk m’n dochter te bellen...
maar ik kreeg haar voicemail.
Dus ik dacht: ik stuur haar een berichtje.
Maar toen ik dat deed, kreeg ik geen reactie.
Het was een uur of 10, half 11 ’s avonds toen we uiteindelijk te horen kregen...
dat ze bij de schietpartij om het leven was gekomen.
Dat was de verschrikkelijkste dag van m’n leven.
De volgende dag vanaf 7 uur ’s ochtends...
begonnen broeders en zusters al langs te komen.
En we hadden van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat mensen om ons heen...
die ons steunden.
Dat deed ons zo veel.
Het hielp ons om even aan iets anders te denken.
De liefde die ze aan ons gaven, het was ongelofelijk.
Het was zo bijzonder.
Zij hebben ons erdoorheen geholpen, door die hele situatie heen.
Onze familie, onze geestelijke familie.
De gemeente van de stad Virginia Beach bood aan...
om alles rondom de begrafenissen van de slachtoffers te regelen.
Vanwege de hoeveelheid mensen hadden ze gekozen...
voor het operagebouw in Norfolk.
De broeders hielpen ons overal bij.
De gemeente hoefde eigenlijk niks te doen, ze hoefden alleen maar de locatie te regelen.
Ze waren ervan onder de indruk...
dat de hele herdenking binnen een uur klaar was.
Er waren vertegenwoordigers van de gemeente van de stad aanwezig.
En er waren verslaggevers van de plaatselijke kranten.
De verslaggevers wilden per se praten.
Dus twee broers van mij gaven ze alle informatie...
met hulp van twee broeders die van Bethel kwamen.
We waren blij dat wij daar niet mee bezig hoefden te zijn.
Dus dat was een grote hulp.
Ik blijf maar kaarten krijgen en berichtjes.
Dat moedigt me zo aan.
Jesaja 41:10 is m’n lievelingstekst geworden.
Tijdens deze situatie voel ik echt Jehovah’s hand.
Het was alsof hij geruststellend over m’n schouder wreef en zei:
Het komt goed.
Ik ga je hier doorheen helpen.
En dat heeft hij gedaan.
En dat doet hij nog steeds elke dag.
Als het iemand anders kan overkomen, kan het mij ook overkomen.
En het is me overkomen.
Maar dat helpt me om de juiste kijk hierop te hebben...
en om erover na te denken hoe Jehovah het ongedaan zal maken.
Dat is waar ik het meest naar uitkijk:
dat Jehovah al het verdriet ongedaan zal maken.
Hij heeft het beloofd en ik geloof dat het gaat uitkomen.
Dus ik zie ernaar uit om weer herenigd te worden met m’n dochter.
In Jesaja 43:2 staat:
Als je door het water gaat, zal ik met je zijn...
als je rivieren oversteekt, zullen ze je niet overspoelen.
Al Jehovah’s aanbidders...
kunnen te maken krijgen met tragische en onverwachte gebeurtenissen.
Je kunt je daardoor gebroken voelen, maar je bent niet verbrijzeld.
Je hoort bij Jehovah, de Vader van tedere barmhartigheid.
Jehovah is er altijd voor ons.
Maar we hebben het allemaal druk.
Onze nieuwe muziekvideo laat zien welke zegeningen we kunnen ontvangen...
als we tijd voor Jehovah maken.
Zo’n druk leven, de dagen vliegen voorbij.
Hoe maak ik mezelf vrij...
hoe vind ik de tijd...
om met aanbidding bezig te zijn?
Dus maak tijd voor Jehovah.
Bouw je dag om hem heen.
Koester de momenten met hem alleen.
Maak tijd voor Jehovah.
Een vriend vertel je graag...
wat je bezighoudt.
Is God zo’n vriend van jou, op wie je vertrouwt?
Weet je dat hij van je houdt?
Dus daarom: Maak tijd voor Jehovah.
Bouw je dag om hem heen.
Koester de momenten met hem alleen.
Maak tijd voor Jehovah.
Sta stil en zie hoe hij je daag’lijks leidt.
Denk na hoe ’t straks zal zijn in ’t paradijs.
Bescherm die kostbare tijd.
Maak tijd...
maak tijd...
maak tijd.
Maak tijd voor Jehovah.
Bouw je dag om hem heen.
Koester de momenten met hem alleen.
Maak tijd voor Jehovah.
Maak tijd.
O, maak tijd.
Maak tijd.
Oh, maak tijd.
Maak tijd.
Oh, maak tijd.
Maak tijd.
Sta stil en zie hoe hij je dagelijks leidt.
Wat een mooie aanmoediging!
Ben jij soms te streng voor jezelf?
Je kunt ontmoedigd raken door je eigen tekortkomingen of fouten.
In de nieuwste aflevering in de categorie Bijbelse principes...
zie je hoe je hiermee moet omgaan.
M’n ouders zeiden vroeger altijd tegen me:
Praat met Jehovah over je geestelijke doelen.
Doe je best en dan doet Jehovah de rest.
Dus dat deed ik.
En Jehovah heeft me op zo veel manieren gezegend!
Ik werd zelfs uitgenodigd om mee te helpen aan een bouwproject op een Bethelhuis.
In het begin vond ik het nog heel leuk.
Begrijp me niet verkeerd. Ik vond het een voorrecht om daar te zijn.
Maar het werk was een stuk zwaarder dan ik had verwacht.
Ik moest zo veel nieuwe dingen leren.
En ik moet toegeven, ik wilde ook indruk maken op m’n opziener.
Dus ik deed heel erg m’n best.
Misschien wel iets te.
Zie je dat allemaal? Dat moet allemaal naar beneden komen.
Oké.
Gaat dat lukken voor morgen?
Ja, ik begin meteen.
Je kunt Lee en Jin vragen om je te helpen. Jin is echt pro. Hij weet hoe het werkt.
Oké, bedankt.
Het leek niet zo moeilijk.
En ik bedoel, ze hadden me geleerd hoe ik het moest doen.
Als ik op Lee en Jin had moeten wachten, had ik het toch nooit afgekregen?
Maar helaas had ik veel schade veroorzaakt...
en dat leidde alleen maar tot meer werk voor iedereen.
Kas, gaat het?
Ja, het gaat wel.
Heb je even tijd voor een gesprekje op m’n kantoor?
Ja, is goed.
Ik voelde me echt een loser.
Ik kreeg een gesprek over wat er was gebeurd.
Maar de broeders bleven heel vriendelijk.
Toch bleef ik denken: Wat doe ik hier?
Misschien moet ik maar naar huis gaan.
In Jakobus 3:2 staat: Want we struikelen allemaal heel vaak.
Maar de vraag is:
als je struikelt, en dat gebeurt af en toe...
wat moet je dan doen?
Ja, Min-jun.
Toen papa me leerde fietsen, ben ik heel vaak gevallen.
Dat deed soms best wel pijn.
Maar daarna ging ik het gewoon weer proberen.
En nu kan ik heel snel fietsen.
Dus als je valt, moet je gewoon weer opstaan.
Ja, heel goed. Bedankt voor je mooie antwoord.
Min-jun had gelijk.
Ik moest m’n trots opzijzetten en weer opstaan.
Ik moest me meer focussen op de taken die ik moest doen...
en niet te veel met mezelf bezig zijn.
En in plaats van alles zelf proberen te doen...
moest ik realistischer zijn over wat ik wel en niet kon.
Ik moest nog veel leren.
Dus ik bleef m’n best doen en bleef leren.
En na een tijdje mocht ik zelfs de nieuwelingen opleiden.
Ik ben Jehovah zo dankbaar...
dat hij me heeft geholpen in te zien dat in de race om het leven...
niemand de finish haalt zonder te struikelen.
Het gaat er gewoon om dat je weer opstaat en het niet opgeeft.
Sommige mensen zijn niet geneigd...
om om te gaan met mensen met een andere afkomst.
Maar ze kunnen dat overwinnen door Jehovah’s onpartijdigheid na te volgen.
Het resultaat?
Veel vreugde.
In de volgende video zie je hier een voorbeeld van.
Op 18 september 2020 werd Griekenland getroffen...
door de mediterraanse cycloon Ianos.
De cycloon veroorzaakte overstromingen in Mavrika...
een plaatsje waar voornamelijk Roma wonen, net buiten de stad Karditsa.
De plaatselijke overheid werkte samen met hulpdiensten...
om de meer dan 1000 Roma te evacueren.
Maar een familie van zeven personen...
die de Bijbel bestudeert met Jehovah’s Getuigen, werd achtergelaten.
Het regende hard en het water kwam snel omhoog.
Ik pakte m’n vrouw bij de hand en droeg m’n kind op m’n rug.
Met veel moeite bereikten we het huis van een van onze buren.
We konden geen contact leggen met de hulpdiensten.
We waren doodsbang en konden niks anders doen dan daar blijven.
We wisten niet wat we moesten doen.
We waren zo bang en bezorgd.
We hadden zoiets nog nooit meegemaakt.
Het water stond heel hoog en we stonden uren te wachten.
Ik vroeg m’n vader om voor ons te bidden.
En dat deed hij, heel vaak.
Er waren veel mensen in het huis, jong en oud.
Ze waren bang en huilden.
Het gezin stuurde videoboodschappen, waarin ze om hulp vroegen.
We konden zien hoe bang ze waren.
We wilden ze helpen, maar we konden daar met geen mogelijkheid komen.
Het enige dat we konden doen...
was voor ze bidden en aanmoedigende berichtjes sturen.
Het was heel zwaar.
Kinderen waren aan het huilen.
Ik smeekte Jehovah om me rustig te maken.
Ik legde al m’n zorgen en m’n angsten bij Jehovah neer.
Al gauw werd ik rustig en was ik niet meer bang.
Ik voelde in de uren die volgden dat z’n geest me kracht gaf.
Het was een heel moeilijke situatie.
Ze hadden veel geleden en hun kleren waren heel vies.
Ik kon ze daar gewoon niet achterlaten.
De broeders zorgden dat we ergens terechtkonden.
We werden weer rustig en konden slapen.
Ze gaven ons ook te eten.
Ik bedankte Jehovah voor wat hij ons leert en voor zijn zorg voor ons.
Hij is echt onze Redder.
Toen ik voor het eerst na de overstroming op een vergadering was...
voelde ik me weer rustig.
Ik probeerde vast te houden aan m’n normale routine...
van studeren, vergaderingen bezoeken en antwoorden voorbereiden.
Ik voelde me blij en tevreden.
M’n belangrijke documenten, zoals m’n paspoort, had ik gelukkig nog steeds.
Onze buren waren niet voorbereid.
Maar dankzij Jehovah’s richtlijnen hadden wij een noodpakket klaarstaan.
Ongeveer een week later konden we weer terug naar Mavrika.
De huizen waren in een heel slechte staat, vol met modder.
Het hulpverleningscomité kwam ons direct te hulp.
Broeders en zusters die wel 300 kilometer bij ons vandaan woonden...
stuurden ons hulpgoederen toe.
Het was liefde in actie.
De broeders en zusters werkten hard en hielpen ons, omdat ze van ons houden.
Ik was helemaal onder de indruk en diepgeraakt.
Er is echt eenheid onder Gods volk.
Alle eer ging naar Jehovah.
Toen we kwamen om te helpen, waren de buren heel verbaasd.
Ze vroegen of we hun ook konden helpen.
We zeiden dat we eerst onze familie moesten helpen...
onze broers en zussen.
Ze vonden het heel apart dat we onze Romabroeders en -zusters...
familie noemden, aangezien we een andere afkomst hebben.
Efeziërs 4:16 was echt van toepassing op deze situatie.
Net zoals elk gewricht in het lichaam doet wat nodig is...
deden de broeders en zusters dat ook.
We werkten allemaal samen...
om onze broeders en zusters in nood te helpen.
Jehovah onderwijst me en hij helpt me.
Ik vertrouw echt op hem.
Hij heeft mij persoonlijk gezegend.
Ik heb ervaren hoe goed hij voor me is.
In een verschrikkelijke wereld helpt Jehovah me gelukkig te zijn.
Ik weet dat hij naar ons hart kijkt.
Jehovah verdient alle eer!
In totaal bestuderen zeven leden van de familie Tsakiri de Bijbel.
Vijf daarvan, die doof zijn, hebben contact met de Griekse gebarentaalgroep.
Tijdens de overstroming konden zo’n 20 mensen, onder wie de familie Tsakiri...
niet geëvacueerd worden door de sterke stroming.
In eerste instantie gaven andere Roma de familie de schuld van de overstroming...
omdat ze allemaal met Jehovah’s Getuigen studeren.
Maar toen ze zagen hoe de broeders en zusters ze hulp kwamen...
zeiden ze:
Jullie hebben het ware geloof. Jullie hebben echte liefde voor elkaar.
De serie Mijn leven als jongere...
heeft veel jonge Getuigen geholpen om met problemen om te gaan.
Deze aflevering gaat over omgang.
Een broeder en een zuster vertellen hoe ze met hulp van Bijbelse principes...
uiteindelijk goede beslissingen hebben genomen.
Dat lijkt voor de hand liggend, maar let er in video eens op hoe.
Hoe lukte het ze om Bijbelse principes niet alleen te kennen...
maar ze ook toe te passen?
M’n ouders waren al in de waarheid voordat ik werd geboren.
Ze bestudeerden de Bijbel met me...
en ik ging met ze mee naar de vergaderingen en in de velddienst.
Ik ben in de waarheid opgegroeid.
Dus ik wist dat het het beste is om naar Bijbelse normen te leven.
M’n ouders waren altijd heel ijverig in de waarheid.
Als ik terugdenk aan vroeger, besef ik nu dat ik ze gewoon niet wilde teleurstellen.
Het is helemaal niet zo moeilijk of zwaar om je aan Bijbelse principes te houden.
Als je doet wat de Bijbel zegt...
dan heb je er eigenlijk alleen maar voordeel van.
Maar soms was ik er nieuwsgierig naar hoe m’n leven eruit zou zien...
als ik niet in de waarheid was.
Ik vond het gewoon heel leuk om met m’n klasgenoten om te gaan.
Ik had het op school eigenlijk altijd wel naar m’n zin.
Ik kon het goed vinden met m’n klasgenoten en met m’n leraren.
Dus m’n schoolperiode was best een leuke tijd.
M’n ouders zeiden altijd tegen me...
dat ik niet te veel met m’n klasgenoten moest omgaan.
Maar ik vond dat er niks mis was met m’n vrienden...
en dat ze zich gewoon netjes gedroegen.
Ik snapte niet waar ze zich zo druk om maakten.
Op de middelbare school waren er veel leerlingen die naar de kerk gingen...
en veel leraren waren gelovig.
Op een dag gebeurde er iets waardoor de hele school te weten kwam...
dat ik een van Jehovah’s Getuigen was.
Ik wist wel dat sommige mensen vooroordelen hadden over Getuigen.
Maar het viel me tegen dat iedereen me van het ene op het andere moment...
anders ging behandelen.
Ik ging meer tijd doorbrengen met m’n klasgenoten.
Maar hoe meer ik met ze omging...
hoe meer ik zag dat we een compleet ander leven hadden.
Zij hadden het constant over wat ze allemaal in het weekend hadden gedaan...
en wat ze hadden gekocht tijdens het shoppen.
Maar mijn weekenden bestonden alleen maar uit de velddienst en de vergaderingen.
Ik had het gevoel dat ik van alles misliep.
Ik voelde me alleen en buitengesloten.
Verstandelijk wist ik dat Bijbelse principes altijd goed voor je zijn...
maar toen het er echt op aankwam, was ik daar niet meer zo zeker van.
Ik kreeg het gevoel dat ik vergelijking met m’n klasgenoten supersaai was...
dus als ze het hadden over wat ze wilden gaan doen met hun leven...
durfde ik ze niet te vertellen wat mijn doelen waren.
Dus ik dacht: Wat zou ik nu eigenlijk moeten doen?
Wat me echt heeft geholpen is dat ik met m’n ouders ging praten.
We besloten om dit tijdens de gezinsaanbidding te bespreken.
We lazen Mattheüs 5:11:
Maar hoe kun je gelukkig zijn als je vervolgd wordt?
Ik dacht toen: Maar ik ben helemaal niet gelukkig.
M’n moeder las Markus 8:38 met me.
Dat deel van die tekst waar staat dat als je je voor Jezus schaamt...
hij zich voor jou zal schamen, dat kwam echt bij me binnen.
Ik besefte toen dat ik me diep vanbinnen schaamde voor m’n geloof.
In die periode was er een broeder die een lezing in onze gemeente hield...
en hij las Mattheüs 19:29.
Daar staat dat iedereen die ter wille van Jehovah dingen opgeeft die hij belangrijk vindt...
100 keer zo veel zal krijgen.
Dus ik besloot om dingen op te geven die ik belangrijk vond...
en ik was er benieuwd naar hoe Jehovah me daarvoor zou zegenen.
In die tijd zorgden m’n ouders ervoor...
dat ik omgang had met verschillende broeders en zusters die in de volletijddienst stonden...
zodat ik hun ervaringen kon horen.
Dat hielp me om te bepalen welke richting ik wilde op gaan in m’n leven.
Het mooie aan de beslissing die ik had genomen...
was dat ik veel nieuwe broeders en zusters leerde kennen.
Ik kwam erachter dat er zo veel anderen waren met dezelfde normen en doelen als ik.
Dit werden m’n echte vrienden.
Op een gegeven moment begonnen m’n klasgenoten weer over hun doelen.
Nu durfde ik wel m’n mond open te doen.
Ik ben m’n ouders echt dankbaar dat ze me hebben geholpen om moediger te worden.
Ik zag dat Jehovah zich altijd aan z’n beloften houdt.
Ik heb echt ervaren dat als ik ervoor kies om me aan Bijbelse principes te houden...
Jehovah zich aan zijn belofte houdt om me 100 keer zo veel te geven.
Ik ben nu echt gelukkig en ik ben ervan overtuigd...
dat als je je bij het nemen van beslissingen aan Bijbelse principes houdt...
dat altijd het beste voor je is.
Ze kenden de Bijbel.
Maar ze hadden er pas echt wat aan toen ze Bijbelse principes gingen toepassen.
Dit maandprogramma heeft ons duidelijk gemaakt...
dat Jehovah ons in moeilijke tijden altijd troost.
Aanbidders van Jehovah, zoals zuster Brown...
maken soms verschrikkelijke dingen mee.
Maar wat er ook met ons gebeurt...
zelfs als we sterven, sterven we voor Jehovah.
Maombi gaf z’n zoektocht naar God niet op.
Hij werd getroost door Bijbelse waarheden.
En we hebben gezien dat je anderen kunt troosten...
door onbevooroordeeld liefde te tonen.
Voordat we gaan afsluiten, gaan we eerst naar onze broeders en zusters in Alaska.
Alaska ligt in het uiterste noordwesten van Noord-Amerika.
Een derde ervan ligt boven de noordpoolcirkel.
In sommige gebieden kan het wel 54 graden Celcius onder nul worden.
Het is een dunbevolkt gebied met gletsjers, permafrost en toendra’s.
Er komen veel beren, kariboes, elanden, walvissen...
en tientallen verschillende soorten vis voor.
We gaan op bezoek bij de gemeente Kuskokwim in Bethel.
Dat klopt, de naam van de plaats is Bethel!
Hier prediken 22 verkondigers in een gebied met 13 dorpen...
die je per boot kunt bereiken.
Als het weer en het seizoen veranderen...
verandert ook hun keuze van vervoer.
Er wordt veel gebruik gemaakt van quads en sneeuwscooters...
omdat er maar weinig autowegen zijn.
Deze weg is eigenlijk een bevroren rivier.
Hier rijdt een groepje verkondigers naar het plaatsje Kwethluk.
Voor de veiligheid rijden ze met twee of meer voertuigen...
voor het geval dat er eentje pech krijgt.
Het aantal zonuren varieert per seizoen van minder dan 6 uur in de winter...
tot meer dan 19 uur in de zomer.
In de gemeente dienen negen gewone en vijf speciale pioniers.
Elke maand worden er gemiddeld 85 Bijbelstudies geleid.
Naast een Engelse gemeente is er ook een Joepik pregroep.
Hondensleetochten zijn een belangrijk onderdeel van de cultuur van de Joepiks.
Elk jaar worden er verschillende wedstrijden gehouden.
Deze Bijbelstudent draagt een qaspeq, een traditioneel kledingstuk.
Op de vergaderingen worden veel antwoorden gegeven in het Joepik...
die vervolgens in het Engels vertaald worden.
Hoewel veel verkondigers geen vloeiend Joepik spreken...
maken ze tijdens de prediking goed gebruik van de publicaties en video’s in het Joepik.
Normaal vindt de doop plaats...
op congressen en kringvergaderingen in de stad Anchorage.
Maar deze Bijbelstudent droeg zich aan Jehovah op...
tijdens de COVID-19-pandemie.
Ondanks de ijzige kou, werd ze in deze rivier gedoopt.
Hier is ze opgegroeid.
Onze broeders en zusters uit de gemeente Kuskokwim in Bethel in Alaska...
doen de wereldwijde broederschap de hartelijke groeten!
Vanuit het hoofdkantoor van Jehovah’s Getuigen...
was dit JW Broadcasting.