Welkom bij het maandprogramma van JW Broadcasting.
Hier volgen enkele hoogtepunten van het programma.
William leefde voor de muziek...
maar hij had het gevoel dat er iets ontbrak in zijn leven.
We gaan zien wat hem heeft geholpen om een zinvol leven te krijgen.
Goede vrienden zijn een zegen, vooral als je het moeilijk hebt.
We gaan zien hoe we sterke vriendschappen kunnen opbouwen die van blijvende waarde zijn.
En onze nieuwe original song herinnert ons aan de redenen die we hebben...
om vreugdevol te zijn.
Je zult er echt vrolijk van worden.
Dit is JW Broadcasting.
Ongetwijfeld heeft elk van ons...
weleens te maken gehad met een ontmoedigende situatie.
Ja, iedereen voelt zich weleens ontmoedigd.
Dat gevoel kan een dag of twee aanhouden en dan verdwijnen...
of het kan langer duren.
Waardoor zouden we ontmoedigd kunnen raken?
De Index van Wachttoren-publicaties...
noemt meer dan 20 factoren die kunnen bijdragen tot ontmoediging.
Enkele factoren zijn:
gedrag van iemand anders...
iemand kan ons bijvoorbeeld teleurstellen door iets wat hij doet of zegt.
Nog een factor is het gevoel dat je onbekwaam bent...
of het verlies van voorrechten of denk eens aan gezondheidsproblemen...
je eigen tekortkomingen of problemen in de gemeente.
Er zijn natuurlijk nog veel meer dingen waardoor je je neerslachtig of down kunt voelen.
Zelfs het feit dat je ontmoedigd bent, kan ontmoedigend zijn.
Misschien voel je je er schuldig over.
Maar nu het goede nieuws.
We zijn niet de enigen.
In de Bijbel lezen we over trouwe aanbidders van Jehovah...
die ook ontmoedigd waren.
Mozes raakte zo ontmoedigd door het geklaag van de Israëlieten...
dat hij tegen God zei: Dood me dan maar meteen.
Rebekka had het zo moeilijk omdat haar zoon Esau met heidense vrouwen was getrouwd...
dat ze tegen haar man Isaäk zei: Ik heb een hekel aan m’n leven gekregen.
Ja, problemen in de familie kunnen inderdaad heel ontmoedigend zijn.
David werd gekweld door z’n eigen fouten.
In Psalm 51:3 schreef hij:
Ik weet heel goed wat mijn overtredingen zijn...
mijn zonde staat mij altijd voor ogen.
Onze fouten kunnen zwaar op ons drukken.
Jeremia voelde zich zo ontmoedigd door de tegenstand, spot...
en onverschilligheid van anderen, dat hij tegen zichzelf zei:
Ik zal niet meer over Jehovah praten en ik zal niet meer in zijn naam spreken.
Als we weinig respons in de prediking krijgen, kan dat ontmoedigend zijn.
De apostel Paulus gaf in Romeinen 7:24, 25 toe...
dat hij vocht tegen zondige neigingen.
Op bepaalde momenten voelde hij zich daardoor ellendig.
Hij zei: Ongelukkig mens die ik ben!
Wie zal mij bevrijden van het lichaam dat deze dood ondergaat?
Trouwe mannen en vrouwen uit het verleden hadden met ontmoedigende situaties te maken...
net als wij.
Ontmoediging hoort bij het leven in deze wereld.
Je kunt het verwachten.
Daarom is het belangrijk om te bespreken wat voor kijk we op ontmoediging hebben.
Zien we onszelf als hopeloze slachtoffers van ontmoediging...
en laten we toe dat we zwelgen in zelfmedelijden en wanhoop?
Of zien we ontmoediging als een vijand waar we tegen moeten vechten?
Het is niet moeilijk om gevoelens van trots...
egoïsme, jaloezie, enzovoorts als vijand te bezien.
We vechten tegen dit soort verkeerde gevoelens.
We willen niet dat ze ons geloof verzwakken...
of deel gaan uitmaken van onze persoonlijkheid.
Toch geven we soms maar al te makkelijk toe aan gevoelens van ontmoediging.
Waarom is dat gevaarlijk?
Laten we samen Spreuken 24:10 opzoeken:
Zie je wat de reden is waarom we tegen ontmoediging moeten vechten?
Wat zal er volgens Spreuken 24:10 met je gebeuren...
als je toelaat dat je de moed laten zakken op de dag van ellende?
Je zult weinig kracht hebben.
Ja, ontmoediging kan ons beroven...
van onze geestelijke, mentale, emotionele en zelfs fysieke kracht.
En wat kan er gebeuren als je weinig kracht hebt?
Dan kun je je enthousiasme voor de waarheid verliezen.
Misschien heb je dan geen zin meer om te bidden of te studeren.
Je zou vergaderingen kunnen gaan overslaan.
Je liefde voor je broeders en zusters kan bekoelen.
Je ijver voor de prediking kan afnemen.
Misschien wil je het dan gewoon opgeven.
Dat zouden we toch nooit willen laten gebeuren, broeders en zusters?
Hoe kun je vechten tegen ontmoediging en de strijd winnen?
Ontmoediging is een gevoel, een emotie.
Wat bepaalt hoe we ons voelen?
In de Ontwaakt! van 8 oktober 1992 stond een artikel met de titel:
Negatieve emoties — Kunt u ze bedwingen?
Dat artikel ging niet over ernstige gevallen van depressiviteit...
die een medische of lichamelijke oorzaak hebben, zoals een ziekte, een reactie op giftige stoffen ...
medicatie, tekorten aan bepaalde voedingsstoffen, allergieën...
hormonale problemen of een bipolaire stoornis.
Het artikel ging over vechten tegen tijdelijke gevoelens van ontmoediging.
dat is ook wat er bedoeld wordt in Spreuken 24:10...
waar wordt gesproken over de dag van ellende.
Onder het kopje ‘Wij kunnen ons denken beheersen’ staat het volgende:
Er werd gezegd dat een gevoel altijd wordt voorafgegaan door een gedachte.
Dus als je ontmoedigd bent, heeft dat niet altijd te maken met de situatie waar je in zit...
maar wel met hoe je over de situatie denkt.
De eerste stap om ontmoediging te overwinnen...
is dus dat je negatieve gedachten herkent.
Laten we het eens illustreren: vergelijk je gedachten eens met een trein.
Net als een trein je naar een bepaalde bestemming leidt...
leidt je manier van denken je naar een bepaalde conclusie.
Stel je nu eens voor dat je in een letterlijke trein of metro stapt.
Al gauw kom je erachter dat je in de verkeerde trein zit.
De trein gaat naar een plek waar je helemaal niet heen wilt.
Wat ga je doen?
Blijf je gewoon in de trein zitten tot je op de verkeerde bestemming aankomt?
Natuurlijk niet.
Nee, op het eerstvolgende station stap je uit.
Maar wat doe je daarna?
Je pakt de juiste trein.
Als we dat nu even doortrekken:
Als je merkt dat je negatieve manier van denken je naar gevoelens van ontmoediging leidt...
kun je dan uitstappen?
Zeker.
Maar je moet overstappen naar de juiste trein...
de juiste manier van denken die je leidt naar innerlijke rust.
Dat is de sleutel.
We moeten negatieve gedachten vervangen...
door positieve, opbouwende, geestelijke gedachten.
Onze gedachten op het juiste spoor houden is een voortdurend proces.
Merk op wat de apostel Paulus zegt in Efeziërs 4:23:
Zie je dat Paulus bevestigt dat we onze gedachten kunnen sturen?
We kunnen onze manier van denken veranderen.
En omdat we onvolmaakt zijn, moeten we onze gedachten voortdurend corrigeren.
Je kunt de strijd winnen.
Jehovah heeft ons krachtige wapens gegeven...
om ons te helpen onze gedachten in de juiste richting te sturen:
zijn krachtige Woord, zijn machtige heilige geest, de kracht van het gebed...
en gezond geestelijk voedsel van zijn organisatie.
Laten we nu stilstaan bij enkele negatieve gedachten die ons zouden kunnen ontmoedigen.
Daarna gaan we opbouwende, positieve gedachten bespreken...
die ons kunnen helpen ontmoediging de baas te worden.
Stel je hebt een slechte dag.
Je hebt iets verkeerds gezegd of gedaan en je hebt er spijt van.
Het is zogezegd een dag van ellende.
Je begint te denken: ik ben waardeloos.
Je weet waar deze trein naartoe gaat.
Maar blijf je in deze trein zitten...
die je op de bestemming van ontmoediging zal brengen?
Bedenk, je hebt een keus.
Je kunt zulke gedachten afwijzen.
In plaats van je negatieve gedachten toe te laten...
kun je tegen jezelf zeggen: Wacht even. Stop.
Dit is niet goed.
Dat ik iets verkeerds heb gedaan...
betekent niet dat ik in Jehovah’s ogen waardeloos ben.
Hij heeft ons verteld dat hij weet dat we stof zijn en dat hij barmhartig is.
En Jezus zei dat niet één musje op de grond valt zonder dat God het opmerkt...
en dat we meer waard zijn dan een hele zwerm mussen.
Ja, Jehovah vindt me kostbaar.
Ik ga hierover bidden...
en ik weet zeker dat hij me zal helpen die fout niet nog een keer te maken.
Morgen is er weer een dag.
Dankuwel, Jehovah.
Laten we een tweede voorbeeld bekijken.
Een broeder heeft iets tegen je gezegd wat nogal onvriendelijk was.
Dit is weer zo’n dag van ellende.
De gedachte komt bij je op:
Hoe kan iemand zich zo gedragen...
en nog steeds een goede reputatie in de gemeente hebben?
Hij is echt geen goed voorbeeld.
Waarom doen de ouderlingen er niks aan?
Bedenk, dat zijn je negatieve gedachten, die zeggen:
stap deze trein maar in.
Maar als je in die trein blijft zitten, zou je geestelijk kunnen verzwakken.
Maar bedenk: je hebt een keus.
Je kunt deze negatieve gedachten vervangen door positieve gedachten.
Je kunt je geest op het juiste spoor zetten door bijvoorbeeld tegen jezelf te zeggen:
Tjonge, dat was wel heel onvriendelijk van hem om zoiets te zeggen.
Dat is niks voor hem.
Misschien had hij gewoon een slechte dag.
Hij is net zo onvolmaakt als ik.
Ik heb ook weleens onvriendelijke dingen gezegd...
en had er daarna spijt van.
Zo voelt hij zich waarschijnlijk ook.
Dit doet me denken aan Kolossenzen 3:13...
waar staat dat we elkaar moeten blijven verdragen...
en elkaar van harte moeten vergeven...
ook als iemand een reden heeft om over een ander te klagen.
Hij heeft me een reden gegeven om te klagen.
Maar er staat dat Jehovah ons van harte vergeven heeft.
Hij heeft mij zeker ontelbare keren vergeven.
Nee, ik laat niet toe dat dit onze band kapotmaakt.
Hoe kan ik m’n broeder helpen?
Ik zal voor hem bidden.
En ik zal bidden of Jehovah me wil helpen om geen wrok te koesteren.
Laten we een derde voorbeeld bespreken.
Na jaren hard voor je baas gewerkt te hebben, wordt je functie opgeheven.
Je bent je baan kwijt.
Het is een dag van ellende.
Je geest zit vol met zorgen, met negatieve gedachten.
Hoe moet ik nu voor m’n gezin zorgen?
Wat gaat de toekomst brengen?
Waarom laat Jehovah toe dat dit mij overkomt?
Waar zullen deze negatieve gedachten je naartoe brengen?
Je zult ontmoedigd raken...
en je zult je geestelijk zwak en uitgeput gaan voelen.
Maar je hebt nog steeds een keus.
Je kunt deze negatieve gedachten vervangen door gedachten zoals deze:
Oké, ik ben m’n baan kwijt.
Wat zal ik nu doen? Ermee stoppen Jehovah te dienen?
Nee!
Jezus zei dat we ons geen zorgen moeten maken over materiële dingen...
omdat Jehovah voor ons zal zorgen...
als we het Koninkrijk op de eerste plaats in ons leven stellen.
Hij zei ook dat we ons leven eenvoudig moeten houden.
Weet je wat? We hebben niet zo veel spullen nodig.
Dat gaan we doen.
We gaan ons leven vereenvoudigen en meer voor Jehovah doen.
Jehovah belooft dat hij ons nooit in de steek zal laten.
Ik leg m’n last bij hem neer...
en ik weet dat hij ons zal helpen de juiste beslissingen te nemen.
Broeders en zusters, we leven in de laatste dagen van deze wereld.
We maken allemaal dagen van ellende mee.
Soms worden die veroorzaakt door onze eigen onvolmaaktheid...
of door de onvolmaaktheid van anderen.
Maar dat is niet het enige, we weten ook dat de Duivel ons wil ontmoedigen.
In Openbaring 12:17 staat dat Satan woedend is op degenen...
die zich aan de geboden van God houden en de taak hebben over Jezus te getuigen.
De Duivel zal proberen situaties en problemen waarmee we te maken hebben uit te buiten.
Hij wil onze geest met ontmoedigende gedachten vullen...
waardoor we onze kracht verliezen.
We staan nu op de drempel van de nieuwe wereld.
Laten we vechten tegen ontmoediging met alle wapens die Jehovah ons geeft.
Blijf Gods Woord bestuderen, maak dat tot een dagelijkse gewoonte.
Bid voortdurend tot Jehovah en vraag om zijn krachtige geest.
Blijf dicht bij zijn organisatie.
God heeft ons de overwinning beloofd.
Zonder angst sluiten we ons aan bij Paulus’ woorden in Filippenzen 4:13:
Onze eerste video gaat over de ervaring van Aino Ehtmaa.
Je zult zien dat ze met heel wat uitdagingen te maken kreeg...
omdat ze een Getuige van Jehovah was.
Let op wat zij deed om trouw te blijven en haar vreugde te behouden.
Toen ik jong was, schreef m’n vader een Bijbeltekst voor me op...
Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad.
En hij zei: Blijf hier altijd aan denken.
Lees Gods Woord en leef ernaar.
Ik ben geboren in 1929 in de stad Võru in Estland.
M’n familie was gelovig.
M’n ouders hielden van God...
en zorgden liefdevol voor me en gaven me alles wat ik nodig had.
Toen m’n vader de waarheid leerde kennen...
gaf hij ons allemaal een Bijbel...
en we gingen die samen bestuderen.
In de zomer van 1948 werd m’n vader gearresteerd.
Estland maakte toen deel uit van de Sovjet-Unie.
Hij werkte toen als leraar op een school.
Iemand van het ministerie van Onderwijs vroeg m’n vader om langs te komen.
Hij vertrok op z’n sandalen in z’n zomerkleren...
maar hij is nooit meer teruggekomen.
Midden in de nacht werd er op onze deur gebonkt.
We deden de deur open...
en er kwamen soldaten naar binnen die om onze paspoorten vroegen.
We legden de paspoorten op tafel en ze zeiden alleen maar:
Jullie staan onder arrest.
De Pagari gevangenis in Tallinn was berucht.
Daar wilde niemand terechtkomen en ik ook niet.
Ik herinner me dat ik werd meegenomen naar een lange gang in de kelder.
In de cel stond alleen maar een houten bank.
Ze smeten de deur dicht...
en toen werd ik best wel bang.
Maar ik bad tot Jehovah en vroeg hem om hulp...
en ik werd helemaal rustig.
Ik ging op de houten bank liggen en viel in slaap.
Ik werd veroordeeld tot tien jaar gevangenisstraf...
als staatsvijand.
Een jaar later werden we overgeplaatst naar strafkampen in Rusland.
Het was moeilijk om aan lectuur te komen...
want die kon niet per post verstuurd worden.
Maar de engelen zorgden er toch voor dat we altijd iets van geestelijk voedsel hadden.
Zelfs maar één Bijbeltekst of een opbouwende gedachte...
kan al een verschil maken als je gevangenzit.
Je moet er altijd voor zorgen dat Gods Woord in je hart zit.
Ook al herinner je je maar één Bijbeltekst...
je moet Gods Woord nooit vergeten.
Op een bepaald moment mocht ik buiten het strafkamp wonen.
Samen met twee andere zusters mocht ik bij een Getuige-gezin komen wonen.
Omdat we buiten het kamp woonden...
werden we niet continu in de gaten gehouden door de bewakers.
We konden samen tijd doorbrengen...
en we konden af en toe prediken.
We gingen zelfs van huis tot huis.
Omdat er op een bepaald moment niet meer genoeg ruimte bij het gezin in huis was...
moest ik in een kosthuis gaan wonen.
Daardoor kon er lectuur in m’n kamer verstopt worden.
Want als ik gearresteerd zou worden, zou dat niet zo erg zijn...
maar als de broeder gearresteerd zou worden...
zou dat veel ernstiger gevolgen hebben.
Op een avond deed de politie een inval.
Ze legden alle lectuur op tafel en vroegen me hoe ik eraan kwam.
Ik zei: de engelen brengen het naar ons en ze blijven ons altijd voeden.
Dus ik werd veroordeeld tot nog twee jaar gevangenisstraf...
omdat ik lectuur in m’n bezit had.
Toen hoorde ik voor het eerst...
dat Jehovah’s Getuigen officieel verboden waren.
Ik vond het geweldig om erkend te worden als een van Jehovah’s Getuigen.
Dat maakte me echt gelukkig.
Ik merkte dat Jehovah me hielp...
omdat de situatie nooit zo moeilijk voor me werd dat ik het niet meer kon volhouden.
Als het wel te zwaar werd...
veranderde er altijd iets waardoor ik het weer aankon.
Ik had altijd het gevoel dat iemand voor me zorgde.
Ik voelde me nooit alleen of in de steek gelaten.
Konden we maar altijd trouw blijven.
Dan zouden we altijd gelukkig zijn.
Maar soms lukt dat niet, en dan verlies je je vreugde.
Als je trouw blijft geeft dat vreugde.
In de gevangenis kun je trouw blijven door dicht bij Jehovah te blijven...
steeds tot hem te bidden...
en door in gedachten te houden waarom je daar bent.
Je bent daar omdat je aan Jehovah’s kant staat.
Ik was geen dief, ik was geen moordenaar.
Maar ik was een van Jehovah’s Getuigen...
en het is het waard om daarvoor gevangen te zitten.
Als jij met vervolging of andere moeilijkheden te maken hebt...
denk dan aan wat zuster Ehtmaa heeft geholpen om trouw te blijven.
Ze bleef zich geestelijk voeden...
zelfs toen er bijna geen lectuur voorhanden was.
Ze koesterde Gods Woord, de Bijbel.
Ze vocht tegen ontmoediging en angst door te bidden.
En ze bleef dicht bij haar broeders en zusters...
iets wat we allemaal moeten doen.
Een sterke band met onze broeders en zusters is helemaal belangrijk...
nu het einde steeds dichterbij komt.
In de volgende video uit de serie Lessen uit De Wachttoren...
leren we hoe we sterke vriendschappen kunnen opbouwen.
Als ik het moeilijk heb, staan vrienden voor me klaar.
Ze maken me aan het lachen en ze geven me hulp als ik het nodig heb.
Vrienden maken m’n leven echt mooier.
Als ik zie dat m’n lieve vrienden Jehovah trouw blijven dienen...
tijdens moeilijkheden...
moedigt dat me aan om ook door te gaan.
Vriendschappen verbeteren en verrijken je leven.
Ik ben iemand die van nature niet zo makkelijk vrienden maakt.
Ik ben verlegen, ik ben afwachtend, ik ben erg onzeker.
Ik zag Baruch alleen maar als de secretaris van Jeremia.
Ik had er nooit over nagedacht dat ze door alle tijd die ze samen doorbrachten...
ook een hechte vriendschap konden ontwikkelen.
Toen ik het artikel over Jeremia en Baruch bestudeerde...
dacht ik erover na wie mijn vrienden zijn.
Als je samenwerkt in Jehovah’s dienst...
geeft dat je vriendschap een extra dimensie.
Vriendschappen tussen aanbidders van Jehovah...
kunnen echt diepgang hebben.
En ze hebben een extra dimensie...
die je niet vindt bij mensen die Jehovah niet aanbidden.
In het artikel vond ik vooral het punt over openhartige communicatie heel mooi.
Als je open met anderen communiceert...
zullen zij open tegen jou zijn, en daardoor zal je vriendschap groeien.
Ik heb soms een negatieve kijk op mezelf.
Ik vond het mooi dat er werd gezegd dat het niet vreemd is...
dat je soms de zwakke punten van je vrienden ziet.
Maar goede vrienden helpen je om je op je sterke punten te concentreren.
Dan is het alsof Jehovah met me praat en me ervan verzekert dat hij van me houdt.
Ik hoorde dat Keith, een oudere broeder...
voor een medische behandeling naar Groot-Brittannië kwam.
Hij was erg geliefd en gerespecteerd.
Ik probeerde me voor te stellen hoe hij zich moest voelen...
wat zijn angsten en zorgen waren.
Ik voelde me onbekwaam...
maar ik wist dat het liefdevol zou zijn om met hem te praten.
Dus we brachten samen tijd door, we praatten met elkaar.
Ik vond het een eer om samen met hem te bidden.
Keiths reactie raakte me echt.
Hij was heel dankbaar voor de hulp die ik gaf...
en ik vond het geweldig dat ik iets kleins had kunnen doen...
om hem te helpen en te ondersteunen.
Ik moest met iemand samenwerken...
van wie ik nooit had gedacht dat we vrienden zouden kunnen worden.
Charlotte en ik zijn zo verschillend...
maar ik merkte al snel dat ze geweldig goed kan luisteren.
Charlotte is nu meer dan een vriendin, ze is familie.
Ik hou heel veel van m’n familie.
Op dit moment ben ik de enige in m’n familie...
die een Getuige van Jehovah is.
Maar ik heb me nooit echt alleen gevoeld.
Jehovah heeft me altijd broers, zussen, moeders, ooms en tantes gegeven.
Hij heeft me altijd alles gegeven wat ik nodig had.
Deze ervaring heeft me duidelijk laten zien...
wat de zegeningen zijn van echte vriendschappen.
Als we moeite doen om Jehovah iets te geven, al is het iets kleins...
kan Jehovah dat zegenen.
Ik heb geleerd dat iemand van wie je het helemaal niet verwacht...
juist een hele goede vriend kan worden.
Als je met verschillende broeders en zusters samenwerkt...
ga je zien dat ze allemaal cadeautjes van Jehovah zijn.
En hij zal jullie allemaal aan ons overleveren.
Als je hard voor Jehovah werkt en oprecht bent...
voelen andere broeders en zusters zich tot je aangetrokken.
De vriendschappen die we nu hebben zijn van blijvende waarde.
Jehovah zal die vriendschappen gebruiken...
om ons door de grote verdrukking heen te helpen.
Die nuttige adviezen stonden in De Wachttoren van november 2019.
Dat artikel liet zien dat het belangrijk is om nu sterke vriendschappen op te bouwen...
voordat het einde komt.
Tijdens de grote verdrukking zullen Gods vijanden onze eenheid proberen te verstoren.
Maar we kunnen er zeker van zijn dat niets onze band van liefde kan breken.
Onze vriendschappen zullen ons door de grote verdrukking heen helpen...
en zullen voor eeuwig blijven bestaan.
In onze lectuur genieten we al jarenlang van levensverhalen.
Heb je je ooit afgevraagd:
Hoe zou het nu gaan met die broeder of zuster?
Wat is er daarna allemaal gebeurd?
We zijn blij om een nieuwe serie aan te kondigen:
Hoe gaat het nu met ze?
De eerste aflevering gaat over William Mullane.
Zijn levensverhaal stond zo’n 35 jaar geleden in de Ontwaakt!
William moest een belangrijke beslissing nemen...
die zijn leven drastisch zou veranderen.
Hoe gaat het nu met hem?
Laten we eens kijken.
Met muziek kun je dingen uitdrukken...
die je op geen enkele andere manier kunt uitdrukken.
Het is zo krachtig.
Het is een geweldig geschenk.
Voordat ik de waarheid leerde kennen, leefde ik voor muziek.
Ik speelde jarenlang stevige rock ‘n’ roll in bars en clubs in de omgeving van New York.
Ik vond het een erg deprimerende sfeer.
Maar toen ontwikkelde ik een liefde voor klassieke muziek...
en ik oefende zes uur per dag.
Ik deed auditie voor de Juilliard School.
Ik werd toegelaten, maar ik heb de opleiding niet afgemaakt.
Diep vanbinnen had ik het gevoel dat ik iets miste.
Op 16 februari 1973 veranderde m’n leven compleet.
Ik leerde de waarheid kennen toen ik in een taxi zat.
Ik ging naar Bethel op 16 februari 1979.
Toen ik net op Bethel zat kon ik maar weinig tijd aan muziek besteden.
Ik werd toegewezen aan de drukkerij...
en dat was een compleet andere omgeving voor me.
Ik heb ook in de tuin gewerkt.
Ik hielp mee bij de bouw in Wallkill en bij de teken- en constructieafdeling.
Ik was hier allemaal niet zo goed in...
maar ik heb er zo veel van geleerd.
Het heeft me echt als persoon gevormd.
En ik denk dat als Jehovah naar me keek, hij zag dat er nog werk aan de winkel was.
Net zoals je je instrument stemt om de juiste toon te krijgen...
zo stemt Jehovah ons.
Hij leert ons om de juiste prioriteiten te stellen en onze aanbidding de eerste plaats te geven.
Dat verdient hij.
Toen ik Jehovah op de eerste plaats ging stellen, vielen alle andere dingen op hun plek.
In 1981 ontmoette ik m’n vrouw toen ik muziek maakte op een bruiloft.
We werden verliefd op elkaar.
Als je liefde voor Jehovah door de jaren heen groter wordt...
wordt je liefde voor je partner ook groter.
Ik was nooit helemaal gestopt met muziek maken.
Ik hield er nog steeds van.
Naast de Betheldienst en m’n andere theocratische verantwoordelijkheden...
oefende ik nog steeds zoveel ik kon.
Ik vind het niet erg dat het niet meer op de eerste plaats staat.
Ik ben gelukkiger nu het de juiste plaats heeft gekregen.
Toen ik in 1995 voor het eerst naar Patterson kwam...
werkte ik voor de afdeling Audio/Video Services.
Sinds 2016 werk ik met muziek, als muziekeditor en als componist.
Het is een zegen en een groot voorrecht...
om samen met broeders aan een muziekstuk te mogen werken.
We houden allemaal van muziek.
Het is een voorrecht dat we muziek mogen gebruiken...
om Jehovah te eren.
Ons doel is niet om geld te verdienen.
Ons doel is om met muziek onze hemelse vader Jehovah te loven.
We gebruiken muziek uit allerlei verschillende culturen.
Muziek verenigt Jehovah’s volk.
Muziek heeft de bijzondere kracht om het hart van mensen te raken.
Op sommige momenten zitten we gewoon bij elkaar...
om te spelen en te jammen.
We communiceren dan met elkaar via onze instrumenten.
Dat is met niets te vergelijken.
Ik ben gelukkig omdat ik naar Jehovah’s normen leef.
Heb ik ergens spijt van?
Zeker niet.
Toen ik 22 was, leerde ik Jehovah kennen...
en dat was het beste dat me ooit had kunnen overkomen.
Daardoor kreeg ik m’n leven weer op orde.
Ons geluk hangt niet af van ons werk.
Ons geluk hangt af van onze geestelijke instelling...
en onze band met Jehovah.
Daar draait het om in het leven.
Het is een geweldig leven.
William heeft geen spijt van de beslissingen die hij heeft genomen.
Door z’n liefde voor Jehovah boven z’n liefde voor muziek te stellen...
heeft hij veel mooie voorrechten gekregen en heeft hij een gelukkig, zinvol leven.
De apostel Paulus schreef:
Jehovah houdt van mensen die met vreugde geven.
Dat was het onderwerp van een recente ochtendaanbidding...
van broeder Anthony Morris van het Besturende Lichaam.
We gaan het hebben over geld.
Natuurlijk zullen we nooit om geld gaan bedelen.
Maar dat betekent niet...
dat we het in Jehovah’s organisatie nooit over geld mogen hebben.
Zo denken we er al heel lang over, we hebben er een evenwichtige kijk op.
Lang geleden werd hier in De Wachttoren al het volgende over gezegd:
Wij hebben het nooit als juist beschouwd om geld te vragen voor de zaak van de Heer...
zoals de algemene gewoonte is [verwijzend naar de christenheid].
Naar onze mening is geld dat door de verschillende bedelacties...
in de naam van onze Heer wordt bijeengebracht, weerzinwekkend en onaanvaardbaar voor hem...
en werpt het noch voor de gevers noch voor het verrichte werk zijn zegen af.
Dus we worden niet gedwongen om geld te geven.
We zijn blij dat we geld kunnen geven om het Koninkrijkswerk te ondersteunen.
Dat is nu nog steeds zo.
Maar we zullen nooit zeggen dat we niet over geld mogen praten.
In deze laatste dagen is het nodig om over geld te praten.
De Bijbel zegt: Het voorziet in alle behoeften.
Ik wil wat punten met jullie delen uit het Gods Koninkrijk regeert!-boek.
Drie redenen waarom we heel graag willen geven.
Het is mooi om hierbij stil te staan.
De eerste reden heeft te maken met wat er in 1 Johannes 3:22 staat:
Doen wat Jehovah goedvindt.
En de volgende tekst in 2 Korinthiërs helpt ons te begrijpen...
waarom we niet om geld bedelen.
Maar we moeten het af en toe wel over geld hebben.
En hier in hoofdstuk 9...
wordt onder andere gesproken over donaties doen.
En dan lees je deze belangrijke geïnspireerde gedachte...
die laat zien hoe Jehovah erover denkt.
2 Korinthiërs 9:7:
Laat iedereen doen wat hij in zijn hart heeft besloten...
zonder tegenzin of dwang...
want God houdt van mensen die met vreugde geven.
Dus zie je waar het hier om gaat?
We geven met vreugde aan Jehovah.
Als er behoeften ontstaan, brengt de organisatie die onder onze aandacht.
Bijvoorbeeld bij rampen:
Denk nog eens aan het verslag op de jaarvergadering...
over de toename in het aantal rampen.
Jehovah’s organisatie heeft miljoenen dollars uitgegeven...
om de broeders en zusters te helpen.
Als het om geven gaat, is dat je persoonlijke verantwoordelijkheid.
Zoals in het vers staat:
Wat hij in zijn hart heeft besloten, zonder tegenzin.
En bij de voetnoot bij tegenzin staat: aarzelen.
We brengen mensen niet in verlegenheid en smeken niet om geld, door te zeggen:
Je hebt toch zo veel geld? Waarom geef je niet meer?
Dat zijn niet onze zaken. We hebben daar niks mee te maken.
Iedereen moet doen wat hij in z’n eigen hart heeft besloten.
Als we het dus over geld hebben...
zullen we mensen nooit onder druk zetten om met tegenzin te geven...
zodat wij uiteindelijk ons geld maar binnenkrijgen.
Niet in Jehovah’s organisatie.
Maar in de christenheid zijn ze experts in het bedelen om geld.
We houden van Jehovah.
En we willen de soort van mensen zijn waar hij van houdt.
En zie je hoe mooi het hier beschreven staat?
God houdt van mensen die met vreugde geven.
In een andere vertaling staat: God houdt van vrolijke gevers.
En zo is het.
We willen dat Jehovah van ons houdt.
Dus we geven het geld dat we hebben met vreugde voor de Koninkrijksbelangen...
hoeveel het ook is, afhankelijk van onze omstandigheden.
Dus dat is de eerste reden.
We doen donaties omdat we van Jehovah houden.
Nu de tweede reden.
Het is een principe uit de wet van Mozes waarmee we onszelf kunnen onderzoeken.
Zoek alsjeblieft Deuteronomium hoofdstuk 16 eens op.
Deuteronomium 16.
Daar zie je waar het om gaat.
Hoewel dit van toepassing was op de Joden in die tijd...
gaan we zien hoe we het ook in deze tijd kunnen toepassen.
We lezen vers 16 en vers 17 van Deuteronomium 16:
Drie keer per jaar moeten alle mannen onder jullie voor Jehovah, je God, verschijnen...
op de plaats die hij uitkiest:
voor het Feest van het Ongezuurde Brood, het Wekenfeest en het Loofhuttenfeest.
Let nu op: Niemand van hen mag met lege handen voor Jehovah verschijnen.
Het geschenk dat iedereen meeneemt...
moet overeenkomen met de zegen die Jehovah, je God, hem heeft gegeven.
Dus denk hier eens over na.
Jehovah wilde dat de Israëlieten die deze feesten bezochten dit punt begrepen.
Niemand mocht met lege handen voor hem verschijnen.
Hij zei niet: Dit moet je doen...
als je dit jaar veel geld hebt verdiend, het hoeft niet als je arm bent.
Want houd in gedachte:
Ook al waren ze Jehovah’s volk, ze hadden toen ook met problemen te maken.
Maar Jehovah zei: Niemand mag met lege handen verschijnen.
Dus dit geldt voor ons allemaal, wat onze omstandigheden ook zijn...
of we nu op Bethel dienen of in het veld.
Jehovah keurt het niet goed als we met lege handen verschijnen.
Wat kon de Israëlieten toen en wat kan ons nu helpen...
om niet met lege handen voor Jehovah te verschijnen?
Kijk naar vers 17, dat geeft ons veel om over na te denken:
Het geschenk dat iedereen meeneemt, moet overeenkomen...
met de zegen die Jehovah, je God, hem heeft gegeven.
Dus dit is het punt.
Ze moesten nadenken over al hun zegeningen...
en dat moeten wij ook doen, het hele jaar door.
Dus denk na over de zegeningen die je van Jehovah hebt gekregen.
Neem daar de tijd voor. Laat het diep tot je doordringen.
Het geschenk dat iedereen meeneemt, moet overeenkomen met de zegen.
Dus als we over al onze zegeningen nadenken...
dan zullen we graag bijdragen willen geven.
Dit is een belangrijke gedachte, iets waarbij we moeten stilstaan...
zodat we niet met lege handen verschijnen, als het gaat om onze maandelijkse bijdragen.
Denk niet: Ik doe al zoveel andere dingen voor Jehovah.
De Bijbel zegt: Geld voorziet in alle behoeften.
Dat moeten we niet vergeten, ook al hebben we misschien weinig geld.
De derde reden heeft te maken met onze liefde voor Jezus.
Pak alsjeblieft Johannes hoofdstuk 14 erbij.
Dus Johannes hoofdstuk 14.
We geven vrijwillige bijdragen omdat we van Jezus houden.
En merk op wat Jezus hier zegt.
Johannes 14:23:
Jezus antwoordde hem:
Als iemand van mij houdt, zal hij mijn woord naleven...
en mijn Vader zal van hem houden.
Wij zullen naar hem toe komen en bij hem gaan wonen.
Dus Jezus zegt hier: als.
Dus dit is een verantwoordelijkheid die we allemaal persoonlijk hebben.
Als wij zeggen dat we Jezus houden...
zijn we niet zoals mensen in de christenheid.
Ze zeggen wel dat ze van Jezus houden, maar ze weten niet wie hij echt is...
totdat ze de waarheid over hem leren kennen.
Maar als wij, opgedragen, gedoopte Getuigen, zeggen dat we van Jezus houden...
dan gehoorzamen we z’n geboden.
Dat betekent dat we niet alleen onze tijd en energie aan het Koninkrijkswerk besteden...
maar we geven ook geld.
We doen graag donaties om het wereldwijde werk te ondersteunen.
We schamen ons er niet voor om toe te geven dat het geld kost om alles draaiende te houden:
bijkantoren, het ondersteunen van het predikingswerk, het Koninkrijkswerk...
en alle projecten van de afgelopen jaren.
Die dingen kosten geld.
Je kunt niet naar mensen die ons iets verkopen toegaan en zeggen:
Moet je horen, wij zijn een non-profitorganisatie.
Kun je het ons niet gratis geven?
Nee. Leveranciers willen hun geld.
Ze willen dat we betalen voor de dingen die we nodig hebben...
om Jehovah’s werk te kunnen doen.
Dus houd deze drie redenen alsjeblieft in gedachten:
Onze liefde voor Jehovah, want we willen hem graag blij maken.
We denken na over de zegeningen die Jehovah ons heeft gegeven...
en onze liefde voor Jezus Christus.
We willen alles doen wat we kunnen.
Jehovah geeft ons waardigheid door ons zelf te laten beslissen...
hoeveel geld we geven en op welk moment.
We willen nooit anderen onder druk zetten om geld te geven...
omdat wij vinden dat dat moet.
Dat is een persoonlijke zaak.
Maar ook als je arm bent, denk dan aan het voorbeeld van de arme weduwe.
We weten dat ze niet met lege handen naar de tempel kwam.
Ze was arm, ze had niet veel, maar Jehovah hield van haar.
Jezus hield van haar, omdat ze gaf wat ze had.
Dus zelfs als we arm zijn, wordt er van ons verwacht dat we geld geven.
En dat doen we, omdat we van Jehovah en van Jezus houden...
en omdat we dankbaar zijn voor alle zegeningen die we ontvangen...
het hele jaar door.
Zoals we besproken hebben kunnen we tegen ontmoediging vechten...
door negatieve gedachten te vervangen door positieve gedachten.
Laten we dat nu ook doen.
Geniet van onze nieuwe muziekvideo, met de titel: Voel de vreugde.
Ga eropuit, dat doet je goed.
Wat je dan ziet en hoort en voelt!
God gaf ons al dat moois, zoveel cadeaus, compleet onverdiend.
Zijn liefde maakt ons blij, hij voelt zo dichtbij, hij is onze Vriend!
Zing voor Jehovah met heel je hart.
Dien hem je leven lang.
En voel de vreugde die dan ontstaat.
Vreugde die blijft bestaan.
Ik voel me zo blij!
Ik voel me bevrijd!
De vreugde in mij wil ik nooit meer kwijt.
We zijn een gezin, wereldwijd.
Met zorg voor elkaar, wat zijn we rijk!
Jehovah gaf dit geschenk.
Het maakt ons zo sterk, die blijvende band.
En raak je je vrijheid kwijt, zijn volk staat je bij...
ze staan aan je kant!
Zing voor Jehovah met heel je hart.
Dien hem je leven lang.
En voel de vreugde die dan ontstaat.
Vreugde die blijft bestaan.
Ik voel me zo blij!
Ik voel me bevrijd!
De vreugde in mij wil ik nooit meer kwijt.
Ja, Jehovah gaf zijn Zoon en nu zijn wij echt vrij!
Straks is alles nieuw gemaakt in het paradijs.
Zing voor Jehovah met heel je hart.
Dien hem je leven lang.
En voel de vreugde die dan ontstaat.
Vreugde die blijft bestaan.
Ik voel me zo blij!
Ik voel me bevrijd!
De vreugde in mij wil ik nooit meer kwijt.
Ik voel me zo blij!
Ik voel me bevrijd!
De vreugde in mij wil ik nooit meer kwijt.
Ik voel me zo blij!
Ik voel me bevrijd!
De vreugde in mij wil ik nooit meer kwijt.
Wil ik nooit meer kwijt.
Nou, word je daar niet vrolijk van?
Dit programma heeft ons eraan herinnerd dat we ontmoediging kunnen overwinnen...
en onze vreugde kunnen behouden.
Zuster Ehtmaa kreeg te maken met veel moeilijkheden...
maar ze bleef trouw en kon haar vreugde behouden...
door dicht bij haar broeders en zusters te blijven en zichzelf geestelijk te voeden.
We hebben geleerd hoe we sterke vriendschappen kunnen opbouwen...
die een zegen zijn in moeilijke tijden.
William stelde z’n liefde voor God boven z’n liefde voor de muziek...
en hij heeft een zinvol leven in Jehovah’s dienst.
En de original song van deze maand is een vrolijk nummer...
dat je steeds weer opnieuw wilt zingen.
Laten we nu gaan naar onze broeders en zusters in Quebec in Canada.
Quebec is qua landoppervlak de grootste provincie van Canada.
Er wonen meer dan 24.000 broeders en zusters.
De provincie staat bekend om haar mooie natuur:
de rivier de Saint Lawrence, duizenden meren...
watervallen, skigebieden en bossen.
Ook leven er veel verschillende dieren in Quebec:
elanden, rendieren, bevers, wolven en sneeuwuilen.
Er werd voor het eerst in Quebec gepredikt in 1920.
Bijna onmiddellijk kregen de Getuigen te maken met tegenstand van de regering...
opgestookt door de geestelijkheid.
In 1946 organiseerden onze broeders een actie van zestien dagen.
Daarmee wilden ze bekendheid geven aan de minachting van de staat...
voor het recht op vrijheid van aanbidding.
Dat leidde tot de arrestatie van honderden Getuigen.
Broeder Aimé Boucher en zijn twee dochters, van wie de jongste nog maar 11 was...
waren de eersten die voor de rechter moesten verschijnen.
In 1950 besliste het Hooggerechtshof in hun voordeel.
Daarmee werd het recht van Jehovah’s Getuigen in Quebec om te prediken wettelijk erkend.
De broeders en zusters maken nu volop gebruik van hun vrijheid om te prediken.
Montreal is de grootste stad in Quebec.
De verkondigers daar genieten van openbaar getuigenis bij toeristische trekpleisters...
bij metrostations en bij de havens...
waar mensen vanuit veel verschillende landen komen.
Ook prediken ze tot studenten van de acht universiteiten...
en vele hogescholen in de stad.
In de stad Quebec prediken ze zelfs voor de overheidsgebouwen...
waar tientallen jaren geleden de wetten werden gemaakt om ons werk een halt toe te roepen.
Broeder Boucher kwam uit het kleine dorpje Lac-Etchemin.
Daar is nu een gemeente met 71 verkondigers.
Ze hebben een uitgestrekt gebied met veel boerderijen.
Ze doen hun best om iedereen te bereiken...
en hebben daardoor verschillende Bijbelstudies.
In de winter is het hier gemiddeld 12 graden onder nul...
en vaak wordt het zelfs nog veel kouder.
Maar ondanks de kou...
genieten de broeders en zusters van elkaars warme omgang.
Meer dan 70 procent van alle maple syrup...
of ahornsiroop, wordt in Quebec geproduceerd.
Een populair snoepje is maple taffy, dat gemaakt wordt van het sap van esdoorns.
Het sap wordt eerst gekookt, vervolgens uitgegoten op sneeuw...
waarna het stevig wordt en op een stokje wordt gerold.
Onze broeders en zusters uit de gemeente Lac-Etchemin...
doen ons de hartelijke groeten.
Vanuit het hoofdkantoor van Jehovah’s Getuigen...
was dit JW Broadcasting.