Welkom.
Normaal bestaat de uitzending van december uit de Gileadgraduatie...
die elk jaar in september gehouden wordt.
Maar helaas.
De 149ste klas van Gilead zou net van start gaan in de Verenigde Staten.
En toen kwam de COVID-19-pandemie.
Alles veranderde.
Die klas moest worden uitgesteld.
Daarom geen graduatie...
maar een bespreking over hoe we nog betere onderwijzers kunnen worden.
Een paar hoogtepunten.
Cecilio en Schera hebben veel offers gebracht...
om hun Bijbelstudenten te helpen gedoopte aanbidders van Jehovah te worden.
We gaan zien wat ze voor Mercedes en Abel hebben betekend.
De geboorte van een kind geeft veel vreugde...
maar brengt ook uitdagingen met zich mee.
We gaan zien hoe Jehovah nieuwe ouders helpt om hun nieuwe taak aan te kunnen.
En we gaan zien hoe de ouders van Louise Blanton...
haar voorbereidden op een mooi leven in Jehovah’s dienst.
Dit is JW Broadcasting van december 2020.
Mijn lezing van deze maand is gebaseerd...
op 1 Korinthiërs 3:10:
Laat iedereen erop blijven letten hoe hij bouwt.
Bouwen. Hebben we het dan over het bouwen van de nieuwe locatie...
voor afdelingen van het hoofdkantoor in Ramapo, New York?
Of hebben we het over de bouw van nieuwe Koninkrijkszalen in jouw land?
Hoe belangrijk die bouwprojecten ook zijn...
deze lezing gaat over een bouwproject dat nog veel belangrijker is.
We gaan eens kijken naar de context in 1 Korinthiërs 3:5.
Apollos en Paulus worden daar genoemd.
En wat wordt er gezegd over de rol die ze vervulden?
Vers 5 noemt ze:
Apollos en Paulus hadden velen in Korinthe de waarheid geleerd.
In vers 6 tot 9 vergelijkt Paulus het onderwijs dat hij gaf...
met het inzaaien van een akker.
Waarheidszaden worden geplant in het hart van een persoon.
Als je nabezoeken brengt en Bijbelstudies leidt, begiet je de zaden.
Als de persoon dan goed reageert, en Jehovah zijn geest en zegen geeft...
zal de waarheid in iemand bloeien en groeit hij toe naar de opdracht en doop.
Is het je opgevallen in vers 9 dat Bijbelleraren worden beschreven...
als Gods medewerkers?
Wat een geweldig voorrecht is het om Jehovah te mogen helpen...
bij het bijeenbrengen van de kostbare dingen van alle volken.
Dus nu weten we het onderwerp van deze verzen in 1 Korinthiërs 3.
Het gaat over Bijbelleraren die anderen helpen in de waarheid te komen.
Maar heb je ook gezien dat Paulus in vers 9 opeens een andere illustratie gebruikt?
Hij zegt: Jullie zijn Gods akker die wordt bewerkt.
Dat gaat over de landbouw.
Maar dan gebruikt hij een andere vergelijking en zegt: Gods bouwwerk.
Dat gaat over architectuur, over de bouw.
Waarom verandert hij van illustratie?
De vergelijking met bouwen benadrukt een specifiek punt.
De illustratie over de boer en de akker focust niet op wat de boer allemaal doet...
om de plant te laten groeien.
In die illustratie is het de boer die het plantje water geeft...
maar het is God die de plant laat groeien.
Daarentegen focust de illustratie van het bouwproject...
op de rol van degene die bouwt, oftewel de rol van de Bijbelleraar.
Degene die aan een gebouw werkt heeft grote invloed...
op de kwaliteit van het eindproduct.
Wat voor materialen kiest hij uit?
Doet hij zijn werk grondig of maakt hij zich er makkelijk vanaf...
om zijn werk snel af te krijgen of met minder inspanning?
Laten we nu samen vers 10 lezen van 1 Korinthiërs hoofdstuk 3:
In Korinthe had Paulus als meesterbouwer...
velen voor het eerst met de waarheid in contact gebracht.
Daarmee legde hij een fundament waarop verder gebouwd kon worden.
Maar wat was dat fundament?
Vers 11 zegt:
Paulus had geholpen de gemeente in Korinthe op te richten...
met als basis de leringen van Jezus, het fundament van de waarheid.
Op dat fundament werd gebouwd, waardoor ook anderen Bijbelleraren werden...
en zij konden weer anderen helpen naar de doop toe te groeien.
Daarom gaf Paulus in vers 10 de waarschuwing om erop te blijven letten hoe we bouwen.
We hebben invloed op het resultaat.
Dus aan alle Bijbelleraren, ook aan jullie, ouders, stellen we deze vraag:
hoe bouwen we op het fundament?
Waarom is dat belangrijk?
Laten we vers 12 en 13 eens lezen:
Begrijpen we hoe belangrijk het is om onze onderwijstechnieken te onderzoeken?
Gebruiken we de best mogelijke technieken...
om het hart van onze Bijbelstudie of ons kind te bereiken?
Of proberen we dat te bereiken met zo min mogelijk inspanning...
een beetje halfslachtig?
Gebruiken we als het ware hooi of stro?
Een aantal jaar geleden had een ontwikkelingsland een economische opleving.
Ze besloten prioriteit te geven aan het bouwen van meer en meer scholen.
Helaas waren de bouwnormen en de kwaliteit van de materialen nogal laag.
Dus wat gebeurde er toen een van die gebieden getroffen werd...
door een aardbeving met een kracht van 7.9?
Veel scholen in het aardbevingsgebied stortten in...
terwijl de gebouwen eromheen gewoon bleven staan.
In een officieel bericht werd gemeld dat meer dan 5000 leerlingen omkwamen.
Wat verschrikkelijk.
Voor de aardbeving werd er gewoon lesgegeven en er leek niks aan de hand.
Elke dag was het een komen en gaan van leraren en leerlingen.
Maar toen kwam plotseling de aardbeving.
De bouwmethoden waren niet goed genoeg om te voorkomen...
dat veel scholen instortten en er veel doden vielen.
1 Korinthiërs 3:13 maakt duidelijk...
dat de geestelijke bouwmethoden die we gebruiken als we Bijbelstudies onderwijzen...
of onze kinderen, net zo belangrijk zijn.
En nu gaan we kijken naar de ernstige gedachte die staat in de verzen 14 en 15:
Het punt in vers 14 is dat als we gewetensvol zijn...
en proberen het hart van Bijbelstudies te bereiken...
dat ze misschien de kracht geeft die ze nodig hebben...
om onverwachte beproevingen aan te kunnen.
In dat geval zal ons harde werk standhouden.
Daarna laat vers 15 uitkomen dat als we studie geven...
en we zijn niet consequent of we zijn misschien nonchalant...
de persoon waarschijnlijk niet bestand is tegen vuur...
bijvoorbeeld als hij een zware beproeving meemaakt.
Misschien worden we zelf wel gered...
maar verliezen we de persoon met wie we gestudeerd hebben...
of dat nu een studie is of ons eigen kind.
Daarom legt Paulus er zo veel nadruk op...
dat we persoonlijk ons uiterste best moeten doen als we studie geven.
Natuurlijk is het wel zo dat als iemand het punt bereikt...
dat hij zich opdraagt en laat dopen en later de waarheid verlaat...
dat zeker niet hoeft te liggen aan degene die studie heeft gegeven.
De Bijbelleraar kan heel ijverig zijn geweest...
en de beste geestelijke bouwmaterialen hebben gebruikt.
Maar de studie of het kind heeft z’n hart misschien niet opengesteld.
Of misschien heeft hij toegelaten dat z’n hart afdwaalde...
door onvolmaaktheid of verleiding.
Wat we in ieder geval moeten onthouden uit 1 Korinthiërs 3 is dat we ons best moeten doen...
om bij onze studies en kinderen te bouwen met vuurbestendige materialen.
We willen dat ze standhouden...
ondanks de beproevingen die zeker op hun pad gaan komen.
Wat zijn voorbeelden van bouwen met inferieure materialen...
als je iemand Bijbelstudie geeft?
Misschien hebben we in eerste instantie iemands interesse gewekt...
door hem te vertellen over de prachtige hoop van eeuwig leven in een paradijs.
En dat staat inderdaad in de Bijbel.
Maar ben je dan op zo’n manier aan het bouwen...
dat je Bijbelstudie in de toekomst een beproeving op z’n geloof kan doorstaan?
Wat als je tijdens de studie alleen maar hebt gezegd:
Als je eeuwig in het paradijs wilt leven moet je studeren...
de vergaderingen bezoeken en meedoen aan de prediking.
In dat geval zijn we niet aan het bouwen op zo’n manier dat de studie of ons eigen kind...
beproevingen kan doorstaan of op de lange termijn kan volharden.
Eigenlijk gebruiken we dan hout, hooi of stro.
We hebben gezien dat Paulus zei dat we moeten bouwen op het fundament.
Hij zei dat het fundament Jezus Christus is.
Dat fundament is echt sterk.
Efeziërs 3:16, 17 helpt ons om te begrijpen wat het betekent...
om te bouwen met kwaliteitsmaterialen, zoals goud, zilver en edelstenen.
In vers 16 wordt duidelijk gemaakt dat er een manier is...
waarop de mens die we innerlijk zijn sterk gemaakt kan worden.
We lezen vers 17:
Hoe kunnen we ons kind of onze studie helpen...
om in geestelijk opzicht sterk te worden?
Het is interessant dat vers 17 zegt dat het belangrijk is dat de Christus in je hart woont.
De kennis over Jezus moet niet alleen in het hoofd zitten...
maar zijn leringen en zijn persoonlijkheid moeten bij de leerling doordringen in het hart.
Het betekent dat we Jezus zo goed kennen dat het is alsof hij binnen in ons woont...
in ons hart, en ons motiveert als christenen.
Het resultaat?
Vers 17 besluit met te zeggen dat het ertoe leidt dat iemand stevig geworteld...
en ook heel goed gefundeerd zal zijn...
ja, goed en stevig gefundeerd op Jezus Christus.
En Hebreeën 1:3 zegt:
Jezus zelf zei: Alleen via mij kun je bij de Vader komen.
Dus met vuurbestendige materialen bouwen betekent...
dat we de leerling helpen om van Jezus te gaan houden...
en ook een hechte, liefdevolle band met Jehovah God op te bouwen.
Maar waarom bespreken we het thema ‘Blijf erop letten hoe je bouwt’ nu?
Waarom is dat nu belangrijker dan ooit tevoren?
Dat is omdat alles in de Bijbel en in de wereld om ons heen erop wijst...
dat deze slechte wereld van Satan abrupt aan z’n eind zal komen.
We zien steeds duidelijker de vervulling van Mattheüs hoofdstuk 24...
en het heftige gedrag van mensen dat staat beschreven in 2 Timotheüs 3:1-5.
Het toneel van deze wereld verandert heel snel.
We kunnen zelfs nog meer tegenstand en vervolging verwachten...
van degenen die gekant zijn tegen ons besluit om voor Jehovah te kiezen.
De broeders en zusters in Rusland en andere landen maken dit nu al mee.
Sommigen zijn in elkaar geslagen of op andere manieren wreed behandeld.
Anderen zijn veroordeeld tot jarenlange gevangenisstraffen.
De laatste jaren heeft de organisatie ons eraan herinnerd...
wat we kunnen verwachten als de grote verdrukking begint.
Herinner je je nog de beelden van de serie:
Ontwikkel een manier van denken die je loyaler maakt...
van het congres van 2016?
Kijk mee.
En jullie geloof bracht jullie hier, als loyale aanbidders van Jehovah...
overtuigd dat Psalm 97:10 ook voor jullie geldt:
Jehovah behoedt de ziel van zijn loyalen.
Waar zijn ze? Kijk in de kelder.
Open die deur.
Deze filmpjes worden door veel broeders en zusters de kelderfilmpjes genoemd.
In die filmpjes zag je een mogelijk toekomstscenario...
een beproeving als door vuur, volgens 1 Korinthiërs 3:13.
We moeten onszelf serieus de vraag stellen:
Zou mijn Bijbelstudie of kind daar in de kelder zijn...
met die andere trouwe broeders en zusters?
Zo niet, zou dat dan komen doordat hij zelf niet genoeg geloof had?
Of zou het in ieder geval deels kunnen komen...
doordat we onze verantwoordelijkheid als leraar niet serieus genoeg hebben genomen?
Hebben we met vuurbestendige materialen gebouwd of eigenlijk met hooi of stro?
Hetzelfde vers zegt:
Dat zet je wel aan het denken, vind je niet?
Denk eens terug aan het maandprogramma van JW Broadcasting van mei 2020.
Broeder Lett ging daar in op de bezorgdheid van sommige ouders...
over bepaalde video’s van ons met verhalen uit de Bijbel of verhalen uit deze tijd.
In die video’s zie je soms hoe het geloof van ware aanbidders op de proef wordt gesteld, als door vuur.
Zulke ouders zijn bezorgd dat bepaalde scènes invloed kunnen hebben op kinderen...
die zijn afgeschermd voor alle negatieve beelden op tv...
waaronder de dagelijkse nieuwsberichten over allerlei rampen die mensen in het echt meemaken.
De video in de kelder waar we het net over hadden...
was een van de video’s die leidde tot zo’n reactie.
Nog een video waarop reacties kwamen...
was de film over de manier waarop Jehovah zijn volk redde in de tijd van koning Hizkia.
Die was te zien op de congressen van 2016.
De titel van de video was: Jehovah, ik vertrouw op u.
Laten we nog eens kijken naar een stukje uit die video over Jehovah’s reddingsdaden.
Heer.
Als ouders hun kinderen hebben afgeschermd voor alle beelden die op het nieuws komen...
of voor andere erge dingen die mensen meemaken...
dan is het begrijpelijk dat ze zich zorgen maken.
Maar zoals broeder Lett zei:
Het is nodig dat ouders hun kinderen een realistisch beeld geven...
van wat we in de nabije toekomst gaan meemaken.
Veel ouders kiezen ervoor om hun kinderen te helpen zich een beeld te vormen...
van ook de heftiger verhalen die in de Bijbel staan.
Maar ze helpen hun kinderen ook om te vertrouwen op Jehovah...
die ze zal helpen als ze het moeilijk hebben.
Waar het om gaat, broeders en zusters, is dat voor jong en oud...
een tijd van zware beproevingen voor de deur staat.
We willen realistisch zijn en die periode onder ogen zien met geloof en moed.
In onze video’s worden zulke gebeurtenissen smaakvol en terughoudend in beeld gebracht.
Je ziet geen beelden van echt bloedvergieten of geweld.
Geloof me, het Besturende Lichaam is er echt niet op uit om iemand bang te maken.
Integendeel, we proberen juist iedereen voor te bereiden op wat komt.
We zien het als onze plicht om de broeders en zusters te sterken...
door vuurbestendige bouwmaterialen te gebruiken, zoals we leren uit 1 Korinthiërs 3.
We onderwijzen het Woord van God.
Laten we daarom onder gebed nadenken over de methoden, de technieken...
en de ijver die we aan de dag leggen als we Bijbelstudies leiden.
Het is de geest van Jehovah God zelf die ons motiveert.
Ik moet denken aan de woorden in 2 Petrus 3:9.
Over Jehovah wordt daar gezegd: Hij wil niet dat er iemand vernietigd wordt...
maar hij wil dat iedereen berouw krijgt.
Mag dat ons motiveren terwijl we de geïnspireerde woorden in 1 Korinthiërs 3:10 ter harte nemen:
Laat iedereen erop blijven letten hoe hij bouwt.
De geboorte van een kind is een van de mooiste dingen die er zijn.
Het is ook een van de grootste verantwoordelijkheden die Jehovah echtparen toevertrouwt.
Let in de volgende video eens op...
op welke manieren de komst van een kind een huwelijk verandert ...
en hoe Jehovah hulp geeft aan nieuwe ouders.
Jehovah is zo goed voor ons.
We leiden een druk leven, vol zegeningen...
waarvan we één niet hadden zien aankomen.
We houden zo veel van onze kleine Ella.
Maar het ouderschap was zwaarder dan we dachten.
Soms hadden we goede dagen...
maar soms ook niet.
Ik wil gewoon kunnen slapen.
Wanneer wordt alles weer normaal?
Ik word wakker van elk geluidje.
Ik word zelfs wakker als ik niks hoor.
Doe ik het wel goed?
Ik ga er toch maar naartoe.
Als we tijd voor onszelf hadden, waren we tot niets meer in staat.
De vermoeidheid had invloed op onze band met Jehovah...
en op onze band met elkaar.
We waren zo blij toen David, die zelf vader is, aanbood...
om met een andere ouderling langs te komen.
We lazen Jesaja 40:29:
Als liefdevolle Vader wil Jehovah dat ook wij liefdevolle, gelukkige ouders zijn.
Dus hij geeft ons wat we nodig hebben om weer op te laden.
Het wordt waarschijnlijk nooit meer zoals vroeger.
Maar z’n praktische tips hielpen ons een vaste geestelijke routine te ontwikkelen.
David zei dat het heel normaal is voor nieuwe ouders om zich overweldigd te voelen.
En dat kost veel energie.
Dus we bidden om een kalm hart...
en om vriendelijkheid, vooral als we moe zijn...
zodat we als een team kunnen blijven samenwerken.
Ik ben zo dankbaar voor Sanders hulp.
En ik heb sommige minder belangrijke dingen opgeofferd...
om geestelijke dingen op de eerste plaats te laten komen.
Er zal altijd veel te doen zijn.
Maar als Ella slaapt, voed ik m’n geloof...
en pak ik m’n rust.
Onze nieuwe geestelijke routine geeft ons nieuwe energie.
Hé papa! Kijk!
Hé!
Jehovah hielp ons een belangrijke les te begrijpen.
Ook al hebben we in dit leven met veel uitdagingen te maken...
als we geestelijke zaken op de eerste plaats stellen...
zullen we de kracht krijgen om ermee om te gaan.
De nieuwe vader wilde graag dat alles weer normaal werd.
Maar alle ouders weten dat als je kinderen krijgt, dat het nieuwe normaal is.
Ben jij voor het eerst ouder geworden?
Onthoud dan dit:
Een van de belangrijkste veranderingen die je moet aanbrengen...
is dat je een nieuwe geestelijke routine moet ontwikkelen...
voor jullie als echtpaar en voor jullie pasgeboren kindje.
Natuurlijk worden kinderen groot.
En als ze de tienerleeftijd bereiken, lijkt alles plotseling te veranderen.
In de volgende video zien we Rudy en Nenita Garcia.
Ze deden echt hun best om hun dochters in de waarheid op te voeden.
Kijk eens naar hun verhaal.
We hadden al een dochtertje, Renita.
Toen kregen we te horen dat we een tweeling zouden krijgen.
We waren net in de waarheid en moesten nog veel leren.
Dus ik dacht bij mezelf: hoe kan ik goed voor m’n kinderen zorgen...
niet alleen in fysiek opzicht, maar vooral geestelijk?
Hoe kan ik ze leren om van Jehovah te houden en hem te gaan aanbidden?
1 Korinthiërs 3:10 laat zien hoe belangrijk het is...
materialen van goede kwaliteit te gebruiken bij het opvoeden van je kinderen.
Een goede geestelijke routine is heel belangrijk voor kinderen.
M’n vrouw en ik moesten een goede geestelijke basis leggen.
Het was belangrijk dat we onze kinderen een goed voorbeeld gaven.
Al zolang als ik me kan herinneren, zag ik m’n ouders altijd studeren...
altijd bezig met persoonlijke studie.
Ik weet nog dat m’n vader een keer bij ons kwam in de woonkamer en zei:
Ik was Psalm 1:2 aan het lezen, waar staat...
dat je vreugde moet vinden in de wet van Jehovah en die dag en nacht moet lezen.
Hij zei: Zullen we hier een gezinsproject van maken...
dat we de Bijbel elke dag hardop lezen, met elkaar?
M’n ouders leidden echt een heel eenvoudig leven.
Ze hadden niet allemaal dure spullen nodig. Ze waren gewoon tevreden.
M’n ouders werkten allebei parttime.
M’n vader pionierde, dus we hadden niet veel geld.
Vaak hadden we hele oude auto’s...
en soms ging er eentje kapot vlak voordat we naar de vergadering gingen.
Ik weet nog dat onze auto kapotging.
Eerst dacht ik: O, we gaan niet naar de vergadering.
M’n ouders zeiden dan: Nou, de auto is kapot...
maar er is vanavond vergadering, dus we gaan lopen.
Dus daar liepen we met z’n vijfjes: m’n vader in z’n pak...
en wij in onze jurkjes met onze tassen.
En dat leerde mij om me niet door belemmeringen...
of door zorgen te laten weerhouden om naar de zaal te gaan.
M’n ouders vonden het heel belangrijk om tijd met elkaar door te brengen...
vooral na de vergaderingen.
Dan deden we onze pyjamaatjes aan, we pakten iets lekkers...
en gingen naar de woonkamer.
En dan praatten we over hoe onze dag was geweest en over de vergadering.
Gewoon die speciale momentjes, die brachten ons dichter bij elkaar.
Ik wist dat m’n vader, ook al had hij het nog zo druk...
alles zou laten vallen als ik met hem wilde praten.
Hij liet me merken dat ik belangrijker voor hem was dan waar hij mee bezig was.
Ik weet nog goed dat ik een keer een jongen heel leuk vond.
M’n ouders gingen met me redeneren.
Na dat gesprek vond ik het veel makkelijker om ook over andere dingen met m’n ouders te praten...
want ik had in de gaten dat m’n ouders niet boos op me zouden worden.
Ik wist dat ze echt zouden luisteren als ik over m’n gevoelens praatte.
Een van de mooiste dingen die ik van m’n ouders heb gekregen...
is dat ze me hebben geleerd om over Bijbelteksten na te denken en te mediteren.
Ze moedigden ons aan om ons de volletijddienst, de pioniersdienst, ten doel te stellen.
M’n zussen en ik werkten allemaal parttime.
Ik weet nog dat een goede vriendin tegen me zei: Je ouders worden nu een dagje ouder.
Je bent hun dochter. Misschien moet je toch maar fulltime gaan werken.
Als je dat doet, hebben je ouders het wat makkelijker.
Na het gesprek met die zuster wilde ik bijna stoppen met pionieren.
Maar diep vanbinnen wist ik dat m’n ouders daar helemaal niet blij mee zouden zijn.
Ze wilden juist dat we onze jeugd gebruikten om Jehovah te dienen.
M’n man en ik mochten de 145ste Gileadklas bijwonen...
en dat was echt een droom die uitkwam.
Ik weet dat ik dat aan m’n ouders te danken heb.
Zij hebben me altijd echt gesteund.
Dat had ik zonder hen nooit gekund, en daar zal ik ze altijd heel dankbaar voor zijn.
Ik ben m’n ouders echt heel dankbaar voor de opvoeding die ik gekregen heb.
Ik ben echt heel gelukkig.
Ik ben echt heel dankbaar dat me veel verdriet bespaard is gebleven.
Dat is dankzij m’n ouders.
Zij hebben me opgevoed en zij hebben me de waarheid geleerd.
Kinderen zijn geboren imitators.
Ze doen alles na wat je doet.
Ik dank Jehovah dat ik zo’n mooi gezin heb.
Het maakt me heel gelukkig als ik eraan denk dat we alle vijf mogen pionieren.
Dankuwel, Jehovah.
Drie dochters opvoeden betekende jaren van werk en offers.
Maar Rudy en Nenita zijn gelukkig.
Alle drie hun dochters dienen Jehovah vol vreugde fulltime.
Als ook wij met vuurbestendige materialen bouwen bij onze kinderen...
geven we ze alles wat ze nodig hebben om zelf verstandige beslissingen te leren nemen.
Dat gold ook voor Louise Blanton.
Kijk eens hoe de bouwtechnieken van haar ouders...
haar hielpen om te kiezen voor een leven vol voldoening.
M’n ouders begonnen de Bijbel te bestuderen met Getuigen in New Jersey.
M’n ouders deden niet alleen hun best om ons Bijbelse principes bij te brengen...
maar ons ook te leren over Bijbelse personen die een rolmodel voor ons konden zijn.
Daardoor wisten we dat Jehovah niet alleen om volwassen broeders en zusters gaf...
maar hij gaf ook om alle kinderen die hem dienden.
Als je in de velddienst ging...
was het eigenlijk heel gewoon dat de politie langskwam en je meenam.
Als ze je vader en moeder niet konden vinden, stopten ze jou in de gevangenis.
Ze wisten dat je ouders wel langs zouden komen, op zoek naar jou.
De politie probeerde van alles om ons bang te maken.
Dan zeiden ze: Er zitten heel veel ratten in de cel. Wil je daarheen?
Ze probeerden van alles om je te intimideren...
zodat je ging vertellen waar je vader en moeder waren.
Ze stopten ons in de cel...
en om ons geloof sterk te houden gingen we dan zingen.
We hadden toen nog geen Koninkrijksmelodieën, dus we maakten zelf liedjes.
En dat hielp ons echt gefocust te blijven op waarom we daar zaten.
Toen ik 18 was geworden...
mocht ik van m’n ouders een toewijzing ergens anders aanvaarden.
En ik weet nog goed, in die jaren, vanwege de rassenkwestie in het Zuiden...
waren er zo veel gebieden waar ze geen Koninkrijkszalen hadden...
waar zwarte mensen mochten komen.
Dus als je vrij was en een toewijzing kon aanvaarden...
dan stuurde het Genootschap je meestal naar het Zuiden.
M’n ouders kwamen allebei uit het Zuiden, dus konden zij ons vertellen...
wat we allemaal konden verwachten zodat de cultuurshock niet zo groot zou zijn.
Ik kreeg een toewijzing om te gaan pionieren in Andalusia, Alabama.
Als je het hebt over kwesties als integratie en rassenscheiding...
dan was dit een broeinest, een plek waar het erg leefde onder de mensen.
Dus ik was wel bezorgd of ik wel de innerlijk kracht had...
om onder die omstandigheden m’n toewijzing te behartigen.
In de dienst was zo veel te doen.
Er waren in het gebied zo veel mensen die nog niets van Jehovah’s Getuigen afwisten...
en die heel goed op de boodschap reageerden.
Dat aspect van de dienst gaf heel veel voldoening.
Er waren een paar heel sterke en behulpzame broeders...
die Jehovah gebruikte...
om de broeders en zusters in de gemeente, wat voor kleur ze ook hadden...
te leren over Jehovah en hoe hij erover dacht.
Als je focuste op die dingen, de suggesties en de ideeën...
dan leerden de broeders je hoe je met dat soort dingen om moest gaan.
Ze vertelden bijvoorbeeld:
het enige doel van de Ku Klux Klan is intimideren.
Ze denken dat als ze je bang kunnen maken je dan wel weggaat.
Satan heeft altijd al methodes gebruikt om mensen te intimideren.
Maar wat wij deden was altijd blijven waar we waren.
Als we straatwerk deden, bleven we gewoon staan.
En als ze langsliepen, maakten ze natuurlijke allerlei negatieve opmerkingen...
maar wij bleven gewoon staan.
Als ik terugdenk aan m’n jeugd...
zijn er geen dingen die ik voor Jehovah heb gedaan waar ik nu spijt van heb.
Jehovah heeft me altijd gezegend.
Als je je beschikbaar stelt, zal Jehovah je gebruiken.
Jehovah is er altijd om je te steunen.
Als hij zijn organisatie iets laat doen...
zal hij er ook altijd voor zorgen dat het een succes zal worden.
Dus als je een nieuwe toewijzing krijgt die je moeilijk vindt...
of als je denkt: dat kan ik helemaal niet, moet je op Jehovah vertrouwen.
Met Jehovah lukt het je.
Louises ouders brachten haar waardering bij voor de principes en voorbeelden in de Bijbel.
Dat raakte haar hart en hielp haar om zware beproevingen te doorstaan.
Inmiddels heeft ze al meer dan 50 jaar in de volletijddienst doorgebracht...
waarvan al 40 jaar als Betheliet.
Hard werk en offers zijn vaak ook nodig om Bijbelstudies te helpen om discipelen te worden.
Dat gaan we zien in de volgende video.
Een leraar moet zijn of haar Bijbelstudie altijd helpen...
om liefde te ontwikkelen voor Jehovah.
Dat is het beste fundament.
Persoonlijk vind ik het belangrijk...
dat ze Jehovah zien als een echt persoon.
Om ze te helpen een goed fundament te leggen...
moeten ze weten dat Jehovah ons de Bijbel heeft gegeven...
zodat we zijn leiding kunnen krijgen voor de toekomst.
Ik ben de zuster die mij Bijbelstudie heeft gegeven zo dankbaar.
Ze hielp me altijd aan de hand van de Bijbel te begrijpen hoe Jehovah over dingen dacht.
Ik zal Jehovah altijd dankbaar zijn.
Jehovah heeft mij tot zich getrokken...
en gaf me een leraar die me niet alleen over de Bijbel leerde...
maar door z’n voorbeeld leerde hij me hoe ik echt een Getuige van Jehovah kon zijn.
Toen ik de Bijbel begon te bestuderen, zeiden m’n vader en m’n moeder tegen me...
dat ik hun dochter niet meer was.
De zuster van wie ik Bijbelstudie kreeg, hielp me aan de hand van de Bijbel in te zien...
dat me heel veel mooie dingen te wachten stonden, dankzij Jehovah.
De sfeer in ons gezin was heel vijandig.
Het probleem was dat m’n vrouw en ik veel ruzie hadden en ik was driftig.
De raad van de broeder hielp ons echt om rustig te blijven...
als we een meningsverschil hadden.
Als iemand Jehovah leert kennen en Bijbelse principes in z’n leven gaat toepassen...
zal hij z’n vriendschappen van vroeger kwijtraken.
Wij moeten dat gat opvullen en een vriend voor ze zijn.
We moesten wat offers brengen voor onze Bijbelstudies.
Maar als we bedenken hoe enorm we zijn gezegend...
dan stellen de offers maar weinig voor.
Ik had een fulltimebaan...
maar ik moest me aanpassen aan de behoeften van de Bijbelstudies.
Het was niet zo dat de Bijbelstudies zich aan mij moesten aanpassen.
Soms was ik al om zes uur ’s ochtends met iemand de Bijbel aan het bestuderen.
Soms gebeurt er iets onverwachts en dan kan je de studie niet leiden.
Maar het moet wel doorgaan.
Iemand anders kan de studie leiden als jij er niet bij kunt zijn.
Als iemand met studie begint, kan het voelen alsof er heel veel op hem afkomt.
De Bijbel heeft al 66 boeken.
Je kunt hem de tip geven om te beginnen met elke dag een paar verzen te lezen...
en dan elke week een beetje meer.
Zo zien we dat ze steeds meer groeien.
Je ziet dat ze toepassen wat ze leren...
en dat ze zich in hun leven echt door de Bijbel laten leiden.
Het is niet zo dat we ze alleen maar studie geven, ze naar de doop zien groeien...
en dan tegen ze zeggen: Oké, succes ermee.
Zo werkt het niet. Ze worden een deel van je leven.
Hij was al een vriend voor me voordat ik me liet dopen...
en dat is nu zo’n 28 jaar geleden.
Abel, met wie ik heb gestudeerd, had het jaren geleden heel erg moeilijk.
Z’n vrouw werd ziek. We woonden toen ver bij ze vandaan.
Maar toen we ervan hoorden, hielden we regelmatig contact.
Bedankt, familie Livingstone, dat jullie Jessica steeds belden in deze moeilijke tijd.
Dat deed ons echt goed.
Ik weet dat jullie van ons houden en wij houden ook heel veel van jullie.
Jullie zijn echt een geweldig voorbeeld voor ons.
Mag Jehovah God voor jullie blijven zorgen en jullie zegenen.
Ik heb me 34 jaar geleden laten dopen en ik ben nu 33 jaar in de pioniersdienst.
Ik kreeg Bijbelstudie van Schera.
Op een gegeven moment kreeg ze kanker.
Toen ik ziek werd, gebruikte Jehovah Mercedes om mij te helpen.
Ik heb haar geholpen de waarheid te leren kennen en nu, na al die tijd, biedt ze mij troost.
Het is echt een vader-zoonrelatie.
Vroeg of laat zal een Bijbelstudie misschien wel mij gaan helpen.
We zijn nutteloze slaven.
We hebben gewoon gedaan wat we moesten doen.
Onze studies blijven Jehovah dienen.
Dat is toch geweldig?
Veel Getuigen van Jehovah hebben een nieuwe taal geleerd...
om hun dienst uit te breiden.
Jij ook?
Het kan veel voldoening geven om iemand de waarheid te leren in de taal van zijn hart.
Maar het is best lastig om een andere taal te leren spreken en in die taal te denken.
In een recente ochtendaanbidding gaf broeder William Malenfant...
meerdere praktische suggesties.
Meestal wordt de taal die we leren...
als we beginnen te praten de taal van ons hart.
Die taal leren we thuis.
Wat is in de meeste gevallen de belangrijkste factor in ons leven...
als het om de taal van ons hart gaat?
Onze moeder.
En datzelfde proces vond ook plaats in Israël, in de tijd van Nehemia.
Maar de moeders waren in dit geval heidenen...
die hun taal en waarschijnlijk ook hun geloof overbrachten aan hun kinderen.
En veel Joodse mannen, vooraanstaande Joodse mannen, waren getrouwd met heidense vrouwen.
Laten we dat eens opzoeken in Nehemia 13:23,24.
Nehemia 13:23,24.
Er staat: In die tijd kwam ik er ook achter dat sommige Joden waren getrouwd met Asdoditische...
Ammonitische en Moabitische vrouwen.
De ene helft van hun kinderen sprak Asdoditisch en de andere helft de taal van de verschillende volken...
maar geen van hen kon de taal spreken van de Joden.
Zoals net gezegd, is het heel waarschijnlijk dat die moeders hun kinderen dingen leerden...
over hun land, hun cultuur, hun aanbidding en de heidense goden die ze aanbaden.
Daarom besloten de Joden, toen ze krachtige raad...
en duidelijke instructies kregen van zowel Ezra als Nehemia...
om die vrouwen weg te sturen en ook hun kinderen.
Dat is interessant, want het moet voor sommige vaders...
best zwaar zijn geweest om hun kinderen weg te sturen.
Die kinderen kenden alleen de taal van hun heidense moeder.
Ze spraken geen Hebreeuws en aanbaden Jehovah niet.
Ze werden weggestuurd om te voorkomen dat de Joden hun identiteit zouden verliezen...
doordat ze langzaam de cultuur en de religies zouden overnemen...
van de omliggende volken waaruit die vrouwen kwamen.
In Nehemia’s tijd was het heel belangrijk dat je Hebreeuws sprak.
We kunnen blij zijn dat het nu niet nodig is dat we allemaal Hebreeuws leren.
Maar onze wijze God, Jehovah, nodigt mensen van alle talen uit...
om de zuivere taal te leren: de waarheid over hem en zijn voornemens.
Weet je wat het is.
Het is zo ongeveer het tegenovergestelde van wat er bij de toren van Babel gebeurde...
waar Jehovah ingreep en de taal van de bouwers van de toren verwarde.
Hij zorgde ervoor dat ze een andere taal gingen spreken, met een ander denkpatroon.
Ze konden niet meer met elkaar samenwerken en gingen hun eigen weg.
In deze tijd hebben we wereldwijd mensen die allemaal verschillende talen spreken...
maar Jehovah is zo wijs, hij brengt ze allemaal samen...
de mensen die houden van de waarheid en van Jehovah.
En dit is wat Zefanja zegt.
Zefanja 3:9.
Het gaat over de zuivere taal.
Ik zal de taal van de volken veranderen in een zuivere taal...
zodat ze allemaal de naam van Jehovah aanroepen.
En dat zien we bij veel mensen die een andere taal spreken.
Ze leren de waarheid kennen, en dan worden ze verenigd met Jehovah’s volk.
In de tekst in Zefanja wordt gezegd dat ze hem zullen dienen, schouder aan schouder.
Vind je het niet interessant hoe Jehovah de zuivere taal heeft gebruikt...
om mensen van allerlei achtergronden en talen te verenigen in zijn aanbidding?
In onze tijd verlaten mensen van allerlei talen hun eigen land om ergens anders te gaan wonen.
Als je erover nadenkt is het eigenlijk heel bijzonder.
In grote steden zijn mensen van allerlei taalgroepen...
en zelfs in kleine dorpen zijn er mensen die een andere taal spreken.
Ze hebben hulp nodig om de waarheid te leren in de taal van hun hart.
Het is heel interessant om te zien hoeveel Bethelieten een andere taal hebben geleerd...
om mensen te vertellen over de waarheid.
Hier op Bethel in de Verenigde Staten, op ons bijkantoor...
hebben we meer dan 2500 Bethelieten die zijn verbonden...
met in totaal 24 verschillende taalgroepen en gemeenten.
Dus er zijn veel Bethelieten, en ook commuters zijn bij dat aantal inbegrepen...
die een geweldig werk doen om mensen in het gebied te helpen de waarheid te leren kennen.
Velen hier willen graag een andere taal leren.
Zou het niet geweldig zijn als dat net zo makkelijk ging als bij een kind?
Ze pakken het zo op, geen probleem, en beginnen te praten.
Een onderzoeker, John Brierley, zegt het volgende:
Het is duidelijk dat het jonge brein...
bijna voorgeprogrammeerd lijkt als een computer om een taal te leren.
Hij zegt dat zelfs de anatomie van het brein erop wijst dat een kind wordt geboren...
met een voorgeprogrammeerd biologisch vermogen om te praten.
Vervolgens wordt in Ontwaakt gezegd dat het erop lijkt...
dat het brein is ontworpen om een taal te leren.
Het spijt me dat ik het moet zeggen...
maar met de jaren gaat het brein er toch een beetje op achteruit bij de meesten.
Maar als je de stap zet en je kiest ervoor om naar een andere gemeente te gaan...
waar ze die taal spreken, een die je graag zou willen leren, onthoud dan:
Kinderen kunnen een grote hulp zijn als je naar een anderstalige gemeente gaat.
Ze kunnen ook pijnlijk eerlijk en rechtstreeks zijn.
Jij praat raar.
Waarom kun je dat woord niet gewoon normaal zeggen? ‘t Is zo makkelijk.
Ja, voor jou is het makkelijk. Jij weet niet beter.
Zo zijn kinderen nu eenmaal.
Ze snappen niet wat er gebeurt als je ouder wordt...
dat de patronen van je moedertaal zo verankerd zijn in je hersenen...
dat het echt heel moeilijk is om die patronen los te laten...
en klanken in een andere volgorde op een goede manier uit je mond te krijgen.
Bewaar je gevoel voor humor.
Luister naar de kinderen. Zij helpen je wel.
En nog iets: Wees niet al te gefocust op het leren spreken van een andere taal zonder accent.
Iedereen heeft wel een accent.
Het ene klinkt misschien wat prettiger dan het andere, maar echt iedereen heeft een accent.
En sommigen willen het niet toegeven, maar ook zij hebben echt een accent.
Ook al spreken we hier allemaal dezelfde taal, we horen toch waar iemand vandaan komt.
Uit het oosten, het noorden, het westen, het zuiden.
Woorden kunnen nu eenmaal op verschillende manieren worden uitgesproken.
Ik weet nog hoe het vroeger ging als zendelingen naar een ander land gestuurd werden.
Dan moesten ze een speciaal programma volgen om de nieuwe taal te leren.
Dat was vooral in je eerste maand.
Dan moest je 30 dagen 11 uur per dag de nieuwe taal leren.
Soms had je het gevoel dat je bij de toren van Babel was omdat het zo ontzettend moeilijk was.
De maand daarop moest je vier uur per dag de nieuwe taal leren...
en 130 uur aan de prediking besteden.
De derde maand ging je 150 uur in de velddienst, en leerde je de taal als je tijd over had.
Voor degenen die moeite doen om een nieuwe taal te leren...
volgen hier een paar adviezen die ik heb gehaald uit de Ontwaakt van maart 2007...
en de Ontwaakt van januari 2000.
Het gaat om vier punten.
1: Motivatie.
2: Nederigheid.
3: Geduld.
En 4: Oefening.
Motivatie: Je hebt een stimulans nodig, een reden om je doel te bereiken.
Want als je echt gemotiveerd bent om de taal te leren, zul je meer succes hebben.
Wij hebben de beste motivatie die er is.
Mensen de waarheid leren, onze God Jehovah loven...
de broeders en zusters in je gemeente opbouwen.
En nederigheid?
Je kunt beter niet teveel van jezelf verwachten als je een nieuwe taal aan het leren bent.
Fouten zijn onvermijdelijk.
En als je wacht met antwoord geven of een lezing houden...
totdat je de taal helemaal perfect spreekt, dan kun je nog lang blijven wachten.
Echt heel lang, want waarschijnlijk moet je wachten...
totdat Armageddon is geweest om dat doel te bereiken.
Dus wees niet bang om fouten te maken en ga gewoon lekker door met de nieuwe taal.
Geduld.
Een broeder zei: De eerste twee jaar waren moeilijk voor me...
en soms wilde ik er gewoon mee stoppen.
Maar hij zegt ook: Het wordt na verloop van tijd steeds makkelijker.
En het wordt steeds leuker.
En nummer vier: Oefening.
Een vaste routine is een hulp om de nieuwe taal vloeiend te gaan leren spreken.
Probeer elke dag te oefenen, ook al is het maar een paar minuten.
Het is interessant wat een leerboek erover zegt:
Je kunt beter vaak een beetje oefenen, dan af en toe heel veel.
Kies vaste momenten, ook al zijn ze nog zo kort, om de nieuwe taal te oefenen.
Nu is het natuurlijk zo dat de meeste Bethelieten op dit bijkantoor...
in een gemeente in hun eigen taal dienen.
En ze zijn echt een zegen voor hun gemeenten.
De broeders zijn heel blij met ze.
Deze Bethelieten nemen de leiding, geven zich helemaal...
en ze werken hard om de gemeente op te bouwen.
Dus de beslissing om in een anderstalig veld te dienen...
of een gemeente in je eigen taal te ondersteunen is heel persoonlijk.
Waar iemand ook voor kiest, we moeten onze band met Jehovah sterk houden...
en in onze toewijzing op Bethel het beste geven.
Daarvoor moeten we één ding in gedachte houden.
Het is heel belangrijk om nooit te vergeten dat we moeten focussen...
op de taal die er het meest toe doet:
De zuivere taal die Jehovah God heeft gegeven aan zijn volk.
We hebben het al gezien.
Het is te verwachten dat we te maken krijgen met moeilijkheden en beproevingen.
Maar als we met vuurbestendige materialen hebben gebouwd...
bij onze kinderen, onze Bijbelstudies en onszelf, zullen we volharden.
Dat gaan we zien in de prachtige nieuwe muziekvideo.
Ik leerde de waarheid stapsgewijs...
over Jehovah en een aards paradijs.
Ik voel nu met God een heel sterke band.
Maar ’k weet: deze wereld aast ook op mijn hart.
Hoe blijf ik God trouw?
Wat is goed en wat fout?
Ik bouw aan mijn geloof, zo hou ik me sterk.
Ik geef het niet makkelijk op.
Zijn Woord, als mijn gids, volg ik elke dag.
Ik voel me gesterkt door zijn kracht.
Ik bouw aan mijn geloof en geef niet op!
Dus neem een besluit en kies nu een kant.
Bouw jij je leven op rots of op zand?
De wereld die zegt ons: ‘Dit gaat niet voorbij.’
‘Dus doe wat je leuk vindt en leef vrij en blij.’
God heeft toch gezegd:
’t Paradijs, dat komt echt!
Bouw dus aan je geloof en hou jezelf sterk.
Dan geef je niet makkelijk op.
Zijn Woord is je gids.
Volg die elke dag.
En vraag in gebed om zijn kracht.
Bouw steeds aan je geloof en geef niet op!
Bouw dus aan je geloof en hou jezelf sterk.
Dan geef je niet makkelijk op.
Zijn Woord is je gids.
Volg die elke dag.
En vraag in gebed om zijn kracht.
Bouw steeds aan je geloof en geef niet op!
En geef niet op!
Wat een mooie original song!
Om ons te helpen beproevingen te doorstaan...
komt er later deze maand een video uit met de titel:
Standvastig ondanks tegenstand.
Deze video van 10 minuten bevat fragmenten van twee bestaande documentaires...
die velen diep hebben geraakt:
Jehovah’s Getuigen: Standvastig onder nazi-terreur...
en Getrouw onder beproevingen: Jehovah’s Getuigen in de Sovjet-Unie.
Dus kijk alsjeblieft naar deze video...
waarin de hoogtepunten van die twee documentaires worden gecombineerd.
Dat zal je sterken en je helpen trouw te blijven aan Jehovah.
Het thema van dit maandprogramma was:
Laat iedereen erop blijven letten hoe hij bouwt.
We hebben gezien hoe nieuwe ouders een succes kunnen maken van hun nieuwe taak.
Rudy en Nenita gaven hun drie dochters een goed voorbeeld...
wat ze hielp zinvolle geestelijke doelen te bereiken.
Louise kreeg een goede opvoeding van haar ouders, wat leidde tot een leven vol voldoening.
Cecilio en Schera brachten offers voor hun Bijbelstudies...
en wat ze deden maakte echt verschil in het leven van die personen.
Tot besluit gaan we naar onze broeders en zusters in Nigeria.
Nigeria is het land met de meeste inwoners in Afrika.
De ruim 200 miljoen inwoners spreken meer dan 500 talen.
Er wonen en prediken daar ruim 400.000 Getuigen van Jehovah.
Er komen veel verkondigers uit andere landen om te helpen met de prediking.
En er wordt heel positief op het goede nieuws gereageerd.
Elke maand worden meer dan 870.000 Bijbelstudies geleid.
Omgerekend worden er gemiddeld 40 personen per dag gedoopt...
en elke maand zeven nieuwe gemeenten gevormd.
We gaan naar de gemeente Obudu Ranch.
Ze hebben een prachtig maar groot gebied.
Het is heel bergachtig en ligt letterlijk in de wolken.
Ze hebben 23 verkondigers, onder wie twee speciale pioniers.
Sommige gebieden kun je alleen te voet bereiken.
Soms moeten de verkondigers wel acht uur lopen.
Het is een hele uitdaging...
maar tijdens de lange wandeling genieten ze ook van de opbouwende omgang.
Nadat ze het gebied bewerkt hebben, overnachten ze ergens...
en lopen dan weer acht uur terug.
De broeders en zusters van de gemeente Obudu Ranch...
doen iedereen de hartelijke groeten.
Vanuit het hoofdkantoor van Jehovah’s Getuigen was dit JW Broadcasting.